Bardzo proszę o jakąś pomoc i ukierunkowanie mnie, gdzie mam się udać, bo nie wiem już co mam robić.

Bardzo proszę o jakąś pomoc i ukierunkowanie mnie, gdzie mam się udać, bo nie wiem już co mam robić. Nakreślę moją sytuację rodzinną.Mam dwóch synów 19 i 27lat. Starszy syn pogubił się w życiu i od pięciu lat problemy się pogłębiają. W dzieciństwie też nie był łatwym dzieckiem. Nie wychodzi mu w życiu, nie ma celu, nie potrafi utrzymać pracy, popada w konflikty w pracy, w domu z bratem i ojcem, konflikty z prawem (kradzieże), długi. 5 lat temu rozstał się z dziewczyną po pięcioletnim związku, dopadła go depresja,bierze leki antydepresyjne i przeciwlękowe (fobia społeczna) które 2 lata temu dostał od psychiatry. Miewa stany autodestrukcji , napady paniki i szału, w którym dokonuje zniszczeń w domu.Nie dba o porządek w swoim pokoju i robi bałagan w całym domu czasem jakby złośliwie.
Czasami dziwaczne błaznowate zachowania, którymi dokucza młodszemu synowi. Straciłam z nim kontakt i relacje,które kiedyś mieliśmy bardzo dobre. Od trzech lat upija się sam jak twierdzi dla relaksu. Mój młodszy syn nie chce się uczyć od dawna ma stwierdzone zaburzenia koncentracji i uwagi. Od kąd skończył 18 lat przychodzi pod wpływem alkoholu często po imprezie ze znajomymi, coraz częściej pali marihuanę nie wiem od jakiego czasu to trwa. Pracuje dorywczo w weekendy po12 godzin,żeby zarobić na swoje potrzeby , ale pieniądze natychmiast trwoni. Nie musi pracować, bo i tak dostaje niewielkie pieniądze od nas jak potrzebuje. Nie potrafi pogodzić szkoły z pracą, przez co nie zdał do czwartej klasy technikum. Młodszy syn twierdzi, że to wszystko przez brata, który zatruwa mu życie i się go wstydzi. Może ma rację bo jak jedna osobą jest chora to choruje cały dom.Nie wiem co się z nimi stało, dopóki miałam wpływ na ich wychowanie nie było takich problemów, ze sobą mieli też kiedyś dobry kontakt.
Wspomnę jeszcze o mężu, który ostatnio nie jest dla nich wzorem bo lubi dla relaksu kilka razy w tygodniu napić się piwa i zapalić marihuanę i robi to już coraz częściej, a oni to widzą i jest to dla nich jakby przyzwoleniem.Moje rozmowy z mężem, że nie może tak robić, bo jest ich autorytetem a przychodzenie pod wpływem ma zły wpływ nie pomagają. Przyznaje mi rację a potem nadal tak robi. Wszystko jest na mojej głowie czasem mam ochotę ich zostawić i odejść. Nie wiem jak mam nam pomóc wyjść z tego życiowego ostrego zakrętu.