Dzień dobry, chciałabym się poradzić do jakiego specjalisty najlepiej powinnam się zgłosić w moim pr

Dzień dobry, to, co Pani opisuje, rzeczywiście może wskazywać na trudności, którym warto przyjrzeć się szerzej — szczególnie jeśli pojawiają się od wielu lat i wpływają nie tylko na naukę, ale też na koncentrację, organizację myśli, wypowiedzi ustne czy funkcjonowanie pod presją czasu. Takie objawy mogą mieć różne podłoże. Czasami są związane z trudnościami neurorozwojowymi, takimi jak ADHD, czasami ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, a czasami również z przewlekłym napięciem, stresem czy przeciążeniem psychicznym. Dlatego dobrze byłoby spojrzeć na całość spokojnie i bez pochopnego diagnozowania się samodzielnie. Myślę, że dobrym pierwszym krokiem byłaby konsultacja z psychologiem zajmującym się diagnozą osób młodzieńczych i dorosłych — szczególnie w kierunku ADHD oraz trudności poznawczych i edukacyjnych. W zależności od wywiadu specjalista może zaproponować dalszą diagnozę psychologiczną lub psychiatryczną. To ważne, że zaczyna Pani szukać odpowiedzi, zamiast zakładać, że „po prostu jest Pani słaba z nauki”. Wiele osób przez lata próbuje funkcjonować z poczuciem, że „za mało się stara”, podczas gdy trudność może mieć głębsze podłoże. Jeśli będzie miała Pani potrzebę, zapraszam również na konsultację psychologiczną — online lub stacjonarnie — żeby spokojnie przyjrzeć się temu szerzej i zastanowić się, jaka forma diagnozy i wsparcia byłaby dla Pani najbardziej pomocna. Pozdrawiam serdecznie, Kornelia Cichoń psycholożka

Dzień dobry, w takiej sytuacji najlepiej zgłosić się do Publicznej Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej, która biorąc pod uwagę Pani trudności zrobi całą diagnostykę w kierunku oceny zaburzeń poznawczych. Efektem badań może być wydanie opinii, która będzie zawierać wymagania dostosowań egzaminacyjnych np. wydłużony czas lub inne warunki egzaminu.

Dzień dobry To, co Pani opisuje, brzmi przede wszystkim jak duże przeciążenie i trudność, z którą zmaga się Pani od bardzo dawna — a nie „lenistwo” czy „brak inteligencji”. Problemy z koncentracją, organizacją myśli, łatwym rozpraszaniem się czy poczuciem chaosu podczas nauki rzeczywiście mogą mieć różne przyczyny i warto to spokojnie sprawdzić diagnostycznie. Dobrym pierwszym krokiem mogłaby być konsultacja z psychologiem zajmującym się diagnozą ADHD i/lub spektrum autyzmu u dorosłych albo z psychiatrą, który pracuje z osobami neuroróżnorodnymi. Coraz więcej dorosłych osób odkrywa dziś, że ich wieloletnie trudności z koncentracją, organizacją czy przeciążeniem mogą mieć związek z neuroróżnorodnością — i że nie wynika to z „bycia gorszym” czy „leniwości”. Bardzo ważne jest też to, że wiele osób przez lata słyszy o sobie, że są „niezorganizowane”, „niewystarczające” albo „za mało się starają”, podczas gdy ich układ nerwowy po prostu działa trochę inaczej i potrzebuje innych metod funkcjonowania. To, że nie zdała Pani matury ustnej czy ma trudności z nauką, nie przekreśla Pani wartości ani przyszłości. Widzę raczej osobę zmęczoną ciągłym zmaganiem się ze sobą i próbą dopasowania do oczekiwań otoczenia. Proszę spróbować potraktować siebie z większą łagodnością — i zamiast oceniać się, zacząć od spokojnego sprawdzenia, z czego te trudności mogą wynikać. Życzę Pani dużo wsparcia i spokoju I proszę pamiętać, że nie trzeba zostawać z tym samej.

