kmdr. Tadeusza Bramińskiego 1/1, 80-180 Gdańsk
Rozliczenie wizyt ubezpieczeniowych odbywa się na zasadzie zwrotu kosztów - pacjent opłaca wizytę na miejscu, a gabinet wystawia fakturę imienną do ubezpieczalni.
Dowiedz się więcej07/06/2026
Kim jestem?
Pozwól, że się przedstawię. Jestem psychologiem klinicznym i sportowym i diagnostą klinicznym. Prowadzę spotkania terapii psychologicznej dla osób dorosłych i młodzieży. Prowadzę również diagnostykę psychologiczną, także różnicową, zleconą przez lekarzy psychiatrów jak i na żądanie pacjenta. Chociaż zawodowo moje początki sięgają nauk akademickich, wychodzę poza schematy - człowiek jest piękną, skomplikowaną istotą, której nie da się zamknąć w ramy.
Jak pracuje?
W pracy wykorzystuję różne techniki i narzędzia dostosowane indywidualnie do pacjenta i problemu, dzięki temu nie zamykam się w jednej perspektywie spojrzenia na człowieka, a patrzę na niego holistycznie.
Terapia to żywy proces – bywają sesje trudne, na których mierzymy się z silnymi, bolesnymi emocjami, ale bywają też spotkania lekkie, przynoszące szybkie poczucie rozwoju i jasności. Bardzo ważna jest dla mnie psychoedukacja; wierzę, że zrozumienie własnych mechanizmów daje realną siłę do zmian.
W gabinecie nie unikam trudnych momentów – kiedy to potrzebne, konfrontuję z tym, co ukryte. Jednak nierzadko moim najważniejszym zadaniem jest po prostu stabilne trwanie przy Tobie jako stałe, solidne oparcie w chwilach, gdy najbardziej potrzebujesz akceptacji i bezpiecznego schronienia.
Moja praktyka jest przestrzenią otwartą i bezpieczną dla osób w procesie przebudzenia świadomości oraz kryzysów egzystencjalnych.
Wiem, że droga ta bywa wyzwaniem i często wiąże się z głębokim lękiem, poczuciem izolacji czy stanami obniżonego nastroju. Jeśli boisz się niezrozumienia, etykietowania lub tego, że Twoje doświadczenia zostaną zredukowane do objawu chorobowego – nie bój się! Zapraszam Cię do bezpiecznego dialogu.
Z kim pracuje?
Moja oferta skierowana jest do osób, które szukają profesjonalnego wsparcia w powrocie do równowagi psychicznej. Jako doświadczony psycholog w Gdańsku prowadzę terapię psychologiczną i konsultacje dla młodzieży oraz dorosłych. Posiadam praktyczne doświadczenie w pracy z pacjentami zmagającymi się z różnorodnymi wyzwaniami psychicznymi i kryzysami życiowymi.
Przyjmuje w gabinecie w Gdańsku oraz online
Pomagam osobom cierpiącym na:
• Zaburzenia nastroju i depresję (w tym stany obniżonego nastroju, brak motywacji, przewlekły smutek).
• Zaburzenia lękowe i napady paniki (lęk uogólniony, fobie, fobia społeczna).
• Problemy osobowościowe oraz trudności w samoregulacji emocjonalnej
• Zaburzenia psychosomatyczne (bóle i objawy fizyczne na tle nerwowym).
• Kryzysy egzystencjalne, poczucie utraty sensu życia i wypalenie, żałoba.
• Przewlekły stres, permanentne napięcie oraz syndrom FOMO/przebodźcowania.
• Problemy w relacjach (trudności w komunikacji, lęk przed odrzuceniem, kryzysy partnerskie).
Jeśli potrzebna Ci skuteczna pomoc psychologiczna, rzetelna diagnoza lub po prostu bezpieczna przestrzeń do przepracowania trudności – zapraszam na konsultację.
Coaching sportowy.
