Przeszedłem kilkuletnią indywidualną terapię u Pani psycholog. Czy po około roku od zakończenia moje

To, chyba nie byl psycholog, lecz psychoterapeuta, (to dwa rozne zawody). Najbezpieczniej byloby zapytac bezposrednio Specjaliste prowadzacego Pana terapie.

Zależy to od nurtu, w którym pracuje specjalista z którego pomocy Pan korzystał. Najlepiej spytać bezpośrednio.

Jeden terapeuta nie powinien prowadzić terapii kilku bliskich sobie osób - jest to niezgodne z kodeksem etycznym.

Zdecydowanie odradza się prowadzenia terapii osobom, które są w bliskiej relacji przez tego samego specjalistę. Niezależnie od tego, czy minął rok czy kilka lat - jest to niezgodne z kodeksem etycznym

Poza kodeksem etycznym, który wyklucza rozwiązanie tego typu, warto, żeby Pańska żona znalazła własnego terapeutę dla swojego komfortu i poczucia bezpieczeństwa w trakcie sesji.

Dzień dobry, zdecydowanie nie zaleca się aby jeden terapeuta prowadził dwie bliskie sobie osoby. Jest to niezgodne z kodeksem etycznym zawodu psychologa. Nie ma również znaczenia ile czasu upłyneło od zakończenia Pana terapii. Gdyby terapeuta prowadził terapię każdej ze stron z osobna istniałoby duże ryzyko stronniczości oraz naruszenia interesu i dobra pacjentów. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry,

Małżonkowie mogą podjąć terapię partnerską, małżeńską u jednego terapeuty, ale nie terapię indywidualną. Jak najbardziej występuje tu konflikt interesów.
Terapeuta podczas terapii siłą rzeczy identyfikuje się ze swoim klientem, pomagając mu w znalezieniu najlepszych rozwiązań dla jego problemów. Te rozwiązania nie zawsze są kompatybilne z najlepszymi rozwiązaniami dla drugiej strony. Gdyby terapeuta prowadził terapię indywidualną każdej ze stron z osobna istniałoby duże ryzyko stronniczości.

Mateusz Barcikowski

Dzień dobry,

To bardzo zrozumiałe, że chciałby Pan, aby bliska osoba mogła skorzystać z pomocy specjalisty, którego Pan ceni i któremu Pan zaufał. Z punktu widzenia etyki zawodowej psychologa, każda sytuacja jest rozpatrywana indywidualnie – szczególnie wtedy, gdy dotyczy bliskich relacji (np. małżeńskich), a wcześniej istniała relacja terapeutyczna z jedną ze stron. Psycholog, u którego Pan odbywał terapię, zapewne będzie musiał rozważyć, czy podjęcie współpracy z Pana żoną nie wpłynie na neutralność, poufność lub granice profesjonalne. Czasami w takich przypadkach specjalista decyduje się skierować bliską osobę do innego terapeuty – nie dlatego, że nie chce pomóc, lecz właśnie po to, aby chronić jakość i etykę pracy.
Warto skontaktować się bezpośrednio z daną psycholożką i otwarcie zapytać, czy widzi możliwość podjęcia takiej współpracy. To bardzo dojrzałe, że Pan o to pyta – i pokazuje to także troskę o jakość procesu terapeutycznego swojej żony.

Pozdrawiam,
Zuzanna Dąbrowska
Psycholog

Dzień dobry,
Możliwe jest, aby żona rozpoczęła terapię u tej samej psycholog, u której wcześniej odbywała się terapia innej osoby, jednak zależy to wyłącznie od decyzji psycholożki i zasad etycznych, którymi się kieruje. Terapeutka lub psycholożka musi ocenić, czy podjęcie terapii z bliską osobą byłego pacjenta nie stworzy konfliktu interesów ani sytuacji utrudniającej zachowanie pełnej neutralności oraz poufności.
W takich sytuacjach bierze się pod uwagę przede wszystkim bliskość relacji małżeńskiej oraz to, że kilkuletnia wcześniejsza terapia mogła sprawić, iż psycholog dobrze poznała jedną ze stron, co wiąże się z ryzykiem nieświadomej stronniczości. Istotne jest również, czy nowa terapia dotyczyłaby wyłącznie indywidualnych spraw żony, czy też kwestii związanych z małżeństwem. Jeśli miałaby obejmować tematy dotyczące relacji, wielu terapeutów rezygnuje z jej prowadzenia z powodu możliwego konfliktu lojalności.
Upływ roku od zakończenia poprzedniej terapii nie zawsze zmienia ocenę sytuacji; wszystko zależy od rodzaju zgłaszanych trudności i kontekstu. W praktyce część specjalistów nie podejmuje terapii członków bliskiej rodziny byłych pacjentów, choć zdarzają się terapeuci, którzy uznają, że są w stanie zachować pełną neutralność, zwłaszcza gdy tematy nie dotyczą bezpośrednio wcześniejszego pacjenta ani relacji małżeńskiej.

Najbardziej odpowiednim rozwiązaniem jest bezpośredni kontakt żony z psycholożką i poinformowanie o powiązaniu rodzinnym, z pytaniem o możliwość podjęcia terapii. To terapeutka oceni, czy z etycznego punktu widzenia jest to dopuszczalne.