Witam. Ojciec zawsze zdradzal mame, przez co mam wrazenie nie moge zaufac swojemu mezowi na 100%, na

Dzień dobry. Jak najbardziej może się Pani zgłosić na konsultację psychologiczną. Warto podjąć psychoterapię. Pozdrawiam

Witam, Oczywiście terapia byłaby jak najbardziej wskazaną formą pomocy w takim wypadku. Pozdrawiam serdecznie.

Czuje smutek,który Pani towarzyszy i niepokój o to, co będzie. Pani mąż jest innym człowiekiem niż Pani ojciec i warto o tym pamiętać.Kontrolowanie może doprowadzić do sytuacji,w ktorej inna osoba się przy nas dusi, lepszym rozwiązaniem jest przepracowanie swojej nieufności w terapii.

Dzień dobry, Tak najlepiej podjąć psychoterapię. Praca w gabinecie wzmocni Panią. Pomoże poradzić sobie z trudnymi sprawami z przeszłości. Pozdrawiam

Jeżeli dobrze wyczuwam, to napisała Pani o syndromie DDA/DDD: nie czuj, nie mów, nie ufaj.... zapewne takie uczucia i obawy towarzyszą Pani od dawna. Sugeruję terapię DDA/DDD: można zacząć od mitingów DDA i lektur. Potem zdecyduje Pani co dalej. Powodzenia. AdamM

Witam Panią. Myślę,że psychoterapia może Pani pomoc uporać się z trudnymi doświadczeniami i uczuciami z przeszłości,które rzutuja na Pani relacje z mężem. Zachęcam do zgłoszenia się na konsultacje, w bezpośredniej rozmowie łatwiej jest odnieść się do Pani trudności i możliwych form pomocy. Pozdrawiam.

Dzień dobry, Polecam psychoterapię skupioną na zmianie schematu, który wyniosła Pani z domu ('mąż to ten, który zdradza', 'nie można ufać mężowi') idąc dalej, pracę poznawczo behawioralną z zazdrością. W zależności od nasilenia problemu oraz Pani motywacji, spodziewane efekty będą widoczne po ok 12 spotkaniach (w terapii poznawczo-behawioralnej). Pozdrawiam serdecznie!

Zgadzam się, że terapia może pomòc. Przeszłość kest przeszłością, a teraz konieczne jest budowanie zaufania w obecnym związku. To, co Pani robi staje się samospełniającą się przepowiednią i sprawia, że staje się to, czego Pani się boi. Warto zawalczyć o związek.

Witam. Pani reakcja nie jest spowodowana tym, że ojciec zdradzał matkę ale tym, w jaki sposób Pani PRZEŻYWAŁA tę sytuację. W NOWEJ konfiguracji, z mężem który przecież nie jest ojcem, reaktywują się dawne emocje, z lękiem przed utratą (ale nie tylko) na czele. Psychoterapia jest wskazana. Pozdrawiam

Bardzo współczuję. Trzeba by przepracować złość do ojca za to, że zdradzał matkę. Może wtedy uwolni się Pani z przymusu kontrolowania męża. Warto zastanowić się nad wyborem terapii: indywidualnie czy małżeńską. Powodzenia!

Witam. Aby popracować nad danym problemem, warto zgłosić się na terapię do terapeuty poznawczo-behawioralnego. Tam szerzej Pani przyjrzy się dlaczego ta kontrola jest taka ważna i popracuje Pani nad stopniowym odpuszczaniem. Pozdrawiam

Dzień Dobry, Najprawdopodobniej w Pani obecnym związku odtwarza Pani schematy relacji żona-mąż, znane Pani z dzieciństwa. Terapia rzeczywiście może tu pomóc: pomoże oddzielić przeszłość od teraźniejszości, kontrolować myśli o zdradzie i związane z tym emocje, reagować inaczej na słowa i zachowania męża i zbudować związek na zaufaniu. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia w zmianie! Monika Kolodziejczyk Psychoterapeuta

Witam. Rozumiem, że przez doświadczenia Pani rodziców jest trudno Pani zaufać mężowi, i aby zmniejszyć lęk przed zdradą, stara się go Pani kontrolować, a w efekcie może Pani jeszcze bardziej cierpieć. Dlatego w Pani sytuacji proponuję zgłosić się do psychologa, psychoterapeuty. Życzę powodzenia.

Witam serdecznie. Wyglada ze wytworzyl sie u pani pewien schemat (tzw schema) z dziecinstwa wokol relacji partnerskich. Polaczenie terapi schematow i CBT (poznawczo behawioralnej) by bylo dobrym wyborem. Nauczylaby sie pani technik ktore pozwalaja wyeliminowac niechciane odczucia i zaglebilaby sie pani rowniez w przyczyne tych odczuc. Pozdrawiam, Adrian Olesiak

Dzień dobry, psychoterapia może być pomocna w zgłaszanych przez Panią problemach. Pozdrawiam MBZ

W Pani wypowiedzi zawarła Pani ważną wskazówkę - ma Pani poczucie, że zdrady ojca mają wpływ na Pani małżeństwo i że to się jakoś łączy. Właśnie w takich sytuacjach psychoterapia jest jedną z form wsparcia, która pomaga uporządkować swoją historię i zacząć żyć u boku własnego męża, a nie ojca.

