Jak wyleczyć nerwicę lękową, jeżeli nic mi nie pomaga?

Witam. Z problemami zdrowotnymi borykam się już parę lat. Od 2013 roku zaczęły się problemy: słaba odporność, gdy dziecko było chore, to od razu ja łapałam od niej chorobę. Jak nie miałam infekcji, to i tak ciągle bolało mnie gardło, byłam u alergologa, laryngologa, nic nie pomagało. Doszły do tego zawroty głowy, traciłam na siłach, robione miałam MR głowy i tomografie głowy. Wszystko wyszło ok. Czasem łapały mnie silne wymioty aż mną rzucało, miałam robioną gastroskopię i przełączyłam helicobacter. Dałam sobie spokój z chodzeniem po lekarzach, ale w tamtym roku w maju dorwało mnie coś nowego. Jednego wieczora chciało mi głowę rozwalić i nie wiedziałam co się dzieje, wszystko mi przeszkadzało (dodam, że na drugi dzień dostałam miesiączki). Poszlam do psychiatry i dostałam 1/3 trittico 75 na noc i zotral (wydaję mi się, że połówkę). Moja Pani doktor mówiła, że takie leki nie działają od razu, ale mijały 2 m-ce, a nie było poprawy (wymioty coraz częściej, doszły biegunki, rozdrażnienie, nerwowość, senność) zmieniłam lekarza i zaczęłam chodzić na psychoterapie (od lipca 2015). Dalej nic mi nie pomagało. Pani doktor ciągle zmienia mi leki, a ja ciągle czuje się tak samo. Brałam trittico 1/3 na noc zamiast zatratu morazan, później 1/3 trittico. Oprócz tego sympatol 3*1 i cloranxen 1/2. Próbowałyśmy zwiększyć trittico do całej tabletki (75), ale wystąpiły myśli samobójcze, najlepiej czułam się chyba na tym sympatolu, cloranxenie i trittico, ale Pani doktor kazała mi zejść z cloranxenu na 1/4 i sympatol 1*1 i znów zaczęło się rozdrażnienie, niepokój, lęki. Obecnie już ponad tydzień znów biorę sympatol 3*1 i deprexolet 30 1/2 na noc i nie powiem, że czuje się znacząco lepiej, może tylko tyle, że apetyt mam większy. Wydaje mi się, że właśnie przed miesiączka, a przeważnie już od połowy cyklu jest gorzej, łapią mnie ataki płaczu dodatkowo, bardzo mi to utrudnia życie mam dopiero 36 lat, a czuje się jak stara babcia, najprostsze czynności sprawiają mi kłopot, nie mogę się skoncentrować, już nie mam siły na nic, a chęci do życia mam bardzo duże. Na terapii poruszamy sporo spraw, zawsze jest się do czegoś przyczepić, ale mam dobrego męża cudowna córkę, w pracy nie najlepiej, ale jakoś mi już to wisi” najważniejsze jest dla mnie zdrowie. Czy to możliwe, że żadne leki na mnie nie działają, a terapia nie pomaga? Dodam, że mój tata przeszedł też ciężka depresje 17 lat temu i cały czas jest na lekach (bierze perazin i agolanze), czy to może być choroba genetyczna? Wczoraj wyczytałam, że przyczyna nerwicy i depresji może być brak omega3. Kupiłam sobie omega 3 i lecytynę, czy to może pomoc? Zapomniałam dodać, że mam podwyższona prolaktynę 83 oraz mało wit d3 18. Co mam dalej robić? Chce dalej żyć tylko już nie umiem.