Mąż jest od wielu lat nie uprawia ze mną seksu mimo że okazuje ze nie chce abym miała innego mężczyz

Dzień dobry, Na podstawie samego opisu nie da się określić jednej przyczyny. Brak współżycia przez wiele lat może wynikać z bardzo różnych powodów: problemów zdrowotnych, obniżonego libido, trudności emocjonalnych, niewyrażonej złości, problemów w relacji, lęku przed bliskością, depresji, a czasem również z indywidualnych potrzeb seksualnych partnera. Zwróciłam jednak uwagę na coś innego. Pisze Pani nie tylko o braku seksu, ale także o tym, że mąż nie chce, aby miała Pani innego partnera. To sugeruje, że problem może nie dotyczyć wyłącznie seksualności, ale całej relacji i sposobu budowania bliskości między Państwem. Warto spróbować spokojnie porozmawiać nie o samym seksie, ale o tym, jak każde z Państwa przeżywa tę sytuację. Czy mąż dostrzega problem? Czy uważa obecną sytuację za satysfakcjonującą? Czy jest gotowy szukać przyczyn i rozwiązań? Najważniejsze pytanie brzmi nie tylko „dlaczego nie ma seksu?”, ale również „czy oboje chcemy coś z tym zrobić?”. Od odpowiedzi na to pytanie często zaczyna się realna zmiana. Jeżeli temat trwa od wielu lat i rozmowy nie przynoszą efektu, warto rozważyć konsultację psychologiczną lub terapię par. Pozdrawiam serdecznie.

Nie da się odpowiedzialnie wskazać jednej przyczyny, ponieważ za taką sytuacją może stać wiele różnych czynników. Jeśli czuje Pani, że chciałaby lepiej zrozumieć swoją sytuację i poszukać możliwych dróg wyjścia, zapraszam do rozmowy. Razem przyjrzymy się temu, co jest dla Pani najważniejsze i czego Pani potrzebuje. Pozdrawiam Sylwia Jankowska

Dzień dobry, to, co Pani opisuje, z pewnością może być bardzo trudnym i bolesnym doświadczeniem. Brak bliskości seksualnej przez wiele lat często wpływa nie tylko na relację, ale również na poczucie bliskości, atrakcyjności i bezpieczeństwa w związku. Nie da się jednak wskazać jednej przyczyny takiej sytuacji. Powodów może być wiele, m.in. trudności zdrowotne, zaburzenia hormonalne, przewlekły stres, depresja, problemy z seksualnością, lęk przed bliskością, nierozwiązane konflikty w relacji czy wygaśnięcie pożądania. Zdarza się również, że partner nie chce współżyć, a jednocześnie nie akceptuje myśli o tym, że druga osoba mogłaby zaspokajać swoje potrzeby poza związkiem. Może to wynikać z lęku przed utratą relacji, zazdrości lub potrzeby kontroli, jednak bez poznania Państwa historii nie sposób rzetelnie ocenić, co jest przyczyną takiej sytuacji. Myślę, że warto zadać sobie pytanie nie tylko „dlaczego mąż nie chce współżyć?”, ale również „czy rozmawiali Państwo o tym otwarcie i czy oboje jesteście gotowi poszukać rozwiązania?”. W sytuacji, gdy trudność trwa od wielu lat i wpływa na jakość związku, warto nie pozostawać z nią samemu. Zapraszam Panią na konsultację psychologiczną – wspólnie możemy spokojnie przyjrzeć się tej sytuacji i poszukać możliwych przyczyn oraz rozwiązań. Konsultacje prowadzę zarówno online, jak i stacjonarnie. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka

Dzień dobry, Czy rozmawiała Pani z mężem jak on to widzi i jaka jest jego perspektywa na brak seksu? Najważniejsze w tego typu problemach jest to co czują i myślą obie strony. Warto zacząć od rozmowy z mężem o swoich oczekiwaniach, potrzebach, trudnościach z tym związanych. Czy jakieś wydarzenie rozpoczęło ten brak bliskości czy było tak od zawsze? Jak wygląda bliskość emocjonalna u Państwa? Czy rozmowa o seksie wcześniej się odbywała czy jest to temat tabu? To są niektóre pytania, które można sobie zadać, żeby zacząć proces eksploracji, a w razie potrzeby zgłosić się do specjalisty. Pozdrawiam

