mgr Marlena Cieciora-Szyda

Psycholożka, absolwentka Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu, specjalizująca się w diagnozie ADHD oraz spektrum autyzmu u osób dorosłych, terapeuta w procesie kształcenia w Podejściu Skoncentrowanym na Rozwiązaniach. Prowadzi sesje wsparcia psychologicznego, procesy diagnostyczne oraz psychoedukację, tworząc przestrzeń opartą na bezpieczeństwie, uważności, akceptacji i szacunku dla indywidualnych potrzeb każdej osoby.

W swojej pracy szczególną wagę przywiązuje do relacji. Wierzy, że dobra współpraca zaczyna się od spokojnej rozmowy, w której można być sobą, zadawać pytania, dzielić się wątpliwościami i doświadczeniami bez obawy przed oceną. Proces diagnostyczny traktuje jako wspólne i uporządkowane poszukiwanie odpowiedzi, które pomaga lepiej rozumieć własne funkcjonowanie, potrzeby i zasoby — a nie jako ocenę czy przypisywanie etykiety.

Wspiera osoby dorosłe w lepszym rozumieniu siebie i własnego sposobu funkcjonowania. W pracy zwraca uwagę zarówno na obszary wymagające wsparcia, jak i na mocne strony, indywidualne strategie oraz rozwiązania, które mogą ułatwiać codzienne życie.

Jej doświadczenie zawodowe obejmuje również wieloletnią pracę w środowisku korporacyjnym. Dzięki temu dobrze rozumie tempo i wymagania współczesnego życia zawodowego, a także wyzwania związane z łączeniem pracy, relacji i życia osobistego. To doświadczenie pomaga jej patrzeć na funkcjonowanie psychologiczne w szerokim kontekście codzienności.

Nieustannie rozwija swoje kompetencje zawodowe. Ukończyła studia podyplomowe z zakresu Praktycznej Diagnozy Psychologicznej oraz kurs zaawansowany Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach. Rozpoczęła również kształcenie w szkole psychoterapii w nurcie poznawczo-behawioralnym. Nieustannie poszukuje nowych możliwości nauki, a jej procesy są poddawane stałej superwizji.

W pracy łączy wiedzę psychologiczną z podejściem skoncentrowanym na osobie, jej potrzebach, zasobach i możliwościach. Ważne jest dla niej tworzenie takiej przestrzeni, w której nie trzeba niczego udowadniać ani „naprawiać” — można natomiast spokojnie przyglądać się sobie, lepiej rozumieć własne doświadczenia i szukać sposobów funkcjonowania, które są bardziej wspierające i zgodne ze sobą.

Jej perspektywę zawodową wzbogacają również osobiste doświadczenia oraz role życiowe — partnerki i mamy. Pozwalają jej łączyć wiedzę psychologiczną z praktycznym rozumieniem codziennych wyzwań, z jakimi mierzą się osoby neuroatypowe i ich bliscy.

Prywatnie czerpie energię z muzyki i śpiewu, relaksuje się podczas robienia na drutach, a radość odnajduje w filmie i fotografii.