Moja córka ma 30 lat . Od ponad 10 pali kilka razy dziennie marihuanę . Traci pracę po raz kolejny .
Moja córka ma 30 lat . Od ponad 10 pali kilka razy dziennie marihuanę . Traci pracę po raz kolejny . Relacje . Popada w długi . Nie przejmuje się moim stanem psychicznym. Moimi prośbami i groźbami . Nie chce słyszeć o leczeniu . Jak mam jej pomóc ?
5 odpowiedzi
Córka powinna podejść do tematu od strony diagnostycznej. Możliwe, że jest osobą uzależnioną i powinna podejść do terapii uzależnień. Dodatkowo warto sprawdzić diagnostycznie i wykluczyć depresję, zaburzenia osobowości i zaburzenia neurorozwojowe.
Sytuacja, którą Pani opisuje, wskazuje na uzależnienie od marihuany oraz współwystępujące trudności emocjonalne i społeczne. Niestety, bez wewnętrznej motywacji córki leczenie jest niemożliwe. Najlepszym krokiem na ten moment będzie Pani indywidualna konsultacja z terapeutą uzależnień lub psychoterapeutą rodzinnym, gdzie otrzyma Pani wsparcie oraz konkretne wskazówki, jak stawiać granice, nie wspierać zachowań destrukcyjnych i jak reagować na manipulację. Podczas takiej konsultacji można też zaplanować sposób, w jaki delikatnie, ale konsekwentnie zachęcić córkę do leczenia. Ważne, by nie działała Pani sama – pomoc specjalisty to także ochrona Pani zdrowia psychicznego.
To bardzo trudna sytuacja, bo decyzja o terapii leży po stronie córki. W takiej sytuacji warto zadbać przede wszystkim o siebie, tak aby ratowanie córki nie działo się kosztem Pani zdrowia. Kontakt z psychologiem lub terapeutą uzależnień może być pomocny, aby znaleźć granice i ujście dla często trudnych do pomieszczenia emocji. Pozdrawiam serdecznie
To bardzo trudna i obciążająca sytuacja – widać, jak bardzo się Pani martwi i chce pomóc córce. Niestety, przy uzależnieniu dorosłej osoby kluczowe jest to, że zmiana musi wyjść od niej – nie da się jej zmusić do leczenia, jeśli sama nie widzi problemu. To, co może Pani zrobić, to przede wszystkim stawiać jasne granice (np. finansowe), nie wspierać zachowań, które pogłębiają problem, i spokojnie, konsekwentnie zachęcać do szukania pomocy. Warto też poszukać wsparcia dla siebie – np. u psychologa lub w grupach dla rodzin osób uzależnionych. To pomoże Pani lepiej radzić sobie z tą sytuacją i podejmować decyzje, które nie będą Panią wyniszczać. Jeśli pojawi się moment gotowości z jej strony, wtedy szybkie skierowanie do specjalisty (terapia uzależnień) będzie bardzo ważne. Na ten moment najważniejsze jest, żeby zadbała Pani również o siebie.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.