Dzień dobry. Rozumiem, jak niezwykle trudna, bolesna i frustrująca musi być dla Pani ta sytuacja. Życie w związku pozbawionym bliskości fizycznej potrafi wzbudzić poczucie zagubienia, samotności oraz odrzucenia lub wstydu. Powodów takiego zachowania ze strony męża może być naprawdę wiele i na prawdę rzadko wynikają one z braku atrakcyjności partnerki. Do najczęstszych należą: Problemy zdrowotne i hormonalne: spadek testosteronu, zaburzenia erekcji czy inne ukryte schorzenia, o których mężczyźni ze wstydu często nie chcą rozmawiać. Przewlekły stres, depresja, głęboko skrywane lęki (np obawa przed tym, czy "podoła") lub nierozwiązane kryzysy emocjonalne w Waszej relacji. Blokada przy jednoczesnym lęku przed stratą. Chcę Panią z całego serca wesprzeć i przypomnieć, że ma Pani pełne prawo do satysfakcjonującej bliskości i jasności w związku. Ponieważ problem trwa od wielu lat, a samodzielne rozmowy mogą być blokowane przez wstyd lub opór, najlepszym krokiem będzie poszukanie profesjonalnej pomocy. Warto zacząć od terapii par, która stworzy bezpieczną przestrzeń do otwartej rozmowy o potrzebach i lękach, lub zachęcić męża do indywidualnej konsultacji u seksuologa. Zasługuje Pani na związek, w którym czuje się Pani chciana i pożądana. Wszystkiego dobrego

Dzień dobry, To bardzo trudna sytuacja i rozumiem, że wieloletni brak współżycia może budzić poczucie odrzucenia, niezrozumienia i wiele pytań. Niestety na podstawie krótkiego opisu nie da się wskazać jednej przyczyny. Za takim problemem może stać wiele różnych czynników i dopiero rozmowa oraz ewentualna konsultacja ze specjalistą pozwalają lepiej zrozumieć jego źródło. Możliwe przyczyny to między innymi: • problemy zdrowotne (np. zaburzenia erekcji, niski poziom testosteronu, choroby przewlekłe, ból, działania niepożądane leków), • depresja, przewlekły stres, wypalenie lub zaburzenia lękowe, • trudności w relacji, nierozwiązane konflikty lub oddalenie emocjonalne, • lęk przed bliskością lub trudność w budowaniu intymności, • zmiana orientacji seksualnej lub odkrywanie swojej tożsamości seksualnej (jest to jedna z wielu możliwości i nie należy jej zakładać bez podstaw), • uzależnienie od pornografii lub kompulsywne zachowania seksualne. Jeżeli chodzi o uzależnienie od pornografii, warto podkreślić, że nie każdy, kto ogląda materiały pornograficzne, jest osobą uzależnioną. Natomiast jeśli współwystępują określone zachowania, mogą one sugerować, że warto przyjrzeć się temu bliżej. Przykładowo mogą to być: * unikanie współżycia z partnerką przy jednoczesnym częstym korzystaniu z pornografii, * ukrywanie aktywności w telefonie lub komputerze, kasowanie historii przeglądania, korzystanie z trybu incognito czy silna potrzeba zachowania prywatności wokół urządzeń, * spędzanie długiego czasu w łazience lub w samotności bez jasnego powodu, * utrata zainteresowania bliskością fizyczną, pocałunkami czy czułością, * trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji podczas współżycia z partnerką, mimo że podczas masturbacji problem nie występuje, * rozdrażnienie lub zdenerwowanie po zwróceniu uwagi na ten temat, * składanie obietnic ograniczenia oglądania i trudność z ich dotrzymaniem. Pojedynczy objaw nie oznacza uzależnienia. Dopiero całościowy obraz funkcjonowania pozwala ocenić, czy rzeczywiście może ono występować. To, że mąż nie współżyje z Panią, a jednocześnie nie akceptuje myśli o innym partnerze, może wynikać z wielu powodów – przywiązania, lęku przed utratą związku, zazdrości, potrzeby kontroli czy przekonania o wyłączności w relacji. Samo w sobie nie wyjaśnia jednak przyczyny braku współżycia. Jeżeli problem trwa od wielu lat, warto zastanowić się nad spokojną rozmową z mężem o tym, jak każde z Państwa przeżywa tę sytuację i czego potrzebuje. Można również rozważyć konsultację u seksuologa, psychoterapeuty lub – jeśli istnieją przesłanki zdrowotne – u lekarza, np. urologa lub androloga. Czasami pomocna okazuje się także terapia par, ponieważ pozwala spojrzeć na problem z perspektywy całej relacji, a nie wyłącznie jednej osoby. Najważniejsze jest jednak, aby nie wyciągać pochopnych wniosków i nie stawiać diagnoz na podstawie pojedynczych zachowań. Potraktowałabym opisane przez Panią sygnały jako punkt wyjścia do dalszego przyjrzenia się sytuacji. To Pani decyduje, czy i jakie kolejne kroki chciałaby podjąć. Rolą specjalisty jest pomóc zrozumieć, co rzeczywiście dzieje się w relacji i wspólnie poszukać możliwych rozwiązań.

