Dzień dobry, czy można jednocześnie uczęszczać na terapię indywidualną oraz na terapię par? Pozdra

Tak, jest to często praktykowane. Ważne aby to nie był ten sam terapeuta oraz aby było to jawne czyli aby zarówno partner jak i terapeuci o tym wiedzieli. Pozdrawiam

Nie ma przeciwskazań do tego, aby równolegle uczestniczyć w procesie terapii własnej jak i pary.

Nie ma przeciwwskazań.

Dzień dobry, ogólnie nie ma przeciwskazań. Jeśli jednak terapia indywidualna dotyczy uzależnienia i są to początkowe etapy rezygnacji z zachowania czy substancji to zachęcam, żeby terapię par odłożyć na później. Chodzi tutaj o sam proces trzeźwienia, który może zaburzać prace w terapii par. Osoba trzeźwiejąca będzie bardziej skoncentrowana na głodach w uzależnieniu, swoich emocjach i poznawaniu siebie na trzeźwo niż pracy nad związkiem. W późniejszych etapach terapii uzależnień terapia par jest bardzo wskazana.

Tak, jak najbardziej można korzystać równocześnie z terapii indywidualnej i terapii par. Oba rodzaje terapii mogą się uzupełniać i wspierać, pomagając w pracy nad osobistymi wyzwaniami oraz nad relacją. Terapia indywidualna daje przestrzeń do pracy nad swoimi emocjami, potrzebami i przekonaniami, które mogą wpływać na związek. Z kolei terapia par pozwala na wspólne rozwiązywanie problemów i komunikowanie potrzeb w bezpiecznej atmosferze, co wspiera lepsze zrozumienie między partnerami. Jeśli zdecydujesz się na oba rodzaje terapii, warto poinformować terapeutów o tym równoległym procesie, by mogli odpowiednio dopasować swoje podejście i wspierać Cię na obu poziomach.

Dzień dobry, tak, te dwa procesy terapeutyczne - terapia pary oraz terapia indywidualna - mogą wzajemnie się uzupełniać. Ważne, by terapeuci zostali poinformowani o równoległej terapii. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry, oczywiście, że tak pod warunkiem, że psychoterapeuci to dwie różne osoby. Pozdrawiam.

Dzień dobry. Tak, można, ważne jednak żeby terapie prowadzili różni terapeuci. Pozdrawiam.

Dzień dobry! Tak jak nierzadko psychoterapii towarzyszy farmakoterapia (w przebiegu współpracy z psychiatrą), tak nieraz praca pary wspierana jest przez indywidualną. Osobiście miałem takie doświadczenia, że np. klientka w toku swojej własnej psychoterapii, eksploracji doświadczanych problemów, potrzeb i tendencyjnych reakcji, docierała do punktu, w którym rzecz zaczynała już bardziej dotyczyć interakcji z partnerem, ich relacji, a to tworzyło pole (jeśli jest na to obustronna gotowość + możliwości finansowe) do podjęcia terapii par. Zdarzają się i przypadki odwrotne. Niezależnie od tego, co jest pierwsze warto pamiętać o: różnych terapeutach (by uniknąć konfliktu lojalności, jedna osoba od par, inna od indywidualnej psychoterapii), wtajemniczeniu (tzn. obaj terapeuci powinni wiedzieć o drugim procesie) i poufności (to co mówi się w jednym miejscu pozostaje tajemnicą w drugim [i na odwrót], chyba, że postanowi się inaczej). Pozdrawiam i życzę pomocnych doświadczeń psychoterapeutycznych. W. Orzechowski