Dzień dobry Córka 5 lat w przedszkolu często chodzi do łazienki, pod względem zdrowotnym wszystko d

Dzień dobry Córka 5 lat w przedszkolu często chodzi do łazienki, pod względem zdrowotnym wszystko dobrze sprawdzone. Zaczęło się w czerwcu okres wakacji nie było takich sytuacji tzn. częstego chodzenia do toalety. Teraz kontynuacja przedszkola początek ok a końcówka września znowu częste chodzenie, w domu nie ma takich sytuacji. Córka raczej chętnie chodzi do przedszkola, w przedszkolu Panie mówią że ładnie się bawi. Od września nie chodzą z córką do przedszkola najbliżsi przyjaciele, z tym że w czerwcu już tak było. Co może być przyczyną i gdzie się udać po poradę?

29 odpowiedzi


Dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem. Jeżeli badania lekarskie rzeczywiście nie wykazały przyczyny somatycznej, a częste chodzenie do toalety pojawia się praktycznie wyłącznie w przedszkolu i ustępuje podczas pobytu w domu oraz wakacji, warto brać pod uwagę również czynniki emocjonalne. U dzieci w wieku przedszkolnym stres lub napięcie mogą przejawiać się właśnie poprzez częstsze oddawanie moczu. Istnieje też zjawisko tzw. pollakiurii, czyli częstego, zwykle bezbolesnego oddawania niewielkich ilości moczu w ciągu dnia, które często występuje u dzieci w wieku przedszkolnym. Nie oznacza to jednak, że córka musi świadomie bać się przedszkola. Dziecko może mówić, że chętnie tam chodzi i dobrze się bawi, a jednocześnie doświadczać napięcia związanego np. ze zmianami w grupie, rozstaniem z rodzicem, relacjami z innymi dziećmi, korzystaniem z toalety w przedszkolu czy innymi sytuacjami, których dorosły nie odbiera jako problematycznych. Warto spokojnie porozmawiać z nauczycielkami i zapytać nie tylko o to, czy córka się bawi, ale również kiedy dokładnie zaczyna częściej chodzić do toalety i co dzieje się wtedy w grupie. Warto również sprawdzić kwestię zaparć, nawet jeśli wypróżnienia występują regularnie, ponieważ zaleganie stolca może wpływać na funkcjonowanie pęcherza i powodować częstsze oddawanie moczu. Jeżeli objaw będzie się utrzymywał, rozsądnym pierwszym krokiem jest ponowna konsultacja z pediatrą, a jeśli przyczyny fizyczne zostaną wykluczone – konsultacja z psychologiem dziecięcym. Nie chodzi o szukanie „problemu psychicznego”, ale o sprawdzenie, czy częstomocz nie jest jednym ze sposobów, w jaki córka reaguje na napięcie związane z przedszkolem. Warto też unikać częstego zwracania jej uwagi na chodzenie do toalety, ponieważ może to dodatkowo zwiększać koncentrację na objawie. Wszystkiego dobrego :)

mgr Szymon Szymczonek

mgr Szymon Szymczonek

psychoterapeuta

Warszawa

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry, z opisu wynika, że częste korzystanie z toalety pojawia się przede wszystkim w określonym kontekście, czyli podczas pobytu w przedszkolu, natomiast nie występuje w domu ani w czasie wakacji. To ważna obserwacja, której warto się bliżej przyjrzeć i monitorować czy coś się zmienia, lub występuje także w innych sytuacjach. Skoro kwestie zdrowotne zostały już sprawdzone, warto uwzględnić czynniki związane z funkcjonowaniem dziecka w przedszkolu. U dzieci częstsze oddawanie moczu może być związane m.in. z czynnikami emocjonalnymi, takimi jak napięcie czy stres, ale nie oznacza to automatycznie, że właśnie one są przyczyną w tym przypadku. Znaczenie mogą mieć również inne czynniki, np. sposób korzystania z toalety w przedszkolu, kolejka, hałas czy brak poczucia prywatności. Warto więc spokojnie porozmawiać z nauczycielkami i spróbować ustalić, kiedy dokładnie córka najczęściej chodzi do toalety. Czy dzieje się to w określonych porach, podczas konkretnych zajęć, przed wyjściem na plac zabaw, podczas rozstania, po zmianie aktywności albo w sytuacjach, w których coś ją niepokoi? Warto również zapytać córkę, jak sama czuje się w przedszkolu i czy jest coś, co sprawia jej trudność. Ważne będzie wówczas stworzenie przestrzeni, w której może sama powiedzieć, jak odbiera tę sytuację. W przypadku pięciolatki pomocne mogą być proste, konkretne pytania, np. "co jest fajnego w przedszkolu?" "a co jest niefajne? / a czego tam nie lubisz?", "czy jest coś w przedszkolu, co chciałabyś zmienić?”. Można również w ten sam sposób spróbować zapytać o samą łazienkę. Zwróciłabym też uwagę na to, czy częstemu oddawaniu moczu towarzyszą inne objawy, takie jak ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu, gorączka, bardzo duże pragnienie, oddawanie dużych ilości moczu albo moczenie się. Jeśli któryś z takich objawów się pojawi lub problem będzie się utrzymywał, warto ponownie skonsultować sytuację z pediatrą. Jeżeli po stronie medycznej wszystko nadal będzie prawidłowe, a objaw będzie wyraźnie związany z pobytem w przedszkolu, można rozważyć konsultację z psychologiem, żeby wspólnie przyjrzeć się funkcjonowaniu córki w przedszkolu i temu, czy w jej otoczeniu pojawiło się coś, co może zwiększać napięcie, a także jak sobie z tym radzić. Szczególnie istotna wydaje mi się informacja, że podobna sytuacja pojawiła się już w czerwcu, a następnie ustąpiła podczas wakacji i powróciła po pewnym czasie pobytu w przedszkolu. Warto potraktować ten wzorzec jako wskazówkę do dalszej obserwacji, ale bez przesądzania jeszcze, co dokładnie go powoduje. Pozdrawiam


Dzień dobry, Do ustalenia z czego wynikają częste wizyty córki w toalecie potrzebna jest obserwacja zachowania córki i okoliczności, jakie mu towarzyszą. Dlatego najlepiej jest w tej sprawie zwrócić się do psychologa pracującego w przedszkolu, do którego uczęszcza córka - ma on możliwość obserwować córkę w przedszkolu oraz zasięgnąć wiedzy innych osób pracujących z córką i porozmawiać z nią. W razie potrzeby psycholog w przedszkolu może zasugerować pomocne działania.


