mgr Ewa Stefańska

Ukończyłam psychologię ze specjalizacją z psychologii klinicznej i zdrowia na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Jestem psychologiem i psychoterapeutką w trakcie szkolenia certyfikacyjnego w nurcie poznawczo-behawioralnym oraz członkinią Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej.

Specjalizuję się w podejściu poznawczo-behawioralnym, które w swoich podstawach oparte jest o teorię uczenia się. Kluczowe dla tej metody jest założenie, że bardzo duża część naszej osobowości wynika z tego jak nauczyliśmy się żyć i rozumieć świat – skoro nasza historia doprowadziła nas jakoś do dnia dzisiejszego i nauczyła pewnych wzorców, to w uproszczeniu znaczyłoby, że wielu innych sposobów na poradzenie sobie ze swoimi trudnościami również możemy się nauczyć. Ten proces jest jednak dużo bardziej złożony – odbywa się w największym stopniu poprzez uczenie się kontaktu ze sobą, otaczanie siebie troską i opieką, uczenie się zrozumienia dla siebie i odrzucania wzorców, które już dziś nam nie służą.

W swojej praktyce stawiam na tworzenie relacji pełnej uważności, zrozumienia i ciepła – wierzę, że to staje się dobrym środowiskiem, w którym kwitną zmiany, a także i dla całego procesu terapeutycznego. W relacji z pacjentem zawsze podkreślam, że stanowimy zespół. To znaczy, że potrzebujemy być pewni, że dążymy do tego samego celu, potrzebujemy być wobec siebie fair, móc liczyć na siebie wzajemnie, że będziemy trwać w zaangażowaniu i współpracy. Warto zaznaczyć, że czasem ta współpraca polega na pozwoleniu sobie na zatrzymanie, refleksję, przeżywanie ważnych emocji. Krótko mówiąc staram się zachęcać “do marszu” kiedy jest czas na działanie, a towarzyszyć łagodną obecnością kiedy jest czas na zatrzymanie się.

Pracuję pod regularną superwizją i wciąż doskonalę swoje umiejętności z pomocą warsztatów, szkoleń i kursów.

http://stefanskapsychoterapia.pl/

Zapraszam osoby i pary, które:

• mają trudności w zakresie regulacji emocjonalnej

• borykają się z depresją, zaburzeniami nastroju, zaburzeniami lękowymi (lęk uogólniony, ataki paniki, fobia społeczna, inne)

• doświadczają trudności z obszaru PTSD i cPTSD

• znajdują się w trudnej sytuacji okołoporodowej (tu chciałabym podkreślić, że zaproszenie dotyczy również mężczyzn i par)

• potrzebują wsparcia w procesie żałoby lub żałoby powikłanej

• doświadczają trudności w relacjach z innymi

• doświadczają trudności jako bliscy lub opiekunowie ludzi chorych, cierpiących, wymagających stałej opieki lub odchodzących

• czują niejasne dolegliwości emocjonalne, które trudno zaklasyfikować do jednej wyraźnej kategorii