Mania - informacje, specjaliści, pytania i odpowiedzi

łac. mania

  Jest to zaburzenie psychiczne należące do grupy zaburzeń afektywnych (nastroju). Polegające na drażliwości (u ok. 80% pacjentów), odczuwaniu euforii (71%) lub obniżenia nastroju (72%), jak również chwiejności nastroju (u 69%). W przypadkach, gdy dominuje uczucie euforii pacjenci opisują ten stan, jako powodujący poczucie szczęścia, w pozostałych przypadkach pojawia się frustracja prowadząca niekiedy do urojeń prześladowczych. 

  Obserwowany wzrost może wystąpić na skutek:

• przebiegu niektórych chorób somatycznych: infekcji, nowotworów, urazów oraz zawałów mózgu, nadczynności tarczycy, niewydolności nerek, padaczki skroniowej, pelagry, pląsawicy Huntingtona, stwardnienia rozsianego, tocznia rumieniowatego układowego, zespołu Cushinga.
• zażywania substancji  psychoaktywnych, takich jak: amfetamina, cymetydyna, DOPA, kaptopryl, kokaina, kortykosterydy, leki cholinolityczne,  leki przeciwmalaryczne, leki przeciwwirusowe, psychodeliki.
• leczenia antydepresyjnego w chorobie afektywnej dwubiegunowej

  Chory najczęściej nie zdaje sobie sprawy, że coś mu dolega, dlatego to najbliżsi powinni skontaktować go z psychiatrą. Rozpoznanie następuje na skutek obserwowanych objawów oraz obciążeń rodzinnych.

  W początkowej fazie choroby możliwe jest szybkie opanowanie zaburzeń zachowania za pomocą leków przeciwpsychotycznych (olanzapina, haloperidol). Podniecenie obserwowane w manii  obniża się za pomocą benzodiazepiny (lorazepamu, diazepamu). Stosuje się również leki stabilizujące nastrój, takie jak sole litu, czy leki przeciwpadaczkowe (kwas walproinowy,karbamazepina).

  Uznaje się, iż powodem występowania manii jest wzrost aktywności serotoniny i noradrenaliny (W przeciwieństwie do depresji, w której obserwuje się jej spadek).