Dzień dobry, rozumiem, że może to budzić niepokój. Skoro badania lekarskie nie wskazują na przyczynę zdrowotną, a częste korzystanie z toalety występuje tylko w przedszkolu, warto rozważyć, czy nie jest to sposób, w jaki córka reaguje na napięcie lub drobne zmiany w otoczeniu. Dzieci nie zawsze potrafią powiedzieć, że się stresują, a napięcie może objawiać się właśnie częstym parciem na pęcherz, nawet gdy dziecko lubi przedszkole i dobrze się tam bawi. Powrót po wakacjach, inna grupa relacji bez bliskich kolegów czy większe wymagania mogą być dla niej odczuwalne, choć z zewnątrz sytuacja wygląda dobrze. Nie musi też chodzić o jedną dużą trudność, czasem wystarcza kilka małych zmian. Warto spokojnie porozmawiać z córką poza sytuacją porannego pośpiechu, bez wypytywania i sugerowania odpowiedzi. Można powiedzieć: „Zauważyłam, że w przedszkolu częściej chodzisz do łazienki. Ciekawi mnie, jak się wtedy czujesz i co się dzieje przed tym”. Pomocne może być też zapytanie, co w przedszkolu jest najprzyjemniejsze, a co bywa trudne lub mniej lubiane. Dobrze nie zwracać zbyt dużej uwagi na samo chodzenie do toalety ani nie zawstydzać dziecka, bo to może utrwalać napięcie. Można poprosić nauczycielki o spokojną obserwację: w jakich momentach córka wychodzi do łazienki, czy dzieje się to podczas zajęć, posiłków, rozstań, konfliktów lub wtedy, gdy nie wie, co robić. Ważne, by mogła korzystać z toalety bez karania czy ograniczania, a jednocześnie by dorosła osoba łagodnie pomagała jej wrócić do zabawy i poczuć się bezpiecznie. Po poradę warto zgłosić się do psychologa dziecięcego, najlepiej pracującego z dziećmi w wieku przedszkolnym. Spotkanie może pomóc zrozumieć, czy za objawem stoi napięcie związane z przedszkolem i jak wesprzeć córkę oraz placówkę. Jeśli pojawią się ból, pieczenie, moczenie, silne pragnienie, zaparcia, gorączka albo częste oddawanie moczu także w domu lub w nocy, warto ponownie skonsultować to z pediatrą.


Dzień dobry, częste/niekontrolowane oddawanie moczu może mieć przyczynę fizjologiczną - super, że to Państwo sprawdziliście, ale może mieć też podłoże psychologiczne (może na to wskazywać fakt, że problem pojawił się po wakacjach). Poza pediatrą warto by było skonsultować się z psychologiem. Warto też porozmawiać z córką, jak się czuje w przedszkolu i czy czegoś się obawia. Serdecznie zapraszam na terapię gdyby chciała Pani skorzystać ze wsparcia również dla siebie.


Dzień dobry, z opisu wynika, że warto przyjrzeć się temu, czy częste korzystanie z toalety nie jest reakcją na napięcie związane z sytuacją przedszkolną. Szczególnie istotne jest to, że w domu i podczas wakacji problem nie występuje, mimo że córka nie zgłasza, że źle czuje się w przedszkolu. U dzieci napięcie nie zawsze jest wyrażane wprost – czasami może manifestować się poprzez objawy z ciała, w tym częstsze parcie na pęcherz. Nie oznacza to jednak, że w przedszkolu dzieje się coś niepokojącego. Warto spokojnie porozmawiać z nauczycielkami i ustalić, w jakich sytuacjach córka najczęściej chodzi do toalety. Jeśli badania medyczne są prawidłowe, polecałabym również konsultację z psychologiem, aby przyjrzeć się emocjonalnemu podłożu tego zachowania i ewentualnym zmianom w funkcjonowaniu córki w grupie. Na ten moment zaleca się przede wszystkim nie wzmacniać problemu poprzez częste pytanie o korzystanie z toalety i reagować na nie spokojnie, bez okazywania niepokoju.


Witam, skoro przyczyny zdrowotne zostały sprawdzone, a częste korzystanie z toalety pojawia się głównie w przedszkolu i znika w domu oraz podczas wakacji, warto przyjrzeć się również temu, co dzieje się w środowisku przedszkolnym. U dzieci stres czy napięcie mogą wpływać na funkcjonowanie pęcherza, nawet jeśli dziecko samo nie mówi, że się czegoś obawia. Nie musi to oznaczać, że córka nie lubi przedszkola. Warto spokojnie porozmawiać z nią o tym, jak czuje się w przedszkolu, co lubi, czego nie lubi, z kim się bawi i jak czuje się w łazience. Dobrze również zapytać nauczycielki, czy zauważają jakieś sytuacje poprzedzające częstsze chodzenie do toalety np. konkretne zajęcia, zabawę, relacje z rówieśnikami albo momenty, kiedy córka jest bardziej napięta. Na tym etapie można zacząć od rozmowy z psychologiem dziecięcym, który pomoże przyjrzeć się sytuacji szerzej i ocenić, czy za zachowaniem mogą stać emocje związane z przedszkolem. Nie warto jednak wypytywać córki wielokrotnie ani sugerować jej, że „na pewno coś się dzieje” spokojna obserwacja i poczucie bezpieczeństwa będą tutaj ważniejsze. Warto też przez kilka dni zapisywać, jak często córka korzysta z toalety w domu i przedszkolu oraz w jakich sytuacjach. Taka obserwacja może być bardzo pomocna zarówno dla psychologa, jak i lekarza, jeśli objaw będzie się utrzymywał. Życzę wszystkiego dobrego.

