Moj syn pije w każdy piątek i sobote oraz w dni wolne od pracy a wniedziele trzeżwieje,bo pracy musi

Dzień dobry. Ponieważ Pani/Pan zgłasza ten problem zapytałabym, jak Pani/Pan odbiera tą sytuację.
Co jest trudnego w tej sytuacji dla Pana/Pani?
Skąd wzięła się ta odpowiedzialność za jak rozumiem dorosłego już syna ?
Są to pytania, od których warto zacząć. Bardzo trudno jest mieć wpływ na kogoś innego czy to prośbą, czy groźbą. Jedyną osoba, na którą mamy wpływ jesteśmy my sami.

Dzień dobry,
W związku z tym co Pan/Pani obserwuje w zachowaniu syna, na pewno pojawia się bezsilność, złość na niego i smutek. Chciałaby Pani coś zmienić w jego zachowaniu, lecz nie wie Pan/Pani, od czego zacząć. Myślę, że najpierw należy zastanowić się nad jego autonomią. Napisała Pani, że oprócz "picia i kolesi" nic go nie interesuje - wydaje się to dosyć subiektywnym osądem. Syn jest dorosły i w moim przekonaniu żadna prośba czy groźba tutaj nie będzie skuteczna. On sam jest odpowiedzialny za swoje życie, a Pani może mieć dosyć niewielki wpływ na jego sytuacje. Zazwyczaj takie osoby musi zmotywować wewnętrznie jakieś własne przeżycie, do tego, aby chciały coś zmienić. Pozdrawiam Piotr Grzelak

Dzień dobry, jednym ze sposobów na rozmowę na temat możliwości zmiany jest "interwencja wobec osoby uzależnionej", do której można przygotować się podczas sesji z psychoterapeutą uzależnień. Jeśli taka rozmowa nie odniesie skutku warto przyjrzeć się swoim trudnościom w danej relacji i zobaczyć za co chce Pani wziąć odpowiedzialność.

Dzień dobry, przykro mi że znalazła się Pani w takiej sytuacji. Warto porozmawiać z synem na temat swoich obserwacji względem jego zachowania tego jak to wpływa na Panią i na jego życie. Możecie Państwo razem omówić skutki jego nawyków w kontekście zdrowia fizycznego oraz psychicznego syna. Jednorazowa wizyta u Psychoterapeuty uzależnień albo Psychologa w celu tylko konsultacji nie jest związana decyzją o podjęciu terapii jeżeli syn nie będzie tego chciał i jest osobą pełnoletnią, ale może pomóc zdiagnozować podłoże jego zachowania albo dać narzędzia do refleksji nad własnym zachowaniem. Proszę pamiętać, że osoba uzależniona musi chcieć podjąć leczenie.

Dzień dobry - nie ma czegoś takiego, jak "weekendowy nałóg" - jest uzależnienie. Początkiem każdej terapii uzależnienia, jest decyzja i wola osoby uzależnionej.
Jest zrozumiałe, że jako rodzice, pragniecie Państwo dla syna zdrowia i bezpieczeństwa, jednak jest to dorosły człowiek i tylko on sam może dokonać tej zmiany, kiedy jej zapragnie.
Tym, co możecie Państwo zrobić, jest podjęcie terapii dla osób współuzależnionych, podczas której będziecie mogli zrozumieć lepiej samych siebie w tym trudnym momencie, a także poznać mechanizmy uzależnienia, które pomogą zrozumieć zachowania syna.
Pozdrawiam serdecznie, życząc wszystkiego, co potrzebne.

Dzień dobry,

To, co Pan/Pani opisuje, wygląda na poważny problem z alkoholem, nawet jeśli syn stara się zachować „pozory kontroli” – trzeźwieje na czas pracy, ale każdy wolny dzień podporządkowany jest piciu. To jest właśnie mechanizm uzależnienia: alkohol staje się centrum życia, a bliscy – mimo próśb czy gróźb – nie mają wpływu na zmianę, jeśli sam zainteresowany nie uzna, że ma problem.

Kilka kroków, od których można zacząć:

– Rozmowa bez oskarżeń – najlepiej w spokojnym momencie, nie w trakcie ani po piciu. Warto mówić o faktach i swoich emocjach: „martwię się o ciebie”, „boję się o twoją przyszłość”, zamiast „jesteś alkoholikiem”. To zmniejsza opór.

– Zaproponowanie specjalistycznej pomocy – ośrodki leczenia uzależnień. Tam można umówić się na diagnozę i terapię.

– Motywowanie, a nie zmuszanie – często uzależnieni mówią: „to tylko weekendy, mam pracę, kontroluję to”. Warto pokazać mu konsekwencje: jak picie wpływa na rodzinę, zdrowie, relacje. To czasem otwiera oczy szybciej niż moralizowanie.

– Wsparcie dla rodziny – niezależnie od decyzji syna, Pan/Pani może skorzystać z grup wsparcia lub terapii dla bliskich osób uzależnionych. To bardzo pomaga odzyskać poczucie wpływu i przestać żyć tylko wokół picia syna.

Proszę pamiętać: nie da się „przemówić do rozsądku” osobie uzależnionej samymi prośbami. Można postawić granice, mówić o konsekwencjach i zachęcać do sięgnięcia po profesjonalną pomoc. To właśnie terapia jest najskuteczniejszą drogą wyjścia – nawet jeśli początkowo syn będzie sceptyczny.

W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Pozdrawiam,
Marcin Okoński
psycholog, psychoterapeuta
ESC ośrodek leczenia e-uzależnień Radosław Helwich
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)