Sukces w sporcie rodzi się w głowie. Moja oferta specjalna skierowana jest również do zawodników – zarówno profesjonalistów, jak i amatorów – którzy chcą wejść na wyższy poziom, rozwinąć swój potencjał i skutecznie realizować cele transferowe oraz wynikowe. Jako wykwalifikowany psycholog sportowy łączę zaawansowane metody terapeutyczne z nowoczesnym coachingiem, oferując spersonalizowany trening mentalny.
W czym pomagam sportowcom?
• Opanowanie emocji: praca nad stresem przedstartowym, presją wyniku oraz destrukcyjną złością rywalizacyjną.
• Optymalizacja formy: budowanie niezachwianej koncentracji, pewności siebie oraz zarządzanie poziomem motywacji i pobudzenia.
• Regeneracja psychiczna: treningi relaksacyjne i techniki radzenia sobie z wypaleniem sportowym.
• Wsparcie w kryzysie: skuteczny powrót do sportu po ciężkich kontuzjach, urazach i załamaniach formy.
• Zdrowie psychiczne w sporcie: terapia depresji, stanów lękowych oraz praca nad niskim poczuciem własnej wartości, które często kryją się za fasadą twardego zawodnika.
Niezależnie od dyscypliny, którą uprawiasz – zadbaj o swój najważniejszy mięsień. Zainwestuj w profesjonalne wsparcie psychologiczne w sporcie i zacznij wygrywać najpierw w swojej głowie.
Osoby, z którymi pracuję: • Młodzież • Dorośli • Sportowcy • Chorzy somatycznie
.
Problemy, z którymi pracuję: • Depresja i zaburzenia lękowe • ADHD/ADD • Stres • DDA/DDD, problemy adaptacyjne • Problemy w relacjach • Brak sensu życia • Nieadaptacyjne przekonania • Zaburzenia koncentracji i uwagi • Choroby psychosomatyczne • trauma relacyjna (CPTSD) • Neuroatypowość • Autyzm u dorosłych • Dysregulacja (przebodźcowanie) układu nerwowego • Wypalenie (zawodowe, relacyjne, życiowe) • Zaburzenia więzi u dorosłych • Somatyzacje • Dysocjacje
Nie czekaj, jeśli potrzebujesz wsparcia. Postaw na siebie!
Płatność online akceptowana
Oszczędź swój czas przed wizytą.
kmdr. Tadeusza Bramińskiego 1/1, 80-180 Gdańsk
Rozliczenie wizyt ubezpieczeniowych odbywa się na zasadzie zwrotu kosztów - pacjent opłaca wizytę na miejscu, a gabinet wystawia fakturę imienną do ubezpieczalni.
Dowiedz się więcej07/06/2026
Płatność online akceptowana
Oszczędź swój czas przed wizytą.
Płatność online akceptowana
Oszczędź swój czas przed wizytą.
Płatność online akceptowana
Oszczędź swój czas przed wizytą.
Ubezpieczenia są akceptowane, ale zakres zależy od lokalizacji i usługi. Sprawdź podczas umawiania wizyty.
51 opinii
Najczęściej wymieniane przez pacjentów
Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach
Po pierwszym spotkaniu super wrażenie pani Monika bardzo mila i ciepła
mgr Monika Barcik
Bardzo dziękuję za opinię :)
Właśnie mijają 2 lata terapii i z pełnym przekonaniem polecam współpracę z Moniką. Wiem, że trafiłam w naprawdę dobre miejsce i zrobiłam ogromny krok do przodu. Jestem wdzięczna za wsparcie i efekty.
mgr Monika Barcik
Bardzo dziękuję za te słowa i za zaufanie przez te dwa lata. Ogromnie się cieszę, że mogłam towarzyszyć Pani w tej drodze i obserwować, jak wiele się po drodze zmienia. Terapia nie zawsze zmienia życie jednym wielkim krokiem. Często zaczyna się od jednego małego kroku, który z czasem prowadzi do naprawdę dużej zmiany.
