Pytania pacjentów (37)

Dzień dobry,

początek wspólnego dorosłego życia - ślub, wspólny kredyt, przeprowadzka czy duża odpowiedzialność - to dla wielu par bardzo duża zmiana i obciążenie emocjonalne. Zdarza się, że w takim okresie... Więcej

To, co Pani opisuje, może być bardzo obciążające i z czasem rzeczywiście zaczyna przejmować dużą część dnia oraz energii.

Opisany schemat - trudność z zamykaniem tematów, poczucie, że „wszystko może być... Więcej

To, co Pan opisuje, jest bardzo częste - szczególnie po trudnym doświadczeniu, jakim jest rozwód. W takiej sytuacji naturalnie pojawia się większa ostrożność, lęk przed odrzuceniem i obawa, że „znowu może... Więcej

To, co Pan opisuje, pokazuje, że ma Pan dużą dyscyplinę i dbałość o siebie - to są realne atuty. Jednocześnie w tle pojawia się sporo myśli, które podważają Pana wartość i szanse w relacjach.

Przekonania... Więcej

To, co Pan opisuje, pokazuje, że wkłada Pan dużo wysiłku w dbanie o siebie i ma Pan dużą dyscyplinę - to są realne zasoby. Jednocześnie w tle pojawia się sporo myśli, które podważają Pana wartość i szanse... Więcej

To, co Pan opisuje, brzmi jak bardzo trudne i obciążające doświadczenie - szczególnie towarzyszące temu poczucie wstydu, porównywania się z innymi i przekonanie, że „jest już za późno” lub że „tak już... Więcej

To, że pojawiają się łzy przy pożegnaniu z bliską osobą, jest zupełnie naturalną reakcją emocjonalną. Świadczy o przywiązaniu i tym, że ta relacja jest dla Ciebie ważna.

Często im bardziej próbujemy „powstrzymać... Więcej

To, co Pani/Pan opisuje, może być bardzo obciążające i frustrujące w codziennym funkcjonowaniu.

Tego typu doświadczenia często wiążą się z mechanizmem lękowym, w którym pojawia się silne przekonanie,... Więcej

Dzień dobry,

to, co Pan opisuje, jest bardzo emocjonalnie obciążające i pełne sprzecznych sygnałów - nic dziwnego, że czuje się Pan zagubiony.

Z psychologicznego punktu widzenia widać tu kilka ważnych... Więcej

Dobry wieczór,

tu nie chodzi o „lepsze wytłumaczenie”, tylko o postawienie granicy. Już Pani ją jasno określiła („nie jadę”) i ma Pani do tego pełne prawo - nawet jeśli druga osoba czuje rozczarowanie.

Jeśli... Więcej

Dzień dobry,

rozumiem, jak bardzo to może być frustrujące i obciążające - szczególnie gdy pojawia się presja czasu i silne pragnienie rodziny.

Warto jednak oddzielić dwie rzeczy:

realną trudność w poznaniu... Więcej

Dzień dobry,

to, co Pani opisuje, jest bardzo zrozumiałe - chwilowa poprawa po podjęciu decyzji o sięgnięciu po pomoc zdarza się często. Sama decyzja daje poczucie ulgi i wpływu.

Nie oznacza to jednak,... Więcej

Dzień dobry,

to, co Pani opisuje, jest bardzo częste po zakończeniu relacji - zderzenie poczucia winy z próbą zrozumienia własnych reakcji.

Warto spojrzeć na to bardziej całościowo:

z jednej strony... Więcej

Dzień dobry,

to, co Pan opisuje, jest bardzo obciążające, ale ważne: to nie jest „brak możliwości poprawy”, tylko najpewniej niedopasowanie dotychczasowej pomocy do Pana potrzeb.

Przy współwystępowaniu... Więcej

Nie, nie można zastąpić penicyliny meskaliną.
Penicylina to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, natomiast meskalina jest substancją psychoaktywną i nie ma działania leczniczego w tym zakresie.

Zastąpienie antybiotyku taką substancją może być niebezpieczne i prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia.

