mgr Radosław Mazur

Moje doświadczenie zawodowe obejmuje prawie 20 lat pracy w różnych obszarach psychologii – diagnostycznym, interwencyjnym, wychowawczym i terapeutycznym. Pracowałem z osobami dorosłymi, młodzieżą oraz osobami znajdującymi się w szczególnie trudnym położeniu życiowym.

Swoją drogę rozpocząłem od stażu absolwenckiego w Miejskim Ośrodku Interwencji Kryzysowej, gdzie wspierałem osoby doświadczające nagłego kryzysu i silnego przeciążenia emocjonalnego. To doświadczenie nauczyło mnie, jak ważne są uważne słuchanie, budowanie poczucia bezpieczeństwa, porządkowanie sytuacji i wspólne poszukiwanie możliwych kroków.

Przez ponad 18 lat pracowałem w Służbie Więziennej jako psycholog penitencjarny. Miałem kontakt z osobami dorosłymi o różnorodnych historiach i potrzebach, doświadczającymi kryzysów, trudności emocjonalnych i relacyjnych, uzależnień, przemocy, impulsywności, agresji, osamotnienia oraz konsekwencji trudnych wydarzeń. Praca ta nauczyła mnie również patrzeć na człowieka szerzej niż przez pryzmat aktualnego problemu – z uwzględnieniem jego historii, zasobów, trudności i sposobów radzenia sobie.

Moje podejście do pomagania

W swojej pracy kieruję się szacunkiem, życzliwością i przekonaniem, że każda osoba zasługuje na traktowanie z godnością – również wtedy, gdy znajduje się w kryzysie, doświadcza cierpienia lub nie radzi sobie z własnym życiem w sposób, którego sama od siebie oczekuje. Zależy mi na stworzeniu relacji, w której można mówić o rzeczach trudnych bez poczucia oceniania czy konieczności udawania, że wszystko jest w porządku. Jednocześnie ważna jest dla mnie konkretność. Chcę, aby spotkanie z psychologiem czy psychoterapeutą nie było jedynie rozmową, ale również przestrzenią do zdobywania wiedzy o sobie, rozwijania nowych umiejętności i poszukiwania sposobów radzenia sobie, które można wykorzystać w codziennym życiu.

Praca z kryzysem, przemocą i uzależnieniami

Szczególnie ważnym obszarem mojego doświadczenia jest praca z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym oraz doświadczającymi przemocy, uzależnień, trudnych relacji, konfliktów i utraty poczucia bezpieczeństwa.

Praca z młodzieżą i osobami ze szczególnymi potrzebami

W pracy z młodzieżą ważne jest dla mnie traktowanie jej perspektywy poważnie i budowanie relacji opartej na szacunku. Jednocześnie pomoc często wymaga uwzględnienia całego systemu rodzinnego i współpracy z rodzicami. Wspieram nastolatków doświadczających silnych emocji, wycofania, trudności w relacjach, obniżonego nastroju, problemów z poczuciem własnej wartości, presji rówieśniczej czy kryzysu tożsamości.

Praca z emocjami, stresem i relacjami

Ważnym kierunkiem mojego rozwoju jest praca z przewlekłym stresem, napięciem i trudnościami w regulacji emocji.

Uważność traktuję jako praktyczne narzędzie pomagające zauważać myśli, emocje i automatyczne reakcje, zanim przełożą się na działanie

Wspieram również osoby doświadczające trudności w relacjach, konfliktów, kryzysów partnerskich i rodzinnych.

Psychologia sportu w nurcie sportu pozytywnego

W obszarze psychologii sportu i poradnictwa sportowego pracuję w duchu sportu pozytywnego, który koncentruje się nie tylko na wyniku, lecz także na dobrostanie, rozwoju osobistym i budowaniu trwałej motywacji. Wspieram osoby a ktywne fizycznie i sportowców w lepszym rozumieniu własnych emocji, radzeniu sobie ze stresem startowym, presją, spadkiem motywacji, porażką oraz trudnościami z koncentracją i pewnością siebie. Poradnictwo może obejmować rozwijanie odporności psychicznej, wyznaczanie celów, budowanie wspierających nawyków, pracę z dialogiem wewnętrznym i przygotowanie mentalne do treningów lub zawodów. Ważne jest dla mnie, aby sport pozostawał źródłem satysfakcji, zdrowia i poczucia sprawczości, a nie wyłącznie obszarem oceny własnej wartości.

Szczególne grupy klientów

Szczególnie interesuje mnie wspieranie mężczyzn zmagających się z przeciążeniem, kryzysem zawodowym lub osobistym, trudnościami w związku, problemami z wyrażaniem emocji czy poczuciem zagubienia. Bliskie są mi współczesne wyzwania związane z męskością, rolą partnera i ojca, odpowiedzialnością, poczuciem własnej wartości oraz poszukiwaniem własnej definicji siły i dojrzałości. Interesuje mnie również idea męskich kręgów – przestrzeni do rozmowy bez konieczności odgrywania roli osoby, która zawsze sobie radzi.