Mam wahania nastrojów,brak chęci do życia,siedze Głównie zamknieta Przed wszystkimi w swoim pokoju ,

Emocje. Tylko czemu aż tak ? Czas spotkać się ze specjalistą, który pomoże zrozumieć co p powoduje.

Sposob, w jaki Pani przekazuje te informacje, obrazuje nie tylko fakt, ze doswiadcza Pani wahan nastroju, ale rowniez ich wysoki poziom. Szczegolnie wazne sa informacje o tym jak Pani sobie z tym radzi: alkohol, samookaleczenia, etc. Nie wiem jak intensywne sa te mysli samobojcze i czy maja one juz postac tresci samobojczych. Obawiam sie, ze tak sie zdarza. Wyglada wiec na to, ze podczas pierwszej konsultacji u psychoterapeuty pojawi sie wskazowka do konsultacji psychiatrycznej. Prosze nie zwlekac i sie zapisac do kogos.

Bardzo zachęcam do rozmowy z psychiatrą, pokieruje Pani leczeniem, by życie znowu dawało radość. Serdecznie pozdrawiam

W pierwszej kolejności zalecam kontakt z lekarzem w celu wykluczenia przyczyn natury medycznej. Być może wpływ na Pani nastrój ma podłoże hormonalne. Oczywiście rozmowa z psychologiem też jest wskazana. Praca z emocjami pozwoli na świadome ich odczuwanie, nazywanie i radzenie sobie z nimi. Pozdrawiam

Witam, emocje przysparzają wielu trudności. A raczej nieumiejętne przyjmowanie tych nieprzyjemnych emocji. Zachęcam do skorzystania ze wsparcia psychoterapeuty w miejscu zamieszkania. Pozdrawiam

Przede wszystkim bardzo ważne, że szukasz pomocy i opisujesz, co przeżywasz. Twoje objawy – wahania nastroju, silne emocje, płacz, agresja, trudności ze snem, myśli o śmierci i samookaleczanie – wskazują na poważne obciążenie emocjonalne, które wymaga wsparcia specjalisty. Proponuję jak najszybciej zgłosić się do psychiatry lub psychoterapeuty, którzy pomogą Ci zdiagnozować problem i dobrać odpowiednie leczenie – może to być terapia psychologiczna, a także, jeśli potrzeba, wsparcie farmakologiczne. W sytuacjach kryzysowych, gdy czujesz się bardzo źle lub masz myśli samobójcze, niezwłocznie zadzwoń na pogotowie lub skontaktuj się z całodobową pomocą psychologiczną. Pamiętaj, że nie jesteś sama i można z tym walczyć. Trzymaj się serdecznie!

Dzień dobry, To, co Pani opisuje, jest bardzo poważnym sygnałem i absolutnie nie powinno być bagatelizowane. Wahania nastroju, poczucie braku chęci do życia, samookaleczenia w przeszłości, rysowanie własnego grobu– to wszystko pokazuje, że Pani psychika jest przeciążona i woła o pomoc. Chcę powiedzieć jasno: nie jest Pani sama i to, że Pani tu pisze, jest już pierwszym krokiem do szukania pomocy. Co może Pani zrobić teraz: – Koniecznie proszę zgłosić się do specjalisty – psychologa, psychoterapeuty, a może również psychiatry, który oceni, czy potrzebne jest wsparcie farmakologiczne (szczególnie ze względu na trudności ze snem i myśli rezygnacyjne). – Nie zostawać z tym samemu – proszę powiedzieć bliskiej, zaufanej osobie, co Pani przeżywa. Samo podzielenie się tym ciężarem może przynieść ulgę. – Na co dzień – spróbować szukać bezpiecznych form rozładowania emocji (np. pisanie, ruch, rozmowa z kimś bliskim). To nie rozwiąże wszystkiego, ale może chwilowo ulżyć. To, że Pani ma 22 lata, nie znaczy, że musi Pani radzić sobie sama. Wręcz przeciwnie – to najlepszy moment, by pozwolić sobie pomóc i nauczyć się nowych sposobów radzenia sobie z emocjami. Proszę pamiętać – z takiego stanu można wyjść. To wymaga czasu, pracy i wsparcia, ale jest możliwe. W razie pytań zapraszam do kontaktu. Pozdrawiam, Marcin Okoński psycholog, psychoterapeuta ESC ośrodek leczenia e-uzależnień Radosław Helwich ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa (esc123(.)net)

Witam, przede wszystkim skontaktować się z lekarzem psychiatrą, który podejmie decyzje co do dalszego leczenia.