Moje doświadczenie

Jestem psycholożką, absolwentką psychologii na Uniwersytecie Gdańskim oraz założycielką Centrum Terapii Calma w Gdańsku. W swojej pracy koncentruję się na wspieraniu dzieci, młodzieży i ich rodziców w radzeniu sobie z trudnościami emocjonalnymi, społecznymi i wychowawczymi.

Bliskie jest mi podejście oparte na zasobach, indywidualnych potrzebach i możliwościach każdego człowieka. Zależy mi na tworzeniu bezpiecznej, pełnej akceptacji atmosfery, w której młodzi ludzie mogą swobodnie wyrażać swoje emocje, a rodzice otrzymują zrozumienie i konkretne wskazówki dotyczące wspierania swoich dzieci.

Posiadam również przygotowanie pedagogiczne oraz kwalifikacje trenera Szkoły dla Rodziców i Wychowawców. Ukończyłam szkolenia z zakresu Treningu Umiejętności Społecznych (TUS), diagnozy inteligencji z wykorzystaniem Skali Stanford-Binet 5 (SB5) oraz narzędzia diagnostycznego ADOS-2.

Jestem członkinią Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach.

Psychologia jest nie tylko moim zawodem, ale również pasją. Nieustannie rozwijam swoje kompetencje, uczestnicząc w szkoleniach i poszerzając wiedzę, aby zapewniać dzieciom i ich rodzinom profesjonalne wsparcie dostosowane do ich potrzeb.

Wierzę, że skuteczna pomoc psychologiczna opiera się na relacji, zaufaniu i współpracy, a nawet niewielkie zmiany mogą prowadzić do znaczącej poprawy codziennego funkcjonowania.

więcej O mnie

Zakres porad

  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Psychologia dzieci
  • Poradnictwo psychologiczne
  • Psychologia młodzieży

Pacjenci których przyjmuję

Dzieci w wieku od 7 lat

Usługi i ceny

  • Konsultacja online (pierwsza wizyta)

    260 zł

  • Konsultacja psychologiczna (pierwsza wizyta)

    260 zł

  • Terapia psychologiczna dla dzieci i młodzieży

    200 zł

  • Trening pamięci i koncentracji

    200 zł

Adres

Małgorzata Ordon
Centrum Terapii Calma

Świętokrzyska 25, lok. 110, 80-180 Gdańsk

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Ubezpieczenia - brak akceptowanych

Ten specjalista przyjmuje wyłącznie pacjentów prywatnych. Możesz opłacić wizytę samodzielnie lub znaleźć innego specjalistę, który akceptuje Twoje ubezpieczenie.

1 opinia

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • I

    IG

    Pani Małgorzata jest bardzo empatyczna , wyrozumiała i cierpliwa . Idealne cechy do pracy z dziećmi . Polecam :)

     • Centrum Terapii • konsultacja psychologiczna dzieci  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

14 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Dzień dobry Córka 5 lat w przedszkolu często chodzi do łazienki, pod względem zdrowotnym wszystko d

Dzień dobry
Córka 5 lat w przedszkolu często chodzi do łazienki, pod względem zdrowotnym wszystko dobrze sprawdzone. Zaczęło się w czerwcu okres wakacji nie było takich sytuacji tzn. częstego chodzenia do toalety. Teraz kontynuacja przedszkola początek ok a końcówka września znowu częste chodzenie, w domu nie ma takich sytuacji. Córka raczej chętnie chodzi do przedszkola, w przedszkolu Panie mówią że ładnie się bawi. Od września nie chodzą z córką do przedszkola najbliżsi przyjaciele, z tym że w czerwcu już tak było. Co może być przyczyną i gdzie się udać po poradę?

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Małgorzata Ordon

Dzień dobry. Z opisu wynika, że częste korzystanie z toalety przez córkę może mieć podłoże emocjonalne, szczególnie że trudność pojawia się wyłącznie w przedszkolu, ustąpiła podczas wakacji i powróciła po kilku tygodniach nowego roku przedszkolnego. Oczywiście na podstawie samego opisu nie można jednoznacznie określić przyczyny. U dzieci w tym wieku napięcie emocjonalne nie zawsze objawia się w sposób, który dorośli łatwo rozpoznają. Dziecko może chętnie chodzić do przedszkola, dobrze się bawić, nie płakać i nie zgłaszać żadnych trudności, a mimo to doświadczać stresu związanego z określonymi sytuacjami. Częste korzystanie z toalety bywa jednym ze sposobów, w jakie organizm reaguje na napięcie.

