Dzień dobry. Zdaje mi się że doświadczam zespołu depersonalizacji-derealizacji. Nie poznaje swojego
9
odpowiedzi
Dzień dobry. Zdaje mi się że doświadczam zespołu depersonalizacji-derealizacji. Nie poznaje swojego odbicia w lustrze czuję się jakby moje ciało nie należało do mnie. Nie rozróżniam snu od rzeczywistości. nie pamiętam większości swojego życia. Mam zaledwie 18 lat i nie mam pojęcia co się ze mną dzieje. nawet czytając etykiety produktów słowa zmieniają się przy kolejnym zerknięciu. nie mogę dłużej tak żyć.
Dzień dobry,
proszę koniecznie jak najszybciej zgłosić się do lekarza psychiatry lub do psychologa diagnosty. Takie objawy są powodem do niepokoju i należy je jak najszybciej zweryfikować.
Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrowia
proszę koniecznie jak najszybciej zgłosić się do lekarza psychiatry lub do psychologa diagnosty. Takie objawy są powodem do niepokoju i należy je jak najszybciej zweryfikować.
Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrowia
Zalecam również kontakt z lekarzem neurologiem celem wykonania badań diagnostycznych.
Pozdrawiam
Pozdrawiam
Proszę koniecznie zgłosić się na wizytę do lekarza psychiatry bądź psychologa. Takie objawy należy jak najszybciej zweryfikować i wdrożyć odpowiednie leczenie. Pozdrawiam
Wizyta u psychiatry i neurologa jest tu konieczna. Pozdrawiam
Opisane przez Panią objawy - bardzo trudne do zniesienia, są źródłem bólu i niemocy. Codzienność, w której żyjemy " poza sobą", może przerazić i zmęczyć. To, że napisała Pani to zapytanie, jest dla mnie sygnałem, że szuka Pani pomocy.
Warto w tej sytuacji skorzystać ze wsparcia terapeutycznego, być może również farmakologicznego. Te dwa elementy mogą przynieść Pani ogromną ulgę i zwrócić komfort codziennego życia. Życzę Pani wytchnienia i spokoju.
Warto w tej sytuacji skorzystać ze wsparcia terapeutycznego, być może również farmakologicznego. Te dwa elementy mogą przynieść Pani ogromną ulgę i zwrócić komfort codziennego życia. Życzę Pani wytchnienia i spokoju.
Dzień dobry, proszę pogłębić diagnostykę medyczną u neurologa i u psychiatry
Dzień dobry,
To, co opisujesz, może być bardzo przerażające i dezorientujące, zwłaszcza gdy dzieje się to po raz pierwszy. Przeżywanie depersonalizacji i derealizacji to doświadczenie, które sprawia, że wszystko wydaje się nierealne, a Ty możesz czuć się oderwana od siebie i swojego otoczenia. Pamiętaj, że nie jesteś z tym sama, a takie objawy nie definiują Ciebie jako osoby ani Twojej wartości.
To ważne, że szukasz pomocy i mówisz o swoich odczuciach. Może to być reakcja na stres, traumę, lęk lub inne emocjonalne obciążenie, ale kluczowe jest, aby to dokładnie zrozumieć. Zachęcam Cię do skontaktowania się z psychologiem lub psychiatrą, którzy pomogą Ci rozpoznać, co się dzieje, i znaleźć sposób na to, jak sobie z tym poradzić.
Jeśli czujesz się przytłoczona, spróbuj skoncentrować się na małych, uziemiających czynnościach, takich jak poczucie dotyku (np. trzymanie czegoś zimnego), zwracanie uwagi na oddech lub mówienie na głos, co widzisz wokół siebie. Takie ćwiczenia mogą pomóc chwilowo złagodzić objawy.
Masz dopiero 18 lat i przed Tobą jeszcze wiele możliwości, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Sięgnij po wsparcie – zasługujesz na pomoc i opiekę. Gdy zaczniesz nad tym pracować, z czasem te trudne doświadczenia mogą się zmniejszyć, a Ty poczujesz się bardziej sobą. Trzymaj się ciepło!
To, co opisujesz, może być bardzo przerażające i dezorientujące, zwłaszcza gdy dzieje się to po raz pierwszy. Przeżywanie depersonalizacji i derealizacji to doświadczenie, które sprawia, że wszystko wydaje się nierealne, a Ty możesz czuć się oderwana od siebie i swojego otoczenia. Pamiętaj, że nie jesteś z tym sama, a takie objawy nie definiują Ciebie jako osoby ani Twojej wartości.
To ważne, że szukasz pomocy i mówisz o swoich odczuciach. Może to być reakcja na stres, traumę, lęk lub inne emocjonalne obciążenie, ale kluczowe jest, aby to dokładnie zrozumieć. Zachęcam Cię do skontaktowania się z psychologiem lub psychiatrą, którzy pomogą Ci rozpoznać, co się dzieje, i znaleźć sposób na to, jak sobie z tym poradzić.