Dzień dobry Pani, niestety trudno wskazać jeden powód bez informacji o Państwa relacji, intymności i tego jak Państwo wspólnie żyją na co dzień. W większości przypadków brak seksu w związku jest związany z dystansem emocjonalnym tz. że emocje lęku i wstydu nie pozwalają Państwu otwierać się, zwierzać i budować bliskość emocjonalną. Myślę, że warto zapytać męża o to co on myśli, może powiedzieć mu co Pani czuje i spróbować wspólnie pracować nad tematem seksu w małżeństwie. Wszystkiego dobrego, Tomasz

Dzień dobry, Na podstawie tak krótkiego opisu nie da się wskazać jednej przyczyny. Powodów może być naprawdę wiele i nie warto od razu zakładać jednego wyjaśnienia. Na spadek lub brak potrzeby współżycia mogą wpływać zarówno czynniki psychiczne (np. przewlekły stres, depresja, zaburzenia lękowe, wypalenie czy trudności w relacji), jak i czynniki zdrowotne, takie jak zaburzenia hormonalne, choroby neurologiczne, kardiologiczne, metaboliczne, działania niepożądane niektórych leków czy inne schorzenia wpływające na libido i funkcje seksualne. Jednocześnie fakt, że mąż nie chce współżyć, nie musi oznaczać, że nie zależy mu na relacji. To, że nie akceptuje myśli o innym partnerze, może wynikać z wielu różnych powodów i samo w sobie nie pozwala wyciągnąć wniosków o przyczynie trudności w życiu seksualnym. Myślę, że najważniejszym krokiem jest szczera, spokojna rozmowa o tym, od kiedy pojawił się problem i jak każda ze stron go przeżywa. Jeśli trudność utrzymuje się od dłuższego czasu, warto zachęcić męża do wykonania podstawowych badań i konsultacji lekarskiej, aby wykluczyć możliwe przyczyny zdrowotne. Dobrym rozwiązaniem może być również wspólna konsultacja u seksuologa. Taki specjalista pomoże spojrzeć na problem całościowo uwzględniając zarówno aspekty medyczne, psychologiczne, jak i związane z relacją oraz zaproponować odpowiednią drogę dalszego postępowania. Życzę powodzenia, Angelika Żyłka

