Jestem psychologiem z ponad dziesięcioletnim doświadczeniem w pracy klinicznej i psychoterapeutycznej. Prowadzę psychoterapię indywidualną, terapię par oraz hipnoterapię ericksonowską. Pracuję z osobami doświadczającymi lęku, depresji, trudności emocjonalnych i relacyjnych, a także z tymi, które przechodzą przez życiowe kryzysy lub poszukują nowych sposobów radzenia sobie z trudnościami.
W psychoterapii interesuje mnie nie tylko to, dlaczego człowiek cierpi, ale również to, jak może odkryć i wykorzystać możliwości, których wcześniej w sobie nie dostrzegał.
Nie staram się dopasowywać pacjenta do jednej metody czy z góry przyjętego schematu. To sposób prowadzenia terapii powinien być dostosowany do konkretnego człowieka, jego potrzeb i możliwości.
W pracy najbliższe jest mi podejście ericksonowskie, które łączę z wiedzą psychologiczną, doświadczeniem klinicznym oraz elementami terapii poznawczo-behawioralnej i narracyjnej. Korzystam również z hipnozy, wyobraźni, uważności i technik oddechowych. Ważne jest dla mnie, aby psychoterapia nie ograniczała się wyłącznie do intelektualnego rozumienia trudności. Możemy doskonale rozumieć, skąd biorą się nasze problemy, a mimo to wciąż doświadczać tych samych trudności. Interesuje mnie więc nie tylko zmiana sposobu myślenia, ale również to, jak człowiek może zacząć inaczej czuć, reagować i doświadczać siebie oraz otaczającego go świata.
Nie każda osoba, która zgłasza się do psychologa, doświadcza zaburzeń psychicznych czy potrzebuje długoterminowej psychoterapii. Czasem przychodzimy po prostu z ważnym pytaniem, życiowym dylematem albo potrzebą przyjrzenia się temu, dokąd idziemy i czego naprawdę chcemy. Cenię również takie spotkania. Możemy rozmawiać o konkretnych sytuacjach i wyborach życiowych, ale także o sensie, tożsamości, wartościach czy duchowości. Czasem jedno spotkanie wystarcza, aby zobaczyć coś wyraźniej. Innym razem staje się początkiem głębszej pracy nad sobą.
Nie uważam, że rozwiązanie każdego problemu wymaga długiego powracania do przeszłości. Lubię w psychoterapii momenty, w których pojawia się coś nieoczekiwanego: nowa myśl, skojarzenie czy sposób spojrzenia na siebie, który otwiera przed człowiekiem nowe możliwości.
Od ponad 25 lat praktykuję medytację. Uczestniczyłem w treningach i odosobnieniach w Polsce, Indiach i Nepalu, współpracowałem również z nauczycielami medytacji. To doświadczenie w znaczący sposób wpłynęło na moje rozumienie umysłu, emocji i ludzkiego cierpienia. W psychoterapii staram się łączyć inspiracje płynące z psychologii buddyjskiej ze współczesną wiedzą psychologiczną, zachowując rozróżnienie między terapią a praktyką duchową.
W pracy z ludźmi cenię szczerość, otwartość i poczucie humoru. Nie uważam, że rozmowa o poważnych sprawach musi zawsze przebiegać w poważnej atmosferze. Czasem ważne okazuje się trafne pytanie, czasem nieoczekiwane skojarzenie, a czasem możliwość powiedzenia na głos czegoś, czego wcześniej nie mieliśmy okazji z nikim omówić.
Wykształcenie i doświadczenie zawodowe
Ukończyłem studia magisterskie z psychologii klinicznej na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Studiowałem również teorię literatury na Uniwersytecie Lizbońskim, gdzie uzyskałem absolutorium. Obecnie jestem w trakcie czteroletniego szkolenia psychoterapeutycznego w Polskim Instytucie Ericksonowskim. Ukończyłem również szkolenia Hipnoza 1 i Hipnoza 2 oraz inne szkolenia i warsztaty doskonalące umiejętności psychoterapeutyczne.
Doświadczenie zawodowe zdobywałem, pracując w prywatnym gabinecie psychoterapii z osobami dorosłymi, młodzieżą, parami i rodzinami. Od 2020 roku prowadzę własny gabinet psychoterapii w Warszawie. Pracowałem również w środowisku szkolnym oraz odbyłem staż na oddziale dla młodzieży zagrożonej samobójstwem w Hospital de Santa Maria w Lizbonie.
Moje doświadczenie nie ogranicza się jednak do pracy psychologicznej. W życiu zajmowałem się bardzo różnymi rzeczami, od pracy na roli i montowania przerzutek rowerowych po rozmaite prace dorywcze i działalność artystyczną. Miałem też swoje trudne doświadczenia, wzloty i upadki. Myślę, że wszystko to, obok wiedzy psychologicznej i praktyki klinicznej, pomaga mi lepiej rozumieć ludzi i różne sytuacje, w jakich się znajdują.
Koniec końców w mojej pracy chodzi o coś prostego. Chciałbym, żeby dzięki naszym spotkaniom komuś żyło się lepiej. O wiele lepiej albo choć trochę lepiej. Poświęcam temu swoją pracę i jestem naprawdę wdzięczny, że mogę to robić.