Mam 35 lat, z moim chłopakiem jestem 4 lata. I wszystko się zawaliło. Okłamywałam go, oszukiwałam od

Witam. Trudno coś Pani doradzić, a już na pewno nie mozliwe jest danie gotowego rozwiązania. Czytając to mam wrażenie, że żyła Pani w dużym napięciu i być może dlatego potraktowała Pani żart o wykrywaczu kłamstw tak poważnie. Pisze Pani, ze zależy Pani na związku. To, co zrobi partner leży w jego gestii, on z pewnością też ma swoje uczucia w tej sprawie. Być może Pani potrzebuje zająć się swoimi emocjami, przepracować bolesna przeszłość i wybaczyć sobie.Może warto porozmawiać o swoich uczuciach z psychoterapeuta, który przyjmie Pani emocje i pomoże zrozumiec je oraz schematy Pani działania. To w jakie wchodziła Pani związki może wynikać z bolesnej przeszłości. Angelika Urban, pozdrawiam

Bardzo Pani współczuję. Związek na odległość trudno "utrzymać", tym bardziej bo sytuacji, jaka miała miejsce. Jeśli Partner nie ma gotowości do przebaczenia i ponownego zaufania (może tak, a może poznał kogoś i chce sobie na nowo "ułożyć życie"), to niestety chyba przyjdzie Pani się z tym zmierzyć i zaakceptować. Strata boli, ale jeśli zrobi Pani terapię, być może uda się odkryć, coś nowego o sobie, coś, z czym i Pani będzie łatwiej "ułożyć sobie życie" z kimś nowym. Powodzenia!

Najlepiej nie opowiadać aktualnej partnerce lub partnerowi o tym, co było wcześniej. Powiedzieć "co było to było" i milczeć. Niektóre osobowości nie będą potem już w stanie tego przełknąć, i będą się zadręczać powracającymi wyobrażeniami, a co za tym idzie, będą zadręczać drugą osobę.
Jeśli jednak już pani opowiedziała o przeszłości, martwi mnie, że zachowuje się pani, jak gdyby zrobiła pani coś złego, że posiadała wcześniej życie erotyczne. Jak zgrabnie napisał wyżej dr Wrocławski: ma pani prawo dysponować swoim ciałem, i miała pani to prawo przed wejściem w związek. Szacunek do pani nie powinien pozwolić nikomu kazać się pani opowiadać, ani tego oceniać. Ważne, jaka pani jest teraz dla aktualnego partnera, i czy zachowuje się pani zgodnie z tym, co sobie obiecaliście. Jeśli tak jest, partner nie powinien mieć do pani pretensji.
Proszę się zastanowić, czy może pani bardziej zadbać o szacunek do samej siebie, do tego, jaką pani była w przeszłości, i jaka jest teraz. I czy otacza się pani osobami, które także panią szanują.

Rozumiem, że znajdujesz się w bardzo trudnej sytuacji i zmagasz się z głębokimi emocjami. To, że podzieliłaś się swoją sytuacją, że szukasz wsparcia jest ważnym krokiem.
Twoje uczucia wobec chłopaka są wyraźne. To dobrze, że zdajesz sobie sprawę w jakich sytuacjach mogłaś zachować się inaczej i chcesz podjąć kroki w celu uzdrowienia sytuacji.
Również rozumiem, że utrzymanie kontaktu na odległość może sprawić, że naprawa relacji stanie się bardziej skomplikowana. Jednak pamiętaj, że komunikacja jest kluczowa. Otwarte i szczerze wyrażenie swoich uczuć oraz gotowość do słuchania i zrozumienia jego uczuć jest niezmiernie ważne.
Ważne jest także, abyście oboje mieli przestrzeń do wyrażania swoich emocji. Proces odbudowywania zaufania będzie wymagał czasu i wysiłku zarówno od Ciebie, jak i od Twojego chłopaka. Ważne jest, abyście byli cierpliwi i otwarci na rozwój waszej relacji.
Jeśli sytuacja wydaje się zbyt skomplikowana lub trudna do rozwiązania samodzielnie, rozważcie skorzystanie z pomocy terapeuty par, który może Was poprowadzić przez ten trudny proces. Wszystkiego dobrego.

Dzień dobry,

Wygląda na to, że jest Pani w ogromnym napięciu. Jeśli nie ma aktualnie możliwości terapii par, to warto samemu udać się do specjalisty, ułatwi to złapanie dystansu do sytuacji i szersze zrozumienie co właściwie się wydarzyło i co się dzieje. Kryzysy często pokazują nam nasze kruche miejsca i zaopiekowanie ich jest okazją do wzmocnienia w dalszej perspektywie relacji i życia w ogóle.

Pozdrawiam serdecznie