mgr Agnieszka Marciniec

Jestem psycholożką, absolwentką pięcioletnich studiów magisterskich na kierunku psychologia na Uniwersytecie SWPS w Poznaniu. Ukończyłam również studia na kierunku praca socjalna na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, co pozwala mi patrzeć na trudności pacjenta szerzej - z uwzględnieniem zarówno jego przeżyć wewnętrznych, jak i kontekstu społecznego oraz życiowego.

Bliski jest mi stały rozwój i podnoszenie kwalifikacji zawodowych, dlatego obecnie jestem w trakcie całościowego szkolenia psychoterapeutycznego w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym - ośrodku rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne oraz Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej. Jestem również członkinią Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej.

Pracuję zarówno z dziećmi i młodzieżą, jak i z osobami dorosłymi, dostosowując sposób pracy do wieku, potrzeb oraz indywidualnej sytuacji osoby zgłaszającej się po pomoc.

Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie oraz w szkole podstawowej, pracując z osobami znajdującymi się w różnych sytuacjach życiowych i emocjonalnych. Pozwoliło mi to lepiej rozumieć różnorodność trudności, z jakimi zgłaszają się pacjenci, oraz znaczenie indywidualnego podejścia do każdej osoby.

W swojej pracy kieruję się empatią, uważnością, zrozumieniem i szacunkiem dla tempa oraz historii drugiego człowieka. Ważne jest dla mnie tworzenie bezpiecznej relacji, opartej na zaufaniu i akceptacji, w której pacjent może lepiej poznać siebie, swoje emocje oraz mechanizmy wpływające na jego codzienne funkcjonowanie.

Pracuję w nurcie psychodynamicznym, który koncentruje się na głębszym rozumieniu przeżywanych trudności — ich źródeł, nieuświadomionych konfliktów oraz utrwalonych wzorców relacyjnych i emocjonalnych. Taka forma pracy pozwala nie tylko zmniejszać bieżące objawy, ale także lepiej zrozumieć siebie i wprowadzać bardziej trwałe zmiany w życiu. Psychoterapia psychodynamiczna może być szczególnie pomocna osobom, które doświadczają trudności w relacjach, obniżonego nastroju, lęku, wewnętrznego napięcia czy powtarzających się schematów, z którymi trudno poradzić sobie samodzielnie.

Swoją pracę poddaję stałej superwizji, co pozwala mi dbać o wysoką jakość wsparcia, korzystać z szerszej perspektywy klinicznej oraz pracować w sposób odpowiedzialny i zgodny z zasadami etyki zawodowej.