Witam! Od kiedy pamiętam za każdym razem kiedy działo się coś złego, ktoś albo coś było dla mnie p
5
odpowiedzi
Witam!
Od kiedy pamiętam za każdym razem kiedy działo się coś złego, ktoś albo coś było dla mnie przykre, kończyło się to napadem obżarstwa. Kiedy poszłam na studia udało mi się to (w miarę) opanować. Może nawet za dobrze... (Ale to odrębna historia). Dom od zawsze źle mi się kojarzył, źle się w nim czułam, nie dogadywałam z zamieszkującymi go ludźmi, więc kiedy pandemia zmusiła mnie do powrotu wszystko runęło jak domek z kart. Napady objadania się, które wcześniej zdarzały się, ale były pod kontrolą, zupełnie się spod niej wymknęły i od tego czasu nie mogę nad nimi zapanować. Zajadanie emocji chyba nie jest normalne... Od kwietnia ubiegłego roku przytyłam 10 kg. Brzydzę się sobą. Wcześniej być może nie byłam okazem zdrowia psychicznego, ale teraz tak bardzo czuję do siebie odrazę, że wolałabym przestać istnieć. Co się ze mną dzieje? Dlaczego nie potrafię się po prostu zdyscyplinować jak dawniej?
Od kiedy pamiętam za każdym razem kiedy działo się coś złego, ktoś albo coś było dla mnie przykre, kończyło się to napadem obżarstwa. Kiedy poszłam na studia udało mi się to (w miarę) opanować. Może nawet za dobrze... (Ale to odrębna historia). Dom od zawsze źle mi się kojarzył, źle się w nim czułam, nie dogadywałam z zamieszkującymi go ludźmi, więc kiedy pandemia zmusiła mnie do powrotu wszystko runęło jak domek z kart. Napady objadania się, które wcześniej zdarzały się, ale były pod kontrolą, zupełnie się spod niej wymknęły i od tego czasu nie mogę nad nimi zapanować. Zajadanie emocji chyba nie jest normalne... Od kwietnia ubiegłego roku przytyłam 10 kg. Brzydzę się sobą. Wcześniej być może nie byłam okazem zdrowia psychicznego, ale teraz tak bardzo czuję do siebie odrazę, że wolałabym przestać istnieć. Co się ze mną dzieje? Dlaczego nie potrafię się po prostu zdyscyplinować jak dawniej?
Dzień Dobry,
Psychoterapia wypracowała imponujące, co do rezultatów (evidence based) metody leczenia obżarstwa (eating disorder), zwłaszcza kierunek CBT. Leczenie CBT nie jest proste, to ciężka praca, ale im więcej zaangażowania ze strony pacjenta tym szybsze i trwalsze rezultaty. Zostało też udowodnione, że CBT jest skuteczne w leczeniu tego zaburzania i w miarę szybko przynosi pozytywne wyniki. Pozdrawiam serdecznie
Psychoterapia wypracowała imponujące, co do rezultatów (evidence based) metody leczenia obżarstwa (eating disorder), zwłaszcza kierunek CBT. Leczenie CBT nie jest proste, to ciężka praca, ale im więcej zaangażowania ze strony pacjenta tym szybsze i trwalsze rezultaty. Zostało też udowodnione, że CBT jest skuteczne w leczeniu tego zaburzania i w miarę szybko przynosi pozytywne wyniki. Pozdrawiam serdecznie
Sugeruję wizytę: - 100 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Dzień dobry. Wiąże Pani napady objadania się z relacjami rodzinnymi. Pytanie, czy Pani wie, na co konkretnie reaguje, jakie emocje zajada? Na te i wiele innych pytań może Pani sobie odpowiedzieć z pomocą psychoterapeuty. Często ułożenie sobie w głowie własnych relacji z najbliższymi, odkrycie przyczyn obżarstwa pomaga uporać się z problemem i zapanować nad niekontrolowanym jedzeniem.
