Dzień dobry, chciałabym się poradzić do jakiego specjalisty najlepiej powinnam się zgłosić w moim pr

Dzień dobry, to, co Pani opisuje, rzeczywiście może wskazywać na trudności, którym warto przyjrzeć się szerzej — szczególnie jeśli pojawiają się od wielu lat i wpływają nie tylko na naukę, ale też na koncentrację, organizację myśli, wypowiedzi ustne czy funkcjonowanie pod presją czasu. Takie objawy mogą mieć różne podłoże. Czasami są związane z trudnościami neurorozwojowymi, takimi jak ADHD, czasami ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, a czasami również z przewlekłym napięciem, stresem czy przeciążeniem psychicznym. Dlatego dobrze byłoby spojrzeć na całość spokojnie i bez pochopnego diagnozowania się samodzielnie. Myślę, że dobrym pierwszym krokiem byłaby konsultacja z psychologiem zajmującym się diagnozą osób młodzieńczych i dorosłych — szczególnie w kierunku ADHD oraz trudności poznawczych i edukacyjnych. W zależności od wywiadu specjalista może zaproponować dalszą diagnozę psychologiczną lub psychiatryczną. To ważne, że zaczyna Pani szukać odpowiedzi, zamiast zakładać, że „po prostu jest Pani słaba z nauki”. Wiele osób przez lata próbuje funkcjonować z poczuciem, że „za mało się stara”, podczas gdy trudność może mieć głębsze podłoże. Jeśli będzie miała Pani potrzebę, zapraszam również na konsultację psychologiczną — online lub stacjonarnie — żeby spokojnie przyjrzeć się temu szerzej i zastanowić się, jaka forma diagnozy i wsparcia byłaby dla Pani najbardziej pomocna. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka

Dzień dobry, w takiej sytuacji najlepiej zgłosić się do Publicznej Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej, która biorąc pod uwagę Pani trudności zrobi całą diagnostykę w kierunku oceny zaburzeń poznawczych. Efektem badań może być wydanie opinii, która będzie zawierać wymagania dostosowań egzaminacyjnych np. wydłużony czas lub inne warunki egzaminu.

Dzień dobry To, co Pani opisuje, brzmi przede wszystkim jak duże przeciążenie i trudność, z którą zmaga się Pani od bardzo dawna — a nie „lenistwo” czy „brak inteligencji”. Problemy z koncentracją, organizacją myśli, łatwym rozpraszaniem się czy poczuciem chaosu podczas nauki rzeczywiście mogą mieć różne przyczyny i warto to spokojnie sprawdzić diagnostycznie. Dobrym pierwszym krokiem mogłaby być konsultacja z psychologiem zajmującym się diagnozą ADHD i/lub spektrum autyzmu u dorosłych albo z psychiatrą, który pracuje z osobami neuroróżnorodnymi. Coraz więcej dorosłych osób odkrywa dziś, że ich wieloletnie trudności z koncentracją, organizacją czy przeciążeniem mogą mieć związek z neuroróżnorodnością — i że nie wynika to z „bycia gorszym” czy „leniwości”. Bardzo ważne jest też to, że wiele osób przez lata słyszy o sobie, że są „niezorganizowane”, „niewystarczające” albo „za mało się starają”, podczas gdy ich układ nerwowy po prostu działa trochę inaczej i potrzebuje innych metod funkcjonowania. To, że nie zdała Pani matury ustnej czy ma trudności z nauką, nie przekreśla Pani wartości ani przyszłości. Widzę raczej osobę zmęczoną ciągłym zmaganiem się ze sobą i próbą dopasowania do oczekiwań otoczenia. Proszę spróbować potraktować siebie z większą łagodnością — i zamiast oceniać się, zacząć od spokojnego sprawdzenia, z czego te trudności mogą wynikać. Życzę Pani dużo wsparcia i spokoju I proszę pamiętać, że nie trzeba zostawać z tym samej.

Dzień dobry, Na podstawie samego wpisu oczywiście nie można postawić diagnozy, ale opisane przez Panią trudności, takie jak problemy z koncentracją, organizacją myśli, rozpraszanie się czy trudności w nauce mimo wysiłku są symptomami, które są charakterystyczne dla ADHD. Warto więc przyjrzeć się temu dokładniej, zamiast zakładać, że to wyłącznie „brak zdolności” czy za mało pracy. Najlepiej zacząć od konsultacji z psychologiem zajmującym się diagnozą ADHD u osób dorosłych lub diagnozą funkcji poznawczych. Taka diagnoza zwykle obejmuje szczegółowy wywiad dotyczący dzieciństwa i obecnych trudności, kwestionariusze, a czasem także testy uwagi, pamięci czy funkcji wykonawczych. Psychiatra natomiast stawia diagnozę medyczną, ale bardzo często przed jej postawieniem kieruje właśnie na taką diagnozę psychologiczną lub opiera się na jej wynikach. Niezależnie od ostatecznej diagnozy, samo lepsze zrozumienie przyczyn tych trudności często przynosi dużą ulgę i pozwala dobrać skuteczniejsze sposoby nauki oraz funkcjonowania. Pozdrawiam,

Dzień dobry, w przypadku tego rodzaju trudności dobrym kierunkiem jest wizyta u psychologa klinicznego lub neuropsychologa. Opisane trudności mogą, ale nie muszą, wynikać z ADHD, dlatego istotne byłoby wykonanie w pierwszej kolejności diagnozy funkcji poznawczych (m.in. pamięci roboczej, uwagi, przetwarzania wzrokowo-przestrzennego).

