mgr Zuzanna Dąbrowska

Psycholog · Więcej

Bielsko-Biała 1 adres

16 opinii
Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Jestem psychologiem – absolwentką Uniwersytetu SWPS w Katowicach, gdzie ukończyłam jednolite studia magisterskie ze specjalnością psychologia kliniczna dzieci i młodzieży. Obecnie jestem w trakcie Szkoły Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS. Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. na Oddziale Psychiatrycznym dla Dzieci i Młodzieży w Szpitalu Pediatrycznym w Bielsku-Białej, w Centrum Profilaktyki Edukacji i Terapii „Kontakt” oraz w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Cieszynie.

Na co dzień pracuję z młodzieżą od 12. roku życia oraz z osobami dorosłymi. Wspieram osoby zmagające się z trudnymi emocjami, niskim poczuciem własnej wartości, kryzysami, lękiem czy problemami w relacjach. Mam doświadczenie zarówno w pracy indywidualnej, jak i grupowej.

W centrum mojej pracy znajduje się człowiek – jego historia, emocje i potrzeby. Zależy mi, by spotkanie z psychologiem było doświadczeniem, w którym pacjent czuje się zauważony, rozumiany i traktowany z szacunkiem. Tworzę bezpieczną i akceptującą przestrzeń również dla osób LGBTQ+, w której można swobodnie mówić o sobie, swojej tożsamości i doświadczeniach – bez oceniania i uprzedzeń.

Pracuję w nurcie poznawczo-behawioralnym. Swoje podejście opieram na responsywności – elastycznie dostosowuję metody i styl pracy do osoby, z którą pracuję. Budowanie poczucia sprawczości, lepszego kontaktu ze sobą i realnego wpływu na własne życie to dla mnie istotne cele procesu terapeutycznego.

Swoją pracę regularnie superwizuję. Nieustannie się szkolę i poszerzam swoją wiedzę, aby pracować zgodnie z aktualnymi standardami w psychologii. Przestrzegam zasad etyki zawodowej – dbam o poufność, bezpieczeństwo i profesjonalizm w relacji terapeutycznej.

więcej O mnie

Zakres porad

  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Poradnictwo psychologiczne
  • Psychologia młodzieży
  • Psychologia dorosłych

Rodzaje konsultacji

Konsultacje wideo

Zdjęcia i filmy

Logo
mgr Zuzanna Dąbrowska

Astrów 2/1, 43-300 Bielsko-Biała

Psycholog – konsultacje i terapia indywidualna dla młodzieży (12+) oraz dorosłych

Potrzebujesz wsparcia psychologicznego w trudnym momencie życia? Jako psycholog oferuję konsultacje oraz terapię indywidualną dla młodzieży od 12. roku życia i osób dorosłych. Pomagam w radzeniu sobie z lękiem, stresem, obniżonym nastrojem, kryzysami emocjonalnymi i trudnościami w relacjach.

Pracuję w atmosferze zaufania, szacunku i pełnej akceptacji – bez względu na tożsamość płciową czy orientację seksualną. Zapraszam również osoby LGBTQ+, które szukają bezpiecznej przestrzeni do rozmowy i pracy nad sobą.

Zadbaj o swoje zdrowie psychiczne – umów się na spotkanie.

24/11/2025

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    200 zł

  • Konsultacja psychologiczna online

    200 zł

  • Konsultacja psychologiczna dzieci i młodzieży

    200 zł

  • Terapia psychologiczna

    200 zł

Adresy (2)

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA

Astrów 2/1, 43-300 Bielsko-Biała

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)

16 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Specjaliści nie mogą płacić za modyfikowanie lub usuwanie opinii. Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • N

    Pani Zuzzanna cechuje się wyjątkową empatią i przyjaznym podejściem do pacjenta

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Terapia psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Pani Nino, bardzo dziękuję za miłe słowa i okazane zaufanie! :)


  • E

    Pani Zuzanna to bardzo empatyczna i profesjonalna specjalista. Od początku wiedziałam, że dobrze trafiłam, a jej podejście daje poczucie bezpieczeństwa i motywuje do dalszej pracy nad sobą.

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Dziękuję za miłe słowa i okazane zaufanie! Cieszę się, że nasze spotkania są dla Pani wartościowe! :)


  • K

    Świetne zaangażowanie ze strony Pani Zuzanny, już po pierwszym spotkaniu można poczuć się lepiej. Gabinet przyjazny, wspaniała atmosfera, Pani Zuzanna profesjonalnie i przyjaźnie podchodzi do pacjenta. Napewno będę polecać dalej

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Serdecznie dziękuję za miłe słowa i okazane zaufanie! :)


  • K

    Pani Zuzanna to bardzo empatyczna, ciepła i profesjonalna osoba. Od pierwszego spotkania stworzyła bezpieczną atmosferę, w której mogłam otwarcie mówić o swoich trudnościach. Uważnie słucha, zadaje trafne pytania i pomogła mi spojrzeć na sytuację z innej perspektywy. Dzięki naszym spotkaniom lepiej rozumiem siebie i swoje emocje. Poznałam również wiele sposobów pomagających mi radzić sobie z moimi problemami. Serdecznie polecam Panią Zuzannę każdemu, kto szuka wsparcia i chce nauczyć się jak pokochać samego siebie.