Dzień dobry, napisała Pani, że od wielu lat mąż nie podejmuje z Panią współżycia, a jednocześnie wyraźnie daje do zrozumienia, że nie akceptowałby sytuacji, w której związałaby się Pani z innym mężczyzną. Taka rozbieżność może rodzić wiele pytań i sprawiać, że trudno zrozumieć, co stoi za jego zachowaniem. Jednak nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie bez poznania historii i perspektywy obojga małżonków. Możliwych przyczyn jest wiele. Czasami są to trudności zdrowotne, obniżone libido, problemy seksualne, depresja, przewlekły stres lub lęk. W innych przypadkach znaczenie mają nierozwiązane konflikty, nagromadzone urazy, trudności z przeżywaniem bliskości, wyrażaniem emocji czy własnych potrzeb, albo utrata zaufania między małżonkami. Może się również zdarzać, że mąż nie odczuwa potrzeby współżycia, a jednocześnie bardzo obawia się utraty żony. Lęk przed odejściem, zazdrość czy potrzeba zachowania relacji nie zawsze idą w parze z gotowością do budowania bliskości seksualnej. Dla niektórych osób małżeństwo oznacza przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa, przywiązanie i wyłączność, nawet jeśli sfera intymna od dawna nie funkcjonuje. Zdarza się również, że zachowania, które z zewnątrz wydają się sprzeczne, są wyrazem wewnętrznego konfliktu – mąż może unikać bliskości seksualnej, a jednocześnie silnie obawiać się utraty żony. Jednocześnie, niezależnie od powodów takiego zachowania, warto pamiętać, że potrzeby żony również są ważne. Potrzeba bliskości, czułości, bycia pożądaną i tworzenia satysfakcjonującej relacji intymnej jest naturalną potrzebą wielu osób. Wieloletni brak współżycia może wiązać się z poczuciem samotności, odrzucenia, smutku, złości czy zwątpienia w siebie. Takie reakcje są zrozumiałe. Jeżeli mąż jest otwarty na rozmowy, warto spróbować porozumieć się ze sobą, opowiedzieć o swoich uczuciach i potrzebach, także obawach, majac na celu wzajemne zrozumienie. Pomocne może być rozmawianie o tym, co każde z Państwa przeżywa, czego się obawia i jak rozumie obecną sytuację w małżeństwie. Jeśli jednak od dłuższego czasu rozmowy nie przynoszą odpowiedzi lub nic się nie zmienia, warto rozważyć konsultację u psychoterapeuty par lub seksuologa. Czasami obecność bezstronnej osoby pomaga nazwać trudności, o których małżonkom trudno rozmawiać samodzielnie. Niezależnie od przyczyn zachowania męża, ma Pani prawo mówić o swoich potrzebach i oczekiwać relacji, w której potrzeby obojga małżonków są dostrzegane i traktowane z równą uwagą. Próba zrozumienia męża nie wymaga rezygnowania z troski o własny dobrostan. Pozdrawiam, zapraszam do konsultacji online lub stacjonarnie.

To, co Pani opisuje, może być dla Pani trudnym i bolesnym doświadczeniem, szczególnie gdy brak bliskości fizycznej łączy się z poczuciem ograniczenia i wieloma pytaniami o przyszłość relacji. Powody unikania współżycia bywają bardzo różne i mogą wiązać się zarówno z obszarem emocjonalnym i relacyjnym, jak i z przewlekłym stresem, trudnościami osobistymi czy kwestiami zdrowotnymi, o których partner może nie mówić wprost. Trudno jest jednoznacznie określić przyczynę bez rozmowy z mężem na ten temat. Pomocne może być spokojne porozmawianie o swoich uczuciach i potrzebach oraz o tym, co utrudnia Państwu bliskość. Jeżeli taka rozmowa jest trudna do przeprowadzenia samodzielnie, warto rozważyć terapię par, a także konsultację indywidualną. Jest to proces, który wymaga czasu, ale dla wielu osób okazuje się pomocny w lepszym zrozumieniu siebie i odbudowaniu porozumienia w związku.

Dzień dobry. Przyczyn może być wiele: obniżone libido, trudności z erekcją, choroby somatyczne lub hormonalne, działanie leków, depresja, przewlekły stres, wstyd, problemy dotyczące seksualności albo napięcia w relacji. Niechęć męża do tego, aby miała Pani innego partnera, nie wyjaśnia braku współżycia. Może wynikać z przywiązania, lęku przed utratą związku, potrzeby wyłączności lub kontroli. Potrzebna jest spokojna i konkretna rozmowa: czy mąż nie odczuwa potrzeby seksu w ogóle, czy unika seksu z Panią, czego się obawia i czy jest gotowy poszukać rozwiązania. Przy wieloletnim problemie wskazana byłaby konsultacja lekarska lub seksuologiczna, a następnie, zależnie od przyczyny, terapia indywidualna albo terapia par. Ważne jest również, aby Pani potrzeby nie były przez kolejne lata pomijane.

