Dzień dobry. Zdaje mi się że doświadczam zespołu depersonalizacji-derealizacji. Nie poznaje swojego

Dzień dobry. Zdaje mi się że doświadczam zespołu depersonalizacji-derealizacji. Nie poznaje swojego odbicia w lustrze czuję się jakby moje ciało nie należało do mnie. Nie rozróżniam snu od rzeczywistości. nie pamiętam większości swojego życia. Mam zaledwie 18 lat i nie mam pojęcia co się ze mną dzieje. nawet czytając etykiety produktów słowa zmieniają się przy kolejnym zerknięciu. nie mogę dłużej tak żyć.

9 odpowiedzi


Dzień dobry, proszę koniecznie jak najszybciej zgłosić się do lekarza psychiatry lub do psychologa diagnosty. Takie objawy są powodem do niepokoju i należy je jak najszybciej zweryfikować. Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrowia

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Zalecam również kontakt z lekarzem neurologiem celem wykonania badań diagnostycznych. Pozdrawiam


Proszę koniecznie zgłosić się na wizytę do lekarza psychiatry bądź psychologa. Takie objawy należy jak najszybciej zweryfikować i wdrożyć odpowiednie leczenie. Pozdrawiam


Wizyta u psychiatry i neurologa jest tu konieczna. Pozdrawiam


Opisane przez Panią objawy - bardzo trudne do zniesienia, są źródłem bólu i niemocy. Codzienność, w której żyjemy " poza sobą", może przerazić i zmęczyć. To, że napisała Pani to zapytanie, jest dla mnie sygnałem, że szuka Pani pomocy. Warto w tej sytuacji skorzystać ze wsparcia terapeutycznego, być może również farmakologicznego. Te dwa elementy mogą przynieść Pani ogromną ulgę i zwrócić komfort codziennego życia. Życzę Pani wytchnienia i spokoju.


Dzień dobry, proszę pogłębić diagnostykę medyczną u neurologa i u psychiatry


Dzień dobry, To, co opisujesz, może być bardzo przerażające i dezorientujące, zwłaszcza gdy dzieje się to po raz pierwszy. Przeżywanie depersonalizacji i derealizacji to doświadczenie, które sprawia, że wszystko wydaje się nierealne, a Ty możesz czuć się oderwana od siebie i swojego otoczenia. Pamiętaj, że nie jesteś z tym sama, a takie objawy nie definiują Ciebie jako osoby ani Twojej wartości. To ważne, że szukasz pomocy i mówisz o swoich odczuciach. Może to być reakcja na stres, traumę, lęk lub inne emocjonalne obciążenie, ale kluczowe jest, aby to dokładnie zrozumieć. Zachęcam Cię do skontaktowania się z psychologiem lub psychiatrą, którzy pomogą Ci rozpoznać, co się dzieje, i znaleźć sposób na to, jak sobie z tym poradzić. Jeśli czujesz się przytłoczona, spróbuj skoncentrować się na małych, uziemiających czynnościach, takich jak poczucie dotyku (np. trzymanie czegoś zimnego), zwracanie uwagi na oddech lub mówienie na głos, co widzisz wokół siebie. Takie ćwiczenia mogą pomóc chwilowo złagodzić objawy. Masz dopiero 18 lat i przed Tobą jeszcze wiele możliwości, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Sięgnij po wsparcie – zasługujesz na pomoc i opiekę. Gdy zaczniesz nad tym pracować, z czasem te trudne doświadczenia mogą się zmniejszyć, a Ty poczujesz się bardziej sobą. Trzymaj się ciepło!


To, co opisujesz, może wskazywać na doświadczenie depersonalizacji lub derealizacji, które często wiążą się z poczuciem oderwania od siebie lub otaczającej rzeczywistości. Ważne, żeby nie być z tym sam. Bardzo zalecam, abyś skonsultować się z psychiatrą, który pomoże zrozumieć, co się dzieje, i zaproponuje odpowiednią pomoc, np. terapię lub inne metody wsparcia. Im szybciej uzyskasz profesjonalną pomoc, tym łatwiej będzie sobie z tym poradzić. Pamiętaj, że to pierwszy krok do poczucia się lepiej.


Z uwagi na to, że objawy są nasilone i utrudniają codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem lub lekarzem psychiatrą. Odpowiednie wsparcie i pomoc mogą znacząco poprawić samopoczucie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.