Warto przyjrzeć się kilku kwestiom. Czy córka rzeczywiście za każdym razem oddaje mocz, czy raczej odczuwa potrzebę pójścia do toalety? Czy chodzi tam w określonych momentach dnia, np. podczas zajęć grupowych, przed posiłkami, po rozstaniu z rodzicem albo w czasie swobodnej zabawy? Czy wychodzi sama, czy potrzebuje towarzystwa osoby dorosłej? Takie obserwacje mogą dostarczyć cennych informacji. Zwróciłabym również uwagę na zmianę sytuacji społecznej córki. Nieobecność najbliższych przyjaciół może mieć znaczenie, nawet jeśli dziewczynka na co dzień dobrze funkcjonuje w grupie. Dzieci nie zawsze potrafią nazwać tęsknotę, niepewność czy poczucie osamotnienia, a ich reakcje mogą pojawiać się z opóźnieniem.

Na początek proponowałabym spokojną rozmowę z wychowawczyniami i obserwację okoliczności, w których córka najczęściej korzysta z toalety. Ważne, aby nie zwracać na to nadmiernej uwagi, nie zawstydzać dziecka ani nie ograniczać mu możliwości korzystania z łazienki. Nie sugerowałabym też córce, że na pewno się czymś stresuje. Lepiej przyjrzeć się jej samopoczuciu, relacjom z dziećmi i temu, jak przeżywa codzienne sytuacje przedszkolne.

Jeżeli badania lekarskie nie wykazały nieprawidłowości, warto umówić się na konsultację z psychologiem dziecięcym, który pracuje z dziećmi w wieku przedszkolnym. Pierwsze spotkanie może odbyć się z samymi rodzicami, aby dokładnie przeanalizować sytuację i ustalić, czy potrzebna jest dalsza praca z dzieckiem, czy wystarczą odpowiednie zmiany w jego otoczeniu.

Jednocześnie, jeśli pojawią się nowe objawy, np. ból podczas oddawania moczu, wzmożone pragnienie, moczenie się czy częste oddawanie dużych ilości moczu, warto ponownie skonsultować się z pediatrą.

Najważniejsze jest to, aby nie traktować częstego chodzenia do toalety jako problemowego zachowania, które trzeba wyeliminować, lecz jako sygnał, którego przyczynę warto spokojnie zrozumieć.


Witam Moja 15 letnia corka nie chce ze mna rozmawiac, na pytania odpowiada krotko nie albo tak, a cz

Witam
Moja 15 letnia corka nie chce ze mna rozmawiac, na pytania odpowiada krotko nie albo tak, a czesto nie wiem.
Unika kontaktu i jakiejkolwiek comjnikacji z rodzicami, czesto jest smutna i zamyka sie w pokoju.
Chcialabym jej pomuc , ale za kazdym razem czoje się odzocona...
Nie wim jak moge do niej dotrzec jak sprawić zebysmy rozmawiały...

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Małgorzata Ordon

Dzień dobry. Rozumiem, że ta sytuacja jest dla Pani trudna, szczególnie kiedy próbuje Pani nawiązać kontakt z córką, a w odpowiedzi spotyka się z milczeniem lub wycofaniem. W okresie dorastania potrzeba prywatności i niezależności naturalnie wzrasta, a nastolatki często mniej chętnie dzielą się swoimi przeżyciami z rodzicami. Nie musi to oznaczać, że relacja się pogorszyła. Zwróciłabym jednak uwagę na wspomniany przez Panią smutek i izolowanie się córki. Warto przyjrzeć się temu bliżej, zwłaszcza jeśli jest to zmiana w stosunku do jej wcześniejszego zachowania.

Na początek proponowałabym ograniczyć bezpośrednie pytania, szczególnie te dotyczące samopoczucia, jeśli córka wyraźnie nie ma ochoty odpowiadać. Zamiast tego warto szukać okazji do wspólnego spędzania czasu bez oczekiwania rozmowy, np. podczas spaceru, zakupów czy wspólnego oglądania filmu. Nastolatkom czasami łatwiej się otworzyć, kiedy rozmowa pojawia się przy okazji, a nie jest głównym celem spotkania. Może Pani również powiedzieć córce wprost, ale bez nacisku: „Widzę, że ostatnio jesteś smutna i mniej rozmawiamy. Martwię się o Ciebie i chciałabym wiedzieć, jak mogę Ci pomóc. Nie musisz teraz ze mną rozmawiać, ale chcę, żebyś wiedziała, że jestem obok”.

Zachęcałabym też do konsultacji z psychologiem pracującym z młodzieżą. Na pierwsze spotkanie może Pani przyjść sama, żeby omówić sytuację i zastanowić się, jak odbudować kontakt z córką. Jeśli smutek i wycofanie utrzymują się, warto również zadbać o ocenę jej samopoczucia psychicznego, ponieważ nie każde izolowanie się nastolatka wynika wyłącznie z okresu dojrzewania.

Najważniejsze, żeby córka czuła, że jest Pani dostępna i gotowa ją wysłuchać. Jednocześnie warto pamiętać, że dawanie przestrzeni nie oznacza pozostawiania jej samej z ewentualnymi trudnościami.


Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania