Mam 30 lat i jestem kilka lat po ślubie. Mój mąż chce mieć dziecko, ja nie. Jest też presja otoczeni

Dzień dobry, proszę postępować zgodnie z tym jak Pani czuje i nie ulegać presji otoczenia. Pozdrawiam

Samopoczucie i emocje, które pani towarzyszą są ważną wskazówką. Warto na nich się zatrzymać i im się przyglądnąć. Na pewno nie warto przeżywać kryzysu emocjonalnego w samotności. To tylko nasila poczucie chaosu, a tym samym zwiększa wewnętrzne napięcia. To ważne, że szuka pani dla siebie wsparcia. Proszę pamiętać, że kryzysy emocjonalne są częścią naszego życia: od narodzin, poprzez okres dorastania, rozpoczęcie pierwszej pracy, stały związek, narodziny dzieci, zakończenie aktywności zawodowej. W ciągu życia zmieniają się nasze role, zmieniają się nasze cele, oczekiwania, pozostają lub ulegają ewolucji nasze potrzeby i wartości.

Witam, Proszę trzymać swoją stronę i być dla siebie łagodną. Dziecko to poważna sprawa i jeśli nie jest Pani przekonana, to dla otoczenia nie warto się poświęcać. Proponuję szczerą rozmowę z mężem (chyba, że już się taka odbyła). Proszę też poszukać wsparcia dla siebie - nie jest łatwo być pod presją.

Decyzja dotycząca zarówno budowania bliskiej relacji z partnerem, jak i bycia rodzicem, wiąże się z przeżywaniem silnych emocji i nierzadko prowadzi do kryzysu emocjonalnego, a także kryzysu w relacji z partnerem. Jeśli trudno jest Pani rozmawiać z mężem o swoich emocjach i odczuciach związanych z rodzicielstwem, prawdopodobnie konsultacja psychoterapeutyczna dla par mogłaby zdecydowanie ułatwić Państwu komunikację. Odkrycie, co w Waszej relacji aktualnie się dzieje, czego doświadczacie i jakie to budzi w Was emocje, może pomóc w rozwiązaniu aktualnego kryzysu. Pozdrawiam serdecznie. Agata

Dzień dobry, warto słuchać siebie i swoich potrzeb niezależnie od presji otoczenia. Dobry terapeuta może być pomocny w znalezieniu odowiedzi na Pani pytanie.

Witam, wydaje się, że muszą Państwo poważnie o tym porozmawiać z poszanowaniem obu stron. Może uda się Państwu dojść do jakichś kompromisów. Pozdrawiam.

Dzień dobry, wydaje mi się, że mogliby Państwo spróbować terapii pary. Być może w trakcie spotkań wypracujecie rozwiązanie dla tej sytuacji. Katarzyna Klimowicz