Pytania pacjentów (88)

To niewyobrażalnie trudne i wyczerpujące mierzyć się z takimi oskarżeniami każdego dnia. Ma Pani pełne prawo czuć się przytłoczona, zwłaszcza że trwa to już drugi rok, a Pani wciąż jest aktywna zawodowo... Więcej

To bardzo trudna i emocjonalna sytuacja, ale jest kilka kroków, które możesz podjąć, aby przemyśleć swoje działania i spróbować naprawić relację. Ważne jest jednak, aby zrozumieć, że w związku zawsze dwie... Więcej

Zaufanie jest podstawą związku
Jeśli Twój partner nie ufa Ci bez uzasadnionej przyczyny, problem nie leży w Twoich działaniach, ale w jego podejściu. Brak zaufania w związku to poważny problem, który... Więcej

Możesz delikatnie spróbować ją wesprzeć i uświadomić, że takie zachowanie terapeuty może dotyczyć również innych osób. Ważne jest jednak, by nie wywierać na nią presji, decyzja o zgłoszeniu powinna należeć... Więcej

Tak, to możliwe. Wyniki testów na inteligencję można zmienić w czasie z różnych powodów,
Różnice w testach, rozwój i środowisko, wystepowanie okreslonych objawow.
niepełnosprawność intelektualna jest diagnozowana... Więcej

Nie ma obowiązku prawnego ani moralnego zapraszania tesciowej. Jeżeli maz jest zalezny emocjonalnie od matki, możecie mieć do czynienia z tzw. syndromem maminsynka. W takiej sytuacji kluczowa jest praca... Więcej

To, co opisałeś, jest bardzo poruszające. Czuć w tym ogrom samotności, wypalenia i poczucia, że gdziekolwiek się zwrócisz, nie dostajesz wsparcia, którego naprawdę potrzebujesz. Brak snu, ciągłe konflikty,... Więcej

To, co napisałeś, to nie jest zwykła historia. To świadectwo ogromnego cierpienia, które trwa od lat. I choć brzmi to jak ciemność bez końca, fakt, że wciąż tu jesteś, że jeszcze potrafisz o tym napisać,... Więcej

Dzień dobry.
To, co opisuje Pan, jest niezwykle ważne i świadczy o dużej dojrzałości, z jaką podchodzi Pan do własnego zdrowia psychicznego.

To, przez co przeszedł Pan w wieku 17 lat, diagnoza i walka... Więcej

W Polsce można zgłaszać skargi na terapeutów do Komisji Etyki działających przy różnych towarzystwach psychoterapeutycznych. Warto ustalić, do którego towarzystwa należy dany terapeuta. Jeśli nie wiadomo,... Więcej

To, co opisujesz, jest naprawdę poważne i wygląda na coś więcej niż „zwykły” smutek czy stres studencki.
Twoje objawy brzmią jak przewlekły stan depresyjny lub zaburzenia depresyjne (choć oczywiście przez... Więcej

Dzień dobry,

to, co Pani opisuje – nagłe zmiany nastroju, poczucie pustki, szybkie wybuchy złości w domu, a jednocześnie bycie „uśmiechniętą” przy koleżankach – bardzo często wiąże się z trudnościami... Więcej

Dzień dobry,

widzę, że to, co Pani przeżywa, jest bardzo trudne – nowa szkoła, lęk przed relacjami, a do tego poczucie, że emocje czasem wymykają się spod kontroli. To naturalne, że czuje się Pani zagubiona... Więcej

Objawy, które opisujesz (lęki, uginanie nóg, uciski w głowie, nerwowość, trudność z wyjściem z domu), mogą wynikać z kilku przyczyn:

1.Skutki uboczne Pramolanu (opipramolu) – w pierwszych tygodniach leczenia... Więcej

Widzę w tym tekście bardzo dużo bólu, poczucia winy i zagubienia. To, że tak szczegółowo to opisałaś, pokazuje, że jesteś świadoma swojego wpływu i chcesz zrozumieć siebie. To już jest ogromny krok.

