Mam 35 lat, z moim chłopakiem jestem 4 lata. I wszystko się zawaliło. Okłamywałam go, oszukiwałam od

Szczerze mówiąc cieżko cokolwiek teraz Pani podpowiedzieć. Niestety tak bywa. Natomiast zastanowił bym się głęboko, czemu Pani partnera tak interesuje Pani życie przed waszym spotkaniem ? Czy p partner czuje się zazdrosny, obawia się zdrady, wasze pożycie uważa za mało udane czy może jest to kwestia wychowania lub wpojonych stereotypów ? Sama siebie może p siebie co najwyżej winić za nadmierna szczerość. Na pewnie nie za korzystanie z prawa do dysponowania swoim ciałem. Proponuje nie oczekiwać od partnera wybaczenia tylko klarownego określenia się, skąd czerpie swoje wzorce zachowań kobiet oraz ma jakiej podstawie uzurpuje prawo do oceniania p postępowania przed zawiązaniem związku ?

Witam. Trudno coś Pani doradzić, a już na pewno nie mozliwe jest danie gotowego rozwiązania. Czytając to mam wrażenie, że żyła Pani w dużym napięciu i być może dlatego potraktowała Pani żart o wykrywaczu kłamstw tak poważnie. Pisze Pani, ze zależy Pani na związku. To, co zrobi partner leży w jego gestii, on z pewnością też ma swoje uczucia w tej sprawie. Być może Pani potrzebuje zająć się swoimi emocjami, przepracować bolesna przeszłość i wybaczyć sobie.Może warto porozmawiać o swoich uczuciach z psychoterapeuta, który przyjmie Pani emocje i pomoże zrozumiec je oraz schematy Pani działania. To w jakie wchodziła Pani związki może wynikać z bolesnej przeszłości. Angelika Urban, pozdrawiam

Bardzo Pani współczuję. Związek na odległość trudno "utrzymać", tym bardziej bo sytuacji, jaka miała miejsce. Jeśli Partner nie ma gotowości do przebaczenia i ponownego zaufania (może tak, a może poznał kogoś i chce sobie na nowo "ułożyć życie"), to niestety chyba przyjdzie Pani się z tym zmierzyć i zaakceptować. Strata boli, ale jeśli zrobi Pani terapię, być może uda się odkryć, coś nowego o sobie, coś, z czym i Pani będzie łatwiej "ułożyć sobie życie" z kimś nowym. Powodzenia!

Najlepiej nie opowiadać aktualnej partnerce lub partnerowi o tym, co było wcześniej. Powiedzieć "co było to było" i milczeć. Niektóre osobowości nie będą potem już w stanie tego przełknąć, i będą się zadręczać powracającymi wyobrażeniami, a co za tym idzie, będą zadręczać drugą osobę. Jeśli jednak już pani opowiedziała o przeszłości, martwi mnie, że zachowuje się pani, jak gdyby zrobiła pani coś złego, że posiadała wcześniej życie erotyczne. Jak zgrabnie napisał wyżej dr Wrocławski: ma pani prawo dysponować swoim ciałem, i miała pani to prawo przed wejściem w związek. Szacunek do pani nie powinien pozwolić nikomu kazać się pani opowiadać, ani tego oceniać. Ważne, jaka pani jest teraz dla aktualnego partnera, i czy zachowuje się pani zgodnie z tym, co sobie obiecaliście. Jeśli tak jest, partner nie powinien mieć do pani pretensji. Proszę się zastanowić, czy może pani bardziej zadbać o szacunek do samej siebie, do tego, jaką pani była w przeszłości, i jaka jest teraz. I czy otacza się pani osobami, które także panią szanują.

Rozumiem, że znajdujesz się w bardzo trudnej sytuacji i zmagasz się z głębokimi emocjami. To, że podzieliłaś się swoją sytuacją, że szukasz wsparcia jest ważnym krokiem. Twoje uczucia wobec chłopaka są wyraźne. To dobrze, że zdajesz sobie sprawę w jakich sytuacjach mogłaś zachować się inaczej i chcesz podjąć kroki w celu uzdrowienia sytuacji. Również rozumiem, że utrzymanie kontaktu na odległość może sprawić, że naprawa relacji stanie się bardziej skomplikowana. Jednak pamiętaj, że komunikacja jest kluczowa. Otwarte i szczerze wyrażenie swoich uczuć oraz gotowość do słuchania i zrozumienia jego uczuć jest niezmiernie ważne. Ważne jest także, abyście oboje mieli przestrzeń do wyrażania swoich emocji. Proces odbudowywania zaufania będzie wymagał czasu i wysiłku zarówno od Ciebie, jak i od Twojego chłopaka. Ważne jest, abyście byli cierpliwi i otwarci na rozwój waszej relacji. Jeśli sytuacja wydaje się zbyt skomplikowana lub trudna do rozwiązania samodzielnie, rozważcie skorzystanie z pomocy terapeuty par, który może Was poprowadzić przez ten trudny proces. Wszystkiego dobrego.

Dzień dobry, Wygląda na to, że jest Pani w ogromnym napięciu. Jeśli nie ma aktualnie możliwości terapii par, to warto samemu udać się do specjalisty, ułatwi to złapanie dystansu do sytuacji i szersze zrozumienie co właściwie się wydarzyło i co się dzieje. Kryzysy często pokazują nam nasze kruche miejsca i zaopiekowanie ich jest okazją do wzmocnienia w dalszej perspektywie relacji i życia w ogóle. Pozdrawiam serdecznie

To, co opisujesz, brzmi bardzo boleśnie. Z jednej strony kochasz go i chcesz ratować związek, z drugiej widzisz, że utrata zaufania była dla niego bardzo głęboka. I niestety jest jedna trudna rzecz, którą warto zaakceptować: nie da się nikogo przekonać do wybaczenia, jeśli sam nie jest jeszcze gotowy. I to co tak naprade moze byc bolesne to skoro byliscie szczesliwi to po co go oklamywalas od poczatku, moze warto sie zastanowic co sie dzialo u wziazku skoro prawda o sobie nie zostala ujawniona