Obserwuję u siebie objawy choroby dwubiegunowej i miałem wysoki wynik w teście przesiewowym. Jak mog

Dzień dobry Panu. Proszę udać się do psychiatry, tylko on może zdiagnozować chorobę. W takich przypadkach warto skonsultować się przynajmniej z dwoma specjalistami. Choroba dwubiegunowa, często jest mylona ze schizofrenią ze względu na objawy psychotyczne. Podobnie jest mylona z borderline-wahania nastroju lub adhd-trudności z koncentracją. Każda z tych chorób jest poważna, jednak ich odpowiednie leczenie farmakologiczne i terapeutyczne może przynieść bardzo dobre efekty. Pozdrawiam i życzę pomyślnej diagnozy

Dzień dobry, w takim wypadku sugeruję kontakt z lekarzem psychiatrą, który rozważy konieczność włączenia farmakoterapii. Następnie sugeruję diagnozę psychologiczną, która pozwoli wykluczyć, czy nie występują np. zaburzenia osobowości. Dopiero w kolejnym kroku można zwrócić się o pomoc u psychoterapeuty, ale podstawa to farmakoterapia. Pozdrawiam, Paweł Somerfeld

Witam Pana serdecznie, To bardzo ważne, że znalazł Pan w sobie odwagę i gotowość do sięgnięcia po pomoc, jak też skonfrontowania się z tym, co Pana martwi. Jeśli niepokoi Pana to czego Pan doświadcza i co Pan obserwuje w swym sposobie funkcjonowania na codzień, faktycznie warto podjąć się konsultacji ze specjalistą. Osobą, która może dać jednoznaczną odpowiedź odnośnie diagnozy (gdyż symptomy ChAD mogą być zbliżone do symptomów innych zaburzeń) jest psychiatra. Zachęcam więc Pana do skorzystania z tej formy pomocy, lekarz psychiatra bowiem jest uprawniony do diagnozowania, ponadto rzetelnie poinstruuje Pana, jakie powinny być podjęte kolejne kroki, w zależności od Pana indywidualnego kontekstu. Zazwyczaj, w przypadku choroby dwubiegunowej zalecana jest farmakoterapia, uzupełniona psychoedukacją oraz psychoterapią (indywidualną lub systemową, w zależności od potrzeb i możliwości). Życzę Panu wszystkiego dobrego, Katarzyna Maja Sowińska

Polecam konsultację z lekarzem psychiatrą, który przeprowadzi wywiad oraz diagnozę różnicową, aby potwierdzić bądź wykluczyć chorobę afektywną dwubiegunową. Leczenie odbywa się w formie farmakoterapii oraz psychoterapii. Powodzenia, Patryk Czyż

Dziękuję za podzielenie się tym — to bardzo odpowiedzialne, że szuka Pan rzetelnej diagnozy zamiast polegać wyłącznie na wynikach testów internetowych. Test przesiewowy może być sygnałem, że warto przyjrzeć się bliżej objawom, ale ostateczna diagnoza choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) zawsze wymaga rozmowy z psychiatrą. To właśnie psychiatra: • przeprowadza dokładny wywiad kliniczny, • ocenia, czy występowały epizody depresyjne i (hipo)maniakalne, • wyklucza inne przyczyny zmian nastroju (np. zaburzenia lękowe, osobowości, wpływ substancji, problemy hormonalne). W razie wątpliwości psychiatra może skierować Pana na dodatkową konsultację psychologiczną lub testy diagnostyczne, ale kluczowa jest rozmowa kliniczna. Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej zwykle obejmuje dwa elementy: 1. Farmakoterapia – najczęściej stabilizatory nastroju (np. lit, lamotrygina, kwas walproinowy, niekiedy atypowe neuroleptyki). Dobiera je psychiatra i monitoruje ich działanie. 2. Psychoterapia – szczególnie skuteczna jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która pomaga rozpoznawać wczesne sygnały nawrotu, radzić sobie z wahaniami nastroju i budować stabilny rytm dnia. Ważne, żeby nie próbować leczyć się samodzielnie — wahania nastroju w ChAD mogą być bardzo mylące, a właściwie dobrane leczenie potrafi znacząco poprawić jakość życia. Jeśli ma Pan możliwość, warto umówić się na wizytę u psychiatry (stacjonarnie lub online), opisując dokładnie obserwowane objawy i ich nasilenie. To najlepszy krok, by uzyskać jasną diagnozę i plan leczenia. Wszystkiego dobrego :)

