Depresja i alkoholizm - czy jest jakaś szansa dla mnie?

Oczywiście, że jest szansa, ale musi! Pan poszukać pomocy psychoterapeutycznej. Samemu będzie trudno.

Witam,
przyznanie przed samym sobą, że alkohol to mój problem jest pierwszym krokiem do wyjścia z choroby. Przez lata przyzwyczaił się Pan niwelować niepokój lub napięcie alkoholem, dzisiaj już Pan wie, że takie rozwiązywanie problemów jest bardzo niszczące, czas poszukać pomocy najpierw w wychodzeniu z uzależnienia, a następnie w poszukiwaniu innych sposobów radzenia sobie z napięciem. Depresja prawdopodobnie również jest skutkiem uzależnienia od alkoholu. Jest wiele poradni pomagających w ramach NFZ osobom uzależnionym i ich rodzinom. Z całego serca życzę wytrwałości. Dorota Rychter

Witam.
Zarówno alkoholizm jak i depresja są chorobami, które można leczyć, niezależnie od wieku i czasu ich trwania. Konieczne jest jednak podjęcie zarówno działań medycznych, jak również rozpoczęcie systematycznej psychoterapii. Powodzenie leczenia w dużym stopniu zależeć będzie od Pana determinacji i wytrwałości, o które zapewne nie zawsze będzie łatwo. Zachęcam, aby nie czekał Pan dłużej i podjął pierwsze kroki - proszę poszukać lekarza psychiatry i ośrodka lub terapeuty zajmującego się uzależnieniami, którzy podpowiedzą co robić dalej. Jeżeli jest to możliwe warto poprosić bliskie Panu osoby o pomoc w pokonywaniu Pana problemów - ich wsparcie będzie zapewne bardzo pomocne. Życzę powodzenia!
Pozdrawiam.
Agata Polańska-Krzos

Szanowny Panie, pisze Pan o wieloletnio doświadczanym problemie, z którym nauczył się Pan sobie radzić za pomocą alkoholu, co wymknęło się Panu spod kontroli. Wydaje mi się, że ważną rzeczą w Pana sytuacji jest fakt, iż dostrzega Pan problem. To pierwszy krok do zmiany jaką można osiągnąć przy pomocy terapii. Zarówno alkoholizm jak i depresja są tematami do do pracy psychoterapeutycznej. Zachęcam Pana do wizyty u lekarza psychiatry w pobliskiej Poradni Zdrowia Psychicznego; nie potrzeba żadnego skierowania od lekarza rodzinnego. Z lekarzem może Pan przedyskutować różne formy pomocy (psychoterapia, terapia uzależnień), z których będzie mógł Pan skorzystać w następnym kroku. Jeśli obawia się Pan iść sam, być może jest ktoś chciałby Pana wesprzeć i odwiedzić lekarza wraz z Panem?

Witam,
najważniejsze, że zdaje sobie Pan sprawę ze swojego problemu. Zawsze można zacząć pracę nad sobą, swoimi nawykami. Polecam pójcie na terapię.
Pozdrawiam

Nigdy nie jest za późno na podjęcie pracy nad sobą. Świadomość problemu oraz gotowość do przyjęcia profesjonalnego wsparcia są pierwszymi dużymi krokami w kierunku pozytywnych zmian. Pierwotną przyczyną Pana trudności była prawdopodobnie fobia społeczna (lęk pojawiający się w sytuacjach, w których jesteśmy obserwowani i możemy zostać ocenieni lub poddani krytyce). Niestety wiele osób z tą przypadłością poszukuje ukojenia w alkoholu, który jest najstarszym i najpowszechniej dostępnym środkiem zmniejszającym lęk. Alkohol jest substancją, która wykazuje działanie depresyjne - spożywany regularnie i nadmiarowo powoduje systematyczne obniżanie się nastroju - stąd objawy, o których Pan wspomina (apatia, brak radości życia). Jest Pan młodym człowiekiem, bezcenny jest również zasób w postaci żony i dzieci - osobom samotnym i pozbawionym sieci wsparcia społecznego jest o wiele trudniej. Zachęcam do zgłoszenia się na terapię i podjęcia walki o nowe, spokojniejsze i bardziej radosne życie.

Zawsze jest szansa, trzeba mieć nadzieje . Sugeruje udać się na początku do Psychologa specjalizującego się w terapii uzależnień, Dobrą opcją jest też terapia grupowa. Trzymam za Pana kciuki, za lepszą przyszłość