Moje doświadczenie

Jestem psychologiem z 20-letnim doświadczeniem zawodowym. Od kilkunastu lat pracuję również jako specjalista terapii uzależnień. Studia na kierunku psychologia ukończyłam na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Odbyłam również studia podyplomowe w zakresie psychotraumatologii. W swojej praktyce terapeutycznej stosuję podejście integracyjne, czerpiąc z dorobku psychoterapii poznawczo-behawioralnej, humanistycznej i egzystencjalnej. Pracuję z osobami dorosłymi.

Z pomocy psychologicznej u mnie można skorzystać w dwóch miejscach:
- w Pracowni Pomocy Psychologicznej SALAMANDRA, czyli moim prywatnym gabinecie  - na zasadach komercyjnych
- w Poradni Terapii Uzależnienia i Współuzależnienia przy ul Belgijskiej 4 - na NFZ.

Oferta Pracowni Pomocy Psychologicznej SALAMANDRA obejmuje:
- konsultacje psychologiczne,
- pomoc psychologiczną i poradnictwo,
- terapię indywidualną,
- porady psychologiczne on-line,
- warsztaty terapeutyczno-rozwojowe,
- warsztaty i szkolenia dla nauczycieli i pedagogów szkolnych.

Zapraszam :)

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia uzależnień

Zakres porad

  • Poradnictwo psychologiczne
  • Psychologia kryzysu
  • Wsparcie w żałobie

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    Od 230 zł

  • Konsultacja psychologiczna online

    Od 230 zł

  • Poradnictwo psychologiczne

    Od 200 zł

  • Psychoterapia

    Od 200 zł

  • Terapia osób współuzależnionych

    Od 0 zł

Adresy (2)

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Elżbieta Grabarczyk-Ponimasz
Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia

Belgijska 4, Mokotów, 02-511 Warszawa

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Metody płatności (wizyty prywatne)

  • Ubezpieczenia akceptowane pod tym adresem

Akceptowane ubezpieczenia

Ubezpieczenia są akceptowane, ale zakres zależy od lokalizacji i usługi. Sprawdź podczas umawiania wizyty.

  • NFZ

40 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • M

    Michał

    Z całego serca polecam Panią Elżbietę Grabarczyk-Ponimasz.
    Są w życiu ludzie, których spotkanie staje się punktem zwrotnym. Dla mnie taką osobą jest Pani Elżbieta Grabarczyk-Ponimasz, której chciałbym z całego serca podziękować za profesjonalizm, zaangażowanie, mądrość i ogromną pomoc w drodze do życia wolnego od alkoholu.
    Terapia przy ulicy Belgijskiej 4 była dla mnie czymś znacznie więcej niż pracą nad uzależnieniem. Była początkiem głębokiej zmiany, która objęła praktycznie każdą sferę mojego życia — osobistego, rodzinnego i zawodowego. Dzięki naszej współpracy zacząłem odzyskiwać spokój, świadomość, poczucie odpowiedzialności i możliwość podejmowania decyzji w zgodzie z samym sobą.
    Ta zmiana ma dla mnie ogromne znaczenie również jako dla ojca. Relacje z dziećmi, możliwość budowania z nimi więzi, obecność w ich życiu i troska o naszą wspólną przyszłość są dla mnie bezcenne. Zrozumiałem, jak ważne jest, aby być nie tylko obok swoich dzieci, ale przede wszystkim naprawdę dla nich.

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia • terapia uzależnień  • 

  • T

    Tomasz

    Niemal każdego dnia dziękuję losowi, że przywiódł mnie do gabinetu Pani Eli. „Pani Eli” — zdrobniale, bo to pełna empatii, profesjonalizmu, wiedzy i pasji cudowna Kobieta.

    Miałem o sobie mniemanie: trudny przypadek. To, jak wiele i w jaki sposób wszystko się wtedy toczyło, oraz każda, nawet najmniejsza zmiana, która w tamtym momencie następowała, ewoluuje we mnie do dziś.

    Układałem sobie tę opinię w głowie milion razy, żeby nie umknęło mi nic. A przede wszystkim to, jak bardzo kocham swoje życie i siebie — wielokroć bardziej, odkąd zakończyłem terapię u Pani Eli.

