Zdarza mi się kłamać, ile czasu spędzam online. Ukrywam to nawet przed bliskimi. Czy to już oznacza,

Dzień dobry,

Takie ukrywanie to często jeden z pierwszych sygnałów, że coś nas zaczyna przerastać. Nie dlatego, że jesteś „zła” czy „nieskromna” – tylko dlatego, że podskórnie czujesz, że coś wymyka się spod kontroli. Kiedy technologia zaczyna przejmować za dużo przestrzeni w życiu i musimy ją „kamuflować”, to dobry moment, żeby się zatrzymać.

W ESC Ośrodek Leczenia E-uzależnień pomagam osobom w podobnych sytuacjach – bez oceny, z uważnością na emocje, które za tym wszystkim stoją. Wspólnie możemy przyjrzeć się temu, co się dzieje i jak krok po kroku wrócić do równowagi.
Zapraszam do kontaktu.

Martyna Miszczak
Psycholog
Ośrodek ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry,

To, że zaczyna się coś ukrywać, to często pierwszy sygnał, że sami przeczuwamy, że coś wymyka się spod kontroli. I nie chodzi tu o ocenianie, tylko o zrozumienie, co się właściwie dzieje.
Zamiast pytać: „Czy to już uzależnienie?”, warto zapytać: „Czy to mi służy? Czy chcę tak dalej?”
Jeśli odpowiedź brzmi: „Nie wiem” albo „Już nie”, to znak, że warto się temu przyjrzeć. W ESC Ośrodek Leczenia E-uzależnień w Warszawie pomagam pacjentom właśnie w takich momentach.
W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Pozdrawiam,
Marcin Okoński
psycholog, psychoterapeuta
ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry.

Jeśli okłamuje się już bliskich, to można uznać że jest to problem, a z całą pewnością jego początek.

Warto udać się do psychologa i skonsultować to dokładniej. Myślę, że na podstawie wywiadu psycholog będzie mógł stwierdzić z jak głębokim problemem mamy doczynienia.

Zachęca do jak najszybszej wizyty u specjalisty. Uzależnienie, czym prędzej zacznie się nad nim pracować, tym proces będzie szybszy i łatwiejszy.

Pozdrawiam i życzę powodzenia

Dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem.

Sytuacja, w której pojawia się potrzeba ukrywania czasu spędzanego online przed bliskimi lub zatajania tego, ile czasu rzeczywiście zajmują media cyfrowe, może być sygnałem, że korzystanie z internetu przestaje być w pełni pod kontrolą. To nie musi od razu oznaczać uzależnienia, ale może świadczyć o tym, że świadomie lub nieświadomie odczuwany jest wstyd, napięcie lub poczucie winy z tym związane.
Jeśli pojawia się refleksja, że coś „może być nie tak”, to już warto się temu przyjrzeć — nie po to, by się oceniać, ale by zrozumieć, co stoi za tym mechanizmem. Rozmowa z psychologiem może pomóc spojrzeć na ten temat głębiej i poszukać bardziej wspierających strategii.

Wszystkiego dobrego :)

Dzień dobry,
to, że zaczyna Pan/Pani ukrywać, ile czasu spędza w internecie, może być ważnym sygnałem, że coś przestaje być pod kontrolą. Kłamstwo wobec bliskich często wynika nie ze złej woli, ale z poczucia wstydu, napięcia lub potrzeby unikania konfrontacji – i może świadczyć o tym, że korzystanie z sieci zaczyna wpływać negatywnie na codzienne życie lub relacje.

Nie musi to od razu oznaczać uzależnienia, ale zdecydowanie warto się temu przyjrzeć. Rozmowa z psychologiem pomoże zrozumieć, co stoi za tym zachowaniem i jak odzyskać poczucie równowagi – bez ocen, z empatią i wsparciem.

To dobry moment, by zadbać o siebie.
Pozdrawiam - Kasia

Jeśli odczuwa Pan/Pani potrzebę ukrywania czasu spędzanego online, a korzystanie z telefonu czy internetu zaczyna budzić wstyd, napięcie lub wpływa na relacje – może to być sygnał, że warto się temu przyjrzeć głębiej. Nie musi to od razu oznaczać uzależnienia, ale może świadczyć o utracie kontroli nad nawykiem. Pomocna może być rozmowa z psychologiem, który pomoże zrozumieć, co stoi za takim zachowaniem i jak odzyskać równowagę. Samo zauważenie problemu to już bardzo ważny krok.

Tak – jeśli ukrywasz przed innymi, ile czasu spędzasz online, a do tego czujesz potrzebę kłamania, to może być sygnał, że masz trudność z kontrolą korzystania z internetu. Nie musi to od razu oznaczać uzależnienia, ale warto potraktować to poważnie.
Kilka ważnych pytań, które możesz sobie zadać:
– Czy czujesz niepokój, gdy nie masz dostępu do telefonu?
– Czy spędzasz online więcej czasu, niż planujesz?
– Czy korzystanie z internetu wpływa na Twój sen, obowiązki, relacje?
– Czy próbowałeś ograniczyć czas online, ale Ci się nie udało?
Jeśli odpowiadasz „tak” na kilka z tych pytań – to warto się temu przyjrzeć. Może to być sposób radzenia sobie z napięciem, nudą, emocjami. W takim przypadku dobrze jest porozmawiać z psychologiem lub terapeutą – nie po to, by Cię oceniać, tylko by pomóc zrozumieć, co za tym stoi i jak to zmienić.
Im szybciej się tym zajmiesz, tym łatwiej będzie odzyskać równowagę.

Wiele osób zaczyna coś ukrywać nie dlatego, że „ma z nimi coś nie tak”, ale dlatego, że:
czują wstyd albo poczucie winy,
boją się oceniania lub konfliktu,
same widzą, że tracą kontrolę, ale nie wiedzą, co z tym zrobić.

Kłamanie w takiej sytuacji często jest próbą ochrony siebie, a nie złą intencją.

W praktyce terapeutycznej zwracamy uwagę nie tylko na ilość czasu online, ale na to, co się dzieje wokół:
czy sięganie po internet jest automatyczne,
czy trudno przerwać, mimo postanowień,
czy wpływa to na relacje, sen, obowiązki,
czy pojawia się wstyd i potrzeba ukrywania.

Jeśli rozpoznajesz u siebie kilka z tych elementów, to znaczy nie „że jesteś uzależniona”, ale że ten sposób korzystania z internetu zaczyna pełnić funkcję regulowania emocji, kosztem innych obszarów życia.

Dobrym pierwszym krokiem nie jest kontrola czy pilnowanie się, tylko szczera refleksja:
„Co daje mi bycie online, czego w tym momencie nie mam poza ekranem?”

Życzę powodzenia