Witam, od jakiegoś czasu mam problemy ze stresem, jestem "odcięty" i mam problemy z pamięcią i konce

Opisane przez Pana symptomy takie jak poczucie odcięcia od rzeczywistości oraz narastające problemy z pamięcią i snem stanowią wyraźny sygnał alarmowy świadczący o tym że Pana układ nerwowy ponownie znajduje się w stanie silnego przeciążenia i wyczerpania zasobów adaptacyjnych. Prawdziwe jest stwierdzenie że pewne predyspozycje do reagowania stanami depresyjnymi mogą pozostawać w uśpieniu i aktywować się pod wpływem skumulowanego stresu zwłaszcza jeśli wcześniejsze kryzysy zostały zażegnane głównie dzięki korzystnej zmianie okoliczności zewnętrznych a nie poprzez trwałą modyfikację wewnętrznych schematów reagowania. Powrót do współpracy z psychologiem jest w Pana sytuacji decyzją bardzo zasadną i wskazaną ponieważ pozwala na podjęcie działań profilaktycznych zanim objawy takie jak myśli samobójcze czy skłonności do samookaleczeń powrócą z dawną siłą pod wpływem obecnego natłoku spraw. Specjalista pomoże Panu zrozumieć mechanizm obecnego pogorszenia oraz wesprze w wypracowaniu skutecznych metod radzenia sobie z napięciem co często pozwala na odzyskanie równowagi bez konieczności włączania farmakoterapii której Pan tak bardzo chce uniknąć. Warto potraktować te nawracające trudności jako sygnał do głębszego wzmocnienia swoich kompetencji emocjonalnych co w przyszłości pozwoli Panu przechodzić przez okresy życiowych spiętrzeń z dużo większym poczuciem sprawstwa i wewnętrznego spokoju. Jeśli będzie Pan chciał, zapraszam na konsultację – stacjonarną lub online – gdzie w bezpiecznych warunkach możemy przeanalizować Pana sytuację i krok po kroku ułożyć realny plan działania.

Tak — warto wrócić do psychologa. To, co opisujesz (odcięcie, pamięć/koncentracja, sen, narastający stres), jest wystarczającym powodem, żeby zareagować wcześniej, zanim się pogłębi.

Często bywa tak, że trudności wracają w okresach przeciążenia, ale szybka pomoc zwykle pozwala je wygasić. Leki nie są obowiązkowe — możesz zacząć od terapii.

Dzień dobry Panu.

Opisane przez Pana objawy wskazują raczej na zaburzenia niż choroby. Wyglada na to, że wcześniejsze objawy jak i obecne
mają swoją genezę w napięciach i trudnych sytuacjach życiowych jakie Pana spotkały i spotykają. Jeśli poprzednim razem psycholog jak i rozwój wypadków życiowych pozwoliły Panu wyjść z kryzysu, prawdopodobne jest, że i tym razem się uda. Warto udać się do psychologa i przegadać obecną sytuację. Zastanowić się co ja łącz z tą z przeszłości. Dobrze też bylo by rozszerzyć terapię o psychoedukację i sposoby radzenia sobie ze stresem i napięciem. Pomoże to Panu w przyszłości samodzielnie poradzić sobie w trudniejszym czasie. Jeśli terapia zostanie przeprowadzona prawidłowo, a Pana zaangażowanie będzie pełne, istnieje duże prawdopodobieństwo, że komfort i jakość Pana życia poprawi się. Powodzenie terapii zawsze uzależnione jest od zaangażowania i determinacji klienta.

Życzę powodzenia i pozdrawiam wytrwałość.

​Dzień dobry, tak, warto skonsultować się ze specjalistą i to jak najszybciej.
​Objawy, które Pan opisuje (odcięcie, problemy ze snem i pamięcią), to sygnał, że Pana układ nerwowy jest przeciążony i stare mechanizmy mogą wracać. Warto rozważyć sięgnięcie po pomoc zanim stan się pogorszy do poziomu z przeszłości.
​Ostateczna decyzja o włączeniu leków zawsze należy do Pana. Często na tym etapie wystarcza powrót do wcześniej stosowanych metod (jak Pan pisze - do psychologa), warto ze specjalistą ocenić Pański obecny stan. Podsumowując - zalecam wizytę u lekarza psychiatry ORAZ u psychologa.