    To nie były spotkania, które obyły się bez łez. Było ciężko. Bywa ciężko. Będzie ciężko. Ale dziś — świadomie. :) I w szczęściu. Nazywając rzeczy po imieniu, zamiast okłamywać samego siebie.

    Nie potrafię jednym zdaniem ująć wdzięczności za to wszystko. A co dopiero w kilku…

    Pani Elu — bardzo dziękuję. Raz jeszcze.

    Tomek

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia • Terapia osób współuzależnionych  • 

  • A

    A.Ł.

    Niedawno zakończyłam około roczną terapię indywidualną u Pani Elżbiety i chciałabym w tym miejscu podziękować za niezwykły profesjonalizm, który zaowocował zmianą, jakiej nawet się nie spodziewałam. Panią Elę cechuje ogromna umiejętność słuchania drugiego człowieka i wrażliwość na indywidualne potrzeby terapeutyczne. Blokada w terapii uzależnień często może być wynikiem stygmatyzacji ze strony terapeuty i identyfikacją pacjenta z samym nałogiem, od którego de facto powinna go uwolnić. Pani Ela robi coś całkowicie odmiennego. W trakcie terapii daje przestrzeń i pełną swobodę do wyrażenia siebie i zrozumienia co tak naprawdę doprowadziło do nałogu. W czasie spotkań towarzyszyło mi poczucie pełnego bezpieczeństwa bez lęku przed oceną. Moje potknięcie było impulsem do zastanowienia się nad tym, co je wywołało, nie zaś powodem do "samobiczowania". Pani Elżbieta bardzo umiejętnie łączy terapię uzależnień ze swoją wiedzą z zakresu psychotraumatologii. Z czystym sumieniem sumieniem polecam.

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia • terapia uzależnień  • 

  • W

    Wojtek

    Polecam w 100%. Pani Ela pomogła mi bardzo w wychodzeniu z uzależnienia behawioralnego. Fachowa praca i zaangażowanie podczas półtorarocznej terapii indywidualnej a następnie półtorarocznej terapii grupowej.

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia • terapia uzależnień  • 

  • M

    Monia

    Od pierwszego spotkania moja terapeutka emanowała spokojem, profesjonalizmem i ciepłem. Czułam, że jestem we właściwym miejscu. Dzięki niej zaczęłam swoje życie od nowa — krok po kroku odbudowałam siebie, nauczyłam się słuchać własnych emocji i zaufać temu, co czuję. Czytała wszystkie moje wiersze. To było dla mnie niezwykle poruszające — po raz pierwszy ktoś naprawdę chciał mnie zrozumieć, nie oceniając. Dzięki temu odkryłam, że moja wrażliwość nie jest słabością, lecz siłą. Ta kobieta nauczyła mnie, że emocje są w porządku, że mam prawo czuć, kochać, złościć się i stawiać granice. Dała mi tyle dobra i emocjonalnego przytulenia, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłam. Dziś wiem, jak ma wyglądać moje życie. Wiem, na co się godzić, a na co nie. Wiem, że warto walczyć o siebie. Jeśli ktoś szuka terapeuty z sercem, zrozumieniem i prawdziwym zaangażowaniem - z całego serca polecam. Ta terapia była nie tylko spotkaniem z drugim człowiekiem, ale też z samą sobą. Dziś mogę iść dalej

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia •  • 

  • A

    Agnieszka

    Ela jest dla Mnie najlepszą terapeutką uzależnień, jaką spotkałam w życiu! (a miałam kontakt z wieloma specjalistami). Pełna pasji i profesjonalizmu, ciepła i otwarta, motywująca i wspierająca. Przełamując schematy pokazała Mi, że uzależnienie to nie wyrok. Polecam wszystkim.