Dzień dobry, Na podstawie samego wpisu oczywiście nie można postawić diagnozy, ale opisane przez Panią trudności, takie jak problemy z koncentracją, organizacją myśli, rozpraszanie się czy trudności w nauce mimo wysiłku są symptomami, które są charakterystyczne dla ADHD. Warto więc przyjrzeć się temu dokładniej, zamiast zakładać, że to wyłącznie „brak zdolności” czy za mało pracy. Najlepiej zacząć od konsultacji z psychologiem zajmującym się diagnozą ADHD u osób dorosłych lub diagnozą funkcji poznawczych. Taka diagnoza zwykle obejmuje szczegółowy wywiad dotyczący dzieciństwa i obecnych trudności, kwestionariusze, a czasem także testy uwagi, pamięci czy funkcji wykonawczych. Psychiatra natomiast stawia diagnozę medyczną, ale bardzo często przed jej postawieniem kieruje właśnie na taką diagnozę psychologiczną lub opiera się na jej wynikach. Niezależnie od ostatecznej diagnozy, samo lepsze zrozumienie przyczyn tych trudności często przynosi dużą ulgę i pozwala dobrać skuteczniejsze sposoby nauki oraz funkcjonowania. Pozdrawiam,

Dzień dobry, w przypadku tego rodzaju trudności dobrym kierunkiem jest wizyta u psychologa klinicznego lub neuropsychologa. Opisane trudności mogą, ale nie muszą, wynikać z ADHD, dlatego istotne byłoby wykonanie w pierwszej kolejności diagnozy funkcji poznawczych (m.in. pamięci roboczej, uwagi, przetwarzania wzrokowo-przestrzennego).

Zachęcam do skonsultowania się z pedagogiem szkolnym w kwestii odbycia bezpłatnej diagnozy w Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej. Jeśli nie będzie to możliwe z uwagi na fakt ukończenia szkoły, warto skonsultować się z psychiatrą lub zgłosić się do placówki wykonującej diagnozę odpłatnie (np. Centrum Terapii Alma, PsychoMedic).

Kłopoty z nauką czasem wynikają z tego, że dany obszar po prostu nie jest naszą mocną stroną lub nie budzi zainteresowania. Wtedy zmiana kontekstu (np. inny kierunek nauki czy pracy) potrafi rozwiązać problem sam z siebie. To, co Pani opisuje: trudności z pamięcią mimo dużej ilości nauki, silna rozpraszalność, problem z organizowaniem myśli i wypowiedzi ustnej, brak czasu na egzaminach jest dość specyficznym obrazem, który wykracza poza zwykłe "to mnie nie interesuje". Warto to zbadać w dwóch kierunkach: ADHD u dorosłych oraz specyficzne trudności w uczeniu się (np. dyskalkulia, przy trudnościach akurat z matematyką i logicznym myśleniem). Oba mogą dawać podobny obraz i czasem współwystępują. Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem lub psychiatrą mającym doświadczenie w diagnozowaniu ADHD u dorosłych.

Dzień dobry, opisane przez Panią trudności z koncentracją, zapamiętywaniem, organizacją myśli oraz uczeniem się, które utrzymują się od wielu lat, rzeczywiście mogą wskazywać na specyficzne trudności poznawcze, takie jak ADHD lub zaburzenia uczenia się, dlatego warto to dokładniej sprawdzić. Najlepszym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem, najlepiej takim, który zajmuje się diagnozą funkcji poznawczych lub trudności w uczeniu się, ponieważ może on przeprowadzić odpowiednie testy i ocenić, gdzie dokładnie leży problem. W dalszej kolejności pomocna może być również konsultacja z psychiatrą, zwłaszcza jeśli pojawi się podejrzenie ADHD, ponieważ to lekarz stawia ostateczną diagnozę i ewentualnie proponuje leczenie. Dzięki diagnozie można nie tylko lepiej zrozumieć swoje trudności, ale też dobrać formy wsparcia, które realnie ułatwią funkcjonowanie na co dzień. W przypadku potwierdzenia takich trudności psychoterapia poznawczo behawioralna często okazuje się szczególnie skuteczna, ponieważ pomaga wypracować konkretne strategie radzenia sobie z koncentracją, organizacją i nauką.

Napisałą Pani, że trudności nie dotyczą wyłącznie samej nauki, ale również koncentracji uwagi, organizacji myślenia, przetwarzania informacji i presji czasu. Takie objawy mogą mieć różne przyczyny, m.in. trudności związane z ADHD, specyficznymi trudnościami w uczeniu się (np. dyskalkulią), ale również z innymi czynnikami wpływającymi na funkcjonowanie poznawcze. Dobrym pierwszym krokiem byłaby konsultacja u psychologa diagnosty zajmującego się ADHD u osób dorosłych oraz trudnościami w uczeniu się. Specjalistaa może przeprowadzić dokładny wywiad, zastosować odpowiednie narzędzia diagnostyczne i ocenić, z czego mogą wynikać opisane problemy. W razie potrzeby może również pokierować dalej, np. do psychiatry, jeśli pojawi się podejrzenie ADHD wymagające diagnozy lekarskiej i ewentualnego leczenia. Najważniejsze jest rozpoczęcie od rzetelnej diagnozy, która pozwoli zrozumieć, z czym dokładnie Pani się mierzy i jakie wsparcie będzie najbardziej pomocne. Pozdrawiam

