Osoba ,której udzielacie odpowiedzi to może mieć robactwo w sobie. Te paskudztwa wyniszczają organiz

Przyjmuje z troska to co Pan/Pani (przepraszam z kontekstu nie wiem) wnosi. Bardzo czesto w psychoterapii spotykam sie z dewaluacja przez pacjenta. Poddajemy to analizie. Wiem, ladunek emocjonalny moze byc ciezki, jesli jest Pan/Pani gotowy/a sie tym dzielic mozemy sprobowac. Wpis to pierwszy krok, wiec dlaczegoby nie pojsc dalej?

Rozumiem, że jest Pani/Pan w trudnej sytuacji i cięzko jest zaufać, że psycholog mógłby być kompetentny, aby temu zaradzić. Przypuszczam, choć może nietrafnie, że to o czym Pani/Pan pisze może świadczyć o złości, niskim poczuciu własnej wartości, negatywnemu nastawieniu do życia i innych ludzi. Zapraszam na spotkanie, aby sprawdzić co się dzieję i jak możemy nad tym popracować.

Witam serdecznie.
Po Pana/ Pani wypowiedzi można przypuszczać, że temat ten absorbuje Pana/ Panią i może sprawiać duży dyskomfort ze względu na zdrowie. Rzeczywiście niejednokrotnie może być tak, że człowiek chodzi do lekarzy czy specjalistów i zanim trafi na kogoś zaufanego, kto akurat będzie w stanie dobrze dotrzeć do przyczyn czy objawów zw., z samopoczuciem danej osoby i jej/ jego trudności z tym związanej to czasem może trochę czasu minąć i nie od razu zawsze się trafia na odpowiednią osobę. Czas potem może mijać a samopoczucie może jeszcze bardziej sprawiać dyskomfort na co dzień dopóki dobrze się nie zdiagnozuje oraz nie podejmie różnych wspierających ku wyleczeniu i polepszeniu samopoczucia z tym zw., kroków. Często również może być tak, że poprzez różne zapalenia w organizmie może spadać w organizmie serotonina, jak również melatonina. A rozregulowanie neuroprzekaźników może mieć już dalsze skutki pogorszenia samopoczucia i nastroju. Daleka jestem jednak od diagnozowania czy nawet prób jakichkolwiek na odległość czy na podstawie wpisu samego. Nie wiem również czy post został napisany przez Pana/ Panią w celu poszukiwań specjalisty (np., psychologa lub innych) czy po prostu chciał/ a Pan/ Pani wyrazić swoje odczucia, aby po prostu wyrazić swój żal/ uczucia z tym związane jak się Pan/ Pani czuje.
Pozdrawiam serdecznie i proszę o ewentualne rozważenie/ zastanowienie się, czy jednak szukał/a Pan/ Pani wsparcia u psychologa/ innego specjalisty czy po prostu chciał/ chciała Pan/ Pani wyrazić swoje odczucia.

Pani/ Pana obecność tu, w tym miejscu, to też opowieść o czymś. Może to jakaś rana, niezaspokojona potrzeba, chęć wykrzyczenia czegoś komuś... Psycholog/ psychoterapeuta to też człowiek. Czasem błądzący, niedoskonały, popełniający błędy, w swoim założeniu mający jednak (w znakomitej większości) dobro pacjenta na uwadze. Proszę przyjąć na ten rozpoczynający się rok, życzenia uwolnienia złości i przyjęcia świata z jego niedoskonałością, to szalenie uwalniające. Pozdrawiam serdecznie.

Nie wiem czy ma Pan/Pani to robactwo w sobie, nie wiem czy moja odpowiedź będzie zadowalająca, ale takie pytanie rozumiem jako formę zaproszenia do kontaktu. Jako psycholog/psychoterapeuta absolutnie nie znam odpowiedzi na wiele pytań i znam przepisu na idealne życie - dyplom nie czyni nas mądrzejszymi od innych. Niemniej to pytanie sugeruje, że w jakiś sposób boryka się Pan/Pani z czymś trudnym w tym momencie i mam nadzieję, że jeśli nie od psychologa to od kogokolwiek innego uzyska Pan/Pani wsparcie, by czuć się lepiej. Życzę dużo siły i dobrych ludzi wokół!

Dzień dobry. Dziękuję za podzielenie się swoimi obawami. To, co Pan/Pani opisuje może być bardzo niepokojące i zrozumiałe jest to, że może budzić dużo niepokoju. Jako psycholog, chciałabym podkreślić, że troska o swoje zdrowie psychiczne jest bardzo ważna. Objawy fizyczne mogą czasem być powiązane z różnymi problemami emocjonalnymi. Proszę pamiętać, że obawy, które Pan/Pani odczuwa, są ważne i zasługują na uwagę. Warto dbać o siebie i szukać wsparcia, aby uzyskać pełny obraz swojego zdrowia i samopoczucia. Pozdrawiam serdecznie, Karolina Maciejewicz