Czy to normalne że mam w głowie dosłowne konwersacje, głośne myśli doslownie przez caly czas? Zastan

Czy to normalne że mam w głowie dosłowne konwersacje, głośne myśli doslownie przez caly czas? Zastanawiam się czy mam jakieś zaburzenia lub czy jest to zupełnie normalne.

7 odpowiedzi


Dzień dobry. Wewnętrzny dialog, rozmawianie w myślach bywa całkowicie normalne - wiele osób prowadzi w głowie długie rozmowy, zwłaszcza przy napięciu czy ważnych decyzjach lub po wydarzeniach, gdzie nie miało się głosu. Jeśli jednak to raczej powracające, natrętne, „głośne” myśli w środku głowy, które trudno zatrzymać i które nasilają się przy stresie, częściej łączy się to z lękiem, przeciążeniem, czasem z ruminacjami w zaburzeniach lękowych, depresji, OCD albo ADHD - warto opowiedzieć o tym psychoterapeucie/psychiatrze . Gdy ma Pani/Pan wrażenie, że to nie myśli, lecz „głosy” brzmiące jak z zewnątrz, komentujące czy rozkazujące — to sygnał do konsultacji psychiatrycznej. Warto też sprawdzić, na ile ten natłok myśli psuje sen, koncentrację i codzienne funkcjonowanie - rozmowa na żywo z psychiatrą lub psychologiem/psychoterapeutą pomoże odróżnić normę od objawu i zaproponować sensowne wsparcie. Przed wizytą może Pani/Pan po prostu zauważać, kiedy to się nasila i co zwykle to poprzedza - te konkretne przykłady bardzo ułatwiają dobrą ocenę. Pozdrawiam serdecznie, Monika Bała.

mgr Monika Bała

mgr Monika Bała

psychoterapeuta

Kraków

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry. Wiele osób prowadzi wewnętrzny dialog, czasami przekształcający się w werbalny. Nie ma w tym nic złego, a można powiedzieć że jest to bardzo konstruktywne i zdrowe. Jednak wszytko zależy od nasilenia tego dialogu oraz równowagi pomiędzy światem wewnętrznym i zewnętrznym. Jeśli prowadzi to do ucieczki od świata zewnętrznego, na rzecz tego wewnętrznego, to może to stanowić problem. Również problem jest sytuacja w której tracimy kontrolę nad tym dialogiem i nie potrafimy go przerwać. Warto również zastanowić się z kim prowadzimy ten wewnętrzny dialog. Jungowska koncepcja archetypów zawiera szereg takich konstrukcji, które pomagają nam zrozumieć świat i konstruować osobowość. Inne koncepcje mówią o wewnętrznym dziecku…. Zachęcam do znalezienia psychologa który zna i rozumie tę koncepcje. Byc może ta zdolność będzie inspiracją do osobistego rozwoju. Ważne jednak, aby zachować równowagę, a to bez zewnętrznego wsparcia może być trudne . Życzę powodzenia i nie zaprzestawać szukania odpowiedzi na pytania.


To, że ma Pan/Pani w głowie ciągły dialog wewnętrzny — czyli myśli, które brzmią jak rozmowa — jest dość częstym doświadczeniem i nie musi oznaczać żadnego zaburzenia. Wiele osób prowadzi w myślach „konwersacje” z samym sobą, analizuje sytuacje, przygotowuje odpowiedzi, rozważa różne punkty widzenia. To sposób, w jaki nasz umysł porządkuje emocje, wspomnienia i plany. Natomiast jeśli te „głośne myśli” są bardzo natrętne, męczące, trudno je zatrzymać, albo jeśli mają charakter głosów, które wydają się obce (np. komentują, rozkazują, krytykują), to warto porozmawiać o tym z psychologiem lub psychiatrą. Wtedy można wspólnie ustalić, czy to element intensywnego dialogu wewnętrznego, czy coś, co wymaga dalszej diagnozy lub wsparcia. Jeśli te myśli powodują niepokój lub utrudniają odpoczynek, warto też zadbać o regularny sen, chwile ciszy bez bodźców, techniki relaksacyjne czy uważność — mogą pomóc nieco „wyciszyć” natłok myśli.


Dzień dobry, każdy człowiek prowadzi ze sobą wewnętrzny dialog/rozmawia sam ze sobą i jest to normalne. Jeśli wiadomo, że to Pan/Pani mówi do siebie, że myśli są pod Pana/Pani kontrolą, jeśli nie przeszkadza to w codziennym funkcjonowaniu - to jest to normalne. Jeśli jednak są to natrętne głosy, nie da się ich kontrolować, jest wrażenie jakby pochodziły z zewnątrz, od kogoś innego wtedy warto skonsultować z psychologiem, żeby lepiej zrozumieć, czy coś się dzieje i co zrobić, żeby temu zaradzić. Życzę dużo zdrowia. Pozdrawiam serdecznie, Anna Puchalska