mgr Maja Klich

mgr Maja Klich

psycholog

Częstochowa

Umów wizytę

Dzień dobry, skoro przyczyny zdrowotne zostały wykluczone, a częste korzystanie z toalety pojawia się właściwie tylko w przedszkolu i ustępuje w domu oraz w czasie wakacji, warto przyjrzeć się temu od strony emocjonalnej. U dzieci w tym wieku częste chodzenie do toalety może być jednym ze sposobów reagowania na napięcie lub stres. Nie musi to oznaczać, że córka nie lubi przedszkola albo że dzieje się tam coś złego. Dziecko może chętnie chodzić do przedszkola, dobrze się bawić, a jednocześnie przeżywać napięcie związane np. z rozstaniem z rodzicem, zmianami w grupie, relacjami z innymi dziećmi, wymaganiami czy po prostu większą liczbą bodźców. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że jej najbliższych kolegów nie ma już w grupie, choć oczywiście nie musi to być przyczyną. Na początek porozmawiałabym z wychowawcami i spróbowała wspólnie poobserwować, kiedy dokładnie córka chodzi do toalety – czy częściej dzieje się to przed konkretnymi zajęciami, podczas swobodnej zabawy, posiłków, odpoczynku, w sytuacji rozstania, konfliktu albo gdy czegoś od niej oczekujemy. To może dużo powiedzieć o tym, co uruchamia tę potrzebę. Jeżeli sytuacja będzie się utrzymywała, można skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Pierwsze spotkanie może odbyć się tylko z rodzicami – psycholog zbierze dokładny wywiad i pomoże ocenić, czy potrzebna jest dalsza konsultacja z córką. Na tym etapie nie traktowałabym tego jako sygnału, że z córką „dzieje się coś złego”, raczej jako zachowanie, któremu warto spokojnie się przyjrzeć.


Dzień dobry. To, że częste chodzenie do toalety pojawia się w przedszkolu, a nie występuje w domu ani podczas wakacji, może wskazywać na związek z konkretną sytuacją lub napięciem. Nie musi to jednak oznaczać, że córka nie lubi przedszkola albo że dzieje się tam coś niepokojącego. Dziecko może chętnie chodzić do placówki i dobrze się bawić, a jednocześnie reagować w ten sposób na zmianę grupy, brak bliskich kolegów, większą liczbę bodźców, określone momenty dnia lub potrzebę zrobienia sobie krótkiej przerwy. Warto najpierw ustalić, jak dokładnie wyglądają te sytuacje. Czy córka za każdym razem oddaje mocz, czy tylko zgłasza potrzebę wyjścia? Czy dzieje się to podczas konkretnych zajęć, posiłków, odpoczynku lub po rozstaniu z rodzicem? Pomocna będzie spokojna obserwacja prowadzona przez nauczycielki przez kilkanaście dni. Ważne, aby nie komentować częstych wyjść przy innych dzieciach, nie zawstydzać córki i nie ograniczać jej dostępu do toalety. Z córką można porozmawiać bez sugerowania odpowiedzi i bez częstego wypytywania. Zamiast pytać, czy boi się przedszkola, lepiej zapytać, w jakich momentach najczęściej chce iść do łazienki, co wtedy dzieje się w sali i jak czuje się po powrocie. U pięciolatki więcej informacji może pojawić się również podczas swobodnej zabawy lub rysowania niż w bezpośredniej rozmowie, do czego zachęcam. Jeśli konsultacja lekarska obejmowała badanie moczu, ocenę ilości wypijanych płynów oraz wykluczenie zaparć i innych możliwych przyczyn fizycznych, a objaw nadal występuje wyłącznie w przedszkolu, kolejnym krokiem może być konsultacja z psychologiem dziecięcym. Psycholog pomoże przyjrzeć się funkcji tego zachowania oraz temu, czy córka w ten sposób reguluje napięcie albo szuka przerwy od określonej sytuacji. Jeśli dziecko rzeczywiście bardzo często oddaje mocz, objaw się nasila lub utrzymuje, warto ponownie skonsultować się z pediatrą, a w razie potrzeby z urologiem dziecięcym. Ponownej konsultacji lekarskiej wymagają zwłaszcza ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu, gorączka, moczenie się, częste oddawanie dużych ilości moczu, wzmożone pragnienie, utrata masy ciała, krew w moczu albo pojawienie się objawów również w domu lub w nocy. Na początek proponowałabym więc dwa działania: krótką, neutralną obserwację sytuacji w przedszkolu oraz upewnienie się u pediatry, co dokładnie zostało już wykluczone. Dopiero na tej podstawie łatwiej będzie zdecydować, czy potrzebna jest konsultacja psychologiczna, czy dalsza diagnostyka medyczna.


Dzień dobry. Sytuacja, którą Pani opisuje, jest stosunkowo częstym zjawiskiem u dzieci w wieku przedszkolnym. Jesli kwestie somatyczne (np. infekcje układu moczowego, cukrzyca) zostały wykluczone przez lekarza, najprawdopodobniej mamy do czynienia z częstomoczem o podłożu psychologicznym. To, że objaw występuje wyłącznie w przedszkolu, a zanika w domu i w okresie wakacyjnym, może wskazywać na związek ze środowiskiem przedszkolnym, emocjami, jakie dziecko w nim przeżywa (stres związany z powrotem do przedszkola i zmianą grupy rówieśniczej). sytuacja stałaby się niepojojąca, jesli objawy nie ustąpią po kilku miesiącach. W tej chwili może być to przejściowa reakcja na stres. Gdyby objawy utrzymywały się nadal lub nasiliły (np. mimowolne oddawanie moczu, niekontrolowane), najlepiej udać się z dzieckiem do psychologa dziecięcego lub poradni psychologiczno/pedagogicznej, aby omówić przyczyny i ustalić plan wsparcia psychologicznego.