Życzę Panu szybkiego powrotu do dobrego samopoczucia.

Dzień dobry,. Bardzo dziękuję, że tak szczerze i otwarcie Pan napisał. Już samo to, że potrafi Pan nazwać swoje objawy i wątpliwości, świadczy o dużej samoświadomości i odpowiedzialności za siebie. To, co Pan opisuje, poczucie „odcięcia”, trudności z pamięcią, koncentracją, snem, nasilony stres, bardzo często pojawia się wtedy, gdy organizm przez dłuższy czas funkcjonuje w przeciążeniu. Czasem jest to sygnał, że wewnętrzne zasoby, które wcześniej pomagały sobie radzić, zaczynają się wyczerpywać, nawet jeśli obiektywnie „życie wygląda lepiej” niż kiedyś. Warto podkreślić coś bardzo ważnego: to, że wcześniej miał Pan epizod depresyjny, myśli samobójcze czy zachowania autoagresywne, nie oznacza, że „coś jest z Panem nie tak” ani że jest Pan skazany na ich powrót. Jednocześnie prawdą jest, że psychika, podobnie jak ciało, bywa bardziej wrażliwa w okresach dużego stresu. Nie dlatego, że choroba „czai się”, ale dlatego, że organizm ma swoją historię reagowania na przeciążenie. To, że poprzednio poradził Pan sobie bez leków i dzięki zmianie sytuacji życiowej, pokazuje, że ma Pan realne zasoby i zdolność do zdrowienia. Obecne objawy nie są porażką ani cofnięciem się, raczej informacją, że znów dzieje się za dużo i warto zadbać o siebie wcześniej, zanim trudności się nasilą. Odpowiadając wprost na Pana pytanie: tak, powrót do psychologa w takiej sytuacji jest bardzo rozsądnym i dojrzałym krokiem. Nie dlatego, że „musi być źle”, ale właśnie po to, żeby uporządkować to, co się teraz dzieje, zadbać o poczucie bycia „w kontakcie ze sobą”, zapobiec pogłębieniu objawów. Terapia nie oznacza od razu leków. Psycholog może pomóc zrozumieć co się dzieje, że pojawiły się gorsze chwile a
jeśli kiedykolwiek pojawiłaby się potrzeba konsultacji psychiatrycznej, byłaby to decyzja wspólna, spokojna i oparta na rozmowie a nie przymus. Najważniejsze jest to, że Pan nie musi czekać, aż będzie bardzo źle, żeby mieć prawo do pomocy. Wystarczy, że jest trudniej niż było wcześniej. Jeśli czuje Pan obawę lub niepewność to jest to zupełnie zrozumiałe po wcześniejszych doświadczeniach. Warto potraktować powrót do specjalisty nie jako „krok wstecz”, ale jako formę dbania o siebie i swoje zdrowie psychiczne na bieżąco.
Z wyrazami życzliwości i wsparcia. Pozdrawiam serdecznie.

Dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem.
To, co Pan opisuje – „odcięcie”, problemy z pamięcią, koncentracją i snem, narastające poczucie przeciążenia – często pojawia się wtedy, gdy organizm znowu jest w przewlekłym stresie albo wraca w tryb przetrwania. Przy Pana historii wcześniejszej depresji, myśli samobójczych i samouszkodzeń to bardzo zrozumiałe, że budzi się obawa, czy „to znowu nie wraca”.

Warto podkreślić, że to nie musi oznaczać nawrotu choroby w sensie klinicznym. Raczej wygląda to tak, że w trudniejszych okresach uaktywniają się te same mechanizmy radzenia sobie, które kiedyś już były przeciążone. Zmiana sytuacji życiowej wcześniej Panu realnie pomogła, ale to nie znaczy, że zasoby psychiczne są niewyczerpane – teraz natłok spraw znowu może przekraczać aktualną pojemność.

Wracając do pytania: tak, powrót do psychologa w tej sytuacji ma bardzo dużo sensu i nie jest porażką ani „cofaniem się”. Wręcz przeciwnie – to wczesna interwencja, zanim objawy się pogłębią. Nie trzeba czekać, aż będzie naprawdę źle, żeby sięgnąć po pomoc.