Witam. To, co Pani/Pan opisuje, nie musi od razu oznaczać zaburzenia. Wiele osób doświadcza tzw. dialogu wewnętrznego – prowadzenia w myślach rozmów z samym sobą, analizowania sytuacji, odtwarzania wcześniejszych rozmów czy przygotowywania się do przyszłych. To naturalny sposób przetwarzania emocji i myśli. Jeśli jednak te „głośne myśli” są natrętne, trudne do wyciszenia, powodują dyskomfort, niepokój lub zakłócają codzienne funkcjonowanie (np. trudno się skupić, zasnąć), warto skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą. Specjalista pomoże ocenić, czy to jedynie nasilony dialog wewnętrzny wynikający np. ze stresu, czy może objaw nadmiernego napięcia lub innego problemu emocjonalnego. Na co dzień warto zadbać o regenerację, wyciszenie i ograniczenie bodźców – relaks, sen, ruch i techniki oddechowe mogą pomóc uspokoić natłok myśli. Pozdrawiam serdecznie, mgr Elżbieta Kosik


Dzień dobry. Prowadzenie rozmów w myślach, analizowanie różnych sytuacji czy wyobrażanie sobie dialogów jest dość powszechnym zjawiskiem. Nazywamy je dialogiem wewnętrznym i samo w sobie nie świadczy ono o zaburzeniu psychicznym. Ważne jest jednak, co dokładnie oznaczają dla Pani lub Pana „głośne myśli” oraz czy można nad nimi zapanować. Jeśli są to własne myśli, rozpoznawane jako część wewnętrznego monologu, najczęściej nie stanowią powodu do niepokoju. Jeśli natomiast rozmowy są odczuwane jako obce głosy, pojawiają się niezależnie od woli lub sprawiają wrażenie dochodzących z zewnątrz, warto skonsultować się z psychiatrą. Znaczenie ma również to, czy nieustanne dialogi utrudniają koncentrację, sen lub codzienne funkcjonowanie. Mogą nasilać się między innymi pod wpływem stresu i napięcia. Na podstawie krótkiego opisu nie można rozpoznać żadnego zaburzenia, ale jeśli doświadczenie to jest męczące lub budzi lęk, konsultacja psychologiczna pomoże lepiej zrozumieć jego charakter.


Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że same „rozmowy w głowie” i bardzo wyraźny dialog wewnętrzny mogą być całkowicie normalnym sposobem myślenia. Wiele osób prowadzi w myślach rozmowy, odtwarza wcześniejsze sytuacje, wyobraża sobie przyszłe dialogi albo komentuje sobie to, co robi. Najważniejsze jest jednak jak Pani/Pan tych myśli doświadcza. Jeśli ma Pani/Pan poczucie: „To są moje myśli. Wiem, że powstają w mojej głowie, nawet jeśli są bardzo głośne i ciągłe” to znacznie częściej chodzi o nasilony dialog wewnętrzny, ruminacje, napięcie albo natrętne myślenie niż o psychozę. Natomiast warto skonsultować to dokładniej, jeśli doświadczenie wygląda raczej tak: „Słyszę czyjś głos jak realny dźwięk.” „Nie mam poczucia, że to moje myśli.” „Głosy komentują moje zachowanie albo rozmawiają między sobą.” „Mówią mi, co mam zrobić.” „Czuję, że ktoś wkłada mi myśli do głowy.” To już wymaga oceny psychiatrycznej, szczególnie jeśli pojawia się lęk, podejrzliwość, dezorganizacja myślenia, znaczne ograniczenie snu albo używanie narkotyków. „Głośne myśli przez cały czas” mogą mieć też inne przyczyny Jeżeli są naprawdę niemal nieustanne, męczące i trudno je zatrzymać, warto sprawdzić m.in.: - przewlekły lęk i zamartwianie się; - ruminacje; - OCD i natrętne myśli; - ADHD i bardzo intensywny „strumień myśli”; - przewlekły stres; - problemy ze snem; - depresję; - skutki używania substancji psychoaktywnych. Sama obecność dialogów wewnętrznych nie wystarcza do rozpoznania żadnego z tych zaburzeń. Pomocne jest zadanie sobie kilku pytań: czy wiem, że to moje myśli? Czy mogę czasem skierować uwagę gdzie indziej? Czy „rozmowy” są pod moją częściową kontrolą? Czy utrudniają naukę, pracę albo sen? Czy są neutralne, czy bardzo krytyczne lub przerażające? Czy pojawiły się niedawno, czy mam je od zawsze? Jeżeli ma Pani/Pan świadomość, że to własne myśli, ale są one tak intensywne, że nie ma w głowie praktycznie ani chwili ciszy, konsultacja z psychologiem byłaby sensowna. Nie po to, żeby od razu stwierdzić zaburzenie, ale żeby ocenić, czy jest to po prostu bardzo aktywny dialog wewnętrzny, czy np. mechanizm lękowy lub natrętne myślenie. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy z natrętnymi myślami, ruminacjami, lękiem, ADHD, OCD oraz trudnościami w odróżnianiu nasilonego dialogu wewnętrznego od objawów wymagających szerszej diagnostyki. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać temat „głośnych myśli”, dialogu wewnętrznego i tego, kiedy jest to norma, a kiedy warto zgłosić się do specjalisty. Najważniejsze rozróżnienie brzmi: „słyszę własne myśli bardzo wyraźnie” to coś innego niż „słyszę głosy, których nie odbieram jako własnych myśli”. Jeśli opisze Pani/Pan, jak dokładnie wyglądają te konwersacje — np. czy są „Pani/Pana głosem”, czy odpowiada ktoś inny i czy słychać je jak dźwięk — mogę pomóc to dokładniej uporządkować.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.