Twoja... Więcej

Wiesz, wcale nie jest za późno, żeby coś zmienić. Skoro masz już ukończone studia, możesz pomyśleć o podjęciu innego kierunku – uczelnie często pozwalają „wskoczyć” od razu na 2. czy nawet 3. rok, bo wiele... Więcej

Już samo to, że umiałaś ubrać w słowa tak złożone przeżycia, jest ogromnym osiągnięciem. Nie jesteś „chaotyczna” jesteś zmęczona długim niesieniem bardzo ciężkiego bagażu i próbowaniem, by inni go dostrzegli.... Więcej

Z Pana opisu wynika, że od dłuższego czasu doświadcza Pan zachowań, które mają charakter przemocy psychicznej: poniżania, wyzwisk, obwiniania o drobnostki, ignorowania Pana roli jako ojca oraz podważania... Więcej

Test przesiewowy nie jest diagnozą. On tylko sygnalizuje, że warto się przyjrzeć głębiej. Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) wymaga rozpoznania przez psychiatrę, czasem przy współudziale psychologa... Więcej

Szanowna Pani, to co Pani przechodzi jest nieopisanie trudne i wymaga ogromnej siły ducha. Przede wszystkim chcę, aby Pani usłyszała to wyraźnie: Pani zdrowie, Pani życie i Pani proces leczenia są w tej chwili najważniejsze. Ma Pani pełne prawo do tego, aby dbać o siebie, odpoczywać i priorytetyzować swoje potrzeby w momencie, gdy organizm walczy o powrót do pełni sił.

To, że spotyka się Pani z niezrozumieniem, a wręcz złośliwymi uwagami ze strony osób, które powinny być dla Pani wsparciem, jest głęboko krzywdzące i niesprawiedliwe. Słowa, które Pani słyszy, mówią wyłącznie o nich, o ich lękach, braku empatii czy niezdolności do zmierzenia się z rzeczywistością Pani choroby, a nie o Pani.

Oto kilka kroków, które mogą pomóc Pani chronić swój spokój i swoją energię w tym wymagającym czasie:

Ustanowienie Bezpiecznej Granicy:
Ma Pani prawo ochrony własnego spokoju. Kiedy czuje Pani, że nadchodzi moment gorszego samopoczucia lub wie Pani, że czekają Panią badania czy hospitalizacja, nie musi Pani wchodzić w polemikę. Zamiast tłumaczyć się ze swojego stanu zdrowia, proszę używać krótkich, stanowczych komunikatów: „Teraz zajmuję się swoim zdrowiem zgodnie z zaleceniami lekarzy. Nie będę dostępna pod telefonem przez następne dni. Wrócę do kontaktu, gdy tylko poczuję się lepiej”. Jeśli telefony stają się źródłem cierpienia, nie ma Pani obowiązku ich odbierać. Może Pani włączać tryb „nie przeszkadzać” w czasie, gdy musi Pani odpoczywać.

Rozproszenie odpowiedzialności:
To nie jest tylko Pani obowiązkiem dbać o ojca. Skoro jest rodzeństwo i wnuki, warto otwarcie zakomunikować rodzinie sytuację. Proszę napisać do brata i wnuków krótką wiadomość: „Ze względu na moje leczenie onkologiczne, w najbliższym czasie nie jestem w stanie sprawować opieki nad tatą. Proszę, abyście przejęli obowiązki w terminie od daty do daty”. Jeśli rodzice będą dzwonić z pretensjami, może Pani spokojnie odpowiedzieć: „Rozumiem, że jest trudno, dlatego poprosiłam rodzinę o pomoc w tym czasie”.

Zadbaj o wsparcie profesjonalne
Stres, o którym Pani pisze, jest ogromnym obciążeniem dla organizmu. Jeśli jeszcze tego nie zrobiła Pani, proszę skontaktować się z psychoonkologiem. To osoba, która zrozumie mechanizm tego, co Pani czuje i pomoże Pani zbudować wewnętrzną tarczę przed trudnymi zachowaniami bliskich. Proszę również skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym w sprawie poziomu stresu. Czasem warto porozmawiać o czasowym wsparciu farmakologicznym, które pomoże wyciszyć układ nerwowy w najtrudniejszych momentach.

Wybaczanie sobie
Najważniejszą osobą w Pani życiu jest teraz Pani sama. Jeśli poczuje Pani potrzebę odcięcia się od rodziców na jakiś czas, proszę zrobić to bez wyrzutów sumienia. Nie jest Pani złą córką, jest Pani kobietą, która walczy o życie. To, że oni nie potrafią lub nie chcą tego przyjąć do wiadomości, jest ich ograniczeniem, nie Pani winą.

Proszę pamiętać o tym, że jest Pani cenna. Pani leczenie wymaga spokoju i skupienia na własnym procesie powrotu do zdrowia. Proszę otaczać się ludźmi, którzy Panią szanują i dają Pani energię, a nie ją odbierają. Przyjaciele, o których Pani wspomniała, to Pani skarb, proszę korzystać z ich obecności i wsparcia zawsze, gdy tego Pani potrzebuje.

Czy w Pani otoczeniu jest choć jedna osoba z rodziny, poza rodzeństwem, z którą mogłaby Pani szczerze porozmawiać o tym, jak bardzo zachowanie rodziców wpływa na Pani leczenie?