Dzień dobry, przede wszystkim bardzo doceniam, że córka ma taką uważną mamę, która stara się ją wesprzeć i zaopiekować. Proszę pamiętać jednak żeby nadmiarowo nie dopytywać córki o ten temat, ale postarać się w łagodny/ zabawowy sposób zrozumieć jak to wygląda z jej perspektywy. Niżej opiszę kilka podpowiedzi, jak można to zrobić. Z tego co Pani opisuje córka może mieć wiele powodów, dla których chodzi często do toalety: -> stres może powodować częstsze wypróżnienia (to, że dobrze się czuje w przedszkolu nie zmienia tego, że zmiana w postaci braku dzieci, które lubiła i z którymi spędzała czas może wzbudzać w niej napięcie. W czerwcu najprawdopodobniej wiedziała już o szykującej się zmianie przedszkola ulubionych dzieci.) -> może to być jakaś forma szukania miejsca do wyciszenia, kiedy czuje się przebodźcowana lub chce chwilę pobyć bez dzieci -> może to być też forma zyskania większej uwagi Pań przedszkolanek (warto zapytać Panie w przedszkolu w jakich momentach ona chodzi do toalety, może skonsultować się też z psycholożką w przedszkolu) Lub powody mogą być inne - trudno stwierdzić arbitralnie. Dobrze, że wykluczone jest podłoże fizykalne, ale psychosomatyka potrafi nawet nam dorosłym płatać figle a co dopiero dzieciom :) Myślę, że warto żeby Pani/ Państwo jako rodzice skorzystali na początek z konsultacji rodzicielskiej i opowiedzieli terapeutce/terapeucie więcej o tym jaka jest córka, co lubi, jaki ma temperament, jak reaguje na zmiany. Pomocne w uczeniu zdrowej regulacji emocji u dzieci są np. książki i nagrania "Uważność i spokój żabki" oraz "Uczuciometr inspektora krokodylka" - pisze Pani, że córeczka ma 5 lat, w zaleceniach jest, że już 6. latki potrafią pracować tymi metodami, więc może warto sprawdzić jak córeczce taka forma rozmowy o emocjach się spodoba/ na ile będzie na nią gotowa. Warto też w delikatny sposób dowiedzieć się więcej o perspektywie córeczki - może przez rysowanie zwykłego dnia w przedszkolu/ takiego komiksu - uda się zapytać ją w jakich momentach chodzi do toalety i co wtedy czuje w brzuszku, w klatce piersiowej czy po prostu w ciele. Pomocna do rozmowy o jej emocjach może być też pięknie ilustrowana książka "co robią uczucia?" czasem takie wspólne oglądanie/ czytanie takiej książki może być dobrą okazją do rozmowy o tym, jak ona się czuje w przedszkolu i co tam lubi a co bywa dla niej trudne. Wspieram dobrymi myślami :)


Jeżeli wszystkie wykonane badania, w tym badania krwi i moczu, są prawidłowe, nie występują u dziecka zaparcia, a konsultacja u urologa dziecięcego nie wykazała żadnych nieprawidłowości fizjologicznych, bardzo możliwe, że przyczyna częstego korzystania z toalety ma podłoże emocjonalne lub czynnościowe. W takiej sytuacji możliwości jest wiele i nie musi to oznaczać, że dziecko przeżywa w przedszkolu coś trudnego w sposób, który samo potrafi zauważyć lub nazwać. Jedną z możliwości jest napięcie związane z brakiem najbliższej koleżanki czy kolegi w grupie. Dziecko może dobrze bawić się w przedszkolu i jednocześnie odczuwać brak konkretnej osoby, a napięcie emocjonalne może u niego przejawiać się właśnie poprzez częstsze parcie na pęcherz. Inną możliwością jest duża liczba dzieci i związany z tym hałas oraz nadmiar bodźców. Dziecko może w pewien sposób „szukać” spokojnego miejsca i częstsze chodzenie do łazienki może być nieświadomą próbą oderwania się od hałasu i znalezienia chwili spokoju. Fakt, że w okresie wakacyjnym problem całkowicie ustępuje, może być tutaj pewną wskazówką — w przedszkolu jest wtedy mniej dzieci, mniej bodźców i inna organizacja dnia. Podobnie może działać napięcie związane z oczekiwaniami, zajęciami, nudą lub trudnością w odnalezieniu się w określonych sytuacjach. Nie zawsze musi to być duży stres. Czasami nawet niewielkie, powtarzające się napięcie może powodować zwiększone odczuwanie parcia na pęcherz. Warto również zwrócić uwagę na samą przedszkolną łazienkę. Dziecko może np. obawiać się, że ktoś wejdzie do toalety, albo wcześniej doświadczyć sytuacji, w której inne dziecko przypadkowo weszło do środka. Może wtedy nie czuć się w pełni swobodnie i nie opróżniać pęcherza do końca, przez co po krótkim czasie ponownie pojawia się potrzeba skorzystania z toalety. Dlatego bardzo pomocne byłoby, aby panie w przedszkolu przez kilka dni poobserwowały, w jakich dokładnie sytuacjach córka najczęściej chodzi do toalety. Czy dzieje się to podczas zajęć, w trakcie swobodnej zabawy, na początku czy pod koniec dnia? Czy częściej korzysta z toalety wtedy, gdy w łazience nikogo nie ma, czy przeciwnie — kiedy właśnie coś się tam dzieje? Czy prosi o wyjście do toalety w momentach, kiedy grupa jest szczególnie głośna lub gdy rozpoczynają się konkretne zajęcia? Takie obserwacje mogą być znacznie bardziej pomocne niż samo liczenie, ile razy dziecko korzysta z toalety. Warto również spokojnie porozmawiać z córką, ale bez sugerowania jej konkretnej odpowiedzi. Można zapytać: „Czy jest coś w przedszkolu, co Ci przeszkadza?”, „Czy lubisz korzystać z przedszkolnej łazienki?”, „Czy czujesz się tam spokojnie?” albo „Czy jest coś, co chciałabyś zmienić w przedszkolu?”. Nie należy zakładać, że musi chodzić o konkretną koleżankę, hałas czy łazienkę. Są to jedynie możliwe mechanizmy. Najważniejsze w tym przypadku jest znalezienie zależności pomiędzy częstym korzystaniem z toalety a konkretnymi sytuacjami występującymi w przedszkolu. Aby móc pracować nad obszarem emocjonalnym dziecka i lepszym radzeniem sobie z przeżywanymi emocjami warto umówić wizytę u specjalisty np. psychologa (można zacząć od tego w przedszkolu, który będzie miał możliwość sprawdzania sytuacji) lub na indywidualną terapię dziecka.