Dzień dobry. Przyczyn braku współżycia może być wiele, między innymi problemy zdrowotne, zaburzenia hormonalne, trudności z erekcją, obniżone libido, depresja, przewlekły stres, działanie leków, konflikty w relacji, lęk przed bliskością, wstyd lub utrata zainteresowania seksualnego. Nie da się jednak ustalić powodu bez szczerej rozmowy z mężem. Jego niechęć do tego, aby miała Pani innego partnera, nie rozwiązuje problemu i nie oznacza, że Pani potrzeby powinny być pomijane. Warto spokojnie powiedzieć mu, jak wieloletni brak seksu wpływa na Pani samopoczucie i relację, a następnie zapytać, czy jest gotowy poszukać przyczyny oraz skorzystać z konsultacji lekarskiej, seksuologicznej lub terapii par. Ważne jest nie tylko to, dlaczego nie chce współżyć, ale również czy potrafi rozmawiać o problemie i wspólnie szukać rozwiązania. Ma Pani prawo do bliskości, informacji i określenia własnych granic w związku.

Brak współżycia w związku przez dłuższy czas może mieć wiele przyczyn i na podstawie samego opisu nie da się jednoznacznie określić, co jest źródłem trudności. Na spadek lub brak aktywności seksualnej mogą wpływać m.in. problemy zdrowotne, przewlekły stres, przemęczenie, trudności psychiczne (np. obniżony nastrój lub lęk), problemy hormonalne, przyjmowane leki, a także nierozwiązane konflikty w relacji czy oddalenie emocjonalne. Zdarza się również, że partnerzy mają różne potrzeby seksualne lub odmienny sposób przeżywania bliskości. Warto pamiętać, że brak współżycia nie musi oznaczać braku uczuć. Aby lepiej zrozumieć sytuację, potrzebna jest szczera rozmowa, podczas której obie strony mogą opowiedzieć o swoich potrzebach, trudnościach i oczekiwaniach. Jeżeli rozmowy nie przynoszą efektu lub temat wywołuje napięcie i cierpienie, pomocna może być konsultacja z psychologiem lub psychoterapeutą, a w niektórych przypadkach również z seksuologiem. Taka konsultacja pozwala bez oceniania przyjrzeć się przyczynom trudności i poszukać rozwiązań, które będą uwzględniały potrzeby obojga partnerów. Jeżeli doświadcza Pani poczucia odrzucenia, samotności lub narastającej frustracji, warto również zadbać o własne wsparcie psychologiczne. Rozmowa ze specjalistą może pomóc lepiej zrozumieć swoje emocje i zdecydować, jakie dalsze kroki będą dla Pani najlepsze.

Dzień dobry, powodów może być wiele, od problemów związanych ze zdrowiem fizycznym (np. brak erekcji, nieodpowiedni poziom hormonów, przedwczesny lub opóźniony wytrysk wynikający z problemów z krążeniem, cukrzycą,) psychofizycznym (np. brak libido) po problemy natury stricte psychicznej (np. zespół lęku zadaniowego, stres, depresja, traumy). Kluczowe jest, aby porozmawiać z partnerem i jasno postawić swoje pytania. Jeśli rozmowa w cztery oczy nie poskutkuje, może Pani zaproponować terapię małżeńską z uwzględnieniem wyboru specjalisty z zakresu seksuologii. Ważna jest szczerość w relacji i jasno postawione oczekiwania w sprawie rozwiązania sytuacji. Jeśli zdecyduje się Pani na rozmowę, zachęcam, aby nie miała ona wydźwięku obwiniania, a jedynie chęci poznania powodu, dlaczego seks między Państwem nie występuje.