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia •  • 

  • Anonim

    Cóż mogę napisać… po ukończeniu psychoterapii mogę stwierdzić, iż cieszę się ogromnie, że trafiłem do Elżbiety. Powinna być sklonowana w jakimś programie rządowym aby móc pomóc jak największej ilości osób tak jak pomogła mi. Choć może program rządowy to nie taki dobry pomysł… coś by na pewno poszło źle ;)
    Mam nadzieję nie wracać już nigdy na terapię ale jeśli zajdzie taka potrzeba - nie wyobrażam sobie terapii u kogoś innego :)

     • Pracownia Pomocy Psychologicznej SALAMANDRA - Elżbieta Grabarczyk • Psychoterapia  • 

  • D

    Darek

    Byłem na kilku terapiach i miałem kontakt z wieloma psychologami. Jeśli jednak ktoś NAPRAWDĘ chce spróbować wyjść z uzależnienia - to z całego serca polecam panią Elżbietę. To konkretna i skuteczna pomoc – szkoda czasu na nietrafione wizyty u innych specjalistów.

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia •  • 

  • M

    Marcin

    Dziękuję. Lepiej nie mogłem trafić. Właśnie zakończyłem terapiepie grupową, która zmieniła moje życie.

     • Poradnia Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia •  • 

  • J

    Jan

    Pani Elżbieta pomogła mi skutecznie rozwiązać problem.
    Poza profesjonalizmem, bardzo empatyczna Pani psycholog. Polecam bez zastrzeżeń!
    Terapia (cykl spotkań) miała miejsce w poradni przy Belgijskiej 4 w Warszawie.

     • W innym miejscu • Inny  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

137 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Od kilku lat prowadzę własny biznes online, pracuję zdalnie i przez 3-4 lata podróżowałem, mieszkają

Od kilku lat prowadzę własny biznes online, pracuję zdalnie i przez 3-4 lata podróżowałem, mieszkając 3/4 roku poza Polską w różnych krajach i jednocześnie pracując zdalnie. W dużej mierze udało mi się zbudować życie, o którym kiedyś marzyłem. Mam niezależność, swobodę organizowania czasu, możliwość podróżowania i pracę, którą sam sobie stworzyłem.

Mimo tego nie czuję takiej satysfakcji, jakiej się spodziewałem.
Od dłuższego czasu zmagam się z brakiem motywacji do rozwijania własnej firmy, odkładaniem obowiązków i trudnością w zabraniu się do działania. Mam pomysły, wiem, co mógłbym robić, ale często brakuje mi energii i chęci, żeby je realizować. Praca nagle jest źródłem ogromnego stresu zamiast satysfakcji.

Zastanawiam się, dlaczego nie potrafię w pełni cieszyć się codziennością i tym, co już osiągnąłem. Teoretycznie mam wiele powodów do zadowolenia, a mimo to nie czuję się tak szczęśliwy, jak chciałbym.

Korzystałem już z pomocy kilku terapeutów, w tym z terapii poznawczo-behawioralnej, która dotychczas najbardziej mi odpowiadała. Niestety, po przerwie w spotkaniach moja terapeutka przestała przyjmować pacjentów. Od tamtej pory nie udało mi się znaleźć osoby i sposobu pracy, przy których czułbym, że rzeczywiście zajmujemy się sednem problemu. Tym bardziej że sam nie do końca potrafię określić, w czym ten problem tkwi.

Chętnie poznam też perspektywę specjalistów, którzy mają doświadczenie w pracy z przedsiębiorcami, osobami pracującymi zdalnie, ekspatami lub ludźmi prowadzącymi niestandardowy styl życia.

Chciałbym zapytać:
1. Jak podejść do takiej sytuacji? Na co zwrócić uwagę podczas pierwszych spotkań?
2. Czy bardziej warto przyjrzeć się wypaleniu zawodowemu, przewlekłemu stresowi, obniżonemu nastrojowi, czy może kwestii wartości, oczekiwań i poczucia sensu?

Zależy mi nie tylko na odzyskaniu motywacji do pracy, ale przede wszystkim na zrozumieniu siebie, znalezieniu kierunku działań i odzyskaniu satysfakcji z codziennego życia.

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

 Elżbieta Grabarczyk-Ponimasz

W Pana opisie zwraca moją uwagę pewna rozbieżność: udało się Panu stworzyć życie, do którego Pan dążył, ale jego osiągnięcie nie przyniosło oczekiwanej satysfakcji. To interesujący punkt wyjścia do pracy psychologicznej, ponieważ realizacja celów nie musi oznaczać zaspokojenia potrzeb, które pierwotnie za nimi stały.