Zgłosiłam się do P.Moniki aby zweryfikować, czy moje podejrzenia dot. rozpoznania są słuszne. Po dokładnym wywiadzie oraz przeprowadzonych testach okazało się, że mam ADHD. Pani Monika wszystko mi dokładnie wytłumaczyła, szczegółowo dopytywała i wystawiła opinię o moim całościowym funkcjonowaniu. Dzięki diagnozie w wieku 27 lat wiem co mi jest i mogę podjąć dalsze leczenie. P.Monika jest osobą uważną, empatyczną i cierpliwą. Jeśli ktoś potrzebuje diagnozy ADHD polecam P.Monikę.
mgr Monika Barcik
Bardzo dziękuję za tak ciepłe słowa i podzielenie się swoją historią. Diagnoza w dorosłym życiu bywa przełomowym momentem – przynosi ulgę, porządkuje dotychczasowe doświadczenia i daje jasny kierunek działania. Cieszę się, że mogłam stworzyć dla Pani bezpieczną przestrzeń i pomóc w tym procesie. Życzę wszystkiego, co najlepsze na dalszym etapie leczenia i w codziennym funkcjonowaniu – trzymam kciuki!
miła atmosfera, miła tonacja głosu, jasny i klarowny proces diagnozy ADHD. korzystna cena
mgr Monika Barcik
Bardzo dziękuję za opinię, cieszę się, że mogłam pomóc :)
Wspaniały fachowiec, oby takich więcej. Sprawnie przeprowadza przez cały proces, wyjaśnia wszelkie wątpliwości, a do tego jest bardzo ciepła i pełna wyrozumienja, co jest moim zdaniem szczególnie ważne w przypadku rozmów na temat różnego rodzaju zaburzeń. Także z całego serduszka polecam.
mgr Monika Barcik
Bardzo dziękuję za opinię Cieszę się, że mogłam pomóc i dać bezpieczną przestrzeń do rozmowy. Życzę wszystkiego dobrego!
Na terapię przyszłam jako osoba bardzo zlękniona i stresowało mnie wszystko. Byłam osobą pozbawioną wiary w siebie i w sumie nie wierzyłam, że terapia mi pomoże ALE mega się zaskoczyłam, bo terapia pomogła mi w wielu aspektach, nauczyła mnie radzenia sobie z lękiem, zaczęłam wierzyć w siebie i odkryłam prawdziwą siebie. W końcu czuję się sobą i jestem z siebie dumna. Monika jest mega otwarta, niczego nie narzuca, podąża za swoim podopiecznym. Czułam się jak na ploteczkach z psiapsi, która mnie rozumie i nie patrzy na mnie z góry. Jeśli nadal sie wąchasz czy warto - WARTO.
mgr Monika Barcik
Dziękuję za opinię. Bardzo mi milo. W każdym z nas jest wewnętrzna siła, a ja jestem wdzięczna, że mogłam Ci towarzyszyć w jej odkrywaniu! Nie wierzyłaś w terapię ale dałaś sobie szansę i zaufałaś innemu człowiekowi, by Cię poprowadził. To nie zawsze jest łatwa decyzja...ale warto - dla siebie. Odnalezienie siebie i podążanie za sobą jest kluczowe dla szczęścia. Świat staje się piękniejszy gdy staje się szczęśliwszy! Wszystkiego dobrego!
Moja opinia pojawia się po miesiącu od ostatniego spotkania ale dzięki temu miałam więcej czasu na próbę wykorzystania umiejętność nabytych w ich trakcie. Dr Monika ma niesamowicie dobre podejście co do potrzeb pacjenta oraz duże umiejętności co do komunikacji, tak aby sprawić żeby ktoś był w stanie się otworzyć na terapię. Osobiście cały czas wdrażam wszelakie jej sugestie co do codziennego funkcjonowania z moim ADHD oraz do radzenia sobie w trudnych sytuacjach życia codziennego oraz zawodowego. Wspólna praca pomogła mi na poprawę poczucia własnej wartości oraz naukę powolnego godzenia się z przeszłością. Z pewnością mogę powiedzieć, że jest to specjalista godny polecenia!
mgr Monika Barcik
Dziekuje za opinie. Cieszę się, że mogłam pomóc!