Dzień dobry, kwestia niepoprawnej relacji z jedzeniem jest bardziej złożona niż spojrzenie na tą trudność jedynie w sposób dosłowny. Często jest to traktowane jako objaw, mechanizm radzenia sobie w różnych sytuacjach. Trudno na ten moment stwierdzić co takiego dzieje się wewnątrz Pani, dlatego bardzo zachęcam do kontaktu z psychoterapeutą i rozpoczęcia procesu, który zarówno wsparłby Panią w zmianie relacji z jedzeniem, jak mi pomógł nadać głębsze rozumienie siebie, swoich emocji i szeroko rozumianego świata wewnętrznego.
Witam serdecznie,
Bardzo dziękuję za podzielenie się swoją historią. To, co Pani opisuje, to trudna sytuacja, która wiąże się z emocjonalnym stresem i problemami z kontrolowaniem napadów objadania się. Zajadanie emocji, szczególnie w trudnych chwilach, to mechanizm obronny, który może dawać chwilową ulgę, ale niestety długoterminowo prowadzi do problemów związanych z poczuciem winy, wstydem, a także z trudnościami w samoakceptacji.
Z tego, co Pani pisze, widać, że pandemia oraz powrót do domu wywołały silne emocje, które nie były wcześniej w pełni przepracowane. Problemy związane z jedzeniem są często sposobem na radzenie sobie z trudnymi uczuciami, takimi jak lęk, smutek czy poczucie odrzucenia. Zajadanie emocji staje się wtedy próbą "wypełnienia pustki" w sobie, co niestety prowadzi do kolejnych problemów i napięć.
Chciałbym podkreślić, że to, co Pani przeżywa, jest czymś, co można przepracować i zrozumieć w kontekście psychoterapii. Problemy z kontrolowaniem jedzenia, które zaczynają wymykać się spod kontroli, mogą być związane z głęboko zakorzenionymi mechanizmami obronnymi, które wykształciły się w odpowiedzi na emocjonalny stres, w tym trudne relacje w domu i lęki związane z poczuciem odrzucenia.
Zachęcam do skorzystania z pomocy terapeutycznej, która pomoże Pani zrozumieć źródło tych zachowań oraz pomoże wypracować zdrowe mechanizmy radzenia sobie z emocjami i stresem. Warto również zapoznać się z literaturą, która porusza problematykę związanych z emocjonalnym jedzeniem. Bardzo dobrą książką, która może pomóc w zrozumieniu tego problemu, jest „Jedz, módl się, kochaj” Elizabeth Gilbert. Choć jest to książka bardziej o drodze do samopoznania i zmiany, porusza ważny temat jedzenia jako mechanizmu radzenia sobie z emocjami i lękami.
W polskiej literaturze, „O jedzeniu, które leczy” autorstwa Doroty Pająk to książka, która w sposób bardzo przystępny i mądry omawia problem uzależnienia od jedzenia, zrozumienie swoich emocji i pracy nad nimi. Zawiera również porady na temat zdrowego podejścia do jedzenia i dbania o siebie.
Oczywiście może Pani też skorzystać z pomocy grup wsparcia AJ (Anonimowi Jedzenioholicy), gdzie spotykają się osoby z podobnymi problemami.
Proszę Pani, zachęcam do podjęcia rozmowy z psychoterapeutą, który pomoże Pani zrozumieć przyczyny takich zachowań i wprowadzić zmiany w podejściu do siebie i jedzenia. W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia oferujemy pomoc zarówno w zakresie psychoterapii, jak i wsparcia w leczeniu zaburzeń związanych z odżywianiem. Nasi specjaliści pomogą Pani znaleźć odpowiednią metodę pracy nad sobą, aby odzyskać kontrolę nad swoim życiem i ciałem.
