Byłem z partnerką 5 lat ja mam 30lat partnerka 27lat mamy syna w wieku 4 lat. Na samym początku zwią

Byłem z partnerką 5 lat ja mam 30lat partnerka 27lat mamy syna w wieku 4 lat. Na samym początku związku było cudownie. Po czasie zamieszkaliśmy razem. Jestem jestem nerwowym człowiekiem co wychodzi z mojego dzieciństwa. Jestem również strasznie zazdrosny o moją partnerkę zamieszkaliśmy razem i zaczęło się nie układać. Wybierałem kolegów zamiast jej robiłem nie potrzebne klutnie dochodziło do rękoczynów. Nie jeden i nie drugi raz. Przeprowadziliśmy się do jej miasta rodzinnego i zaczęło się jeszcze bardziej nie układać. Jej rodzina nie z akceptowała mnie. Ja będąc sam bez rodziny ciężko mi w życiu nie mają ojca matki rodzeństwa mam tylko wspaniałego syna. Co chwilę wychodzą klutnie o to że pujde na ryby że nie pozmywalem naczyń lub nie odkuzylem Mieszkania. Od dluszego czasu starając się zmienić siebie dla mojej partnerki robiłem wszystko aby nie dochodziło do klutni sprzątałem prałem gotowałem pomagałem jej w obowiązkach domowych. Przyuwazylem ze pisze z innym facetem co do końca zrujnowalo moją psychikę. Na moje zapytanie kto to? Dostałem odpowiedź że to jej rodzina tzn kuzyn. Lecz kuzyn nie wysyłał by częstych buziaków uśmiechów serduszek i ruznego rodzaju emotek do tego jeszcze je kasowała. Zaczęło mi odbijać zaczolem ja wyzywać co klutnia wyzwiska nie dopuszczałem do rękoczynów bo kiedyś ja skrzywdziłem. Teraz jak zaczolem robić wszystko czego chce tzn sprzątanie zajmowanie się dzieckiem sprawiania prezentów, moja partnerka wcale nie chce uprawiać zemną sexu jak bym był jej obcy. I zaczolem podejrzewać ze mnie zdradza lub pisze z innym facetem ktury ją tak wspiera. Na zapytanie czemu nie kochamy się już miesiąc czasu dostałem odpowiedź że czeba sobie zasłużyć. To ja pytam w jaki sposub jak wszystko robię po jej myśli. Wpadłem w szał emocjonalny zaczolem znowu ja brzydko wyzywać myśląc że ma kogoś na boku. Wyprowadziła się do rodziców ja będąc sam w obcym mieście bez rodziny nikogo mi bliskiego strasznie jest mi ciężko bez niej i syna i cały czas się zastanawiam czym zawiniłem jak wszystko robiłem po jej myśli spędzałem z nią i dzieckiem większość mego wolnego czasu nie doprowadzałem do klutni. A teraz odeszła zostawiając mnie jak śmiecia przy koszu tak naprawdę za nic. Na moje pytanie za co mówi mi że się mnie boi bo za duża krzywdę jej wyrządziłem w życiu lecz ona nie wini nigdy siebie zawsze to ja coś robiłem ona nigdy nic. Piszę może nie z zrozumieniem bo jestem w strasznym stresie mam myśli samobójcze ale nie chce zostawić mojego wspaniałego syna sam wychowywałem się bez ojca i obiecałem sobie ze nigdy go nie zostawię że dam mu wspaniały dom a samym sobą moja osoba niszczę związek tak jest mi wmawiane boi się mnie lecz obiecałem że już nigdy więcej jej nie udeze i nie zrobiłem tego już bardzo długo a trochę się klucilismy o bzdury jak wspomialem jestem tutaj sam nie mam nikogo mamy taty rodzeństwa ona ma tu wszystkich jes jej łatwiej z wszystkim ma do kogo się odezwać a ja przychodzę tylko z pracy do domu i siedzę z myślami samubujczymi ciężko mi jest czy jest mi kto kolwiek w stanie pomuc to wszystko poukładać bo ja już jestem na skaru załamania nerwowego