To bardzo trudna sytuacja i nic dziwnego, że zastanawiasz się, co może za tym stać. Niestety nie da się wskazać jednego powodu bez rozmowy z Twoim mężem, ale istnieje kilka możliwych wyjaśnień. Może chodzić o: Problemy zdrowotne – zaburzenia erekcji, niski poziom testosteronu, choroby przewlekłe, skutki uboczne leków. Problemy psychiczne – depresję, przewlekły stres, lęk, wypalenie lub obniżone libido. Trudności w relacji – nierozwiązane konflikty, urazy, oddalenie emocjonalne, choć nie zawsze są one otwarcie komunikowane. Zmianę potrzeb seksualnych – libido może się zmieniać z wiekiem lub pod wpływem różnych okoliczności. Inną orientację lub preferencje seksualne, o których nie mówi. Relację pozamałżeńską – jest to jedna z możliwości, ale nie można jej zakładać bez konkretnych przesłanek. To, że nie współżyje z Tobą, ale jednocześnie nie chce, abyś była z kimś innym, również może mieć różne przyczyny. Niektóre osoby oddzielają własne potrzeby seksualne od potrzeby utrzymania związku. Czasem wynika to z zazdrości, lęku przed utratą partnera, przywiązania lub przekonania, że w małżeństwie wyłączność seksualna jest ważna – nawet jeśli życie seksualne praktycznie ustało. Najważniejsze jest jednak to, czy rozmawialiście o tym otwarcie. Czy powiedział Ci, dlaczego nie chce współżyć? Czy unika rozmowy, zmienia temat, czy podaje jakieś wyjaśnienia? Chciałabym zapytać Cię o dwie rzeczy: Jak długo trwa brak współżycia – mówimy o kilku latach czy dłużej? Czy poza seksem mąż okazuje Ci czułość (przytula, całuje, spędza z Tobą czas), czy również tego unika? Odpowiedzi na te pytania mogą pomóc lepiej zrozumieć, z czym możesz mieć do czynienia.

Powodów może być wiele i nie musi to oznaczać, że mąż Pani nie kocha albo że nie jest Pani atrakcyjna. Możliwe są m.in. obniżone libido, trudności z erekcją i wstyd z tym związany, depresja, przewlekły stres, zmęczenie, leki, choroby somatyczne lub hormonalne, ale też niewypowiedziany konflikt, oddalenie emocjonalne, lęk przed bliskością albo zainteresowanie seksualne realizowane poza relacją. To, że nie chce, aby miała Pani innego mężczyznę, nie rozwiązuje problemu. Może wynikać z zazdrości, lęku przed utratą, potrzeby kontroli albo z przekonania, że małżeństwo powinno trwać mimo braku seksu. Najważniejsza jest spokojna, konkretna rozmowa. Warto oczekiwać nie tylko zapewnień, ale działania: konsultacji ze specjalistą, seksuologicznej lub terapii par. Jeżeli mąż odmawia rozmowy i jakiejkolwiek pracy nad problemem, pozostaje Pani odpowiedzieć sobie, czy potrafi Pani zaakceptować taką relację?!

To, co Pani opisuje, jest bardzo trudnym i często bardzo bolesnym doświadczeniem. Brak współżycia przez wiele lat w małżeństwie, przy jednoczesnym komunikacie ze strony męża, że nie chce, aby pojawił się ktoś inny, może wywoływać poczucie odrzucenia, zagubienia, złości, a nawet podważania własnej atrakcyjności. Warto jednak pamiętać, że brak seksu nie zawsze oznacza brak uczuć lub brak pociągu do partnerki – przyczyn może być wiele. Z perspektywy psychoterapii par warto spojrzeć szerzej niż tylko na sam akt seksualny. Seksualność w związku jest często miejscem, w którym ujawniają się inne trudności: emocjonalny dystans, niewypowiedziane konflikty, lęki, poczucie krzywdy, problemy z bliskością albo trudności osobiste jednego z partnerów. Ważne pytanie brzmi: czy kiedykolwiek rozmawialiście Państwo spokojnie i otwarcie o tym, co stoi za jego wycofaniem seksualnym? Nie w formie zarzutu: „Dlaczego mnie nie chcesz?”, ale raczej: „Chciałabym zrozumieć, co się dzieje między nami, bo brak bliskości jest dla mnie bolesny”.

