Nie potrafię się z niczego cieszyć. Mam 30 lat i praktycznie przez moje zaniedbanie i załamanie psyc

Tak, trzeba iść do psychiatry. Do tego warto zrobić psychoterapię. Zapraszam na sesję online. Serdecznie Panią pozdrawiam

Dzień dobry, bez względu na to jak powstało nazwane przez Panią " załamanie psychiczne" prawdopodobnie towarzyszą Pani pewne objawy ( być może występują problemy ze snem, jedzeniem, obniżenie nastroju, mniejszy poziom energii, utrata zainteresowań, izolowanie się od ludzi, pesymistyczne spojrzenie w przyszłość, niezdolność do cieszenia się, problemy z koncentracją uwagi i pamięcią, myśli o śmierci, lęki ?) Lekarz psychiatra w trakcie wywiadu zdiagnozuje, co się z Panią dzieje i w zależności od dolegliwości dobierze odpowiednie leki. Pani stan powinien się już po 3-4 tygodniach poprawić, jeżeli będzie Pani dobrze reagowała na zaproponowane przez lekarza leki. W dalszej kolejności, prawdopodobnie otrzyma Pani zalecenie, by udać się na terapię, w trakcie której zdobędzie Pani umiejętności radzenia sobie ze swoimi problemami, by z czasem móc odstawić leki. Pomoc lekarza jest często niezbędna na początku choroby, dlatego warto skorzystać z konsultacji u lekarza psychiatry. Leki działają szybciej, natomiast terapia daje wymierne i długotrwałe efekty, ale po czasie, pierwsze pozytywne zmiany zazwyczaj zauważa pacjent po kilku miesiącach . Jeszcze jedno : gdy pacjent poczuje się lepiej po lekach nie powinien ich bez konsultacji z lekarzem odstawiać, bo nawrót choroby jest natychmiastowy, a niestety pacjenci czasem sami rezygnują z leków, gdy czują się lepiej. Finał może być taki że: po przerwie w leczeniu, ten sam lek nie zadziałać tak dobrze jak za pierwszym razem. Pozdrawiam i życzę wytrwałości.

Witam serdecznie.
Z opisu zauwazylem ze brak radosci z codziennych sytuacji moze byc spowodowane obnizajaca sie motywacja. W takiej sytuacji mozna poczuc niechec do czynnosci ktore wczesniej sprawialy duzo radosci I chec odizolowania sie od reszty spoleczenstwa.
Zeby dokladniej zdiagnozowac sytuacje trzeba by bylo udac sie na konsultacje. Radzilbym wizyte u psychoterapeuty poniewaz taki specjalista by byl wstanie ulozyc plan terapeutyczny ktory skupilby sie na indywidualnych potrzebach. Istotne jest by zrozumiec zrodlo ktore wplywa na izolowanie sie od spoleczenstwa poniewaz to moze miec powiazane z brakiem odczuwania radosci.

Psychiatra, a następnie psychoterapia. Pozwoli ona uporać się z opisanym problemem. Zlokalizuje źródło problemu, pozwoli uporać się z trudnością.
Pozdrawiam