Warto przyjrzeć się temu, co właściwie miała Panu dać niezależność, swoboda i możliwość podróżowania. Czy chodziło o autonomię, poczucie bezpieczeństwa, sprawczość, uwolnienie się od ograniczeń, a może o coś jeszcze innego? I czy potrzeby te rzeczywiście są dziś zaspokajane? Czasem okazuje się, że przez lata koncentrujemy się na budowaniu określonego sposobu życia, nie zauważając, że nasze potrzeby, wartości i oczekiwania w międzyczasie się zmieniły.

Druga kwestia dotyczy samej pracy. Kiedyś była ona zapewne nie tylko źródłem dochodu, ale również wyzwaniem, sposobem realizowania ambicji i potwierdzania własnej skuteczności. Dziś opisuje ją Pan przede wszystkim jako źródło stresu. Warto ustalić, kiedy nastąpiła ta zmiana, co jej towarzyszyło i jakie emocje pojawiają się, kiedy myśli Pan o kolejnych zadaniach. Prokrastynacja nie zawsze wynika z braku motywacji. Bywa sposobem unikania nieprzyjemnych emocji związanych z działaniem, takich jak lęk przed porażką, presja osiągnięć czy poczucie przeciążenia. Odkładanie zadania przynosi wtedy chwilową ulgę, ale w dłuższej perspektywie zwiększa stres i utrwala trudność.

Nie rozstrzygałabym na podstawie Pana opisu, czy mamy do czynienia z wypaleniem zawodowym, przewlekłym stresem, obniżonym nastrojem czy kryzysem związanym z poczuciem sensu. Te zjawiska mogą również współwystępować. Warto sprawdzić, czy spadek energii i zdolności odczuwania przyjemności dotyczy wyłącznie pracy, czy także innych obszarów życia. Istotne będą również sen, odpoczynek, relacje społeczne i ogólne funkcjonowanie.

Podczas pierwszych spotkań z psychologiem proponowałabym skoncentrować się nie tyle na poszukiwaniu sposobów zwiększenia produktywności, ile na wspólnym sformułowaniu problemu: co się zmieniło, jakie mechanizmy podtrzymują obecne trudności i czego właściwie Pan teraz potrzebuje. Skoro odpowiadała Panu terapia poznawczo-behawioralna, warto poszukać specjalisty pracującego w tym nurcie, który będzie gotów wspólnie z Panem stworzyć konceptualizację trudności i określić cele terapii.

I jeszcze jedna kwestia, którą uważam za szczególnie ważną: czy chce Pan odzyskać motywację do realizowania dotychczasowych celów, czy może potrzebuje Pan na nowo zastanowić się, jakie cele są dziś rzeczywiście Pana własnymi? To nie musi być to samo. A odpowiedź na to pytanie może okazać się ważniejsza niż znalezienie kolejnej metody skutecznego zarządzania czasem.


Dzień dobry mam pytanie odnośnie pewnej relacji koleżeńskiej w pracy. Mam koleżankę w pracy , z któr

Dzień dobry mam pytanie odnośnie pewnej relacji koleżeńskiej w pracy. Mam koleżankę w pracy , z którą nie umiem już rozmawiać . Bardzo często mam wrażenie , że się obraża jeśli coś powiem z czym ona się nie zgadza . Do innych osób w pracy też ma takie nastawienie . Przeważnie to dotyczy obojętnie jakich zmian w firmie lub gdy ktoś ma odmienne zdanie od jej zdania . Ale zawsze twierdzi, że nie jest pogniewana tylko, że się zamknęła w sobie i że tak ma , że musi się wyciszyć. Jej prawie nic nie mówienie trwa często parę tygodni . Zauważyłam też że bardzo często robi z siebie ofiarę , że nikt jej nie słucha , że ludzie w firmie ją wkurzają , że mają się za lepszych . Mimo , że kazdy stara się być grzeczny i miły. Czasem są jakieś niedomówienia jak w każdej myślę w firmie to wtedy wypomina co kto powiedział miesiącami. W pewnym momencie nawet mi się udzieliło od niej takie narzekające zachowanie . Nie rozumiem też takiej sytuacji kiedy każdy mówi serdecznie do niej cześć to ona odpowiada poważnie bez uśmiechu dzień dobry . Raz powiedziała do mnie , że lubi swój służbowy ton. Mam wrażenie że każdy jest do niej bardzo miły by jej pokazać że ją szanuje i żeby ją przekonać do siebie . A ona i tak uważa , że nikt się z nią nie liczy i że udają miłych . Gdy nieraz się śmiali nawet w sposób serdeczny że chyba trzeba się Zosi bać że taka groźna ma minę . Powiedziała mi że nie ma z nimi o czym rozmawiać bo mają ja za jakąś złą .... Proszę pomoc mi zrozumieć tak trudne dla mnie zachowanie. Z góry dziękuję za odpowiedz