mgr Aleksandra Ciecińska

mgr Aleksandra Ciecińska

psycholog dziecięcy

Poznań

Umów wizytę

Dzień dobry, U małych dzieci stres i napięcie nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka. Czasami dziecko dobrze się bawi, chętnie uczestniczy w zajęciach, a mimo to coś je niepokoi. Może to przykładowo mieć związek z relacjami z innymi dziećmi, codziennymi sytuacjami w grupie lub potrzebą większego poczucia bezpieczeństwa. Przy czym nie musi to od razu oznaczać, że w przedszkolu dzieje się coś złego. Warto spokojnie porozmawiać z córką i zapytać, jak czuje się w przedszkolu, nie sugerując jej odpowiedzi. Dobrym pomysłem będzie też rozmowa z nauczycielkami i poproszenie ich, aby zwróciły uwagę, kiedy córka najczęściej chce iść do toalety. Czy są jakieś konkretne momenty, pory dnia, sytuacje, w których następuje nasilenie? Ważne jest również to, czy za każdym razem rzeczywiście oddaje mocz, czy tylko odczuwa taką potrzebę. Warto rozważyć wizytę u psychologa dziecięcego, który pomoże lepiej zrozumieć zachowanie córki i sprawdzić, czy może ono wynikać z napięcia emocjonalnego. Jednocześnie, jeśli objaw nie był ostatnio ponownie konsultowany, warto wrócić do pediatry, ponieważ przyczyny zdrowotne mogą wymagać ponownej oceny. Życzę dużo spokoju i mam nadzieję, że uda się znaleźć najlepsze rozwiązanie dla córki. Trzymam kciuki!


Dzień dobry, Częste oddawanie moczu u dzieci, poza przyczynami fizjologicznymi, zwykle występuje na tle nerwowym. Jeżeli była już Pani z dzieckiem u pediatry i wykluczony został ten aspekt, najlepiej udać się na konsultację psychologiczną w celu przeprowadzenia dokładniejszego wywiadu.


Dzień dobry, skoro przyczyny zdrowotne zostały wykluczone, warto przyjrzeć się temu, w jakich dokładnie sytuacjach córka częściej korzysta z toalety w przedszkolu. Sam fakt, że chętnie tam chodzi i dobrze się bawi, nie wyklucza tego, że w niektórych momentach może pojawiać się napięcie lub większa potrzeba kontroli. Zwróciłabym też uwagę na zmiany w grupie – brak bliskich kolegów może mieć znaczenie, nawet jeśli córka nie mówi, że jest jej z tym źle. Dobrze poprosić nauczycielki o obserwację, co dzieje się przed wizytami w toalecie i w jakich momentach dnia pojawiają się one najczęściej. Warto również spokojnie zapytać córkę, czy coś w przedszkolu jest teraz inne albo trudniejsze. Jeśli sytuacja będzie się utrzymywać, można skonsultować się z psychologiem dziecięcym, który pomoże przyjrzeć się temu szerzej.


Dzień dobry. Skoro przyczyny zdrowotne zostały sprawdzone, a częste chodzenie do toalety pojawia się głównie w przedszkolu i znika w domu oraz podczas wakacji, warto brać pod uwagę tło emocjonalne i sytuacyjne. U dzieci w tym wieku częste oddawanie moczu może nasilać się pod wpływem napięcia, nawet jeśli dziecko samo nie mówi, że się stresuje i na pierwszy rzut oka dobrze funkcjonuje. Przedszkole może być dla córki miejscem bardziej wymagającym emocjonalnie niż dom. Znaczenie może mieć też zmiana grupy, brak najbliższych kolegów, większa potrzeba bezpieczeństwa, trudności z rozstaniem z rodzicem albo po prostu wzmożona obserwacja własnego ciała w sytuacji napięcia. To, że córka chętnie chodzi do przedszkola i dobrze się bawi, nie wyklucza stresu. Dziecko może jednocześnie lubić przedszkole i przeżywać w nim napięcie. Warto przez jakiś czas poobserwować: - w jakich momentach najczęściej chodzi do toalety; - czy dzieje się to przed zajęciami grupowymi, posiłkiem, drzemką, wyjściem na dwór lub rozstaniem; - czy korzystanie z toalety daje jej chwilę wyciszenia albo możliwość odejścia od grupy; - czy coś zmieniło się w relacjach z dziećmi albo personelem; - czy podobne zachowanie pojawia się w innych stresujących sytuacjach poza przedszkolem. Dobrze porozmawiać z wychowawczyniami nie tylko o częstotliwości korzystania z toalety, ale również o tym, co dzieje się bezpośrednio przed takim wyjściem. Czasem dopiero taka obserwacja pokazuje powtarzający się schemat. W domu lepiej nie zwracać nadmiernej uwagi na temat toalety, nie pytać wielokrotnie „dlaczego znowu idziesz?” i nie zawstydzać dziecka. Im większe zainteresowanie i napięcie dorosłych wokół tego zachowania, tym bardziej może się ono utrwalać. Jeżeli problem będzie trwał przez kolejne tygodnie, nasilał się albo pojawią się inne objawy, takie jak bóle brzucha, problemy ze snem, płaczliwość, lęk przed przedszkolem, regres w zachowaniu czy wycofanie, warto skonsultować córkę z psychologiem dziecięcym. Taka konsultacja nie oznacza, że dzieje się coś poważnego — może po prostu pomóc ocenić, czy częste chodzenie do toalety pełni funkcję rozładowywania napięcia. Najbardziej przemawia za tłem emocjonalnym właśnie to, że objaw jest zależny od miejsca i okresu: pojawia się w przedszkolu, znika w domu i zniknął podczas wakacji. To dobry punkt wyjścia do dalszej obserwacji.