Zachęcam do skontaktowania się z naszym ośrodkiem, aby umówić się na konsultację bezpłatną do 30 minut lub płatną do 50 minut. Praca nad sobą w tych kwestiach jest możliwa i warto dać sobie szansę na zdrowe podejście do jedzenia oraz lepszą relację ze sobą.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Radosław Helwich
właściciel ESC, certyfikowany terapeuta uzależnień
ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia
Bardzo dziękuję za podzielenie się swoją historią. To, co Pani opisuje, to trudna sytuacja, która wiąże się z emocjonalnym stresem i problemami z kontrolowaniem napadów objadania się. Zajadanie emocji, szczególnie w trudnych chwilach, to mechanizm obronny, który może dawać chwilową ulgę, ale niestety długoterminowo prowadzi do problemów związanych z poczuciem winy, wstydem, a także z trudnościami w samoakceptacji.
Z tego, co Pani pisze, widać, że pandemia oraz powrót do domu wywołały silne emocje, które nie były wcześniej w pełni przepracowane. Problemy związane z jedzeniem są często sposobem na radzenie sobie z trudnymi uczuciami, takimi jak lęk, smutek czy poczucie odrzucenia. Zajadanie emocji staje się wtedy próbą "wypełnienia pustki" w sobie, co niestety prowadzi do kolejnych problemów i napięć.
Chciałbym podkreślić, że to, co Pani przeżywa, jest czymś, co można przepracować i zrozumieć w kontekście psychoterapii. Problemy z kontrolowaniem jedzenia, które zaczynają wymykać się spod kontroli, mogą być związane z głęboko zakorzenionymi mechanizmami obronnymi, które wykształciły się w odpowiedzi na emocjonalny stres, w tym trudne relacje w domu i lęki związane z poczuciem odrzucenia.
Zachęcam do skorzystania z pomocy terapeutycznej, która pomoże Pani zrozumieć źródło tych zachowań oraz pomoże wypracować zdrowe mechanizmy radzenia sobie z emocjami i stresem. Warto również zapoznać się z literaturą, która porusza problematykę związanych z emocjonalnym jedzeniem. Bardzo dobrą książką, która może pomóc w zrozumieniu tego problemu, jest „Jedz, módl się, kochaj” Elizabeth Gilbert. Choć jest to książka bardziej o drodze do samopoznania i zmiany, porusza ważny temat jedzenia jako mechanizmu radzenia sobie z emocjami i lękami.
W polskiej literaturze, „O jedzeniu, które leczy” autorstwa Doroty Pająk to książka, która w sposób bardzo przystępny i mądry omawia problem uzależnienia od jedzenia, zrozumienie swoich emocji i pracy nad nimi. Zawiera również porady na temat zdrowego podejścia do jedzenia i dbania o siebie.
Oczywiście może Pani też skorzystać z pomocy grup wsparcia AJ (Anonimowi Jedzenioholicy), gdzie spotykają się osoby z podobnymi problemami.
Proszę Pani, zachęcam do podjęcia rozmowy z psychoterapeutą, który pomoże Pani zrozumieć przyczyny takich zachowań i wprowadzić zmiany w podejściu do siebie i jedzenia. W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia oferujemy pomoc zarówno w zakresie psychoterapii, jak i wsparcia w leczeniu zaburzeń związanych z odżywianiem. Nasi specjaliści pomogą Pani znaleźć odpowiednią metodę pracy nad sobą, aby odzyskać kontrolę nad swoim życiem i ciałem.
Zachęcam do skontaktowania się z naszym ośrodkiem, aby umówić się na konsultację bezpłatną do 30 minut lub płatną do 50 minut. Praca nad sobą w tych kwestiach jest możliwa i warto dać sobie szansę na zdrowe podejście do jedzenia oraz lepszą relację ze sobą.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Radosław Helwich
właściciel ESC, certyfikowany terapeuta uzależnień
ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia
Dzień dobry. Problem z którym się Pani zmaga tj. kompulsywne objadanie wynika prawdopodobnie z przyczyn emocjonalnych. Zajadanie jest pewnego rodzaju gratyfikacją dla siebie w trudnych do zniesienia sytuacjach, która niestety może być autodestrukcyjna. Ważne jest, aby zwróciła się Pani o pomoc do specjalisty psychoterapeuty lub psychologa, który pomoże Pani zrozumieć siebie i poznać Pani wewnętrzny świat przeżyć.