Dzień dobry, Opisane przez Panią trudności rzeczywiście warto skonsultować ze specjalistą. Problemy z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, trudności z organizacją myśli, zapamiętywaniem czy wykonywaniem zadań wymagających planowania mogą mieć różne przyczyny. Mogą być związane m.in. z ADHD, specyficznymi trudnościami w uczeniu się (np. dyskalkulią), zaburzeniami lękowymi, przewlekłym stresem lub innymi czynnikami. Na podstawie samego opisu nie można jednak postawić rozpoznania. Dobrym pierwszym krokiem jest konsultacja z psychologiem, który przeprowadzi szczegółowy wywiad i oceni, czy wskazana jest pogłębiona diagnoza. W zależności od obrazu trudności może ona obejmować m.in. ocenę funkcji poznawczych, koncentracji uwagi oraz diagnostykę ADHD lub specyficznych trudności w uczeniu się. Warto podczas konsultacji opowiedzieć nie tylko o obecnych trudnościach, ale również o tym, jak funkcjonowała Pani w dzieciństwie, kiedy pojawiły się pierwsze objawy i w jakich sytuacjach są one najbardziej nasilone. Takie informacje są bardzo pomocne w procesie diagnostycznym. Niezależnie od ostatecznej przyczyny, opisane trudności nie świadczą o braku zdolności czy zaangażowania. Jeśli mimo wkładanego wysiłku od wielu lat utrudniają Pani naukę i codzienne funkcjonowanie, warto poszukać ich przyczyny i dobrać odpowiednie formy wsparcia. Życzę powodzenia.

Dzień dobry, pisze Pani, że od wielu lat mierzy się z trudnościami w nauce – szczególnie w zakresie matematyki, logicznego myślenia, koncentracji i zapamiętywania. Opisuje Pani, że mimo dużego zaangażowania w naukę efekty często nie są współmierne do włożonego wysiłku, a trudności te miały wpływ również na przebieg matury. Zastanawia się Pani, czy mogą one mieć związek z ADHD lub innymi trudnościami dotyczącymi koncentracji i uczenia się. Doceniam to, iż z dużą uważnością przygląda się Pani swojemu funkcjonowaniu i szuka odpowiedzi na doświadczane trudności. Odczytuję z Pani wiadomości, że od dłuższego czasu wkłada Pani wiele wysiłku, aby poradzić sobie z tymi trudnościami. To, że zdecydowała się Pani poszukać ich przyczyny, jest ważnym krokiem i może być początkiem lepszego zrozumienia siebie. Na podstawie samego opisu nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, z czego wynikają opisane trudności. Mogą one wiązać się z ADHD lub ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, (dysleksja, dyskalkulia, inne) ale czasami podobne objawy pojawiają się również wtedy, gdy na funkcjonowanie poznawcze wpływają długotrwały stres, silne napięcie emocjonalne czy traumatyczne doświadczenia z przeszłości. Dlatego warto podejść do diagnostyki z otwartością i nie zakładać z góry jednego wyjaśnienia. Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem zajmującym się diagnozą osób dorosłych lub młodzieży w zakresie ADHD i trudności poznawczych. Podczas spotkania specjalista dokładnie omówi Pani historię, a jeśli będzie taka potrzeba, zaproponuje dalsze badania lub konsultacje (m.in. konsultacja psychiatryczna, neurologiczna). Celem diagnozy nie jest samo znalezienie nazwy dla trudności, ale przede wszystkim zrozumienie, z czego one wynikają. Dzięki temu łatwiej dobrać pomoc odpowiadającą Pani potrzebom, znaleźć skuteczne sposoby radzenia sobie na co dzień, a także spojrzeć na siebie z większą wyrozumiałością. Bardzo często już samo zrozumienie przyczyn wieloletnich trudności przynosi ulgę i pozwala przestać obwiniać siebie za coś, na co nie miało się wpływu. Pozdrawiam, zapraszam do konsultacji online lub stacjonarnie.

Warto rozważyć wizytę u psychiatry oraz pogłębioną diagnostykę psychologiczną w kierunku ADHD.

Dzień dobry, proszę zgłosić się na DIAGNOZE ADHD. To co Pani opisuje, to główne objawy. Zapraszam na diagnozę on-line. Specjalizuje się w tym temacie. Pozdrawiam!