Dzień dobry. Jako psycholożka zwróciłabym uwagę przede wszystkim na to, że częste chodzenie do toalety pojawia się w konkretnym miejscu i czasie: w przedszkolu, przy jednoczesnym braku takich zachowań w domu i podczas wakacji. Skoro przyczyny medyczne zostały sprawdzone, warto rzeczywiście rozważyć tło emocjonalne. U pięcioletniego dziecka częste korzystanie z toalety może być sposobem rozładowywania napięcia. Dziecko nie musi przy tym mówić, że „się stresuje”. Może chętnie chodzić do przedszkola, dobrze się bawić i jednocześnie przeżywać tam większe napięcie niż w domu. Znaczenie mogą mieć różne rzeczy: zmiana grupy, brak najbliższych kolegów, większe wymagania, trudność z rozstaniem, relacje z dziećmi, hałas, tempo dnia, konkretne zajęcia albo zwyczajnie potrzeba wyjścia na chwilę z grupy i pobycia w spokojniejszym miejscu. Bardzo ważna byłaby obserwacja kiedy dokładnie córka najczęściej chodzi do toalety. Proszę poprosić panie w przedszkolu, żeby przez kilka dni zwróciły uwagę: - czy dzieje się to przed konkretnymi zajęciami; - przed posiłkiem, leżakowaniem albo wyjściem na dwór; - po konflikcie z innym dzieckiem; - kiedy grupa jest głośniejsza; - kiedy córka ma wykonać jakieś zadanie; - czy po wyjściu do toalety wygląda na spokojniejszą. To może bardzo dużo powiedzieć. W domu nie koncentrowałabym nadmiernie uwagi na samym chodzeniu do toalety. Nie pytałabym często „dlaczego znowu idziesz?” ani nie komentowała tego przy innych. Im więcej napięcia i uwagi wokół objawu, tym bardziej może się on utrwalać. Można natomiast spokojnie rozmawiać o przedszkolu w sposób pośredni: „Co dzisiaj było najfajniejsze?” „Co było najmniej fajne?” „Z kim się dziś bawiłaś?” „Czy był jakiś moment, kiedy chciałaś być sama?” „Co w przedszkolu jest trudniejsze niż w domu?” U dzieci dobrze sprawdza się też zabawa lalkami, figurkami albo rysowanie przedszkola. Czasami dziecko dużo łatwiej pokaże przez zabawę, co je niepokoi, niż odpowie na bezpośrednie pytanie. Brak najbliższych przyjaciół również może mieć znaczenie, nawet jeśli córka tego nie komunikuje wprost. Dziecko może dobrze funkcjonować w grupie, ale jednocześnie czuć się mniej bezpiecznie bez osób, z którymi wcześniej było bardzo związane. Jeśli problem utrzymuje się przez kolejne tygodnie, nasila się albo pojawią się dodatkowe objawy — trudności ze snem, bóle brzucha, płaczliwość, niechęć do przedszkola, regres w zachowaniu, większa drażliwość czy wycofanie — umówiłabym konsultację u psycholożki dziecięcej. W tym wieku często pierwsze spotkanie odbywa się przede wszystkim z rodzicem, a dopiero później specjalistka decyduje, czy potrzebna jest również obserwacja dziecka. Na obecnym etapie zaczęłabym więc od współpracy z przedszkolem i bardzo spokojnej obserwacji wzorca. Sam fakt, że problem znika poza przedszkolem, rzeczywiście sugeruje, że środowisko lub emocje związane z tym miejscem mogą odgrywać istotną rolę.


Dzień dobry, warto przemyśleć konsultację z psychologiem, z którym można będzie poszukać przyczyn częstego wychodzenia córki do toalety i możliwość obserwacji dokonywanej przez psychologa na terenie przedszkola, by mógł poobserwować codzienność córki i jej funkcjonowanie w przedszkolu. Pozdrawiam serdecznie


Droga Pani, Z psychologicznego punktu widzenia warto rozważyć kilka możliwych przyczyn częstego korzystania z toalety przez córkę: - **Napięcie lub lęk sytuacyjny** – również taki, którego dziecko nie potrafi jeszcze nazwać ani świadomie rozpoznać. - **Potrzeba poczucia bezpieczeństwa i kontroli** w środowisku przedszkolnym, w którym dziecko ma mniejszy wpływ na przebieg wydarzeń niż w domu. - **Zmiany w relacjach rówieśniczych** – odejście bliskich kolegów, możliwe poczucie osamotnienia lub trudność w odnalezieniu się w grupie po zmianach. - **Przeciążenie bodźcami** – hałasem, aktywnością i kontaktami społecznymi, a także potrzeba wycofania się na chwilę do spokojniejszego miejsca. - **Nawykowe sprawdzanie pęcherza** – dziecko może odczuwać potrzebę oddania moczu nawet przy niewielkim wypełnieniu pęcherza, a skupienie uwagi na tej czynności może utrwalać zachowanie. Warto więc zastanowić się, czy córka czuje, że ma swoje miejsce w grupie, czy czuje się w niej bezpiecznie i czy ostatnie zmiany nie wpłynęły na jej poczucie przynależności. U dzieci w wieku przedszkolnym częstomocz dzienny może współwystępować ze stresem, ale wymaga indywidualnej oceny. Proponowałabym rozmowę z nauczycielkami o tym, w jakich sytuacjach córka najczęściej zgłasza potrzebę skorzystania z toalety, oraz konsultację z psychologiem dziecięcym, aby lepiej poznać jej emocje i doświadczenia w przedszkolu. Ważne, by nie zawstydzać córki ani nie wywierać na nią presji, lecz z uważnością przyjrzeć się temu, co może przeżywać i czego potrzebuje, aby czuć się bezpiecznie.