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Terapia psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Pani Kingo, bardzo dziękuję za te ciepłe słowa i zaufanie! :)


  • E

    Wizytę oceniam bardzo pozytywnie, udało mi się otworzyć przed panią Zuzanną. Będę kontynuować spotkania

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Dziękuję za opinię i zaufanie :) Do zobaczenia na kolejnych spotkaniach!


  • S

    Polecam z całego serducha. Córka po pierwszej wizycie złapała szybki kontakt gdzie jest osobą zamkniętą w sobie i wycofaną. Bardzo polubiła Panią Zuzanne i z ogromną niecierpliwością czeka na kolejne wizyty i z wielką chęcią w nich uczestniczy . Po miesiącu córka zaczyna się otwierać i rozmawiać o swoich emocjach. Na prawdę polecam.

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA konsultacja psychologiczna dzieci i młodzieży  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Dziękuję za tak serdeczną opinię i zaufanie! :)


  • J

    Polecam! Sympatyczna atmosfera, umiejętność wysłuchania i pomoc na najwyższym poziomie.

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Serdecznie dziękuję za miłe słowa i okazane zaufanie :)


  • B

    Dziękuje za dobre rozpoczęcie, jestem Pani zobowiązany.

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Dziękuję za miłe słowa. Cieszę się, że mogliśmy rozpocząć współpracę i mam nadzieję, że kolejne spotkania będą dla Pana równie wartościowe!


  • P

    Pani Zuzanna to kompetentna osoba która potrafi słuchać i w odpowiedni sposób pokazuje w czym tak naprawdę może tkwić problem. Chcę się wracać na kolejne spotkania bo wiem że naprawdę warto. Dziękuję

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Dziękuję za miłe słowa. Jestem wdzięczna za zaufanie i cieszę się, że nasze spotkania są dla Pani wartościowe!


  • Pani Zuzanna to bardzo miła i kompetentna specjalistka. Zapewnia przyjazną atmosferę w gabinecie. Serdecznie polecam.

     • Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny EmpatiA Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Zuzanna Dąbrowska

    Dziękuję serdecznie za opinię i zaufanie. Cieszę się, że atmosfera w gabinecie sprzyjała rozmowie i poczuciu bezpieczeństwa!


Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

34 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Dzień dobry, mam problem z wyrażaniem złości, a właściwie jej niewyrażaniem. Wszystko trzymam w sobie, nie reaguję w danym momencie, a potem analizuję sytuację i myślę co mogłam wtedy zrobić. Jak nauczyć się wyrażać złość?

Dzień dobry,
To, co Pani opisuje, jest bardzo częstym doświadczeniem. Wiele osób ma trudność z wyrażaniem złości, nie dlatego, że tej emocji nie odczuwają, ale dlatego, że nauczyły się ją tłumić albo kojarzyć z czymś niewłaściwym. Złość sama w sobie nie jest „złą” emocją.To naturalny sygnał, że jakaś granica została przekroczona albo że coś jest dla nas ważne. Pierwszym krokiem jest zauważenie złości w ciele - napięcie mięśni, szybszy oddech, przyspieszone tętno. Kolejny to spróbowanie nazwania jej w myślach „Czuję złość, bo”. To daje przestrzeń na świadomą reakcję. Wyrażanie złości nie musi oznaczać krzyku czy kłótni, można to robić w sposób spokojny i konstruktywny, np. używając komunikatów wprost, np. „Nie podoba mi się, kiedy...”, „Potrzebuję, żeby...”. Czasem pomocne jest też „przećwiczenie” takich sytuacji w bezpiecznych warunkach, w rozmowie z terapeutą albo nawet na kartce papieru. Jeżeli przez lata przywykła Pani do tłumienia emocji, to naturalne, że zmiana nie przyjdzie od razu. Dlatego warto zaczynać od małych kroków, np. pozwalając sobie wyrazić drobną niezgodę w codziennych sytuacjach i stopniowo budować poczucie, że ma Pani prawo do złości i do stawiania granic.
Pozdrawiam serdecznie,
Zuzanna Dąbrowska
Psycholog

mgr Zuzanna Dąbrowska

Dzień dobry, od roku po skończeniu szkoły średniej czuję się zagubiona w życiu, nie wiem w jaką stronę podążyć. Mam 20 lat i z miesiąca na miesiąc czuję się coraz bardziej nieszczęśliwa, bezsilna i sfrustrowana, nie pamiętam kiedy ostatnio byłam w pełni szczęśliwa. W podstawówce miałam stany depresyjne, myśli samobójcze i fobię społeczną przez dręczenie rówieśnicze, obecnie poza zagubieniem męczą mnie objawy podobne do ocd (nieopanowane nawyki, negatywne myśli, brak skupienia itp.)

