Witam. Piszę, bo już nie wiem, jak mam przezwyciężyć ten stres..Mam problem ze stresem, nie mam wiar
Witam. Piszę, bo już nie wiem, jak mam przezwyciężyć ten stres..Mam problem ze stresem, nie mam wiary w siebie i to na tyle, że unikam prawie każdej pracy, jak ognia, a wiem, że pracować trzeba. Mam 28 lat i stresuję się wszystkim,dosłownie. Ostatnia najdłuższa praca to 2 lata pilnowanie dziecka (ja jestem zdolna utrzymać prace) tylko lek stres nerwy mi ma to nie pozwalają.. jak mam zostać sama z obowiązkami to mnie to paraliżuje i wolę odejść bo boję się że zrobię coś źle..Np. byłam w pensjonacie I przyszła 3 osobowa rodzina na obiad i miałam im podać tylko zupę i usmażyć kotlety ale wpadłam w taki strach że zamiast podać im obiad to zaczęłam szukać szefowej ( ona zajmuje się gotowaniem) I to jest dziwne bo opieka nad dziećmi też jest odpowiedzialna a bardzo ja lubię bo Kocham dzieci( tylko wiem że dziecko mnie nie oceni) a od jakiegoś czasu bardzo przejmuje się ocena... Naprawdę juz w różnych pracach byłam..I zaczyna mnie to denerwować.. zazwyczaj z pracy rezygnuje sama..teraz byłam w małym warzywniaku I dwa dni próbne było ok trzeci dzień byłam sama ale tak się bałam jechać. Mąż mnie zmotywował i zawiózł autem ale na drugi dzień juz nie pojechałam.. nawet nie poszłam na busa.. chociaż nie miałam być sama bo z inną pracownica żeby mnie doszkoliła.. co mam już robić? Myślę iść spróbować jeszcze raz ale mam obaw że lęk mnie dopadnie i nie pójdę na busa :/ a szef nie da kolejnej szansy.. powiedziałam mu szczerze że mam takie napady leku I wgl.. może tym jedynie mnie nie skreśli że byłam z nim szczera.
4 odpowiedzi
Dzień dobry, opisuje Pani bardzo trudne doświadczenie — codzienny lęk i napięcie, które pojawiają się w sytuacjach zawodowych, a czasem wręcz uniemożliwiają działanie. To, że mimo wszystko Pani o tym pisze, szuka pomocy i próbuje podejmować kolejne próby pracy, świadczy o dużej świadomości i motywacji do zmiany. To, co Pani opisuje — silny stres, paraliżujący lęk, poczucie bycia ocenianą, obawa przed popełnieniem błędu — często wiąże się z głębszym przeżywaniem siebie w relacji z innymi. W podejściu psychodynamicznym rozumiemy to jako coś, co może mieć swoje źródło w dawnych doświadczeniach – np. w sytuacjach, w których Pani samoocena, poczucie bezpieczeństwa czy możliwość popełniania błędów były w jakiś sposób zagrożone. Sposobów na przezwyciężenie lęku może być wiele - często są to sposoby bardzo unikalne dla konkretnej osoby. Skutecznym sposobem na poszukiwania, dlaczego tak się dzieje i co może pomóc obniżyć lęk jest psychoterapia. Pozdrawiam serdecznie
Dzień dobry, z opisu Pani przeżyć zrozumiałam, że towarzyszy Pani duże napięcie (stres) i lęk, które uniemożliwiają utrzymanie pracy. Pisze Pani również, że od jakiegoś czasu przejmuje się Pani oceną. Lęk jest naturalną emocją, która może nam pomagać w ocenie tego czy otoczenie jest bezpieczne oraz jak się zachować - czy uciekać czy walczyć czy może "zamrozić się". Czasem zdarza się tak, że stężenie lęku jest zbyt duże i to sprawia, że trudno jest oceniać i działać właściwie. Wtedy warto sięgnąć po pomoc czy to psychiatry (leki mogą wspierać proces powrotu do zdrowia) czy psychoterapeuty. W procesie terapeutycznym może Pani uczyć się sposobów radzenia sobie z nadmiernym lękiem i stresem czy obawami przed oceną. Jak również w zależności od nurtu terapeutycznego zrozumieć co jest przyczyną lęku, którego Pani doświadcza i zaopiekować tę część Pani potrzeb, które być może nie zostały kiedyś zaspokojone i dziś dają objawy w postaci lęku którego Pani doświadcza. Działania te byłyby po to by móc pełniej żyć swoje życie i korzystać z lęku jako informacji, a nie żyć pod jego dyktando. Życzę wszystkiego dobrego i pozdrawiam
Dzień dobry, widzę, że bardzo się Pani stara, mimo że lęk to Pani utrudnia, to już duży krok naprzód. Pani reakcje nie świadczą o słabości, tylko o tym, że Pani układ nerwowy reaguje zbyt silnie na stres. W terapii poznawczo- behawioralnej uczymy się rozpoznawać te myśli („na pewno sobie nie poradzę”) i zastępować je bardziej wspierającymi („mogę zrobić to najlepiej, jak potrafię”). Pomaga też stopniowe oswajanie się z sytuacjami, które wywołują lęk, małymi krokami, bez presji. Warto rozważyć rozmowę z terapeutą, który pomoże Pani odzyskać wiarę w siebie i poczucie spokoju. Pozdrawiam
opisane przez Panią trudności mogą wskazywać na nasilony lęk, obniżoną pewność siebie oraz silne napięcie w sytuacjach związanych z odpowiedzialnością i oceną ze strony innych. Tego rodzaju objawy warto skonsultować z psychoterapeutą, ponieważ odpowiednio dobrana pomoc może znacząco zmniejszyć lęk i ułatwić codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji wskazana jest profesjonalna diagnoza oraz rozpoczęcie pracy nad mechanizmami, które obecnie utrudniają Pani podjęcie i utrzymanie pracy.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.