Polecam z całego serca! Pani Monika jest osobą pełną ciepła oraz empatii. Ponadto ma bardzo ludzkie podejście i niesie spersonalizowaną pomoc. Już po kilku sesjach czuję się znacznie lepiej. Jeszcze raz dziękuje!
mgr Monika Barcik
Cieszę się, że mogłam pomoc! :) życzę samych sukcesów!
Witam wszystkich zastanawiających się czy Pani Monika sprosta Waszym potrzebom.
Pracuje z P. Moniką od lipca. Przybyłem do niej w stanie marnym, uzależniony od wielu substancji, od wrażeń(o krok od psychozy). W rozsypce. Samotny. Zagubiony. Mało świadomy siebie i tego co dzieje się w mojej głowie. Z wieloma traumami z dzieciństwa jak i dorosłego życia (dda, przemoc w rodzinie)
P
Monika wskazała mi drogę. Poprowadziła. Uświadomiła. Po każdej sesji czuje się co raz bardziej w pełni. W końcu przejąłem kontrolę nad moim życiem. Wyszedłem na prostą.
Musze tez wspomnieć o 6 zmysle Pani Moniki. Na jakiś czas zrezygnowałem z terapii, powoli wpadając w kolejna otchlań..az tu nagle wiadomość "dzień dobry, wszystko ok u Ciebie? Chcialbys się zobaczyć w nowym roku?". Czytam ta wiadomość, czując jak coś ciągnie mnie w otchlan po raz kolejny i myślę.. Anioł. Znowu się pojawia by mnie uratować.
P. Monika jest bardzo ciepłym człowiekiem z szerokim Arsenalem by postawić i Was na nogi!
mgr Monika Barcik
Dziękuję za opinię. Cieszę się, że mogę Ci towarzyszyć w tej podróży wewnątrz siebie w kierunku szczęścia.
Pani Monika od początku podeszła do mnie z ciepłem, szacunkiem i empatią. Bardzo starannie podeszła do używania poprawnych zaimków zgodnie z moją tożsamością płciową i przeprowadziła całą sesję bardzo profesjonalnie. Do tej pory czuję się bardzo zadowolony i usatysfakcjonowany sesją, mogę szczerze polecić. :)
mgr Monika Barcik
Szczerze się cieszę, że mogłam pomóc. Polecam się na przyszłość :)
71 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl
W tym roku piszę maturę. Jest to dla mnie ważna rzecz, która otwiera mi drogę na uczelnie. Problem j
W tym roku piszę maturę. Jest to dla mnie ważna rzecz, która otwiera mi drogę na uczelnie. Problem jest taki, że czuję ciężar tej nauki. Za duża nakładam na jeden dzień. Do tego po szkole zaczynam być śpiąca. Nie chcę tracić czasu na spanie. Jednak to jest sposób na lekkie oderwanie się od rzeczywistości. Przysięgam, że reguralnie śpię po 7-8h a jestem zmęczona. Przytłacza mnie także monotonność dnia. Szkoła dom i nauka do 22.00. Kolejnym ciężarem jest to, że nie wiem kim chcę być. Chcę mieć zawód, który bedzię dla mnie satysfakcją ( dobra wypłata, spełnienie się w pracy). Pytam się znajomych i oni mają coś tam wybrane, a ja nic. Przytłacza mnie, że oni lepiej sobię radzą z nauką. I tak przyznaję, że czuję lekką zazdrość. Nie chcę się porównywać, ponieważ się źlę czuję. Czuję ciąglę, że jestem do tyłu. Nie wiem co czuję czy smutek czy strach czy złość. To wszystko mnie dobija. Jak zorganizować czas, aby dzień był ciekawszy? Jak się nie porównywać? Jak być po prostu zadowolony z życia maturzysty i ogólnie? :)
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry.
Z Pani opisu wynika, że problemem nie jest brak ambicji, tylko przeciążenie. Matura, nauka do późnego wieczora, myślenie o studiach, przyszłym zawodzie i ciągłe porównywanie się z innymi sprawiają, że właściwie przez cały dzień jest Pani w trybie zadaniowym. Nic dziwnego, że po szkole pojawia się zmęczenie i potrzeba odcięcia się na chwilę od wszystkiego. Spróbowałabym zacząć od zmniejszenia dziennego planu. Lepiej zrobić mniej, ale regularnie i z poczuciem, że plan jest wykonalny, niż codziennie zakładać bardzo dużo i kończyć dzień z poczuciem, że znowu się nie udało. Odpoczynek też nie jest stratą czasu. Jeśli po szkole organizm domaga się chwili snu lub wyciszenia, może to być sygnał przeciążenia, a nie lenistwa. Jeżeli jednak mimo regularnych 7–8 godzin snu zmęczenie utrzymuje się przez dłuższy czas i jest wyraźne, dobrze byłoby również porozmawiać o tym z lekarzem i wykluczyć inne przyczyny.
Porównywanie się z rówieśnikami zwykle nasila się właśnie wtedy, kiedy sami czujemy się niepewnie. To, że ktoś już wie, jakie studia wybierze, nie oznacza, że podjął lepszą decyzję ani że Pani jest spóźniona. W wieku maturalnym naprawdę można jeszcze nie wiedzieć, jaki zawód będzie odpowiedni. Zamiast pytać siebie, kim powinnam zostać, można zacząć od prostszych pytań: co mnie ciekawi, w jakim środowisku dobrze się czuję, czego zdecydowanie nie chcę robić, jakiego stylu życia potrzebuję. Zawód nie musi być jedną decyzją na całe życie. Dobrze byłoby też zostawić w tygodniu miejsce na coś, co nie służy maturze ani przyszłej karierze. Spotkanie, spacer, serial, ruch, hobby czy zwykłe wyjście z domu nie są przeszkodą w przygotowaniach. Przy tak monotonnej codzienności mogą być właśnie tym, co pozwala później wrócić do nauki z większą koncentracją.
Jeżeli poczucie przytłoczenia, zmęczenie i trudność w rozpoznawaniu własnych emocji zaczynają zajmować coraz więcej miejsca, warto porozmawiać o tym z psychologiem. Można wtedy wspólnie uporządkować sposób nauki, przyjrzeć się presji, jaką Pani na siebie nakłada, i spokojniej zastanowić się nad dalszym kierunkiem. Jeśli chciałaby Pani to omówić, zapraszam również do kontaktu ze mną i umówienia konsultacji stacjonarnej lub online.
Pozdrawiam ciepło,
Monika Barcik,
Psycholog kliniczny
Dzień dobry jestem właściwie miesiąc po rozstaniu z partnerem w momencie kiedy próbowałem zabiegać i
Dzień dobry jestem właściwie miesiąc po rozstaniu z partnerem w momencie kiedy próbowałem zabiegać i walczyc o powrot dostalem od niego taka wiadomosc "to co chciałem wyjaśnić albo lepiej ubrać w słowa jest że nie tyle chodziło o blokadę albo nawet uraz ale fakt że po akcji z M ja węwnętrznie emocjonalnie przeszedłem swoistą żałobę i pogodziłem się że z nami już jest koniec, że nic z tego nie wyjdzie, co było b. bolesne dlatego wątpię żebym był kiedykolwiek w stanie "wskrzesić" coś to z czym się pożegnałem i pogodziłem że jest stracone". Pracuje nad sobą aby pogodzić sie z obecna sytuacja. Sytuacja z M polegała,że napisałem pod wpływem alkoholu do niego bo poczułem zagrozenie,że probuje dostawiać się do mojego bylego partnera. Więcej miejsca żadna z taka sytuacja nie miała miejsca. Podczas gdy nalegam na powrot na partnera cały czas zderzam się ściana i odmowa ,że on tego nie widzi. Kiedy nie poruszamy tematu powrotu rozmowa przebiega w sposób w miare naturalny. Nawet jest otwarty na spotkanie się. Czy istnieje w ogóle jaka kolwiek szansa na to,że jeżeli przestanę poruszać temat powrotu I zaczniemy stopniowo odzyskiwać normalny kontakt istnieje taka szansa,że wrocimy do siebie? Dodam ,że informował iż jest zmęczony tym moim ględzeniem o powrocie dlatego odpuściłem w ogóle poruszanie tego tematu. On moje stanowisko zna ,że ja zawalczyć o nas chce on na ten moment jednak woli odpuscic ale jest otwarty normalnie na kontakt I spotkanie.
ODPOWIEDŹ LEKARZA:
Dzień dobry.
Z tego, co Pan opisuje, były partner dość jasno mówi, że na ten moment nie widzi powrotu do związku. Jednocześnie nie odcina kontaktu, chce rozmawiać i jest otwarty na spotkanie. To może być bardzo mylące, szczególnie kiedy nadal ma Pan nadzieję, że coś da się odbudować. Te dwie rzeczy jednak nie muszą się wykluczać. Można nadal kogoś lubić, dobrze się z nim czuć, mieć do niego ciepłe uczucia, a mimo to nie chcieć wracać do relacji partnerskiej. Czy jego zdanie kiedyś się zmieni? Tego nie da się przewidzieć. I chyba właśnie ta niepewność jest teraz dla Pana najtrudniejsza. Skoro były partner zna Pana stanowisko i wie, że chciałby Pan spróbować jeszcze raz, dalsze wracanie do tego tematu raczej nie sprawi, że decyzja przyjdzie szybciej. Może za to zwiększać jego poczucie presji. Dlatego dobrze, że odpuścił Pan ciągłe rozmowy o powrocie. Warto tylko uważać, żeby zwykłego kontaktu nie potraktować teraz jako sposobu na odzyskanie partnera. Wtedy każde miłe spotkanie, dłuższa rozmowa czy cieplejsza wiadomość może zaczynać znaczyć więcej, niż rzeczywiście znaczy. A to może bardzo utrudniać Panu dochodzenie do równowagi. Zwróciłabym też uwagę na sytuację z M. Być może była ona ważnym momentem dla byłego partnera, ale prawdopodobnie nie musi być jedynym powodem rozstania. Skoro on sam mówi, że emocjonalnie pożegnał się już z tą relacją, warto potraktować te słowa poważnie, nawet jeśli są bolesne. Na ten moment bardziej pomocne niż pytanie czy kontakt zwiększy szansę na powrót może być inne pytanie: co ten kontakt robi z Panem? Czy pozwala spokojniej zaakceptować sytuację, czy raczej podtrzymuje nadzieję i sprawia, że cały czas Pan czeka. Jeśli po każdym spotkaniu wraca silne napięcie, analizowanie zachowania partnera i oczekiwanie na zmianę decyzji, trochę większy dystans może być dla Pana bezpieczniejszy.
Jeśli trudno jest Panu znaleźć równowagę między nadzieją a pogodzeniem się z rozstaniem, warto przyjrzeć się temu podczas konsultacji psychologicznej. Można wtedy spokojnie zobaczyć, co najbardziej utrudnia odpuszczenie i jak zadbać o siebie w tej relacji, niezależnie od tego, jak potoczy się ona dalej. Jeśli chciałby Pan to omówić, zapraszam również do kontaktu ze mną i umówienia konsultacji stacjonarnej lub online.
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego.
Monika Barcik,
Psycholog kliniczny
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.