Cieszy mnie tylko pisanie książek i właściwie nic poza tym. Robię to od lat, ale chciałam zasmakować również jakiejś pracy zarobkowej, mieć oszczędności. Podjęłam pierwszą pracę, za granicą jako sprzątaczka i szybko wróciłam do domu, bo z dnia na dzień czułam się coraz gorzej, od pierwszych dni męczyła mnie monotonia, sprzątanie samo w sobie, fizycznie było ciężko. W międzyczasie rodzice wymyślili przeprowadzkę z miasteczka na wieś i ta informacja tak mnie zdołowała, że uciekłam od ich decyzji ponownie za granicę, w pracę o podobnym charakterze. Twierdzą, że i tak nie mam wpływu na ich decyzję o wyprowadzce, miewają toksyczne zachowania, chociaż zazwyczaj są troskliwymi rodzicami.

Główne sedno problemu tkwi w tym, że teraz nie wiem już co mam zrobić ze swoim życiem i nic mi się nie chcę, codziennie wstaję i czuję się załamana, sfrustrowana wszystkim naraz. Podjęta praca szkodzi mojemu fizycznemu i psychicznemu zdrowiu, każda godzina spędzona na sprzątaniu to męczarnia i po pracy nie mam już sił na pasję, co też mnie okropnie dręczy i boli od środka. Zamierzam ją rzucić, ale z drugiej strony tak mocno się obawiam przeprowadzki, że na myśl o powrocie ciągle na zmianę płaczę i się uspokajam, kolejna nieudana praca to też poczucie porażki, bo nie umiem się dopasować ze swoją artystyczną duszą do tego świata. Wolałabym tylko siedzieć i pisać książki, mając święty spokój w swoim starym domu, który znam. A na samą myśl o ponownym szukaniu pracy aż mnie skręca, bo na wsi nie ma wyboru i będę zależna od rodziców w kwestii dojazdów (brak prawa jazdy).

Najbardziej męczy mnie zagubienie, może za mocno się przejmuję i sama robię sobie presję? Z kolei jak tylko siedzę i piszę, to martwię się tym, że nie rozwijam się zawodowo, mam małe doświadczenie jak na swój wiek, obciążam rodziców i nie jestem wtedy w pełni samodzielna. Dzieje się tak przez chwilę, potem jestem zadowolona, że cały czas poświęcam na pasję.

Czuję, że podejmuję jakieś kroki, ale nic z nich nie wynika, tylko literacko cokolwiek mi wychodzi. Nie wiem co mogę zrobić dalej z tymi zmianami i swoim życiem.

Dzień dobry,
Świadome zauważenie trudności to pierwszy krok do budowania zmiany. Opisuje Pani wiele obciążeń emocjonalnych z przeszłości i teraźniejszości - od stanów depresyjnych i fobii społecznej, przez poczucie zagubienia i frustrację, aż po brak satysfakcji z pracy fizycznej. Nic dziwnego, że w takim natłoku trudnych doświadczeń może pojawić się bezradność i poczucie utknięcia. Warto jednak podkreślić, że ma Pani 20 lat, a to czas, w którym naturalne są wątpliwości co do swojej przyszłości, ale jednocześnie jest to moment, by zacząć świadomie kształtować własne życie. Rodzice mają prawo podejmować decyzje o swoim miejscu zamieszkania, natomiast Pani, jako dorosła osoba, ma prawo i obowiązek podejmować decyzje o swoim kierunku. Może to oznaczać potrzebę nauki nowych umiejętności (np. prawo jazdy), podjęcia innej pracy (choćby na próbę), a także inwestowania w rozwój swojej pasji, jaką jest pisanie. Nie ma jednego słusznego scenariusza - można szukać pracy, która mniej obciąża fizycznie, rozwijać kompetencje związane z twórczością, czy budować stopniowo niezależność finansową. Każdy ma prawo popełniać błędy, próbować i szukać swojej drogi, ale ważne, by nie pozostawać w miejscu i nie oddawać całej odpowiedzialności czynnikom zewnętrznym. Ponieważ wspomina Pani o dawnych stanach depresyjnych i silnych emocjach, warto rozważyć współpracę z psychologiem. Regularne spotkania mogą pomóc uporządkować myśli, zbudować plan działania i wzmocnić poczucie sprawczości.
Proszę pamiętać, zagubienie to nie porażka, ale sygnał, że potrzebny jest nowy krok. Warto go zrobić małymi, realnymi działaniami - nawet jeśli na początku są to drobne zmiany.

Pozdrawiam serdecznie,
Zuzanna Dąbrowska
Psycholog

mgr Zuzanna Dąbrowska
Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania