Pytania pacjentów (39)

Nasilenie natrętnych myśli i lęku może być silnie związane z otoczeniem. W miejscach, gdzie osoba czuje się bezpieczniej lub jest bardziej zaangażowana (np. poza domem), objawy często słabną. W domu, gdzie... Więcej

Dzień dobry,

Z opisu wynika, że doświadcza Pan ogromnego zamieszania emocjonalnego i bezsilności w relacji z osobą, która prawdopodobnie zmaga się z uzależnieniem. To bardzo trudna sytuacja – szczególnie... Więcej

Dzień dobry. Z tego, co Pani opisuje, widać, że przez długi czas brakowało w tej relacji bliskości, czułości i intymności. To naturalne, że mogło to budzić w Pani poczucie odrzucenia czy wątpliwości co... Więcej

To, co Pani przeżywa, jest naprawdę bardzo trudne i obciążające. Życie z kimś, kto ma silne podejrzenia dotyczące zdrady, szczególnie gdy nie mają one pokrycia w rzeczywistości, potrafi wyczerpać emocjonalnie... Więcej

Warto byłoby się zastanowić najpierw skąd ta nienawiść do alkoholu się wzięła. Trudno zmienić to, co jest nieświadome. W związku z tym, że przyczyny mogą być różne, różne będą też rozwiązania, które Panu... Więcej

Dzień dobry,
Bardzo dziękuję za podzielenie się swoją historią – to wymaga odwagi. Życie u boku osoby uzależnionej, szczególnie jeśli pojawiają się także przemoc słowna i emocjonalna, jest ogromnym obciążeniem... Więcej

Dzień dobry,
Opisuje Pani bardzo trudną sytuację, w której nie tylko czuje się Pani wyczerpana emocjonalnie, ale również doświadcza realnych przejawów przemocy psychicznej i fizycznej – niezależnie od... Więcej

Dzień dobry,
Bardzo dziękuję, że napisał Pan o tym, co Pan czuje. Widać, że zmaga się Pan z ogromnym ciężarem psychicznym – emocje, które Pan opisuje, takie jak wyczerpanie, bezsilność, poczucie przytłoczenia... Więcej

Dzień dobry,

Pani opisuje bardzo trudną sytuację, która zdecydowanie zasługuje na uwagę i zrozumienie. Z tego, co Pani mówi, wynika, że doświadcza Pani silnych wahań nastroju, obniżonego poczucia własnej... Więcej

Pani obawy są całkowicie zrozumiałe, zwłaszcza jeśli niepokój i lęk stają się częścią codzienności. To, że Pani ciągle sprawdza telefon męża, może świadczyć o tym, że w Pani umyśle pojawiają się silne... Więcej

To, przez co Pan przechodzi, jest bardzo trudne i pełne emocji. Rozumiem, że czuje się Pan zraniony, rozczarowany i zagubiony, zwłaszcza gdy zaufanie, które było fundamentem relacji, zostało naruszone.... Więcej

To, co Pani opisuje, jest bardzo ważne i pokazuje, że naprawdę zależy Pani na tym, żeby dobrze funkcjonować w nowej szkole, panować nad emocjami i budować spokojne relacje z rówieśnikami. Już sam fakt,... Więcej

Objawy, które Pani wymienia — nasilona nerwowość, lęki, uczucie uginania się nóg czy uciski w głowie, zwłaszcza w okolicy czoła — mogą pojawiać się na początku przyjmowania pramolanu. Jeśli jednak utrzymują... Więcej

Rozumiem, że rozstanie było dla Pana bardzo bolesne i nagłe, szczególnie przy tak dużej rozbieżności między tym, co Pani partnerka mówiła, a jak wyglądały Wasze wspólne chwile. Często bywa tak, że ktoś... Więcej

Dzień dobry,
bardzo doceniam to, że Pani o tym napisała – widać, jak dużo Pani dźwiga i jak bardzo ta relacja jest dla Pani ważna. Jednocześnie naprawdę wyczuwam tu ogromne zmęczenie i poczucie niezrozumienia,... Więcej

To, czego Pani doświadcza, jest bardzo trudne i bolesne, zwłaszcza że jest Pani w ciąży, po długiej i obciążającej drodze leczenia niepłodności. W Pani słowach widać ogromne napięcie, lęk i samotność –... Więcej

Opisuje Pan sytuację trudną emocjonalnie dla całej rodziny, a szczególnie dla dzieci. Z tego, co Pan pisze, widać, że jest Pan uważnym ojcem i że dobro dzieci naprawdę Panu leży na sercu. To, co mówi córka,... Więcej

Dziękuję Ci za to, co napisałeś. Naprawdę. To, ile w tym jest szczerości, bólu i jednocześnie walki o siebie, bardzo porusza. Widać, że od dawna niesiesz dużo więcej, niż jeden człowiek powinien dźwigać... Więcej

Często słowo „nie wiem” nie oznacza rzeczywistego braku wiedzy, tylko chwilową blokadę psychiczną. Może pojawiać się wtedy, gdy ktoś czuje napięcie, obawia się oceny albo nie jest przyzwyczajony do kontaktu... Więcej

Rozumiem, jak bardzo trudna i skomplikowana jest ta sytuacja, szczególnie gdy w grę wchodzą tak silne emocje w relacji z najbliższą osobą. To, co czujesz, jest sygnałem, że Wasza obecna dynamika domowa wywołuje u Ciebie ogromny stres i poczucie braku bezpieczeństwa, co przy zdiagnozowanych zaburzeniach odżywiania jest szczególnie obciążające.

Warto spojrzeć na to z perspektywy psychologicznej, gdzie zachowania rodzica, które opisujesz, często nie wynikają z nienawiści do dziecka, ale z jego własnych, nieprzepracowanych trudności, lęków czy braku umiejętności komunikowania potrzeb. Kiedy mama mówi o gębie do karmienia, a jednocześnie wzbudza poczucie winy na myśl o Twojej wyprowadzce, prawdopodobnie sama znajduje się w pułapce sprzecznych emocji. Może to być lęk przed opuszczeniem zmieszany z frustracją wynikającą z codziennych trudności, co niestety znajduje ujście w raniących słowach lub pogardliwych gestach.

Wspomniane przez Ciebie weaponizowanie jedzenia to bardzo niefortunny sposób stawiania granic lub egzekwowania zasad domowych, który uderzył w Twój czuły punkt. Mama może nie zdawać sobie sprawy, jak głęboko te komunikaty programują Twój lęk przed zaspokajaniem podstawowych potrzeb. Często rodzice stosują takie metody, bo sami byli tak wychowani i nie znają innego języka dyscypliny, nie widząc, że dla dorosłego dziecka jest to niszczące.

To, co teraz przechodzisz, to nie jest prosta relacja na linii surowy rodzic i dziecko, ale moment, w którym dwie dorosłe osoby o różnych potrzebach i historiach emocjonalnych próbują funkcjonować na jednej przestrzeni. Twoje poczucie bycia niechcianą jest realną odpowiedzią na sposób, w jaki mama okazuje napięcie. Najważniejszym krokiem w tej chwili jest zrozumienie, że te trudne komunikaty ze strony mamy są raczej odbiciem jej wewnętrznego chaosu niż obiektywną oceną Twojej wartości jako człowieka. Kontynuowanie terapii pomoże Ci zbudować wewnętrzny pancerz, dzięki któremu zaczniesz odróżniać swoje poczucie winy od odpowiedzialności, którą mama powinna wziąć za własne emocje i sposób ich wyrażania.

Życzę Ci wszystkiego dobrego!
Monika Barcik