mgr Wiktoria Gajewicz

Z wykształcenia jestem magistrem psychologii. Po ukończeniu studiów rozwijałam swoje kompetencje w obszarze hipnoterapii, kończąc specjalistyczne szkolenie w Professional Hypnosis Training Institute. Interesuję się również obszarem integracji doświadczeń psychodelicznych oraz wpływem doświadczeń poszerzających świadomość na psychikę i proces zmiany.

W swojej pracy łączę podejście psychologiczne z pracą z podświadomością, regulacją układu nerwowego oraz elementami pracy skoncentrowanej na relacji między psychiką a ciałem. Szczególnie bliska jest mi psychologia transformacji i powrotu do siebie wspieranie osób, które mimo świadomości, rozwoju i prób zmiany nadal czują, że utknęły lub utraciły kontakt ze sobą.

Towarzyszę osobom doświadczającym chronicznego napięcia, przeciążenia, stresu, trudności w zmianie, obniżonego poczucia własnej wartości, emocjonalnego zagubienia, podświadomych blokad czy powracających mechanizmów, które utrudniają codzienne funkcjonowanie i relacje. Pracuję również z osobami po trudnych doświadczeniach oraz tymi, które chcą lepiej zrozumieć siebie, swoje reakcje i odzyskać poczucie sprawczości.

Interesuje mnie nie tylko sam objaw, ale przede wszystkim jego źródło  utrwalone przekonania, mechanizmy przetrwania, trudne doświadczenia i procesy, które wpływają na sposób myślenia, odczuwania i działania. W swojej pracy korzystam m.in. z hipnoterapii, technik pracy z podświadomością oraz metod wspierających regulację układu nerwowego. Bliska jest mi również regresja i poszukiwanie przyczyny trudności  tak, aby proces zmiany nie ograniczał się wyłącznie do redukcji objawów.

Doświadczenie zdobywałam m.in. wspierając osoby w kryzysie psychicznym i emocjonalnym, prowadząc konsultacje psychologiczne,  działania arteterapeutyczne w szpitalu psychiatrycznym, warsztaty psychoedukacyjne,  oraz działania wspierające dzieci, młodzież i osoby dorosłe.

W gabinecie zależy mi przede wszystkim na stworzeniu bezpiecznej przestrzeni — takiej, w której można zatrzymać się, lepiej zrozumieć siebie i bez presji przyjrzeć temu, co domaga się uwagi. Wierzę, że trwała zmiana staje się możliwa wtedy, gdy człowiek może naprawdę spotkać się ze sobą  z większą uważnością, zrozumieniem i poczuciem bezpieczeństwa.