Dzień dobry. Z opisu wynika, że częste korzystanie z toalety przez córkę może mieć podłoże emocjonalne, szczególnie że trudność pojawia się wyłącznie w przedszkolu, ustąpiła podczas wakacji i powróciła po kilku tygodniach nowego roku przedszkolnego. Oczywiście na podstawie samego opisu nie można jednoznacznie określić przyczyny. U dzieci w tym wieku napięcie emocjonalne nie zawsze objawia się w sposób, który dorośli łatwo rozpoznają. Dziecko może chętnie chodzić do przedszkola, dobrze się bawić, nie płakać i nie zgłaszać żadnych trudności, a mimo to doświadczać stresu związanego z określonymi sytuacjami. Częste korzystanie z toalety bywa jednym ze sposobów, w jakie organizm reaguje na napięcie. Warto przyjrzeć się kilku kwestiom. Czy córka rzeczywiście za każdym razem oddaje mocz, czy raczej odczuwa potrzebę pójścia do toalety? Czy chodzi tam w określonych momentach dnia, np. podczas zajęć grupowych, przed posiłkami, po rozstaniu z rodzicem albo w czasie swobodnej zabawy? Czy wychodzi sama, czy potrzebuje towarzystwa osoby dorosłej? Takie obserwacje mogą dostarczyć cennych informacji. Zwróciłabym również uwagę na zmianę sytuacji społecznej córki. Nieobecność najbliższych przyjaciół może mieć znaczenie, nawet jeśli dziewczynka na co dzień dobrze funkcjonuje w grupie. Dzieci nie zawsze potrafią nazwać tęsknotę, niepewność czy poczucie osamotnienia, a ich reakcje mogą pojawiać się z opóźnieniem. Na początek proponowałabym spokojną rozmowę z wychowawczyniami i obserwację okoliczności, w których córka najczęściej korzysta z toalety. Ważne, aby nie zwracać na to nadmiernej uwagi, nie zawstydzać dziecka ani nie ograniczać mu możliwości korzystania z łazienki. Nie sugerowałabym też córce, że na pewno się czymś stresuje. Lepiej przyjrzeć się jej samopoczuciu, relacjom z dziećmi i temu, jak przeżywa codzienne sytuacje przedszkolne. Jeżeli badania lekarskie nie wykazały nieprawidłowości, warto umówić się na konsultację z psychologiem dziecięcym, który pracuje z dziećmi w wieku przedszkolnym. Pierwsze spotkanie może odbyć się z samymi rodzicami, aby dokładnie przeanalizować sytuację i ustalić, czy potrzebna jest dalsza praca z dzieckiem, czy wystarczą odpowiednie zmiany w jego otoczeniu. Jednocześnie, jeśli pojawią się nowe objawy, np. ból podczas oddawania moczu, wzmożone pragnienie, moczenie się czy częste oddawanie dużych ilości moczu, warto ponownie skonsultować się z pediatrą. Najważniejsze jest to, aby nie traktować częstego chodzenia do toalety jako problemowego zachowania, które trzeba wyeliminować, lecz jako sygnał, którego przyczynę warto spokojnie zrozumieć.


Dzień dobry, Jeżeli przyczyny medyczne zostały wykluczone przez lekarzy i wykonano odpowiednie badania, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, aby przyjrzeć się możliwym przyczynom tego zachowania. Warto pamiętać, że częste wychodzenie do toalety może być związane m.in. z napięciem emocjonalnym, potrzebą wyciszenia, chwilowego odpoczynku od bodźców czy nawet unikaniem określonych sytuacji. Nie musi to oznaczać, że córka nie lubi przedszkola lub źle się w nim czuje. Zmiany w grupie rówieśniczej również mogą mieć znaczenie. Warto w tym celu stworzyć tabelkę lub dzienniczek, kiedy nastąpiło wyjście, jaka sytuacja poprzedzała tę czynność, w celu znalezienia informacji, jaką funkcję pełni dane zachowanie. W sporządzeniu oraz analizie pomoże każdy psycholog. Jeżeli okaże się, że wychodzenie do toalety pomaga córce np. rozładować napięcie lub odpocząć, można stopniowo wprowadzać inne sposoby zaspokajania tych potrzeb, oczywiście bez ograniczania możliwości korzystania z toalety. Podczas konsultacji psychologicznej specjalista zbierze szerszy wywiad dotyczący funkcjonowania emocjonalnego, społecznego i rozwojowego córki, co pozwoli zaplanować dalsze postępowanie.

mgr Adam Szczesiak

mgr Adam Szczesiak

psycholog dziecięcy

Warszawa

Umów wizytę

Dzień dobry, jeśli badania nie wykazały przyczyn zdrowotnych, a częste korzystanie z toalety pojawia się głównie w przedszkolu, warto przyjrzeć się temu, czy może mieć to związek z emocjami, napięciem lub sytuacjami, które córka przeżywa w tej przestrzeni. Pomocna może być konsultacja z psychologiem dziecięcym, który pomoże lepiej zrozumieć sytuację i podpowie, jak wspierać córkę. Warto też porozmawiać z nauczycielkami o tym, kiedy dokładnie pojawia się ta potrzeba i co wtedy dzieje się wokół niej.


Dzień dobry, rozumiem, że taka sytuacja może budzić niepokój, zwłaszcza gdy badania nie wykazują przyczyn zdrowotnych. Jeśli częste korzystanie z toalety pojawia się głównie w przedszkolu, a w domu nie występuje, warto przyjrzeć się również temu, jak córka czuje się w przedszkolu i czy towarzyszą jej jakieś napięcia lub emocje, których nie potrafi jeszcze wyrazić słowami. Nie musi to oznaczać, że dzieje się coś niepokojącego — u dzieci w tym wieku emocje i stres mogą czasem przejawiać się poprzez reakcje z ciała. Warto spokojnie porozmawiać z wychowawczyniami i obserwować, w jakich sytuacjach córka najczęściej prosi o wyjście do toalety, a także czy pojawiają się wtedy jakieś konkretne emocje lub okoliczności. Jeśli problem będzie się utrzymywał, można skonsultować się z psychologiem dziecięcym, który pomoże przyjrzeć się sytuacji i ocenić, czy potrzebne jest dalsze wsparcie. Warto również pozostawać w kontakcie z pediatrą, szczególnie jeśli objawy się nasilą lub pojawią się nowe dolegliwości. Najważniejsze, by nie zawstydzać córki ani nie wywierać na niej presji, lecz z życzliwością i spokojem spróbować zrozumieć, co może stać za tym zachowaniem.


Dzień dobry. To zależy - jak bardzo jest to kłopotliwe? To może wynikać z różnych przyczyn, warto udać się do psychologa dziecięcego, który pracuje z dziećmi w wieku przedszkolnym. Być może wynika to z trudnością w regulacji napięcia, może z lęku, może z unikania jakiś sytuacji (np. jest coś stresującego i dziecko woli się wycofać), może jest zbyt głośno, może ktoś jej dokucza - tak jak mówię, przyczyn może być wiele i kluczem do rozwiązania, jest znalezienie przyczyny. Jeżeli w Przedszkolu jest Psycholog warto poprosić o obserwację, może on coś podpowie. Pozdrawiam serdecznie.


