Mój mąż piję od 6 lat, od jakiś 2 przesadza z alkoholem. Potrafi wyjść w piątek i wrócić w niedzielę

Dzień dobry,
Mówi się, że z alkoholizmu czy uzależnienia może wyjść tylko sam uzależniony alkoholik, podczas gdy zadaniem bliskich alkoholika jest wyjść z współuzależnienia. Rodzina współuzależniona - to taka rodzina, która koncentruje całą swoją energię i uwagę na alkoholizmie alkoholika. To, co Pani opisuje jest wręcz podręcznikowym przykładem rzeczywistości, z którą borykają się rodziny osób uzależnionych. Rzeczywistości bardzo przykrej, bolesnej, pełnej poczucia braku bezpieczeństwa i strat. Również, opisuje Pani typowe dla alkoholika zaprzeczanie jego własnego alkoholizmu.
Na Pani miejscu zgłosiłabym się na spotkanie grupy Al-Anon. Może spotkania odbywają się gdzieś w Pani okolicy? Mogłyby Panie wspólnie pójść. Warto! Spotkania są anonimowe i bezpłatne. Wierzę, że znalazłaby Pani tam wsparcie i konkretne sugestie, jak zachować się w sytuacjach, o które Pani pyta. Cytując charakterystykę grup Al-Anon: "Grupy Rodzinne Al-Anon są wspólnotą krewnych i przyjaciół alkoholików. Istnieją one w tym celu, aby rozwiązywać wspólne problemy przez dzielenie się swoim doświadczeniem, siłą i nadzieją. Jesteśmy przekonani, że alkoholizm jest chorobą rodzinną i że zmiana naszego nastawienia może przyczynić się do jej wyleczenia" Strona ze wszystkimi informacjami: al-anon . org . pl
Innym wyjściem, jeśli nie znalazłaby Pani grup Al-Anon wokół siebie, sugeruję, by udać się do poradni leczenia uzależnień przy jakimkolwiek z lokalnych ośrodków zdrowia. Korzystanie z poradni uzależnień jest bezpłatne i często obejmuje także pomoc psychologiczną współuzależnionym rodzinom. Przede wszystkim jednak musi Pani zacząć od siebie i zadbać o siebie. To jest coś, co paradoksalnie pomaga alkoholikowi.
Pozdrawiam i życzę powodzenia,
Marta Niwczyk

Witam, alkoholik często nie zdaje sobie sprawy ze swojego uzależnienia lub stosuje mechanizmy obronne o których Pani pisze, aby nie stanąć w prawdzie i nie nazwać swojego uzależnienia. Pomoc jest potrzebna całej rodzinie, ale to Pani jest kluczowa w rozpoczęciu uzdrawiania całego sytemu rodzinnego. Jeśli znajdzie Pani w sobie siłę i motywację aby zacząć działać i szukać pomocy to pojawi się realna szansa na uzdrowienie sytuacji. Pozdrawiam Jolanta Suchłabowicz

Jedyna forma pomocy dla alkoholika, ktory nie wspolpracuje jest odciecie go od wszelkich rodzajow wsparcia, takze tego emocjonalnego. To tylko rozkreca nalog, a Pani musi przede wszystkim ratowac dziecko i siebie. Jesli ma Pani mozliwosc odsepraowania sie od meza, to warto skorzystac z takiej opcji i rozpoczac terapie dla osob wspoluzaleznionych. Dziecko takze wymaga wsparcia psychologicznego-byc moze w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej w zlobku/przedszkolu/poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Witam, wspomina Pani też o agresji słownej męża w stosunku do Pani ("staje się bardzo wulgarny w stosunku do mnie"). To jest moment, w którym musi Pani postawić granicę, jeśli w takiej sytuacji obawia się Pani o siebie i rodzinę, należy zadzownić na Policję. Tak jak wcześniej było już napisane, osoba uzależniona będąca pod wpływem aktywnie działających mechanizmów uzależnienia, ma trudność z dostrzeżeniem powagi sytuacji i problemu. Policja w sytuacji, kiedy wzywana jest na interwencję z powodu agresji pod wływem alkoholu, ma możliwość założenia mężowi tzw Niebieską Kartę. Będzie to kolejna konsekwencja jego nadużywania i tym samym zniszczenie mu komfortu picia.
Kolejnym rozwiązaniem jest złożenie wniosku to Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, taka Komisja działa przy Urzędzie Miasta/gminy. Komisja ma na celu zbadanie sytuacji i zmotywowanie do podjęcia leczenia.
Rozumiem, że są to trudne sytuacje, decyzje, dlatego zalecam, aby była Pani w kontakcie ze specjalistą psychoterapii uzależnień i współuzależnienia w celu zadbania o siebie i omówienia obaw.
Pozdrawiam.

