Zdiagnozowano u mnie borderline ale bardziej psychiatra przejął się moim wydawaniem pieniędzy.im wię

Witam. Na pewno jest Pani trudno. Pani zakupoholizm traktowałabym jako objaw. Zarówno problemy emocjonalne, jak i kompulsywne zakupy są efektem zagłuszania bólu i niezagojonych ran. Zachęcam do podjęcia długoterminowej psychoterapii, na której będzie Pani mogła dojść do podłoża swoich trudności oraz nauczyć się wyrażać w bezpieczny sposób tłumione uczucia. Pytanie czym ma Pani się najpierw zajść być może wynika z lęku i napięcia. To czym się Pani na początku zajmie wyniknie naturalnie i spontanicznie, nie ma sensu zaprzątać sobie tym głowy. Pierwszy krok ma Pani za sobą, zachęcam do niezwlekania z kolejnym. Angelika Urban, pozdrawiam

Ciekawe jak długo to już trwa ...i jak długo będzie trwac, jesli /chyba jest pani świadoma a jednak... / samej trudno ? to sa psycholodzy , miałam jedną zakupoholiczkę na terapii i jest teraz najszczęśliwsżą osobą. Po to ten zawód powstał tylko rzadko kto w porę korzysta...
atruszkowska1000/at/gmail.com

Witam, jedno może wynikać z drugiego, aby postawić trafną diagnozę a co ważniejsze odpowiedzieć na pytanie niezbędne było by więcej informacji. Proszę pamiętać, że ludzie zachowują się w określony sposób ponieważ coś im on daje, coś kompensuje. Pytanie tylko co kompensuje Pani. Zachęcam do skorzystania ze wsparcia specjalisty w miejscu zamieszkania. Pozdrawiam

Witam, widzę, że sprawa jest trudna. Polecam skontaktować się ze specjalistą i omówić ten problem podczas wizyty. Pozdrawiam

Odpowiadając na pytanie, czym najpierw się zająć. Zająć się sobą, a może nawet nie tyle zająć, co zaopiekować.
Nie da się rozdzielić zakupoholizmu, czyli czynności, w którą Pani ucieka, od tego, kim Pani jest, jak przeżywa świat, jakich doświadcza trudności.
Trudne emocje, których doświadczamy, jako ludzie są częścią życia, ale wsparcie terapeutyczne, pozwala rozumieć je inaczej i przeżywać w bezpieczny sposób.

To, co opisujesz – impulsywne zakupy, brak kontroli nad wydatkami, gromadzenie rzeczy – to częsty objaw w borderline. Zakupy mogą działać jak sposób na radzenie sobie ze stresem, napięciem, złością czy poczuciem pustki. Choć przypomina to zakupoholizm, jest raczej sposobem regulowania emocji, nie tylko problemem z pieniędzmi.
Najlepiej pracować nad tym równolegle w terapii, aby odzyskać kontrolę nad impulsem i rozpoznawać jego emocjonalne źródła.
Reasumując: Twoje trudności z wydatkami nie są brakiem silnej woli, tylko próbą radzenia sobie z emocjami. To zachowanie da się zmienić – ale trzeba je potraktować nie jako „problem z pieniędzmi”, tylko jako objaw emocjonalnego przeciążenia związanego z (najprawdopodobniej) borderline. Terapia ma tu naprawdę duży sens – i daje realne efekty.

Dzień dobry,

to, co Pani opisuje, jest doświadczeniem, z którym zmaga się więcej osób niż mogłoby się wydawać. Kompulsywne kupowanie często nie dotyczy samych przedmiotów – bardzo często jest sposobem radzenia sobie z napięciem, stresem, złością czy trudnymi emocjami. Na chwilę pojawia się ulga, poczucie poprawy nastroju czy kontroli, ale później może wracać poczucie winy, frustracja lub problemy finansowe.

Z Pani opisu widać też ważną zależność – pisze Pani, że wydaje więcej pieniędzy w momentach stresu lub złości, np. po konflikcie z partnerem. To sugeruje, że zakupy mogą pełnić funkcję regulowania emocji, czyli pomagają na chwilę rozładować napięcie.

Jeśli ma Pani diagnozę osobowości borderline, to również może mieć znaczenie. W tej strukturze osobowości często pojawia się impulsywność i trudność w regulowaniu emocji, a jedną z form takiej impulsywności mogą być właśnie nadmierne wydatki, podobnie jak inne zachowania podejmowane pod wpływem silnych emocji. W takiej sytuacji kompulsywne kupowanie bywa raczej objawem szerszego mechanizmu, a nie odrębnym problemem.

Dlatego w pracy psychologicznej zwykle nie rozdziela się tego na zasadzie „najpierw borderline, potem zakupoholizm”, tylko patrzy się szerzej – na sposób radzenia sobie z emocjami, impulsywność, napięcie i schematy reagowania. Kiedy uczymy się lepiej rozpoznawać i regulować emocje, często równocześnie zmniejsza się potrzeba kompulsywnych zachowań, takich jak nadmierne zakupy.

Z Pani opisu widać dużą świadomość problemu – zauważa Pani wzorce, momenty nasilenia i konsekwencje finansowe. To bardzo ważny punkt wyjścia do pracy nad zmianą. W terapii można stopniowo uczyć się m.in.:

rozpoznawania momentów, w których pojawia się impuls do zakupów,

szukania innych sposobów rozładowania napięcia,

wprowadzania konkretnych strategii chroniących finanse,

pracy nad emocjami i relacjami, które uruchamiają te zachowania.

Jeśli uzna Pani, że chciałaby przyjrzeć się temu spokojniej i znaleźć sposób na odzyskanie większej kontroli nad tym mechanizmem, zapraszam na konsultację.

Z pozdrowieniami,
Kornelia Cichoń
Psycholożka