Witam serdecznie opisane przez Panią objawy, mogą mieć przyczynę o podłożu lękowym, warto temu być się może przyjrzeć, serdecznie zapraszam Panią na konsultację, gdzie zaproponuję dalsze rozwiązanie, Ewa Guzowska także online

Ewa Guzowska

Ewa Guzowska

psycholog

Warszawa

Umów wizytę

Jeśli badania nie wykazały przyczyn zdrowotnych, warto przyjrzeć się również podłożu emocjonalnemu i sytuacjom, w których córka odczuwa potrzebę pójścia do łazienki. U dzieci w tym wieku częste oddawanie moczu może być związane m.in. z napięciem emocjonalnym, stresem, potrzebą poczucia bezpieczeństwa. Nie musi to oznaczać, że córka źle czuje się w przedszkolu. Czasem nawet niewielkie zmiany, np. nieobecność bliskich kolegów, zmiana rytmu dnia czy relacji w grupie, mogą mieć znaczenie, choć niekoniecznie muszą być bezpośrednią przyczyną. W pierwszej kolejności porozmawiałabym spokojnie z wychowawczyniami, aby ustalić, kiedy córka najczęściej chodzi do toalety, czy rzeczywiście oddaje mocz za każdym razem i czy dzieje się to np. podczas zajęć, zabawy, odpoczynku lub w sytuacjach wymagających skupienia. Warto też obserwować, czy córka nie odczuwa presji, lęku albo potrzeby chwilowego wycofania się z grupy. Jeśli sytuacja się utrzymuje, dobrym krokiem będzie konsultacja z psychologiem dziecięcym, najlepiej mającym doświadczenie w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Warto przy tym nadal pozostawać w kontakcie z pediatrą/urologiem, szczególnie jeśli objawy się nasilają lub pojawiają się nowe dolegliwości. Najważniejsze, aby nie zawstydzać córki, nie zwracać nadmiernej uwagi na samo chodzenie do toalety i nie wywierać presji. W relacji z dzieckiem warto zadbać o rozmowy o emocjach, rozwijanie strategii regulacji emocji, modelowanie różnych sposobów radzenia sobie z emocjami. Warto porozmawiać z nauczycielami także o tym, czy córka za każdym razem oddaje mocz, ale są to niewielkie ilości, czy tylko zgłasza potrzebę pójścia do toalety? I czy w przedszkolu chodzi do łazienki również podczas swobodnej zabawy, czy częściej w trakcie zajęć, posiłków albo odpoczynku? Te informacje mogą pomóc lepiej ukierunkować dalsze postępowanie.

mgr Karolina Kurkiewicz

mgr Karolina Kurkiewicz

psycholog dziecięcy

Gdańsk

Umów wizytę

Dzień dobry, W przypadku jeśli medycznie dolegliwości zostały sprawdzone oraz wykluczone infekcje itd. a częste chodzenie do toalety pojawia się tylko w przedszkolu może świadczyć o podłożu emocjonalnym takiego zachowania. Napięcie lub zmiana w otoczeniu często ma swoje odzwierciedlenie w reakcjach w ciele a toaleta bywa też dla dziecka sposobem na chwilę wytchnienia od hałasu, grupy czy wymagań. Nie jestem w stanie ocenić przyczyny na podstawie samej wiadomości, ale na tym etapie może pomóc kilka rzeczy: 1. Spokojne reagowanie na te wyjścia, bez zwracania uwagi, ponaglania i komentarzy, żeby dziecko nie czuło presji, 2. Rozmowy o przedszkolu w neutralny sposób (np. „co dzisiaj było najfajniejsze, a co mniej?“), bez dopytywania o toaletę, 3. Prośba do nauczycielek w przedszkolu o obserwację, w jakich momentach dnia dziecko wychodzi najczęściej (np. podczas zajęć grupowych, przed posiłkami, w czasie hałasu) i czy po powrocie wygląda na spokojniejsze, 4. Podtrzymywanie kontaktu córki z innymi dziećmi poza przedszkolem Jeśli sytuacja będzie się utrzymywać lub nasilać, warto umówić się na konsultację.


Dzień dobry, proszę zacząć od wizyty u internisty, aby wykluczyć wszelkie możliwe dolegliwości fizyczne. Jeśli to nie wskaże źródła problemu polecam konsultacje z psychologiem i poszukanie odpowiedzi tutaj. pozdrawiam serdecznie


Dzień dobry, zwróciłabym uwagę przede wszystkim na to, że częste korzystanie z toalety pojawia się wyłącznie w przedszkolu, natomiast podczas wakacji i w domu problem nie występuje. Jeśli przyczyny somatyczne zostały wykluczone, warto przyjrzeć się czynnikom emocjonalnym i sytuacyjnym związanym z pobytem w placówce. Nie oznacza to jednak automatycznie, że córka boi się przedszkola lub dzieje się tam coś niepokojącego. Dziecko może chętnie uczestniczyć w zabawach, a jednocześnie doświadczać napięcia w określonych sytuacjach. Warto sprawdzić, kiedy dokładnie pojawia się potrzeba skorzystania z toalety: podczas zajęć, przed posiłkami, w czasie rozstania z rodzicem czy w innych momentach dnia. Istotna może być również zmiana w grupie rówieśniczej. Nieobecność bliskich kolegów i koleżanek może wpływać na poczucie bezpieczeństwa, nawet jeśli córka na co dzień dobrze się bawi. Proponowałabym rozpocząć od rozmowy z wychowawczyniami i poprosić o obserwację okoliczności, w których dziecko korzysta z toalety. Warto również spokojnie porozmawiać z córką o jej przedszkolnych doświadczeniach, bez nadmiernego koncentrowania uwagi na samym objawie. Jeżeli trudności będą się utrzymywać, wskazana będzie konsultacja z psychologiem dziecięcym, również w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Pozwoli to lepiej zrozumieć, czy zachowanie córki ma związek z napięciem emocjonalnym i jak można jej pomóc. Serdecznie pozdrawiam, Elżbieta Grabarczyk-Ponimasz

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.