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, wskazuje na doświadczenia przemocy (psychicznej, seksualnej i potencjalnie fizycznej), które mogą mieć bardzo silny wpływ na funkcjonowanie emocjonalne i ciało.

Odpowiadając... Więcej

Dzień dobry,

Opisane przez Panią objawy zdecydowanie warto skonsultować z psychologiem/psychoterapeutą.

To, co Pani przeżywa, może wskazywać na:

przewlekłe przeciążenie i zmęczenie (również związane... Więcej

To, co opisujesz, mieści się w normie rozwojowej.
W Twoim wieku naturalne jest eksperymentowanie z różnymi formami wyrażania siebie i sprawdzanie, co jest dla Ciebie komfortowe.

AuDHD nie oznacza „dwóch osobowości”, ale może wiązać się z różnymi potrzebami - np. spokojem i jednocześnie chęcią intensywniejszej ekspresji.

Chęć bycia femboyem może być jedną z form takiej ekspresji i nie oznacza konieczności zmiany siebie na stałe - możesz traktować to jako doświadczenie i sprawdzanie swoich odczuć.

Warto jednak zachować ostrożność w szukaniu wsparcia u obcych osób w internecie. Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest zaufana osoba lub stopniowe próby we własnym zakresie.

Nie musisz też na tym etapie podejmować ostatecznych decyzji ani dzielić się tym z rodzicami, jeśli nie czujesz się gotowy.

To, co opisujesz, jest dość typową reakcją po przekroczeniu „granicy oczekiwań”.

Z jego strony mogło to wyglądać tak, że:

odbierał Wasz kontakt jako flirt lub sygnał zainteresowania,
zaczął zakładać, że może chodzić o relację fizyczną,
gdy usłyszał „nie” -poczuł się odrzucony, zawstydzony albo „źle odczytał sytuację”.

Dlatego pojawił się dystans:

żeby się „wycofać z sytuacji”,
żeby uniknąć niezręczności,
albo żeby chronić siebie (ego, emocje, pozycję w pracy).

To nie znaczy, że zrobiłaś coś złego - raczej Wasze oczekiwania były inne.

Czy on się boi?
Może bardziej:

wstydzi się tej bezpośredniej rozmowy,
nie wie, jak wrócić do normalności,
nie chce ryzykować dalszego nieporozumienia (zwłaszcza w pracy).

Czy rozmawiać?
Jeśli chcesz oczyścić atmosferę -tak, ale krótko i spokojnie, np.:
„Zależy mi na normalnej współpracy, ta sytuacja była dla mnie zaskakująca i nie chciałabym, żeby było między nami niezręcznie.”

Bez wchodzenia w emocjonalne rozliczenia.

Najważniejsze:
Nie zrobiłaś nic nie w porządku. Postawiłaś granicę - a jego reakcja mówi więcej o jego oczekiwaniach niż o Tobie.

Dzień dobry,

Opisane przez Panią trudności mogą wynikać z kilku nakładających się czynników - m.in. obniżonego nastroju, przeciążenia organizmu chorobą przewlekłą, działania leków lub trudności z koncentracją i pamięcią (co bywa obserwowane np. przy ADHD, ale też przy depresji).

To, co warto zrobić:

skonsultować objawy z psychiatrą (ew. ocena wpływu leczenia, np. leków),
wykonać podstawową kontrolę internistyczną (np. tarczyca, ogólny stan zdrowia),
kontynuować terapię psychologiczną,
rozważyć diagnozę w kierunku ADHD - jeśli takie podejrzenie już się pojawia.

Na co zwrócić uwagę na co dzień:

zmęczenie, przeciążenie i stres mogą nasilać „chaos poznawczy” (np. mówienie czegoś bez pełnej weryfikacji),
pomocne bywa zwalnianie tempa i dawanie sobie chwili na sprawdzenie informacji przed reakcją.

Jeśli objawy są nowe lub się nasilają, zdecydowanie warto to pogłębić diagnostycznie - nie musi to oznaczać „czegoś poważnego”, ale wymaga sprawdzenia.