Jeśli czujesz się przytłoczona, spróbuj skoncentrować się na małych, uziemiających czynnościach, takich jak poczucie dotyku (np. trzymanie czegoś zimnego), zwracanie uwagi na oddech lub mówienie na głos, co widzisz wokół siebie. Takie ćwiczenia mogą pomóc chwilowo złagodzić objawy.
Masz dopiero 18 lat i przed Tobą jeszcze wiele możliwości, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Sięgnij po wsparcie – zasługujesz na pomoc i opiekę. Gdy zaczniesz nad tym pracować, z czasem te trudne doświadczenia mogą się zmniejszyć, a Ty poczujesz się bardziej sobą. Trzymaj się ciepło!
To, co opisujesz, może wskazywać na doświadczenie depersonalizacji lub derealizacji, które często wiążą się z poczuciem oderwania od siebie lub otaczającej rzeczywistości.
Ważne, żeby nie być z tym sam. Bardzo zalecam, abyś skonsultować się z psychiatrą, który pomoże zrozumieć, co się dzieje, i zaproponuje odpowiednią pomoc, np. terapię lub inne metody wsparcia. Im szybciej uzyskasz profesjonalną pomoc, tym łatwiej będzie sobie z tym poradzić. Pamiętaj, że to pierwszy krok do poczucia się lepiej.
Z uwagi na to, że objawy są nasilone i utrudniają codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem lub lekarzem psychiatrą. Odpowiednie wsparcie i pomoc mogą znacząco poprawić samopoczucie.
Eksperci
Podobne pytania
- Witam, Na skutek stosowania antykoncepcji hormonalnej (przez krótki okres ok. 2 msc) dostałam napadu paniki a kolejno stanów lekowych. Obecnie mijają dwa tygodnie od mojego ostatniego silnego stanu lękowego jednak nadal zmagam się z traumą po tym wydarzeniu i ciężko uspokoić mi moje myśli. Czuje…
- Od 8 miesięcy mam strach przed opuszczeniem domu pojawia się ( Szybkie bicie serca i nie raz zawroty głowy i strach ze zaraz zemdleje) Staram się wychodzić co jakiś czas ze śmieciami do bliskiego sklepu. Nie raz pojadę do rodziny autem. Lęk pojawił się u od wtedy gdy zażyłem mefedronu( Małą ilość) Miałem…
- Miałem około 10 miesięcy temu bad tripa jak to się mówi zawsze byłem przeciwny narkotykom kolega raz mnie skusił abym przyjął dawkę mefedronu skusił mnie ale po 15 min było najgorsze bo wszedł ten narkotyk i czułem jakbym miał zaraz umrzeć ale nie zemdlałem ani nic cały czas kontaktowałem ale czułem…
- Dzień dobry! Obawiam się, że cierpię na fobię ciążową. Unikam kontaktów fizycznych z mężczyznami, np. podanie ręki budzi we mnie lęk, bo boje się, że w ten sposób przeniesie on na moje ręce spermę. Tak samo w sklepie nie podejdę do kasy, którą obsługuje mężczyzna, bo nie chcę, żeby swoimi rękoma, na…
- Witam,czy Promolan można stosować doraznie tak mi przepisał lekarz czy to coś da ?
- Czy można zastąpić escitil 10 mg ( 6 dni) pramem 20 mg?
- Od około 3 miesięcy mam problem z oddechem to znaczy nie mogę złapać głębokiego oddechu im bardziej o tym myślę czuję się jeszcze gorzej w tedy dochodzi do tego jeszcze kłucie w klatce piersiowej. Coraz więcej myślę o śmierci swojej. Nie wiem jak sobie z tym poradzić.
- Osoba, z którą jestem cierpi na fobię społeczną, depresje i ataki silnej paniki. Jak pomóc tej osobie, gdzie często apatia spowodowana silnymi lekami uniemożliwia jej czynności, stres i rozchwianie emocjonalne jest wysokie a napady lękowe są silne i często podręcznikowe działania nie pomagają? Co robić…
- Czy mogę zażyć pramolan a. potem Apo zolpin nie mogę spać mam. stan zapalny uchyłków i biorę cipronex rano i wieczorem
- Zalecone mam Pramolan 3x dziennie, Preato 2x, Depralin 1x. Stosuje się do zaleceń. Jednak powoduje to absolutne wyobcowanie i uczucie spokoju, ale w złym znaczeniu. Odseparowany jestem od problemu i stoję obok będąc obojętnym. Pomaga odstawienie leków. Leki zapisane z powodu silnych ataków paniki. Jak…
Masz pytania?
Nasi lekarze i specjaliści odpowiedzieli na 241 pytań dotyczących usługi: zaburzenia lękowe
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.