mgr Hubert Kulik

Narzeczony miał zwyczaj dość często sięgać po piwo, szczególnie w stresie,złości lub frustracji.Obec

Narzeczony miał zwyczaj dość często sięgać po piwo, szczególnie w stresie,złości lub frustracji.Obecnie nie pije 2 tydzień. ma problem z kontrolowaniem słodyczy. Gdy są w domu,potrafi zjeść ich dużo,a później mówi,że przez cukier nie ma energii do ćwiczeń,opieki nad dzieckiem czy obowiązków. Zdarzało się też,że zjedzenie słodyczy było dla niego powodem sięgnięcia po piwo.Odpowiedzialnością obarcza mnie,bo to ja kupiłam dany produkt. Żeby go wesprzeć,zgodziłam się na razie nie kupować na zapas typowych słodyczy,mimo że sama nie mam problemu z ich kontrolowaniem.Teraz jednak oczekuje, żebym nie kupowała również napojów,drożdżówek, jogurtów czy potraw zawierających dodany cukier i najlepiej jadła takie rzeczy tylko w soboty.Gdy się nie zgadzam mówi,że to ja mam problem, skoro nie potrafię zrezygnować z cukru dla niego i rodziny.
Czy wspieranie partnera powinno oznaczać takie ograniczanie również mojej diety? Czy jestem odpowiedzialna za to,że dorosły partner zjada słodycze, a później nie wykonuje obowiązków lub sięga po alkohol?Czy to raczej on powinien pracować nad kontrolowaniem swoich impulsów i do jakiego specjalisty najlepiej się z tym zgłosić?

Witam, jestem po półtora rocznej terapii poznawczo-behawioralnej uzależnienia od alkoholu, mam też z

Witam, jestem po półtora rocznej terapii poznawczo-behawioralnej uzależnienia od alkoholu, mam też zdiagnozowane adhd, od 4 lat utrzymuję abstynencję. Odnoszę wrażenie, że niczego nie wyniosłem z terapii, ponieważ mam duże kłopoty z pamięcią, a z uwagi na charakter pracy mogłem uczęszczać na sesje maks 2 razy w miesiącu, a czasem tylko raz co w moim odczuciu również przyczyniło się do niezadowalających efektów pomimo mojego zaangażowania. Nadal mam problem z określeniem tego co czuję i dlaczego czuję, a jeśli już mi się uda to nazwać to i tak nie wiem co zrobić aby to poprawić. Zaczynam mieć duże problemy w relacji z partnerką z uwagi na lęk jaki odczuwam i w konsekwencji moje reakcje tj. Potrzeba ciągłego zapewniania o uczuciach, podejrzliwość, zazdrość, problem z zaufaniem, impulsywność. Czasami mam wrażenie, że oszaleje przez myśli, które pojawiają się w związku z lękiem dotyczącym tej relacji, który wiem, że jest nieadekwatny do konkretnych sytuacji i nieracjonalny, dodatkowo zamartwiam się przyszłością tej relacji i często czuję poczucie winy z uwagi na wyżej wymienione reakcje do tego stopnia, że czasami są dni, w których nie jestem w stanie normalnie funkcjonować przez lękowe myśli. Dodam, że przyjmowałem stymulanty na adhd, ale z uwagi na złą tolerancję tych leków psychiatra zalecił ich odstawienie, do tej pory brałem SSRI i NDRI, które w pewnym stopniu pomagały, ale skutki uboczne były na tyle uciążliwe, że nie byłem w stanie ich dalej brać. Aktualnie przyjmuje tylko tylko trittico na sen i nie jestem już w terapii. W którą stronę iść i jakie kolejne kroki podjąć, żeby spróbować poprawić funkcjonowanie w relacji z partnerką i samopoczucie?