Dzień dobry. Ostatnio zrelacjonowałam państwu swoją historię ( bicie pieska przez mojego partnera, n

Dzień dobry,

bardzo mi przykro, że doświadcza Pani tak trudnych i obciążających sytuacji. To co Pani opisuje, nosi znamiona przemocy i głębokiego naruszenia Pani granic, co może mieć istotny wpływ na funkcjonowanie emocjonalne i poczucie bezpieczeństwa.

W takiej sytuacji szczególnie pomocna może być psychoterapia ukierunkowana na traumę, która pozwala w bezpieczny sposób przepracować trudne doświadczenia, zredukować ich wpływ na codzienne życie, oraz stopniowo odbudowywać poczucie kontroli i sprawczości.

Zachowania takie jak gryzienie się wskazują na mechanizmy autoagresywne, często będące sposobem regulacji bardzo silnego napięcia emocjonalnego, dlatego zasadne byłoby również skonsultowanie się z lekarzem psychiatrą, który oceni aktualny stan i ewentualną potrzebę dodatkowego wsparcia (na przykład farmakologicznego).

Dzień dobry,

opisane przez Panią doświadczenia są bardzo obciążające psychicznie i emocjonalnie. To, że pojawiają się obecnie silne reakcje napięciowe, trudne wspomnienia oraz zachowania autoagresywne, takie jak gryzienie się po ramionach aż do opuchlizny, wskazuje, że organizm może być przeciążony nadmiarem emocji, z którymi trudno poradzić sobie samodzielnie.

Sytuacje, o których Pani wspomina — przemoc wobec zwierzęcia, przekraczanie granic, manipulacja, doświadczenia związane z przymusem seksualnym, a także brak wsparcia w bardzo trudnym momencie życiowym — mogą pozostawiać długotrwały ślad w psychice. Często po takich doświadczeniach pojawia się napięcie, trudność w regulacji emocji, poczucie wewnętrznego chaosu, nawracające wspomnienia, złość, lęk lub poczucie odrętwienia.

W pierwszej kolejności warto rozważyć psychoterapię indywidualną w nurcie, który koncentruje się na pracy z traumą i regulacją emocji. Pomocna bywa terapia poznawczo-behawioralna, terapia skoncentrowana na traumie lub terapia integrująca doświadczenia trudnych relacji i przekroczeń granic. Ważne jest, aby terapia przebiegała w bezpiecznym tempie i dawała możliwość stopniowego porządkowania doświadczeń.

Ze względu na pojawiające się zachowania autoagresywne zasadne byłoby również skonsultowanie się z psychiatrą. Konsultacja psychiatryczna nie oznacza od razu konieczności leczenia farmakologicznego, ale pozwala ocenić, czy napięcie, poziom lęku lub przeciążenia nie wymagają dodatkowego wsparcia medycznego, szczególnie jeśli zachowania takie jak gryzienie pojawiają się częściej lub trudno je zatrzymać.

Autoagresja bardzo często nie jest chęcią zrobienia sobie krzywdy, lecz sposobem chwilowego rozładowania napięcia, kiedy emocje stają się zbyt trudne do uniesienia. Warto potraktować ten objaw jako ważny sygnał, że potrzebuje Pani wsparcia i bezpiecznej przestrzeni do pracy nad tym, co zostało w Pani po tych doświadczeniach.

Serdecznie zapraszam na konsultację online lub w gabinecie w celu spokojnego poznania problemu, określenia najwłaściwszej formy terapii oraz wspólnego zaplanowania dalszego wsparcia.

Joanna Urbaniak

Dzień dobry,

dziękuję, że ponownie się Pani odzywa i dzieli tak trudnymi doświadczeniami. To, co Pani opisuje, dotyczy bardzo poważnych przekroczeń granic — zarówno emocjonalnych, jak i fizycznych. Żadna z tych sytuacji nie powinna mieć miejsca i nie jest Pani winą, że do nich doszło.

Z opisu wynika, że mogła Pani doświadczać przemocy psychicznej i seksualnej, a także manipulacji i nadużyć zaufania. To są doświadczenia, które mogą silnie wpływać na psychikę i ciało.

Odpowiadając na Pani pytania:

1. Jaka terapia?
W tej sytuacji szczególnie pomocna będzie terapia ukierunkowana na doświadczenia traumatyczne, np.:

terapia traumy (np. podejścia pracujące z ciałem i emocjami),
terapia poznawczo-behawioralna w nurcie pracy z traumą,
terapia integrująca doświadczenia (ważne, aby terapeuta miał doświadczenie w pracy z przemocą).

Najważniejsze jest to, aby była to bezpieczna relacja terapeutyczna, w której może Pani odzyskać poczucie kontroli i granic.

2. Czy potrzebna konsultacja psychiatryczna?
Tak — warto ją rozważyć.

Gryzienie się do momentu opuchlizny jest formą autoagresji, która najczęściej pojawia się jako sposób radzenia sobie z bardzo silnym napięciem emocjonalnym. Konsultacja psychiatryczna nie oznacza „czegoś poważnego”, ale może pomóc:

ocenić poziom przeciążenia układu nerwowego,
dobrać ewentualne wsparcie farmakologiczne (jeśli będzie potrzebne),
wesprzeć proces terapeutyczny.

To jest forma zadbania o siebie, nie powód do wstydu.

To, co szczególnie ważne:
Pani organizm i emocje próbują sobie poradzić z czymś bardzo trudnym.
Autoagresja nie jest „problemem samym w sobie” — jest sygnałem, że napięcie przekracza możliwości regulacji.

Dlatego kluczowe są teraz:

bezpieczeństwo (również w relacji, w której Pani jest),
wsparcie specjalisty,
stopniowe odzyskiwanie wpływu na swoje ciało i emocje.

Jeśli miałabym powiedzieć jedno najważniejsze zdanie:
to nie jest moment na radzenie sobie w pojedynkę — to jest moment na realne wsparcie.

Pozdrawiam serdecznie

Terapia może zostać uzupełniana farmakoterapią o ile lekarz tak zaleci. Pracuję metodą poznawczo-behawioralną. Zapraszam na konsultację online w celu omówienia szczegółów doświadczanych trudności.

zapraszam do kontaktu

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, wskazuje na doświadczenia przemocy (psychicznej, seksualnej i potencjalnie fizycznej), które mogą mieć bardzo silny wpływ na funkcjonowanie emocjonalne i ciało.

Odpowiadając konkretnie:

1. Terapia - jaka będzie odpowiednia?
Warto rozważyć terapię ukierunkowaną na traumę.

2. Czy potrzebna konsultacja psychiatryczna?
Tak - zdecydowanie warto.

Gryzienie się do momentu opuchlizny to forma autoagresji, która często pojawia się przy:

silnym napięciu emocjonalnym,
przeciążeniu psychicznym,
doświadczeniach traumatycznych.

Psychiatra może:

ocenić stan psychiczny,
zaproponować ewentualne leczenie wspierające (jeśli potrzebne),
pomóc ustabilizować napięcie.

3. Bardzo ważne:
Opisane sytuacje przekraczają granice i nie są „normalnym zachowaniem w relacji”.
To, że ciało reaguje w taki sposób, jest sygnałem przeciążenia, a nie „słabości”.

Podsumowanie:

terapia traumy - tak,
konsultacja psychiatryczna - tak,
równolegle warto zadbać o swoje bezpieczeństwo i wsparcie.

Nie musi Pani przez to przechodzić sama.