Szanowna Pani, to, co Pani opisuje, może być bardzo bolesnym doświadczeniem i z pewnością warto potraktować ten problem poważnie. Brak współżycia przez wiele lat może mieć wiele przyczyn, m.in. trudności zdrowotne, zaburzenia hormonalne, problemy z erekcją, depresję, przewlekły stres, uzależnienia, trudności w relacji, a także indywidualne problemy psychoseksualne. Jednocześnie fakt, że mąż nie chce współżycia, ale nie akceptuje myśli o innym partnerze, może wynikać z potrzeby utrzymania więzi, lęku przed utratą relacji lub innych trudności emocjonalnych. Bez szczerej rozmowy i diagnostyki nie da się jednoznacznie określić przyczyny. Jeżeli mąż wyrazi gotowość, warto rozważyć konsultację z seksuologiem lub psychologiem, a także – w razie potrzeby – diagnostykę medyczną w kierunku zaburzeń hormonalnych lub urologicznych. Jeśli nie chce skorzystać z pomocy, warto, aby sama Pani porozmawiała ze specjalistą o swoich potrzebach i możliwościach dalszego postępowania. W terapii poznawczo-behawioralnej oraz integracyjnej krótkoterminowej można pracować nad poprawą komunikacji, zrozumieniem przyczyn trudności oraz odbudową bliskości w relacji, jeśli obie strony będą gotowe do wspólnej pracy. Zapraszam do kontaktu On-line

Witam serdecznie Przedstawiony przez Panią temat, może być bardzo złożony, warto by rozeznać, co jest przyczyną takiego stanu rzeczy, Serdecznie zapraszam Ewa Guzowska (także online)

Dzień dobry. Powodów takiej sytuacji może być wiele i bez rozmowy z mężem trudno jednoznacznie stwierdzić, co się dzieje. Brak seksu przez wiele lat może wynikać m.in. z trudności zdrowotnych, obniżonego libido, stresu, problemów emocjonalnych, trudności w relacji, lęku przed bliskością albo innych niewypowiedzianych kwestii. Warto też zwrócić uwagę na rozbieżność, którą Pani opisuje: z jednej strony mąż nie podejmuje bliskości seksualnej, a z drugiej nie chce, aby pojawił się ktoś inny. Czasem może za tym stać potrzeba utrzymania więzi, lęk przed utratą partnerki lub trudność w zaakceptowaniu zmiany, nawet jeśli sam nie jest gotowy na intymność. Najważniejsze byłoby spokojnie porozmawiać nie tylko o samym seksie, ale o tym, co dzieje się między Państwem: o bliskości, potrzebach, emocjach i powodach wycofania. Jeśli rozmowy są trudne lub temat trwa od lat, pomocna może być terapia par. Wszystkiego dobrego.

Brak współżycia w wieloletnim związku może mieć wiele przyczyn i bez poznania szerszego kontekstu nie da się wskazać jednej konkretnej. Mogą na to wpływać m.in. trudności zdrowotne, obniżone libido, przewlekły stres, problemy psychiczne (np. depresja), konflikty w relacji, niewyrażone emocje, lęk przed bliskością czy trudności seksualne. To, że mąż nie chce współżyć, a jednocześnie nie akceptuje myśli o innym partnerze, może świadczyć o potrzebie utrzymania relacji lub obawie przed jej utratą. Nie musi jednak oznaczać braku uczuć ani jednoznacznie wskazywać na konkretną przyczynę jego zachowania. Najważniejszym krokiem jest szczera, spokojna rozmowa o potrzebach i oczekiwaniach obojga partnerów. Jeśli temat od dłuższego czasu pozostaje nierozwiązany i powoduje cierpienie, warto rozważyć konsultację z psychologiem lub terapeutą par. Taka rozmowa może pomóc zrozumieć źródło trudności i wspólnie poszukać najlepszego rozwiązania.

Dzień dobry, to chyba jakiś głębszy temat. Może problemy seksualne męża? Jak wygląda wasza relacja?

Dzień dobry. Powodów może być bardzo wiele, począwszy od przyczyn zdrowotnych (czysto somatycznych), przez psychologiczne i relacyjne. Nie sposób odgadnąć, jaki może być powód takiego zachowania. Ważne jest jednak, że dla Pani to zauważalna trudność i próbuje Pani zgłębić temat. Zachecam do próby rozmowy z partnerem, ewentualnie do skorzystania z terapii par. Być może też każde z Państwa może sięgnąć po indywidualne wsparcie dla siebie, aby zająć się własnymi potrzebami i emocjami mogącymi rzutować na to, co dzieje się w sferze relacji, w tym seksualnej. Pozdrawiam

Powodów może być bardzo wiele. Począwszy od tych natury medycznej ( problemy z erekcja czy inna choroba) a skończywszy na przysłowiowym ,,psie ogrodnika". Najważniejsze jest jak Pani się czuje w tej relacji?