Szanowna Pani, to, co Pani opisuje, zdecydowanie warto skonsultować ze specjalistą. Trudności z koncentracją, łatwe rozpraszanie się, problemy z organizacją myśli, zapamiętywaniem, logicznym myśleniem oraz utrzymujące się od dzieciństwa kłopoty z matematyką i nauką mogą mieć różne przyczyny. Nie można na ich podstawie postawić rozpoznania, ale wymagają one dokładnej oceny. Najlepszym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem zajmującym się specjalistyczną diagnozą różnicową ADHD, ASD oraz AuDHD, a także oceną specyficznych trudności w uczeniu się, takich jak dyskalkulia czy inne zaburzenia neurorozwojowe. Podczas wywiadu specjalista przeanalizuje przebieg Pani rozwoju, funkcjonowanie od dzieciństwa oraz obecne trudności, aby ustalić ich najbardziej prawdopodobną przyczynę. W razie potrzeby może również zalecić dalszą diagnostykę lub konsultację z innym specjalistą. Uzyskanie właściwej diagnozy jest ważne nie tylko po to, aby lepiej zrozumieć swoje trudności, ale również dlatego, że pozwala dobrać odpowiednie metody terapii, nauki oraz – w niektórych przypadkach – uzyskać dostosowania podczas egzaminów. W terapii poznawczo-behawioralnej oraz integracyjnej krótkoterminowej można pracować nad poprawą koncentracji, organizacji, planowania oraz strategiami radzenia sobie z codziennymi trudnościami, dostosowując oddziaływania do indywidualnych potrzeb i wyników diagnozy. Zapraszam do kontaktu On-line

Sugeruję zapisanie się na badanie umiejętności uczenia się, intelektu, a ewentualne inne sugestie (jak diagnostyka ADHD) będą zasugerowane po zebraniu wywiadu na konsultacji wstępnej. Takie badania przeprowadzają poradnie psychologiczno-pedagogiczne.

Najlepiej zacząć od psychologa diagnosty, który zajmuje się ADHD u dorosłych oraz trudnościami poznawczymi i w uczeniu się. Warto ocenić nie tylko uwagę, ale też pamięć roboczą, funkcje wykonawcze, tempo pracy oraz ewentualne specyficzne trudności, np. dyskalkulię. Jeśli wyniki będą wskazywały na ADHD, kolejnym krokiem może być konsultacja psychiatryczna, zwłaszcza gdy rozważane jest leczenie farmakologiczne. Nie zakładałbym od razu, że to ADHD opis może mieć kilka przyczyn i właśnie dlatego warto zrobić porządną diagnozę. Jeśli chce Pani zacząć od uporządkowania problemu i ustalenia dalszej ścieżki, zapraszam na konsultację online. Jestem od tego ekspertem.

Dzień dobry, w Pani sytuacji najlepiej zacząć od konsultacji z psychologiem zajmującym się diagnostyką ADHD oraz funkcji poznawczych u młodzieży i dorosłych. Opisuje Pani trudności obecne już od szkoły podstawowej, dotyczące koncentracji, zapamiętywania, organizowania myśli, tempa pracy, matematyki i rozwiązywania zadań. ADHD jest jedną z możliwości, ale nie jedyną. Podobne problemy mogą być związane między innymi ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, na przykład dyskalkulią, osłabieniem pamięci roboczej, funkcji wykonawczych, tempa przetwarzania informacji, a czasem również z nasilonym stresem czy lękiem. Dlatego warto, aby diagnostyka była szersza niż samo sprawdzenie, czy występuje ADHD. Psycholog może przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący dzieciństwa i funkcjonowania szkolnego oraz dobrać testy oceniające uwagę, pamięć, funkcje wykonawcze i ogólny profil poznawczy. Przy dużych trudnościach z matematyką warto również rozważyć diagnozę specyficznych trudności w uczeniu się. Jeżeli w trakcie badania pojawi się uzasadnione podejrzenie ADHD, kolejnym krokiem może być konsultacja psychiatryczna. Psychiatra ocenia również, czy występują inne problemy mogące wpływać na koncentrację i w razie potrzeby podejmuje decyzję dotyczącą leczenia. Jeżeli nadal jest Pani uczennicą, warto również skontaktować się z poradnią psychologiczno pedagogiczną. Może to być istotne nie tylko diagnostycznie, ale również w kontekście dostosowania warunków nauki i egzaminów, jeżeli zostaną stwierdzone określone trudności. Nie zakładałbym więc od razu, że „nie jest Pani dobra z matematyki” albo że za mało się Pani uczy. Jeżeli mimo dużego wysiłku od wielu lat pojawiają się podobne problemy, warto sprawdzić, w jaki sposób Pani mózg przetwarza informacje i gdzie dokładnie pojawia się trudność. Dobrze przeprowadzona diagnoza powinna nie tylko odpowiedzieć na pytanie „czy to ADHD?”, ale przede wszystkim wyjaśnić, dlaczego nauka i egzaminy są dla Pani tak wymagające oraz jakie sposoby pracy mogą być dla Pani skuteczniejsze.