Jeśli chodzi o obawę, że „choroby psychiczne nie znikają, tylko wygasają”, to jest w tym ziarnko prawdy, ale uproszczone. U wielu osób pewna podatność zostaje, natomiast można nauczyć się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze, regulować stres i reagować wcześniej, żeby nie dochodziło do pełnoobjawowego nawrotu. Psychoterapia właśnie temu służy.

Na ten moment kluczowe są trzy rzeczy:
– uporządkowanie aktualnych obciążeń i stresorów,
– praca nad regulacją napięcia i snu,
– przyjrzenie się temu „odcięciu” i spadkowi funkcji poznawczych, bo to często są objawy przeciążenia układu nerwowego, a nie trwałego uszkodzenia.

Co do leków – dobrze, że Pan o tym szczerze napisał. Powrót do psychologa nie oznacza automatycznie farmakoterapii. To może być temat do spokojnego omówienia, bez presji, jeśli objawy zaczęłyby się pogłębiać.

Podsumowując: to, co Pan teraz przeżywa, jest wystarczającym powodem, żeby wrócić do psychologa. Raczej jako forma zabezpieczenia i wsparcia na tym etapie, a nie dlatego, że „na pewno coś jest nie tak na stałe”.

Wszystkiego dobrego :)

Dzień Dobry, zdecydowanie polecam wizytę u profesjonalisty - lekarza psychiatry. Szczególnie, że obserwuje Pan nawrót objawów a wcześniej pojawiały się myśli samobójcze i samookaleczenia. Lekarz pomoże określić przyczyny trudności poprzez szerszą diagnostykę a wtórnie zaproponuje formy wsparcia, które Panu pomogą. Istnieje wiele skutecznych metod wsparcia zdrowia psychicznego (w tym także leki). Lekarz psychiatra wskaże odpowiednie metody dla Pana lub skieruje do specjalistów takich jak psycholog lub psychoterapeuta, którzy dostarczą wiedzy (psychoedukacja) oraz odpowiedniej dla Pana formy psychoterapii (jest ich wiele i warto posłuchać specjalisty, która będzie dla Pana odpowiednia i realnie pomoże). Proszę nie czekać z kontaktem z lekarzem. Życzę zdrowia i spokoju. Agnieszka Mikuszewska

W takiej sytuacji wskazana byłaby konsultacja z psychologiem i podjęcie odpowiednich działań. Już samo pierwsze spotkanie mogłoby mieć wpływ uspokajający. Silny stres osłabia funkcje poznawcze i rozregulowuje organizm. Na poziomie biologiczno-chemicznym zachodzą takie procesy, których skutkiem są m.in zaburzenia snu czy poczucie odcięcia. Stres towarzyszy nam każdego dnia, nie da się bez niego żyć, ale kiedy jest długotrwały lub bardzo silny i znacząco przeszkadza nam, to ma niszczący wpływ na organizm. Dlatego też tak ważne jest stosowanie odpowiednich strategii radzenia sobie z nim i regulacja emocji. Niektóre z tych sposobów obniżają poziom stresu, ale mają na nas destrukcyjny wpływ, np. sięganie po alkohol czy inne używki. Dlatego też warto poszukać bardziej przyjaznych nam metod jak np. sport, spacery, spotkanie ze znajomymi. Pyta Pan o nawroty chorób czy nasilenie zaburzeń psychicznych w trudnych sytuacjach życiowych. Owszem, takie ryzyko istnieje, ale jest to jest sprawa bardziej złożona, wymagająca indywidualnego rozpoznania, oceny i postępowania.

Witam Pana. Objawy które Pan opisuje mogą wskazywać na zaburzenia w obszarze depresyjno lękowym. Zachęcam Pana do konsultacji u psychologa klinicznego lub psychoterapeuty. Z takimi problemami można sobie poradzić przechodząc przez proces psychoterapii. Psychoterapia daje długoterminowe zmiany zapobiegające nawrotom. Proszę się sobą zaopiekować. Pozdrawiam serdecznie.