Jak się zachowywać? Przede wszystkim dbając o siebie i dziecko. Nazywając rzeczy po imieniu, stawiając warunki i granice, dbając o swój komfort i o swoją godność, a także o dom, który ma w założeniu być miejscem kojącym i bezpiecznym.
Pierwszym krokiem w przypadku przemocy, jest rozpoczęcie procedury niebieskiej karty. To informacja dla instytucji, że dana rodzina musi zostać objęta wsparciem i nadzorem. Bycie pod obserwacją, sprawia też, że osoba używająca przemocy, przestaje czuć się niewidzialna i bezkarna.
Drugim krokiem jest wizyta w ośrodku interwencji kryzysowej, gdzie uzyska Pani bezpłatne wsparcie terapeutyczne, a także zostanie Pani pokierowana dalej.
Osoba uzależniona od alkoholu może podjąć wiele decyzji - od tych budujących, związanych z leczeniem - do tych przykrych, wiążących się z trwaniem w nałogu, czy odebraniu sobie życia. Niestety - jedynym, kto ma wpływ na zachowania partnera, jest on sam, natomiast pozwolenie mu na demolowanie Waszego wspólnego życia, jest zapewnianiem mu komfortu picia i oddaleniem od podjęcia decyzji o leczeniu.
Nie bez przyczyny mówi się o dotknięciu dna przez osobę uzależnioną i o zbawiennych skutkach tzw "twardej miłości". Dopóki nie postawi Pani granic, oboje będziecie bujać się na huśtawce mechanizmów uzależnienia.
Wejście w terapię dla osób uzależnionych i postawienie granic nie daje gwarancji powodzenia, ale nie zrobienie niczego, daje gwarancję chaosu i pogrążania dla całej Państwa rodziny. Pozdrawiam serdecznie, życząc bycia przy sobie i dbania o siebie.

Sytuacja, w której się Pani znajduje, jest skrajnie wyczerpująca i nosi znamiona przemocy psychicznej oraz ekonomicznej, dlatego w pierwszej kolejności musi Pani zrozumieć, że bezpieczeństwo Pani i dziecka jest wartością nadrzędną. Groźby samobójcze, którymi mąż Panią zatrzymuje, są formą manipulacji i kontroli – proszę pamiętać, że nie jest Pani odpowiedzialna za jego decyzje, które podejmuje pod wpływem alkoholu. W momencie, gdy mąż kieruje takie groźby, jedynym słusznym rozwiązaniem jest wezwanie pogotowia, ponieważ to specjaliści medyczni, a nie Pani, mają obowiązek i kompetencje, by zająć się osobą w kryzysie.
Bardzo ważne jest również, by przestała Pani brać na siebie ciężar "ratowania" go poprzez rozmowy, które – jak Pani widzi – nie przynoszą rezultatu. Zamiast tego warto podjąć kroki formalne, takie jak zgłoszenie sprawy do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych czy założenie Niebieskiej Karty, co zapewni Pani ochronę prawną w obliczu jego wulgarnych zachowań. Proszę pozwolić mężowi odczuć pełne konsekwencje jego picia, włącznie z interwencjami policji przy agresywnych powrotach do domu, ponieważ tylko konfrontacja z twardą rzeczywistością może być dla alkoholika impulsem do zmiany. Pani natomiast potrzebuje teraz profesjonalnego wsparcia w Ośrodku Interwencji Kryzysowej lub w grupie dla osób współuzależnionych, by odzyskać siły i poczucie sprawstwa, które mąż systematycznie w Pani niszczy.

Życzę Pani wszystkiego dobrego.
Psycholog Bożena Nagórska

Wiele wskazuje, że Pani mąż jest już w zaawansowanej chorobie alkoholowej, z której jedyną drogą wyjścia jest podjęcie leczenia - terapii uzależnień. To, że mąż nie widzi problemu, obwinia innych, minimalizuje picie, wpisuje się w obraz choroby i psychologiczne zmiany z tym związane. Niestety osoby uzależnione bardzo często latami nie chcą się leczyć. To co Pani może zrobić, to zgłosić się dla siebie po wsparcie do Poradni Leczenia Uzależnień na terapię dla osób współuzależnionych. Dzięki takiej pomocy łatwiej będzie Pani z czasem chronić swoje granice i podejmować najlepsze decyzje dla siebie i dziecka. Proszę pamiętać, że osoba uzależniona, która się nie leczy i pije, wypada z ról. Trudno jest jej być dobrym mężem, ojcem. Będzie zawalać mnóstwo spraw i wprowadzać do domu brak poczucia bezpieczeństwa. Niestety nikt nie podejmie się trzeźwienia za osobę chorą. Ma Pani prawo dbać o zapewnienie spokoju dziecku i sobie nawet kosztem rozstania. Dziecko potrzebuje chociaż jednego zdrowego rodzica. Pozdrawiam serdecznie