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, zdecydowanie warto skonsultować ze specjalistą. Trudności z koncentracją, zapamiętywaniem, organizacją wypowiedzi, rozpraszaniem się czy problemy z matematyką obecne od dzieciństwa mogą mieć różne przyczyny. ADHD jest jedną z możliwości, ale podobne objawy mogą występować również w przypadku specyficznych trudności w uczeniu się (np. dyskalkulii), zaburzeń lękowych, problemów ze snem czy innych zaburzeń neurorozwojowych. Dlatego ważna jest rzetelna diagnostyka, a nie opieranie się wyłącznie na pojedynczych objawach. Najlepszym pierwszym krokiem będzie konsultacja z **psychologiem zajmującym się diagnostyką osób dorosłych** lub **lekarzem psychiatrą**, który ma doświadczenie w diagnozowaniu ADHD i innych zaburzeń neurorozwojowych. Proces diagnostyczny powinien obejmować szczegółowy wywiad dotyczący funkcjonowania od dzieciństwa, obecnych trudności oraz ich wpływu na naukę i codzienne życie. W razie potrzeby specjalista może zaproponować dodatkowe badania psychologiczne lub neuropsychologiczne. Warto również wspomnieć specjaliście o tym, że: * trudności występowały już w szkole podstawowej, * największy problem sprawiają Pani matematyka i zadania z treścią, * ma Pani trudności z organizacją wypowiedzi ustnych, * łatwo się Pani rozprasza i brakuje Pani czasu na egzaminach mimo przygotowania. Są to informacje, które mogą pomóc w postawieniu trafnej diagnozy. Niezależnie od tego, jaka będzie ostateczna diagnoza, warto pamiętać, że trudności, które opisuje Pani od wielu lat, nie świadczą o braku zdolności czy lenistwie. Jeżeli mają podłoże neurorozwojowe lub wynikają ze specyficznych trudności w uczeniu się, odpowiednia diagnoza może pomóc lepiej zrozumieć własne funkcjonowanie oraz dobrać strategie nauki i – w razie potrzeby – leczenie lub wsparcie psychologiczne.

Dzień dobry, problem z koncentracją może być objawem wielu przypadłości - między innymi ADHD, ale nie tylko. W takiej sytuacji najlepiej odbyć kilka konsultacji z psychologiem aby móc zdiagnozować problem oraz to, z czego konkretnie może wynikać, następnie jeżeli będzie to zalecone przeprowadzić diagnozę, a następnie (również jeżeli zostanie zalecone), skonsultować się z psychiatrą. Zapraszam, Alicja Sz.

Dzień dobry, dobrze, że zadaje Pani sobie to pytanie. Trudności, które się utrzymują od podstawówki, mimo wkładanego wysiłku, bardzo często mają konkretną przyczynę. Nie świadczą o braku zdolności ani lenistwie. To, że dużo się Pani uczy, a efekty są nieproporcjonalnie małe, jest właśnie jednym z sygnałów, że warto to sprawdzić. Opisane przez Panią objawy (łatwe rozpraszanie się, trudność z organizowaniem myśli, problemy z zapamiętywaniem i brak czasu na egzaminie) faktycznie mogą wiązać się z ADHD. Problemy z matematyką, logicznym myśleniem i zadaniami z treścią mogą też wskazywać na specyficzne trudności w uczeniu się, np. dyskalkulię. Te dwie rzeczy często idą w parze, dlatego dobrze przyjrzeć się obu. Najlepszym pierwszym krokiem będzie psycholog, który zajmuje się diagnozą ADHD u dorosłych. Psycholog przeprowadzi wywiad i odpowiednie testy, oceni koncentrację, pamięć i sposób przetwarzania informacji, a w razie potrzeby wskaże, czy warto pogłębić diagnozę w kierunku trudności w uczeniu się. Jeśli wyniki wskażą na ADHD, z raportem psychologa idzie się do psychiatry, który stawia formalną diagnozę i może zaproponować leczenie. Jest też jedna praktyczna sprawa, o której warto pamiętać w kontekście ponownego podejścia do matury. Udokumentowane trudności mogą dawać prawo do dostosowania warunków egzaminu, np. wydłużonego czasu. Obowiązują jednak terminy składania dokumentów, dlatego warto jak najszybciej dopytać w szkole lub w okręgowej komisji egzaminacyjnej, czego będzie Pani potrzebować i do kiedy. Jedna matura, która nie poszła po Pani myśli, nie mówi nic o Pani inteligencji ani możliwościach. Często mówi tylko tyle, że nauka była dotąd zorganizowana w sposób niedopasowany do tego, jak działa Pani umysł. Gdy wiadomo, z czym się mierzymy, można dobrać strategie, które naprawdę działają. Przeprowadzam psychologiczną ocenę w kierunku ADHD, więc jeśli chciałaby Pani zacząć ode mnie, serdecznie zapraszam. Spotykamy się online, w terminie dopasowanym do Pani, w komforcie Pani domu. Razem przyjrzymy się Pani trudnościom, a raport z oceny będzie podstawą do dalszej wizyty u psychiatry. Ciepło pozdrawiam, mgr Antonina Panek, psycholog

Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że w Pani przypadku najlepiej zacząć nie od samej psychoterapii, ale od konsultacji diagnostycznej u psychologa zajmującego się ADHD, funkcjami poznawczymi oraz trudnościami w uczeniu się u młodzieży i młodych dorosłych. To, co Pani opisuje — problemy obecne już od szkoły podstawowej, duża rozpraszalność, trudność z utrzymaniem uwagi, organizowaniem myśli, zapamiętywaniem materiału, niedoszacowaniem czasu oraz niewyrabianiem się na egzaminach — rzeczywiście może występować przy ADHD. Nie oznacza jednak automatycznie, że właśnie ADHD jest przyczyną. Szczególnie zwróciłabym uwagę na duże i wieloletnie problemy z matematyką, zadaniami tekstowymi i logicznym przetwarzaniem informacji. Warto sprawdzić również, czy nie występują specyficzne trudności w uczeniu się, np. dyskalkulia. Trudności z wypowiedziami ustnymi mogą natomiast wynikać zarówno z problemów z pamięcią roboczą i organizacją informacji, jak i silnego stresu egzaminacyjnego, zaburzeń uwagi czy innych trudności poznawczych. Dlatego nie ograniczałabym diagnostyki do prostego testu „czy mam ADHD?”. Dobra diagnoza powinna obejmować szerszy obraz funkcjonowania, między innymi: - uwagę i koncentrację; - pamięć roboczą; - tempo przetwarzania informacji; - funkcje wykonawcze, planowanie i organizację; - historię trudności od dzieciństwa; - funkcjonowanie szkolne; - trudności matematyczne i językowe; - wpływ stresu, lęku, snu i nastroju na koncentrację. Warto również, jeśli ma Pani taką możliwość, zebrać stare świadectwa, opinie nauczycieli, wcześniejsze wyniki badań czy informacje od rodziców dotyczące tego, jak wyglądała nauka i koncentracja w dzieciństwie. W diagnostyce ADHD bardzo istotne jest bowiem ustalenie, czy trudności występowały już we wcześniejszym okresie życia. Dopiero po takim rozpoznaniu można zdecydować, czy potrzebna jest dalsza konsultacja psychiatryczna w kierunku ADHD, praca psychologiczna nad strategiami uczenia się i organizacją, czy także dokładniejsza diagnostyka specyficznych trudności szkolnych. Nie interpretowałabym niezdanej matury jako dowodu braku zdolności. Jeżeli ktoś ma problemy z koncentracją, pamięcią roboczą albo tempem pracy, może posiadać wiedzę, a mimo tego nie być w stanie odpowiednio wykorzystać jej w warunkach egzaminacyjnych. W zespole EMITBERG możemy rozpocząć od konsultacji psychologicznej i odpowiednio zaplanować proces diagnostyczny pod kątem ADHD, koncentracji, funkcji poznawczych oraz trudności w uczeniu się. Po pierwszym spotkaniu można zdecydować, jakie badania rzeczywiście będą potrzebne, zamiast wykonywać przypadkowy zestaw testów. Na Pani miejscu właśnie od takiej konsultacji diagnostycznej z psychologiem zaczęłabym cały proces. Dopiero jej wyniki powinny wskazać, czy kolejnym krokiem będzie psychiatra, dalsza diagnostyka psychologiczna czy konkretna forma terapii i treningu funkcji wykonawczych.