Zachęcam do skonsultowania się z pedagogiem szkolnym w kwestii odbycia bezpłatnej diagnozy w Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej. Jeśli nie będzie to możliwe z uwagi na fakt ukończenia szkoły, warto skonsultować się z psychiatrą lub zgłosić się do placówki wykonującej diagnozę odpłatnie (np. Centrum Terapii Alma, PsychoMedic).

Kłopoty z nauką czasem wynikają z tego, że dany obszar po prostu nie jest naszą mocną stroną lub nie budzi zainteresowania. Wtedy zmiana kontekstu (np. inny kierunek nauki czy pracy) potrafi rozwiązać problem sam z siebie. To, co Pani opisuje: trudności z pamięcią mimo dużej ilości nauki, silna rozpraszalność, problem z organizowaniem myśli i wypowiedzi ustnej, brak czasu na egzaminach jest dość specyficznym obrazem, który wykracza poza zwykłe "to mnie nie interesuje". Warto to zbadać w dwóch kierunkach: ADHD u dorosłych oraz specyficzne trudności w uczeniu się (np. dyskalkulia, przy trudnościach akurat z matematyką i logicznym myśleniem). Oba mogą dawać podobny obraz i czasem współwystępują. Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem lub psychiatrą mającym doświadczenie w diagnozowaniu ADHD u dorosłych.

Dzień dobry, opisane przez Panią trudności z koncentracją, zapamiętywaniem, organizacją myśli oraz uczeniem się, które utrzymują się od wielu lat, rzeczywiście mogą wskazywać na specyficzne trudności poznawcze, takie jak ADHD lub zaburzenia uczenia się, dlatego warto to dokładniej sprawdzić. Najlepszym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem, najlepiej takim, który zajmuje się diagnozą funkcji poznawczych lub trudności w uczeniu się, ponieważ może on przeprowadzić odpowiednie testy i ocenić, gdzie dokładnie leży problem. W dalszej kolejności pomocna może być również konsultacja z psychiatrą, zwłaszcza jeśli pojawi się podejrzenie ADHD, ponieważ to lekarz stawia ostateczną diagnozę i ewentualnie proponuje leczenie. Dzięki diagnozie można nie tylko lepiej zrozumieć swoje trudności, ale też dobrać formy wsparcia, które realnie ułatwią funkcjonowanie na co dzień. W przypadku potwierdzenia takich trudności psychoterapia poznawczo behawioralna często okazuje się szczególnie skuteczna, ponieważ pomaga wypracować konkretne strategie radzenia sobie z koncentracją, organizacją i nauką.

Napisałą Pani, że trudności nie dotyczą wyłącznie samej nauki, ale również koncentracji uwagi, organizacji myślenia, przetwarzania informacji i presji czasu. Takie objawy mogą mieć różne przyczyny, m.in. trudności związane z ADHD, specyficznymi trudnościami w uczeniu się (np. dyskalkulią), ale również z innymi czynnikami wpływającymi na funkcjonowanie poznawcze. Dobrym pierwszym krokiem byłaby konsultacja u psychologa diagnosty zajmującego się ADHD u osób dorosłych oraz trudnościami w uczeniu się. Specjalistaa może przeprowadzić dokładny wywiad, zastosować odpowiednie narzędzia diagnostyczne i ocenić, z czego mogą wynikać opisane problemy. W razie potrzeby może również pokierować dalej, np. do psychiatry, jeśli pojawi się podejrzenie ADHD wymagające diagnozy lekarskiej i ewentualnego leczenia. Najważniejsze jest rozpoczęcie od rzetelnej diagnozy, która pozwoli zrozumieć, z czym dokładnie Pani się mierzy i jakie wsparcie będzie najbardziej pomocne. Pozdrawiam

Dzień dobry, Opisane przez Panią trudności rzeczywiście warto skonsultować ze specjalistą. Problemy z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, trudności z organizacją myśli, zapamiętywaniem czy wykonywaniem zadań wymagających planowania mogą mieć różne przyczyny. Mogą być związane m.in. z ADHD, specyficznymi trudnościami w uczeniu się (np. dyskalkulią), zaburzeniami lękowymi, przewlekłym stresem lub innymi czynnikami. Na podstawie samego opisu nie można jednak postawić rozpoznania. Dobrym pierwszym krokiem jest konsultacja z psychologiem, który przeprowadzi szczegółowy wywiad i oceni, czy wskazana jest pogłębiona diagnoza. W zależności od obrazu trudności może ona obejmować m.in. ocenę funkcji poznawczych, koncentracji uwagi oraz diagnostykę ADHD lub specyficznych trudności w uczeniu się. Warto podczas konsultacji opowiedzieć nie tylko o obecnych trudnościach, ale również o tym, jak funkcjonowała Pani w dzieciństwie, kiedy pojawiły się pierwsze objawy i w jakich sytuacjach są one najbardziej nasilone. Takie informacje są bardzo pomocne w procesie diagnostycznym. Niezależnie od ostatecznej przyczyny, opisane trudności nie świadczą o braku zdolności czy zaangażowania. Jeśli mimo wkładanego wysiłku od wielu lat utrudniają Pani naukę i codzienne funkcjonowanie, warto poszukać ich przyczyny i dobrać odpowiednie formy wsparcia. Życzę powodzenia.