Test przesiewowy nie jest diagnozą. On tylko sygnalizuje, że warto się przyjrzeć głębiej. Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) wymaga rozpoznania przez psychiatrę, czasem przy współudziale psychologa lub psychoterapeuty, który zna się na zaburzeniach nastroju ak wygląda proces diagnozy? 1. Wizyta u psychiatry – to punkt obowiązkowy. Lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad o: przebiegu epizodów obniżonego i podwyższonego nastroju (kiedy, jak długo, jak silne), zmianach energii, snu, aktywności, samooceny i zachowań, wcześniejszych leczeniach, lekach i sytuacjach stresowych, chorobach w rodzinie (bo ChAD ma często komponent genetyczny). Jeśli to możliwe, psychiatra poprosi też o rozmowę z bliską osobą – partnerem, rodzicem – by potwierdzić, jak wyglądają Twoje nastroje z zewnątrz. 2. Testy uzupełniające – psycholog może przeprowadzić wywiad strukturalny (np. SCID-5) lub zastosować narzędzia takie jak MDQ (Mood Disorder Questionnaire), HCL-32, YMRS i HDRS, które pozwalają oszacować charakter i nasilenie objawów. 3. Obserwacja – czasem rozpoznanie wymaga kilku tygodni lub miesięcy obserwacji, by odróżnić ChAD od np. zaburzeń osobowości lub ADHD Jak wygląda leczenie? To zaburzenie da się skutecznie leczyć, ale wymaga cierpliwości i stałej współpracy z lekarzem. 1. Farmakoterapia – podstawą są leki stabilizujące nastrój (np. lit, lamotrygina, kwas walproinowy, karbamazepina). W razie potrzeby stosuje się też leki przeciwpsychotyczne nowej generacji lub bardzo ostrożnie ntydepresanty (tylko w połączeniu ze stabilizatorem, by nie wywołać manii). 2. Psychoterapia – szczególnie skuteczna bywa: Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) ukierunkowana na regulację emocji, Terapia interpersonalna i rytmu społecznego (IPSRT) – uczy stabilizować rytm snu, pracy i relacji, psychoedukacja – nauka rozpoznawania wczesnych objawów nawrotu i planu działania.

Ostateczną diagnozę może postawić jedynie lekarz psychiatra. Na tym etapie prawdopodobnie jeszcze za wcześnie, by myśleć o leczeniu, ponieważ wynik testu przesiewowego nie zawsze oznacza występowanie choroby — tego typu kwestionariusze mogą jedynie sugerować potrzebę dalszej diagnozy. Jeśli psychiatra potwierdzi rozpoznanie, to on również zaproponuje odpowiednie leczenie. W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej stosuje się podejście kompleksowe, obejmujące farmakoterapię, psychoterapię (najczęściej poznawczo-behawioralną), a także psychoedukację dorosłych członków rodziny. Ich zrozumienie i wsparcie są bardzo ważne, by szybko rozpoznawać i zapobiegać nawrotom manii lub depresji. Przy odpowiednim leczeniu i wsparciu można żyć z tą chorobą długo i szczęśliwie, jak większość innych osób.

Dzień dobry. Wysoki wynik testu przesiewowego może wskazywać na potrzebę dalszej diagnostyki, ale sam w sobie nie oznacza choroby afektywnej dwubiegunowej. Aby potwierdzić lub wykluczyć to rozpoznanie, warto umówić się na konsultację z psychologiem, a konkretniej diagnozę osobowości - pod warunkiem, że dany psycholog taką wykonuje.

Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że wysoki wynik testu przesiewowego to dobry powód do dalszej diagnostyki, ale nie jest rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej. Takie testy są celowo dość czułe i mogą wychodzić dodatnio również przy ADHD, silnym lęku, traumie, zaburzeniach osobowości, używaniu substancji czy przewlekłym niedoborze snu. Najlepszym kolejnym krokiem jest konsultacja psychiatryczna, najlepiej u lekarza mającego doświadczenie w zaburzeniach nastroju. Diagnoza ChAD opiera się przede wszystkim na dokładnym wywiadzie dotyczącym przebiegu życia, a nie na pojedynczym kwestionariuszu. Psychiatra będzie chciał ustalić, czy występowały rzeczywiste epizody hipomanii lub manii, czyli okresy wyraźnie odmienne od Pana zwykłego funkcjonowania, obejmujące np.: - znacząco mniejszą potrzebę snu bez zmęczenia; - wyraźnie większą energię i aktywność; - przyspieszone myśli i mowę; - niezwykłą pewność siebie lub poczucie wyjątkowych możliwości; - drażliwość albo euforię; - impulsywne wydawanie pieniędzy, ryzykowny seks, używki, konflikty, podejmowanie nierozsądnych przedsięwzięć; - w cięższych epizodach także utratę kontaktu z rzeczywistością. Kluczowe jest jak długo trwały te okresy, jak bardzo różniły się od Pana normy i jakie miały konsekwencje. Sam fakt, że jednego dnia ma Pan dobry humor, a drugiego gorszy, nie oznacza choroby dwubiegunowej. Bardzo pomocne przed wizytą może być przygotowanie osi czasu: kiedy występowały okresy depresji, kiedy zwiększonej energii, ile Pan wtedy spał, co zauważali bliscy, czy zdarzały się problemy finansowe, zawodowe lub relacyjne. Czasami, za zgodą pacjenta, wartościowe są również informacje od partnera lub rodziny, bo podczas hipomanii człowiek nie zawsze sam postrzega swoje zachowanie jako nietypowe. Warto także wykluczyć inne przyczyny podobnych objawów. Lekarz może zapytać o alkohol, narkotyki, stymulanty, leki, choroby tarczycy, ADHD, zaburzenia lękowe, traumę oraz przewlekłe problemy ze snem. Czasem zleca się również podstawowe badania laboratoryjne. Jak leczy się chorobę dwubiegunową? Jeżeli diagnoza się potwierdzi, podstawą leczenia jest zwykle farmakoterapia stabilizująca nastrój. W zależności od rodzaju i fazy choroby stosuje się m.in. lit, lamotryginę, walproinian lub niektóre leki przeciwpsychotyczne. Dobór leczenia zależy od tego, czy dominują epizody depresyjne, mania, mieszane objawy, jak wygląda zdrowie somatyczne i jakie leki były wcześniej stosowane. Bardzo ważne: w ChAD antydepresantów nie powinno się dobierać samodzielnie ani stosować bez właściwej oceny psychiatrycznej, ponieważ u części osób mogą nasilać niestabilność nastroju lub wywoływać hipomanię/manię. Psychoterapia również ma duże znaczenie, ale zwykle jest uzupełnieniem leczenia, nie jego zamiennikiem. Szczególnie pomaga psychoedukacja, CBT, terapia interpersonalna i praca nad rozpoznawaniem wczesnych sygnałów nawrotu. Ogromnie ważna jest też regularność: sen o podobnych porach, unikanie zarywania nocy, ograniczenie alkoholu i substancji psychoaktywnych, obserwowanie nastroju oraz ostrożność wobec bardzo intensywnych zmian rytmu życia. Dobrym narzędziem jest prosty dziennik: codziennie oceniać nastrój, liczbę godzin snu, energię, drażliwość i ważniejsze zachowania. Po kilku tygodniach może powstać znacznie bardziej wiarygodny obraz niż z jednego testu. Jeżeli obecnie ma Pan okres, w którym prawie nie śpi przez kilka nocy, jest wyjątkowo pobudzony, podejmuje ryzykowne decyzje, ma poczucie niezwykłych możliwości, pojawia się paranoja, głosy lub utrata kontroli, konsultacja psychiatryczna powinna być pilna. To samo dotyczy nasilonej depresji z myślami samobójczymi, planem lub zamiarem zrobienia sobie krzywdy. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy z osobami, które podejrzewają u siebie zaburzenia nastroju, mają trudność z odróżnieniem ChAD od ADHD, depresji czy zaburzeń regulacji emocji oraz potrzebują uporządkowania objawów przed konsultacją psychiatryczną. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać różnicę między zwykłą zmiennością nastroju, hipomanią, manią i depresją. Najważniejsze: nie próbowałabym samodzielnie „potwierdzać” ChAD kolejnymi testami internetowymi. Najbardziej wartościowy będzie dobry wywiad psychiatryczny i prześledzenie Pana funkcjonowania w czasie.