Dzień dobry. Warto zacząć od psychologa, który diagnozuje u dorosłych ADHD i trudności w uczeniu się. Przy podejrzeniu ADHD potrzebna będzie również konsultacja psychiatry mającego doświadczenie w tym obszarze. Przed umówieniem wizyty warto zapytać, czy ocena obejmuje także pamięć, uwagę i specyficzne trudności matematyczne, a nie tylko kwestionariusz ADHD. Opisane problemy mogą mieć różne przyczyny, więc same w sobie nie przesądzają o tym rozpoznaniu. Na spotkanie proszę przygotować przykłady trudności od podstawówki oraz z codziennych sytuacji poza nauką, a jeśli są dostępne — wcześniejsze opinie z poradni i dokumenty szkolne. Warto też opowiedzieć o śnie, nastroju i stresie podczas egzaminów. Niepowodzenie na maturze nie jest miarą Pani możliwości; teraz najważniejsze jest ustalenie, co utrudnia naukę i jakiego wsparcia Pani potrzebuje.

Dzień dobry, opisane przez Panią trudności mogą mieć różne przyczyny. Warto jednak pamiętać, że problemy z koncentracją, zapamiętywaniem i organizacją wypowiedzi nie są charakterystyczne wyłącznie dla jednego zaburzenia. Na początek proponowałabym psychologiczną konsultację diagnostyczną oraz ocenę funkcji poznawczych i trudności w uczeniu się. Istotne będzie ustalenie w jakim stopniu trudności występowały już w dzieciństwie, jak wpływają na codzienne funkcjonowanie i czy dotyczą również innych obszarów życia, nie tylko nauki. W zależności od wyników konsultacji można rozważyć pogłębioną diagnozę psychologiczną, bądź poszukać innych źródeł tych trudności. :)

Dzień dobry, z Pani opisu wynika, że trudności dotyczą kilku obszarów - koncentracji uwagi, zapamiętywania informacji, organizowania wypowiedzi, rozumowania matematycznego i planowania pracy. Istotne jest również to, że występują już od szkoły podstawowej i pomimo wkładanego wysiłku nadal znacząco utrudniają Pani naukę. ADHD rzeczywiście może być jedną z przyczyn takich trudności, ale nie jedyną. Warto wziąć pod uwagę również specyficzne trudności w uczeniu się, np. dyskalkulię, a także trudności związane z pamięcią roboczą, funkcjami wykonawczymi czy przetwarzaniem informacji. Możliwe jest też współwystępowanie kilku trudności. Na Pani miejscu rozpoczęłabym od konsultacji z psychologiem zajmującym się diagnostyką osób dorosłych, najlepiej mającym doświadczenie zarówno w diagnozie ADHD, jak i ocenie funkcji poznawczych. Ważne, żeby nie ograniczać się wyłącznie do kwestionariusza ADHD, ale dokładnie przeanalizować historię Pani rozwoju, dotychczasowe trudności szkolne oraz obecne funkcjonowanie. W zależności od wyników wywiadu psycholog może zaproponować dodatkowe badania, np. ocenę uwagi, pamięci roboczej czy zdolności poznawczych. Jeśli posiada Pani wcześniejsze opinie z poradni psychologiczno-pedagogicznej, warto zabrać je na konsultację. Mogą dostarczyć cennych informacji o charakterze trudności. Przede wszystkim nie interpretowałabym tych problemów jako braku zdolności czy niewystarczającego wysiłku. Skoro trudności utrzymują się od wielu lat i wpływają na wyniki egzaminów, zdecydowanie warto ustalić ich przyczynę. Dobrze przeprowadzona diagnoza pomoże nie tylko lepiej zrozumieć Pani sposób funkcjonowania, ale również dobrać skuteczniejsze strategie uczenia się i odpowiednie formy wsparcia.

Dzień dobry, W takim przypadku warto rozważyć poddanie się procesowi diagnozy ADHD, jest ona wykonywana oraz opiniowana przez psychologa a następnie zatwierdzana przez psychiatrę. Zatem odpowiadając na Pani pytanie pierwszym specjalistą byłby psycholog zajmujący się diagnozą ADHD.