Dzień dobry, pisze Pani, że od wielu lat mierzy się z trudnościami w nauce – szczególnie w zakresie matematyki, logicznego myślenia, koncentracji i zapamiętywania. Opisuje Pani, że mimo dużego zaangażowania w naukę efekty często nie są współmierne do włożonego wysiłku, a trudności te miały wpływ również na przebieg matury. Zastanawia się Pani, czy mogą one mieć związek z ADHD lub innymi trudnościami dotyczącymi koncentracji i uczenia się. Doceniam to, iż z dużą uważnością przygląda się Pani swojemu funkcjonowaniu i szuka odpowiedzi na doświadczane trudności. Odczytuję z Pani wiadomości, że od dłuższego czasu wkłada Pani wiele wysiłku, aby poradzić sobie z tymi trudnościami. To, że zdecydowała się Pani poszukać ich przyczyny, jest ważnym krokiem i może być początkiem lepszego zrozumienia siebie. Na podstawie samego opisu nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, z czego wynikają opisane trudności. Mogą one wiązać się z ADHD lub ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, (dysleksja, dyskalkulia, inne) ale czasami podobne objawy pojawiają się również wtedy, gdy na funkcjonowanie poznawcze wpływają długotrwały stres, silne napięcie emocjonalne czy traumatyczne doświadczenia z przeszłości. Dlatego warto podejść do diagnostyki z otwartością i nie zakładać z góry jednego wyjaśnienia. Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem zajmującym się diagnozą osób dorosłych lub młodzieży w zakresie ADHD i trudności poznawczych. Podczas spotkania specjalista dokładnie omówi Pani historię, a jeśli będzie taka potrzeba, zaproponuje dalsze badania lub konsultacje (m.in. konsultacja psychiatryczna, neurologiczna). Celem diagnozy nie jest samo znalezienie nazwy dla trudności, ale przede wszystkim zrozumienie, z czego one wynikają. Dzięki temu łatwiej dobrać pomoc odpowiadającą Pani potrzebom, znaleźć skuteczne sposoby radzenia sobie na co dzień, a także spojrzeć na siebie z większą wyrozumiałością. Bardzo często już samo zrozumienie przyczyn wieloletnich trudności przynosi ulgę i pozwala przestać obwiniać siebie za coś, na co nie miało się wpływu. Pozdrawiam, zapraszam do konsultacji online lub stacjonarnie.

Warto rozważyć wizytę u psychiatry oraz pogłębioną diagnostykę psychologiczną w kierunku ADHD.

Dzień dobry, proszę zgłosić się na DIAGNOZE ADHD. To co Pani opisuje, to główne objawy. Zapraszam na diagnozę on-line. Specjalizuje się w tym temacie. Pozdrawiam!

Szanowna Pani, to, co Pani opisuje, zdecydowanie warto skonsultować ze specjalistą. Trudności z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, problemy z organizacją myśli, zapamiętywaniem, logicznym myśleniem oraz utrzymujące się od dzieciństwa kłopoty z matematyką i nauką mogą mieć różne przyczyny. Nie można na ich podstawie postawić rozpoznania, ale wymagają one dokładnej oceny. Najlepszym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem zajmującym się specjalistyczną diagnozą różnicową ADHD, ASD oraz AuDHD, a także oceną specyficznych trudności w uczeniu się, takich jak dyskalkulia czy inne zaburzenia neurorozwojowe. Podczas wywiadu specjalista przeanalizuje przebieg Pani rozwoju, funkcjonowanie od dzieciństwa oraz obecne trudności, aby ustalić ich najbardziej prawdopodobną przyczynę. W razie potrzeby może również zalecić dalszą diagnostykę lub konsultację z innym specjalistą. Uzyskanie właściwej diagnozy jest ważne nie tylko po to, aby lepiej zrozumieć swoje trudności, ale również dlatego, że pozwala dobrać odpowiednie metody terapii, nauki oraz – w niektórych przypadkach – uzyskać dostosowania podczas egzaminów. W terapii poznawczo-behawioralnej oraz integracyjnej krótkoterminowej można pracować nad poprawą koncentracji, organizacji, planowania oraz strategiami radzenia sobie z codziennymi trudnościami, dostosowując oddziaływania do indywidualnych potrzeb i wyników diagnozy. Zapraszam do kontaktu On-line