U mojej 18-letniej córki po dwóch wizytach psychiatra stwierdził zaburzenie dwubiegunowe afektowane,
U mojej 18-letniej córki po dwóch wizytach psychiatra stwierdził zaburzenie dwubiegunowe afektowane, od jakiegoś czasu ciężko od niej uzyskać coś, co jej nie pasuje, jak choćby sprzątnięcie pokoju itp. Od roku jest z chłopakiem, który cierpi na depresję, a od około 4 miesięcy na wszelkie prośby słyszę nie mam siły albo krzyki. Nasiliły się problemy z komunikacją. Suplementuję jej witaminy, ponieważ je często fast foody, ostatnio bolał ją brzuch i stwierdziła, że to przez to co jej podaję. Nawet pęknięcie rury w kanalizacji jej zdaniem było moją winą. Są momenty, kiedy mogę się z nią porozumieć, o ile nie chcę, by cos zrobiła. Moje pierwsze pytanie czy należy skonsultować diagnozę oraz co robić , żeby jej pomóc... jestem na granicy załamania nerwowego, żyję na tykającej bombie
1 odpowiedź
Dzień dobry Każda osoba cierpiąca na zaburzenie czy chorobę psychiczną ma swój charakter, osobowość ale i też każdy okres życia rządzi się swoimi prawami. Tym samym myślę że niekoniecznie leczenie czy diagnoza u Pani córki muszą być nieprawidłowe , tylko z racji na swój wiek jest w okresie adolescencji , który nie jest łatwy ani dla nastolatka ani dla jego rodziców . W terapii systemowej mówi się o cyklach życia rodziny i rodzinę z nastolatkiem uważa się za rodzinę w kryzysie. Jeden z francuskich psychiatrów i psychoanalityków Michel Vincent w swojej książce " Choroba zwana dojrzewaniem" opisuje jak trudne i dynamiczne są zmiany towarzyszące przemianie nastolatka w dorosłego człowieka i jak bardzo on ale i jego rodzice w tym czasie potrzebują wsparcia. Nastolatka czasem w potocznym psychologicznym języku porównuje się do jeża , który postawił kolce, o tym momencie życia można też myśleć jako o czasie burzy i naporów. Określenie użyte przez Panią żyje na tykającej bomie myślę że doskonale obrazowo oddaje samopoczucie niejednego rodzica nastolatka. Należy jednak pamiętać że drażliwość, zmienność emocji może być nie tylko objawem dorastania ale też choroby afektywnej dwubiegunowej. Myślę więc że zadbaniem o Siebie byłaby rozmowa z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie Pani córki. Serdecznie pozdrawiam i życzę dużo sił. Magdalena Skał-Mydłowska
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.