Pozdrawiam serdecznie
Elżbieta Sitko
Pozdrawiam serdecznie
Elżbieta Sitko
Eksperci
Podobne pytania
- Od pewnego czasu mam problem z jedzeniem, jest to obawa przed przytyciem. Codziennie kontroluje wagę, odczuwam głód, ale "głowa" nie pozwala mi jeść. Ostatnio to ciągła walka, bo chce zjeść, ale czuję jakby zakaz jedzenia. Wyniki badań są w normie, ale jestem tym zmęczona i potrzebuje pomocy.
- Dzień dobry, Już od dłuższego czasu mam problemy z przełykaniem pokarmu. Jem zawsze bardzo wolno, bo boję się, że jedzenie utkwi mi w przełyku. Każdy posiłek wywołuje u mnie dyskomfort i strach. Doszło już do momentu, w którym boje się jeść cokowiek. Bardzo proszę o jakąkolwiek poradę, co mogę zrobić…
- Mam 12 lat i 159 cm wzrostu . Moja waga wynosi 42kg. Nie wiem czy mam zaburzenie odżywiania bo często odmawiam sobie jedzenia ze względu na to ze boje się przytyć . Od dziecka jak wszyscy mówili miałam idealną wagę i figurę i ja także w to wieże ale czasami odmawiam fast food czy słodyczy bo boje się…
- Witam.Od około pół roku doskwiera mi dziwna i bardzo nieprzyjemna przypadłość.Mianowicie co kilka dni odczuwam nieodpartą ochotę na jedzenie.Zaczyna się od dziwnej ochoty na przekąszenie czegoś pomimo tego że nie jestem głodny,ale gdy to uczucie się zacznie nie przestaje dopóki mu się nie poddam.Wtedy…
- co jak rzygam to co jem?
- Witam, mam 35lat. Od jakiegoś czasu mam problem z jedzeniem. Czuje, że jestem głodna, ale nie chce mi się jeść. Momentami łapię się na tym, że mam wciągnięty brzuch i tak jakby zaciśnięty. Staram się jeść na siłę bo wiem, że muszę. Mam wrażenie, że moje inwestowanie w dietę (2000kcal) jest bezsensem.…
- Witam Od kilku tygodni budzę się w nocy głodna, niezależnie od tego ile zjadłam na kolację i kiedy ją jadłam. Oczywiście muszę zjeść bo głodna nie jestem w stanie zasnąć. Rano także budzę się głodna. Mam wrażenie że nawet zbyt czesto czuję głód mimo że wcale nie jem za mało. Nie tracę na wadze ani nie…
- Dzień dobry , mam taki problem że coraz mniej jem ograniczam się w jedzeniu a waga spada i spada. Najbliżsi mówią że jestem już dość chuda ale nie potrafię tego dostrzec . Powinnam się może do kogoś udać?
- Dzień dobry, od lat moja dieta jest bardzo uboga. Nie potrafię się przemuc żeby próbować nowe rzeczy. Czasami zapach a nawet sam widok konkretnych potraw wywołuje u mnie odruch wymiotny. Bardzo chcę to zmienić. Do jakiego lekarza powinnam się udać?
- Dobry Wieczór Piszę z prośbą o poradę. Znajoma przeżyła straszną traumę (śmiertelny wypadek partnera) jest pod opieką psychiatry i psychologa aczkolwiek ma duże problemy z odżywianiem. Choćby nawet chciała coś zjeść to jak to ujmuje wszystko rośnie jej w gardle. Jak już uda się coś zjeść to po chwili…
Masz pytania?
Nasi lekarze i specjaliści odpowiedzieli na 44 pytań dotyczących usługi: zaburzenia odżywiania
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.