mgr Katarzyna Kuriata

Witam. Mam problem ze sobą, z którym już sobie nie radzę i moi najbliżsi także mają mnie już dosyć.

Witam. Mam problem ze sobą, z którym już sobie nie radzę i moi najbliżsi także mają mnie już dosyć. Mieszkam z moim narzeczonym zagranicą. Ale niestety przez moje zachowanie wszystko psuje. Mam paniczne lęki, napady stresu przed wyjściem z domu, bo od razu mam w głowie myśli że jak wyjdę to dostane biegunki, albo bedę wymiotować. A jeśli już wyjdę z domu i jestem między ludźmi to potrafie nawet zesłabnąć, zaleją mnie poty a w przełyku czuję jakąś blokadę. Najchętniej nie wychodziłabym z domu ale niestety muszę. Każda kłótnia z moim narzeczonym, nawet taka najmniejsza o jakąś błahostkę kończy sie moim histerycznym płaczem i nie mogę oddychać, a w głowie mam
myśli ze mnie zostawi, a jeśli by mnie zostawił to wolałabym umrzeć. Czasem nie chce mi się żyć, nie potrafię się cieszyć z życia. Bywają chwile że myślę o moich rodzicach którzy sa w Polsce i boję sie że im sie coś stanie, moją głowę zapełniaja same czarne myśli a ja już nad nimi nie panuję, cały czas chodzę smutna i płacze. Nie radzę sobie, a jak już przyjadę do rodziców to kłócę sie z nimi a wcale tego nie chce... Narzeczony ma dosyć tego że ciagle widzi mnie z posępną miną... Następnym moim problemem jest to że panicznie boję się ciąży i najchętniej w ogóle nie uprawiałabym seksu, ale robię to dla mojego narzeczonego, i pomimo wielu różnych zabezpieczeń i tak mam obawy że może jednak zajdę w ciąże a gdybym zaszła to wolałabym się zabić. Niedługo planujemy ślub a ja na samą myśl mam taki lęk że nie daje sobie z nim rady, boję sie że zesłabnę przy ołtarzu i zniszczę wszystko. Biorę tabletki Hydroxyzynium ale one w ogóle mi nie pomagają, chociaz czasem biore po 2 tabletki. Nie chcę tak żyć, chcę wreszcie cieszyć się z życia i wyjść z domu bez czarnych myśli. Błagam o pomoc.

Proszę o pomoc.

Witam.Jestem ostatnio osobą zamkniętą w sobie,poważną,mało się uśmiecham i mało rozmawiam z ludźmi i w taki sposób dużo osób się ode mnie odsuwa.Może jest to spowodowane tym,że od jakiegoś czasu poszukuję pracy i gdy pójdę na rozmowę to zawsze jest rezygnacja i załamuję się tym bo czuję porażkę..i smutek i płacz.Czy wizyta u psychologa pomoże mi się zmienić? Proszę o odp.