Pytania pacjentów (14)

Nie musi Pan szukać psychoterapeuty „biznesowego”.
W terapii nie chodzi o znajomość mechanizmów prowadzenia firmy, tylko o pracę z emocjami, które pojawiają się w związku z odpowiedzialnością, stresem... Więcej

To, co Pani opisuje, jest bardzo zrozumiałe — przed operacją wiele osób odczuwa lęk, napięcie i wahania nastroju. Sama perspektywa zabiegu, niepewność dotycząca jego przebiegu i skutków, może silnie wpływać... Więcej

Na podstawie tego, co Pan napisał, mogę jedynie powiedzieć, że objawy, o których Pan wspomina — stałe napięcie, przygnębienie, brak motywacji — mogą być skutkiem przeciążenia i długotrwałego stresu. Warto... Więcej

Tak, istnieje wiele badań przeprowadzonych zgodnie z medyczną metodologią, które pokazują, że psychoterapia ma realny, pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne. Randomizowane badania kontrolowane (RCT) oraz... Więcej

To, co Pan opisuje — silny stres, trudność w radzeniu sobie z krytyką i stałe napięcie mimo braku niepokojących wyników lekarskich — to wyraźny sygnał, że jest Pan bardzo obciążony emocjonalnie.
Nie sposób... Więcej

To, co Pan opisuje, brzmi jak bardzo długotrwałe zmaganie się z poczuciem zagubienia, braku energii i nadziei. Rozumiem, że może mieć Pan już dość prób i leczenia, które nie przynoszą oczekiwanych efektów... Więcej

Nie istnieje niestety „łatwy” ani uniwersalny sposób na takie reakcje – każdy organizm reaguje inaczej, dlatego proces zdrowienia zawsze wymaga indywidualnego podejścia. To, co u jednej osoby przynosi... Więcej

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, osoba niepełnoletnia (czyli do ukończenia 18 roku życia) nie może samodzielnie wyrazić zgody na rozpoczęcie psychoterapii ani na udzielenie świadczeń zdrowotnych, w... Więcej

Terapia po gwałcie to proces traumatyczny i złożony, który obejmuje zarówno przepracowanie samego doświadczenia przemocy, jak i odbudowę zaufania do ludzi, zwłaszcza mężczyzn. Często wymaga pracy z objawami... Więcej

Czasem umysł naprawdę rozumie już wszystko – wie, że „nie powinno boleć”, że sytuacja jest logicznie wyjaśniona – a mimo to emocje wciąż pozostają tam, gdzie kiedyś zostały zranione. Może warto spróbować... Więcej

To, co Pani opisuje, jest bardzo naturalne w tym wieku. W przypadku jedenastoletnich dzieci mówienie o „biseksualności” często oznacza po prostu, że szukają siebie i swoich uczuć, uczą się, co im się podoba... Więcej

To, co Pani opisuje, pokazuje, że wydarzenie sprzed kilku lat wciąż wpływa na dynamikę Waszego związku i budzi trudne emocje po obu stronach. Takie napięcia, brak reakcji na smutek czy poczucie obwiniania... Więcej

To, o czym Pani pisze, jest typowe przy lękach i natrętnych myślach – postęp w terapii często jest falowy i nie zawsze widać go od razu. Najważniejsze jest obserwowanie zmian w codziennym funkcjonowaniu, częstotliwości objawów i tego, jak Pani sobie z nimi radzi. Porównywanie się z innymi nie daje miarodajnego obrazu zdrowienia. Warto o tym rozmawiać z terapeutką i wspólnie oceniać, jakie sytuacje wywołują lęk i jak Pani reaguje. Często mierzymy postęp nie tylko brakiem objawów, ale większą kontrolą nad nimi.

To, co Pani opisuje, często zdarza się u osób z zab. osobowości borderline. Uczucia wobec partnera potrafią się bardzo zmieniać, czasem nawet z dnia na dzień. Raz jest Pani pewna, że go kocha, a innym razem bardziej dostrzega jego wady i różnice między Wami. To nie musi oznaczać, że relacja jest „zła”, tylko że emocje są bardzo intensywne i zmienne. Potrzeba stuprocentowej pewności może dodatkowo nasilać wątpliwości. W takich momentach łatwiej skupić się na tym, jak Pani reaguje i co odczuwa, zamiast oceniać cały związek. Praca nad sobą i swoimi reakcjami może pomóc lepiej rozumieć te zmiany w uczuciach. Warto też korzystać z terapii ukierunkowanej na zaburzenia osobowości, bo może znacząco wspierać w stabilizacji emocji i relacji.