Pytania pacjentów (118)

Rozumiem, jak bardzo boli Pana porównywanie się i odrzucenia po wysłaniu zdjęcia, za tym często kryj się wstyd, który każe patrzeć na siebie przez pryzmat najostrzejszych ocen. Widzę też Pana siłę:… Więcej

Dzień dobry. Widzę, że dostrzega Pan powtarzający się schemat: napięcie → zatajenie „dla dobra spokoju” → ujawnienie → utrata zaufania, oraz że płaci Pan za to wysoką cenę. Takie unikanie szczerości… Więcej

Dzień dobry. Po takiej pomyłce lęk i nadmierne sprawdzanie to częsta reakcja na wstyd i strach przed oceną lub powtórną pomyłką która może być już "ostatnią". Warto przypomnieć sobie… Więcej

Dzień dobry. To, co Pan przeżywa po stracie, mieści się w żałobie: smutek, lęk, złość, poczucie winy i rozkojarzenie. Złość i obwinianie siebie bywają próbą odzyskania wpływu, warto więc łagodnie… Więcej

Dzień dobry. W Pani wiadomości słychać dużo samotności, zmęczenia i lęku o przyszłość, a przy przewlekłych chorobach to bardzo zrozumiałe. Umysł układa to w twarde i absolutne wyroki „zawsze/na… Więcej

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, wygląda na silne napięcie w kłótni i lęk przed utratą, który popycha do natychmiastowego wyjaśniania każdego drobnego tematu, a to zwykle tylko podnosi temperaturę… Więcej

Dzień dobry.
Można pozazdrościć Pani ogromnej siły charakteru, wytrwałości i gotowość do szukania rozwiązań – to ważne zasoby.
U męża opór po diagnozie może być mieszanką wstydu, lęku… Więcej

Dzień dobry.
To, co Pani opisuje: zmienność nastroju, złość kierowana na siebie i trudność w zaufaniu, często jest językiem długo noszonego przeciążenia i wstydu, który uczy bronić się przed… Więcej

Dzień dobry.
Wewnętrzny dialog, rozmawianie w myślach bywa całkowicie normalne - wiele osób prowadzi w głowie długie rozmowy, zwłaszcza przy napięciu czy ważnych decyzjach lub po wydarzeniach,… Więcej

Dzień dobry.
To naturalne, że po stracie przychodzi fala winy i „gdybym tylko…” - nawet gdy zrobiła Pani wszystko, co było Pani dostępne na tamten czas - była Pani przy Babci w szpitalu,… Więcej

Dzień dobry. To, co Pani czuje: tęsknotę, ścisk w żołądku, wahanie „czy zrobiłam dobrze” — jest bardzo zwyczajne, bo rozstajemy się nie tylko z miejscem, ale z rytuałami i wersją siebie z tamtego… Więcej

Dzień dobry. To bardzo męczące, kiedy rozum podpowiada, że sprawa jest zamknięta, a w środku dalej boli - jakby uczucia i ciało zostały w innym czasie. U Pani/Pana taki ból może byc związany z… Więcej

Dzień dobry. To bardzo męczące, kiedy z każdej rozmowy wychodzi, że „to Pani wina”, choć robi Pani, co może. Proszę trzymać się prostych faktów i krótkich komunikatów: „byłam w domu od… do…, nikt… Więcej

Dzień dobry. To, co Pani przeżywa, przypomina walkę, która na chwilę koi, a potem zostawia bezsilność - to bardzo męczące. Może splatać się tu kilka spraw: gdy w dzień jemy za mało, ciało „dopomina… Więcej

Dzień dobry. Pisze Pan o byciu między troską a bezsilnością — to bardzo trudne, gdy ukochana osoba dorastała przy depresji mamy i nosi w sobie ciężar, którego nie da się za nią unieść. W takich… Więcej

Dzień dobry. Z Pana wiadomości wybrzmiewa, jakby dopadły Pana wstyd, strach przed utratą rodziny i bezsilność wobec nałogu i bólu żony. To, co rani żonę, to nie tylko nikotyna, lecz powtarzająca… Więcej

Dzień dobry. To jest taki moment, kiedy umysł ciągnie do przodu, a nogi stoją w miejscu: z jednej strony ma Pani dość relacji, która rani i trzyma w niepewności, z drugiej strach przed pustką… Więcej

Dzień dobry. Brzmi to tak, jakby czuł się Pan w domu odsunięty i stale oceniany — to bardzo osłabia i łatwo wtedy, by każda drobnostka kończyła się konfliktem. Na dziś warto wprowadzić proste,… Więcej

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, brzmi jak codzienne zmaganie się z silnym napięciem, lękiem i huśtawkami nastroju, widzę w tym dużo wysiłku, samotności i poczucia, że nawet drobne sprawy potrafią… Więcej

Dzień dobry, to co Pani opisuje po trudnym wydarzeniu bardzo przypomina reakcję potraumatyczną: układ nerwowy „stoi na alarmie”, stąd wahania emocji, napięcie, kłopoty ze snem, koncentracją i dolegliwości… Więcej