Dzień dobry, opisane trudności zdecydowanie warto skonsultować ze specjalistą. Problemy z koncentracją, zapamiętywaniem informacji, organizacją myśli i nauką, które występują już od szkoły podstawowej, mogą mieć różne przyczyny. Jedną z możliwości jest ADHD, ale warto również sprawdzić, czy nie występują specyficzne trudności w uczeniu się, np. dyskalkulia, czyli trudności związane z przetwarzaniem informacji matematycznych. Na początek poleciłabym konsultację z psychologiem diagnostą, który zajmuje się ADHD oraz diagnozą funkcji poznawczych i trudności w uczeniu się. Warto, aby ocena nie ograniczała się wyłącznie do ADHD, ale obejmowała również uwagę, pamięć, tempo pracy, rozumowanie i funkcjonowanie językowe. Kolejnym krokiem może być konsultacja psychiatryczna, szczególnie jeśli podejrzenie ADHD się potwierdzi lub będzie wymagało dalszej oceny. Szczególnie istotne jest to, że trudności występują od dzieciństwa i wpływają na różne obszary nauki. Sam problem z matematyką nie musi oznaczać dyskalkulii, a trudności z wypowiedziami ustnymi nie muszą wynikać wyłącznie z problemów z koncentracją. Dlatego najlepiej przeprowadzić szerszą diagnozę, zamiast z góry zakładać jedną przyczynę. Warto też pamiętać, że trudności te nie świadczą o braku zdolności czy zaangażowania. Jeśli mimo dużego nakładu pracy efekty są niewspółmierne do wysiłku, dobrze sprawdzić, jakiego rodzaju wsparcie będzie rzeczywiście pomocne. Diagnoza może pomóc nie tylko lepiej zrozumieć własne funkcjonowanie, ale również ustalić, czy istnieją podstawy do dostosowania warunków kolejnych egzaminów.

Dzień dobry, to, że mimo dużego wysiłku nauka, koncentracja i organizowanie myśli sprawiają Pani tyle trudności, jest ważnym sygnałem, któremu warto przyjrzeć się bliżej. Opisane przez Panią trudności rzeczywiście mogą występować u osób z ADHD, ale mogą też wiązać się ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, np. dyskalkulią, czy trudnościami w zakresie pamięci roboczej i funkcji wykonawczych. Na podstawie samego opisu nie da się jednak jednoznacznie określić ich przyczyny. Warto również pamiętać, że wieloletnie trudności w nauce mogą wpływać na samoocenę, pewność siebie oraz poziom stresu, szczególnie w sytuacjach egzaminacyjnych. Myślę, że dobrym pierwszym krokiem byłaby konsultacja psychologiczna, podczas której można spokojnie przyjrzeć się Pani trudnościom, porozmawiać o tym, jak wyglądały one na przestrzeni lat, i zastanowić się, co może leżeć u ich podłoża oraz jakie dalsze kroki diagnostyczne lub formy wsparcia byłyby pomocne.

Można zacząć od badania intelektu, żeby sprawdzić jak kształtują się poszczególne zdolności poznawcze. Dalej psycholog na pewno podpowie o co warto poszerzyć diagnostykę lub co warto wziąć pod uwagę.

Dzień dobry. Przede wszystkim proszę nie traktować niezdanej matury jako dowodu braku zdolności. Skoro trudności towarzyszą Pani od podstawówki, a duży wysiłek wkładany w naukę nie przynosi oczekiwanych rezultatów, warto wreszcie sprawdzić, z czego to wynika. Najlepiej rozpocząć od psychologa zajmującego się diagnozą ADHD oraz trudności w uczeniu się u młodzieży i młodych dorosłych. Ważna będzie ocena koncentracji, pamięci, sposobu przetwarzania informacji i umiejętności matematycznych. ADHD jest jedną z możliwości, ale problemy z matematyką mogą również wiązać się z dyskalkulią. Trudności w organizowaniu wypowiedzi i zapamiętywaniu informacji wymagają szerszego spojrzenia. Niewykluczone też, że nakłada się na siebie kilka różnych problemów. Jeśli pojawi się podejrzenie ADHD, dalsza diagnostyka może obejmować również konsultację psychiatryczną. Proszę także skontaktować się ze szkołą lub poradnią psychologiczno-pedagogiczną i zapytać o możliwość uzyskania odpowiednich dostosowań podczas kolejnego podejścia do matury. Chciałbym, żeby zapamiętała Pani jedną rzecz. Trudności w nauce nie muszą oznaczać braku inteligencji czy ambicji. Czasami przez wiele lat człowiek próbuje uczyć się metodami, które zwyczajnie nie odpowiadają jego możliwościom i potrzebom. Dobrze przeprowadzona diagnoza może wreszcie pomóc Pani zrozumieć, dlaczego nauka kosztuje tyle wysiłku i co konkretnie można zmienić, żeby przynosiła lepsze efekty. Robert J Błaszczyk

Dzień dobry, zachęcam w pierwszej kolejności do skorzystania z konsultacji psychologicznej, aby specjalista mógł przeprowadzić pogłębiony wywiad i na tej podstawie rekomendować dalsze kroki leczenia bądź diagnostyki. Pozdrawiam serdecznie, Joanna Szlasa-Więczaszek