Dzień dobry, podczas psychoterapii pani stworzy taką sama relację z psychoterapeutą jak z mężem. Wtedy przeanalizujemy pani mechanizm kontroli. Prowadzę psychoterapię w nurcie psychodynamicznym. Zapraszam :)

Dzień dobry. Psychoterapia to bardzo dobry pomysł w obecnej sytuacji. Pozwoli na zrozumienie przeszłości oraz przepracowanie utrwalonych nieadaptacyjnych przekonań utrwalonych poprzez opisane doświadczenia. Pozdrawiam!

Tak, psychoterapia jak najbardziej może okazać się pomocna w przepracowaniu dawnych doświadczeń. Emocje, które aktywują się w Pani relacji z mężem są zdeterminowane wcześniejszymi doświadczeniami, które wpływają na przeżywanie męża. Dzięki psychoterapii będzie mogła Pani przyjrzeć się swoim problemom z zaufaniem i nadmierną kontrolą.

Dzień dobry, opisane przez Panią doświadczenia rodzinne mogą wpływać na trudności związane z zaufaniem. Zachęcam do udziału w psychoterapii, która pozwoli Pani zrozumieć potrzebę kontroli oraz obawę przez zaufaniem mężowi. Rekomenduję terapię poznawczo-behawioralną. Pozdrawiam i życzę powodzenia!

To, czego doświadczaliśmy w dzieciństwie wpływa na to jak widzimy świat i psychoterapia może pomóc zmienić te aspekty które powodują cierpienie. W zależności od nurtu będzie to inne podejście. Ja osobiście pracuję w nurcie Gestalt który jest nurtem egzystencjonalno-behawioralnym i można tam pracować na głębokim poziomie - również osobowości oraz odruchów płynących z przeszłości.

Dobry wieczór to, co Pani opisuje, może być skutkiem doświadczeń z przeszłości, które wpływają na obecną relację i poczucie bezpieczeństwa. Psychoterapia, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym, może bardzo pomóc w zrozumieniu źródła trudności i nauczeniu się budowania zaufania. To dobry kierunek, by zacząć. Pozdrawiam.

Dzień dobry, polecam udanie się na konsultację do psychoterapeuty. Pozdrawiam serdecznie!

Dzień dobry, jak najbardziej w tej kwestii pomoże Pani psychoterapia, do której Panią zachęcam. Szczególnie polecam podjęcie psychoterapii z mężczyzną. Dzięki terapii będzie Pani mogła przetransformować swoje doświadczenia wyniesione z relacji z Tatą i nie przenosić je na relację z mężem. W świecie psychoterapii mówi się, że tak naprawdę relacje partnerską zaczyna się budować od relacji z rodzicami. To oczywiście duży skrót myślowy mówiący o tym, że bardzo ważne jest uporządkowanie relacji z rodzicami ponieważ najczęściej nieświadomie przenosimy je na przyszłych/obecnych partnerów w związku. Pani już zauważyła to zjawisko więc wykonała Pani pierwszy duży krok żeby uporać się z tym problemem. Warto aby Pani poszła za tzw. ciosem i znalazła dla siebie właściwą psychoterapię. Życzę wszystkiego dobrego, Krzysztof Pawłuszko

Dzień dobry! Pozwolę sobie zacząć od absolutnego truizmu, ale o fundamentalnym znaczeniu: w życiu każdego z Nas: matka jest modelem pierwszej kobiety, ojciec to pierwszy mężczyzna, a relacja między nimi (w przypadku rodziny pełnej), to prototyp wszystkich następnych związków. Uważam, że choć to niczego nie przesądza, nie da się od tego uciec. Wnosimy w swoje własne, jak i w życia innych, modele zachowań, reakcji, myślenia, odczuwania, których nauczyliśmy się wcześniej, a jedną z dróg do nauki jest przecież obserwacja (uczenie przez modelowanie). Jak z tym pracować? Uświadomienie sobie problemu i gotowość do zajęcia się nim, to niewątpliwie świetny początek. W następny kroku: o ile sam dialog z partnerem (dopuszczenie go w to jak doświadczamy różnych rzeczy, i że często, to przede wszystkich chodzi o nas samych) nie wystarcza, terapia par (wtedy mamy okazję uwzględnić dynamikę obu stron) lub psychoterapia indywidualna. Ta ostatnia (najczęściej) pozwala w najbardziej gruntowny sposób poznać swój własny wkład w ogólny kształt relacji z drugim człowiekiem. Tymczasem, pozdrawiam i proszę pamiętać, że (jak mawiał klasyk): "nawet najdalsza podróż zaczyna się od pierwszego kroku". W. Orzechowski