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

 Elżbieta Grabarczyk-Ponimasz

Dzień dobry, opisuje Pani sytuację, w której zachowanie koleżanki jest dla Pani trudne do zrozumienia, a jednocześnie zaczyna wpływać na Pani własne samopoczucie i sposób funkcjonowania w pracy.

Przede wszystkim warto rozróżnić dwie kwestie: to, co koleżanka rzeczywiście robi, i to, jak Pani interpretuje jej zachowanie. Wycofywanie się z rozmów, rozpamiętywanie dawnych sytuacji czy częste wyrażanie niezadowolenia są zachowaniami, które Pani obserwuje. Natomiast obrażanie się, robienie z siebie ofiary czy przekonanie, że inni powinni zabiegać o jej względy, to już interpretacje. Mogą być trafne, ale nie muszą.

Nie wiemy, co stoi za zachowaniem koleżanki. Być może ma trudności z regulacją emocji, źle toleruje zmiany, jest szczególnie wrażliwa na krytykę albo interpretuje odmienne zdanie jako odrzucenie. Możliwe też, że wycofanie jest jej sposobem radzenia sobie z napięciem. Samo milczenie nie musi oznaczać karania innych ciszą, choć wielotygodniowe ograniczanie komunikacji może być dla otoczenia bardzo obciążające.

Zwróciłabym jednak uwagę na jeszcze jeden mechanizm. Pisze Pani, że współpracownicy starają się być dla koleżanki szczególnie mili, żeby przekonać ją o swojej życzliwości. W ten sposób może powstawać sytuacja, w której zachowanie jednej osoby zaczyna regulować zachowanie całego zespołu. Ludzie ostrożniej dobierają słowa, unikają różnicy zdań i próbują zapobiegać niezadowoleniu koleżanki. Tymczasem nie mamy wpływu na to, jak druga osoba zinterpretuje nasze intencje, nawet jeśli są one życzliwe.

Warto również pamiętać, że żarty dotyczące czyjegoś wyglądu czy groźnej miny, nawet wypowiadane z sympatią, nie muszą być odbierane jako serdeczne. Dla osoby, która już czuje się niezrozumiana, mogą stanowić kolejne potwierdzenie jej przekonania, że inni oceniają ją negatywnie.

Co może Pani zrobić? Przede wszystkim zrezygnować z prób przekonywania koleżanki, że wszyscy ją lubią i szanują. Proszę komunikować się z nią uprzejmie, rzeczowo i bez nadmiernego dostosowywania własnego zachowania do jej nastroju. Jeśli ograniczenie kontaktu utrudnia współpracę, warto rozmawiać o konkretnych sytuacjach i ich konsekwencjach, zamiast oceniać jej charakter czy intencje.

Nie musi Pani rozumieć wszystkich motywów koleżanki, żeby wiedzieć, jak chce Pani być traktowana i jakie granice stawiać w relacji.

Na koniec proponuję zastanowić się, dlaczego tak ważne stało się dla Pani zrozumienie jej zachowania. Czy chodzi przede wszystkim o trudności we współpracy, czy również o napięcie związane z poczuciem, że koleżanka jest z Pani niezadowolona? To rozróżnienie może pomóc Pani odzyskać większy spokój i wpływ na własne funkcjonowanie w tej relacji.


Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania