Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Pracuję z osobami, które mają dużo odpowiedzialności, w pracy albo w życiu, i czują, że utknęły. Na zewnątrz wszystko działa, a w środku narasta napięcie, gorszy sen, gonitwa myśli i poczucie, że nie ma już miejsca na nic więcej.

Jestem biotechnologiem i psychologiem. Od 19 lat pracuję w badaniach klinicznych w wielu obszarach terapeutycznych: wcześniej głównie w onkologii, obecnie w chorobach sercowo-naczyniowych. Dobrze znam świat, w którym od jednej osoby dużo zależy, a ważne decyzje często podejmuje się w pojedynkę.

Moja praca jest holistyczna. Obejmuje umysł (emocje, myśli, przekonania), ciało (oddech, układ nerwowy) oraz pracę energetyczno-duchową. Sesja trwa 90 minut. Spotkania są dłuższe niż standardowe i pogłębione, dlatego odbywają się średnio co 3 tygodnie, a czas pomiędzy służy pracy własnej. Każde spotkanie kończymy wnioskami i konkretnym krokiem do wdrożenia w codziennym życiu.

W pracy korzystam m.in. z:

• umysł: Terapia Skoncentrowana na Rozwiązaniach (TSR), Porozumienie bez Przemocy (NVC), język rezonansu Sarah Peyton;

• ciało: praca z oddechem i układem nerwowym;

• praca energetyczno-duchowa: ustawienia systemowe Hellingera, mapa świadomości dr. Davida Hawkinsa.

Swoją pracę poddaję regularnej superwizji.

Priorytetem jest dla mnie zapewnienie poczucia bezpieczeństwa. Osoby, z którymi pracuję, najczęściej mówią, że czują się tu bezpiecznie, są wysłuchane i nikt ich nie ocenia.

Przyjmuję w gabinecie w Warznie (okolice Gdyni) oraz online, także po angielsku.

Jeśli czują Państwo, że to może być dla Państwa, zapraszam do umówienia terminu lub napisania wiadomości. Sprawdzimy, czy to dobry moment na rozmowę.

ENGLISH:

I work with people who carry a lot of responsibility, at work or in life, and feel stuck. On the outside everything works, but inside there is growing tension, poorer sleep, racing thoughts and a sense that there is no room left for anything else.

I am a biotechnologist and psychologist. For 19 years I have worked in clinical research across many therapeutic areas: previously mainly in oncology, currently in cardiovascular diseases. I know well the world in which a lot depends on one person and important decisions are often made alone.

My work is holistic. It covers the mind (emotions, thoughts, beliefs), the body (breath, nervous system) and energetic-spiritual work. A session lasts 90 minutes. Sessions are longer than standard and in-depth, so they take place every 3 weeks on average, and the time in between is for your own work. We finish every meeting with conclusions and one concrete step to put into practice in everyday life.

Methods I use include:

• mind: Solution-Focused Brief Therapy (SFBT), Nonviolent Communication (NVC), Sarah Peyton's language of resonance;

• body: work with the breath and the nervous system;

• energetic-spiritual work: Hellinger family constellations, Dr. David Hawkins' map of consciousness.

My work is regularly supervised.

My priority is to ensure a sense of safety. The people I work with most often say they feel safe here, heard and not judged.

I see clients in my office in Warzno (near Gdynia) and online, in Polish or English.

If you feel this may be right for you, you are welcome to book an appointment or send a message. We will check whether this is a good moment to talk.

więcej O mnie

Zakres porad

  • Psychologia kliniczna
  • Psychologia kryzysu

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli (Tylko pod niektórymi adresami)

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Płatność online akceptowana

Oszczędź swój czas przed wizytą.

Usługi i ceny

  • Bezpłatna konsultacja psychologiczna

    Darmowa usługa

  • Konsultacja psychologiczna (dorośli)

    330 zł

  • Pakiet 5-ciu konsultacji psychologicznych

    300 zł

  • Psychological consultation in English

    330 zł

Adresy (2)

Joanna Wachowicz
CUD-em Jestem

Kaszubska 17, 84-208 Warzno

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

Płatność online akceptowana

Oszczędź swój czas przed wizytą.

Metody płatności (wizyty prywatne)

  • Gotówka
  • Przelew na konto
  • Płatność ratalna
  • Blik
Joanna Wachowicz

Konsultacja online

Dostępność

Płatność online akceptowana

Oszczędź swój czas przed wizytą.

Ubezpieczenia - brak akceptowanych

Ten specjalista przyjmuje wyłącznie pacjentów prywatnych. Możesz opłacić wizytę samodzielnie lub znaleźć innego specjalistę, który akceptuje Twoje ubezpieczenie.

28 opinii

Najczęściej wymieniane przez pacjentów

  • Zaangażowanie lekarza
  • Skuteczność leczenia
  • Punktualność

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • P

    Patrycja

    Bardzo mądra terapeutka. Cechuje ją uważność. Polecam z całego serca

     • Konsultacja online • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    B. dziekuje:) Bardzo dziekuje takze za mozliwosc obserwowania pani Madrości Wewnętrznej i wewnętrznego prowadzenia w sesji. Do zobaczenia :)


  • D

    Dominik

    Spotkanie odbyło się w bardzo profesjonalnej i przyjaznej atmosferze, już po pierwszej wizycie człowiek czuje się lepiej.

     • CUD-em Jestem • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    Bardzo dziekuje.
    Ja także dziękuję za pana otwartość, odwagę i chęć pomocy sobie. (Jakie wspaniale ma pan plany na przyszlosc!)
    A także za wspoltworzenie tej atmosfery.
    B. proszę ćwiczyć co ustalilismy i do zobaczenia:)

    Przy okazji


  • A

    Agnieszka

    Pracujemy nad zmianą wzorców i przekonań, docierając do źródła problemu. Polecam.

     • CUD-em Jestem • Psychoterapia  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    Bardzo dziekuje. I swietnie Pani idzie:) Codzienna, spokojna praktyka to klucz do zmiany. Zapraszam :)


  • G

    Go sia

    Pani Joanna zaraża uśmiechem, a po wizycie znowu budzi się nadzieja na lepsze funkcjonowanie każdego dnia. Wizyta upływa w atmosferze zaufania, uważności i zrozumienia. To była moja druga wizyta i już jestem umówiona na kolejną.

     • CUD-em Jestem • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    Tak, ta naturalna Radosc bycia wyłania sie z pani coraz mocniej z sesji na sesje. Gratuluje samoswiadomosci i zachecam do wykonywania codzinnych cwiczen:)) Do zobaczenia:)


  • A

    Polecam, wizyta przebiegała w przyjemnej atmosferze, udało się Pani psycholog dotrzeć do problemu i powrócić do spokoju ducha.

     • CUD-em Jestem • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    Dziekuje i b. sie ciesze:)
    Wszystko dzieki Pani checi i determinacji powrotu do stanu Spokoju i równowagi:)
    Pozdrawiam i zapraszam.


  • A

    A.S

    Udana sesja i konkretne narzędzia do pracy w domu. Bardzo polecam, skorzystam ponownie.

     • CUD-em Jestem • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    B. dziekuje :) I ciesze sie, ze pani cwiczy.
    Do zobaczenia.


  • M

    Mirosław Si

    Jestem po sesji Online z panią Joanną i jestem bardzo zadowolony z podejścia do człowieka jak i przeprowadzenia sesji choć nie ukrywam że byłem bardzo spięty jeżeli ktoś by zastanawiał się nad wyborem psychologa to polecam pełen profesjonalizm

     • Konsultacja online • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    B. dziekuje:) Gratuluje odwagi pracy w sesji, wdrozenia cwiczen i dzialan z milosci do rodziny. Pozdrawiam.


  • K

    KCS

    Chciałabym serdecznie polecić Panią Joannę. To niezwykle ciepła, empatyczna i profesjonalna osoba. Już od pierwszego spotkania stworzyła atmosferę zaufania i bezpieczeństwa, dzięki czemu łatwiej było mi otworzyć się i mówić o swoich trudnościach. Pani psycholog uważnie słucha, nie ocenia, a jednocześnie potrafi zadać trafne pytania, które pomagają spojrzeć na sytuację z innej perspektywy.
    Jej podejście jest pełne zrozumienia, a jednocześnie konkretne i skuteczne – dzięki wspólnej pracy zaczęłam zauważać realne zmiany w swoim samopoczuciu i codziennym funkcjonowaniu. Czuję, że naprawdę zależy jej na swoich pacjentach i że wkłada serce w to, co robi.
    Zdecydowanie polecam współpracę każdemu, kto szuka wsparcia, profesjonalizmu i życzliwej obecności na drodze do lepszego samopoczucia.

     • CUD-em Jestem • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    B. serdecznie dziekuje za zaufanie i tak zaangazowana opinie.
    B. sie ciesze z kazdej zmiany na plus w samopoczuciu i codziennym funkcjonowaniu. I serdecznie gratuluje wykonywania cwiczen! Cala robote zrobila pani:) Tak trzymac, a kazdy sukces/ zmiane na plus kontynuujemy z zapisywaniem wieczorem i czytaniem rano:) Pozdrawiam!


  • M

    Maja

    Wizyta u Pani Joanny była świetnym wyborem. Od razu poczułam się przy niej komfortowo i łatwo było mi się otworzyć. Jej podejście do problemu i w jaki
    sposób mi pomogła zostawiło mnie pod pozytywnym wrażeniem. Poczułam natychmiastową ulgę. Wizyta u Pani Joanny dała mi dużo zrozumienia mojego problemu i nakierowała na rozwiązanie żeby przejść przez swoje trudności!
    Serdecznie polecam !

     • Konsultacja online • Konsultacja psychologiczna (dorośli)  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    B. sie ciesze i b. dziekuje.
    Gratuluje niebywalej Swiadomosci Siebie w tak mlodym wieku. Wszystkiego co najlepsze dla Pani i Pani przedsiewziec zyciowych. :)


  • A

    Anna

    Sesja z Panią Joanną przynosi natychmiastowe efekty, jest skuteczna i skraca terapię o wiele miesięcy jak nie lat, podoba mi się podejście szerokie i holistyczne, uwzględnienie wielu aspektów i korzystanie z nowych metod leczenia w połączeniu z wiedzą akademicką. Bardzo polecam Panią Joannę, ze względu na serce, zaangażowanie i wiedzę.

     • W innym miejscu • Inny  • 

    mgr Joanna Wachowicz

    B. dziekuje p. Anno. B. sie ciesze z szybkich efektow. Do zobaczenia.


Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

105 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Witam, jestem po półtora rocznej terapii poznawczo-behawioralnej uzależnienia od alkoholu, mam też z

Witam, jestem po półtora rocznej terapii poznawczo-behawioralnej uzależnienia od alkoholu, mam też zdiagnozowane adhd, od 4 lat utrzymuję abstynencję. Odnoszę wrażenie, że niczego nie wyniosłem z terapii, ponieważ mam duże kłopoty z pamięcią, a z uwagi na charakter pracy mogłem uczęszczać na sesje maks 2 razy w miesiącu, a czasem tylko raz co w moim odczuciu również przyczyniło się do niezadowalających efektów pomimo mojego zaangażowania. Nadal mam problem z określeniem tego co czuję i dlaczego czuję, a jeśli już mi się uda to nazwać to i tak nie wiem co zrobić aby to poprawić. Zaczynam mieć duże problemy w relacji z partnerką z uwagi na lęk jaki odczuwam i w konsekwencji moje reakcje tj. Potrzeba ciągłego zapewniania o uczuciach, podejrzliwość, zazdrość, problem z zaufaniem, impulsywność. Czasami mam wrażenie, że oszaleje przez myśli, które pojawiają się w związku z lękiem dotyczącym tej relacji, który wiem, że jest nieadekwatny do konkretnych sytuacji i nieracjonalny, dodatkowo zamartwiam się przyszłością tej relacji i często czuję poczucie winy z uwagi na wyżej wymienione reakcje do tego stopnia, że czasami są dni, w których nie jestem w stanie normalnie funkcjonować przez lękowe myśli. Dodam, że przyjmowałem stymulanty na adhd, ale z uwagi na złą tolerancję tych leków psychiatra zalecił ich odstawienie, do tej pory brałem SSRI i NDRI, które w pewnym stopniu pomagały, ale skutki uboczne były na tyle uciążliwe, że nie byłem w stanie ich dalej brać. Aktualnie przyjmuje tylko tylko trittico na sen i nie jestem już w terapii. W którą stronę iść i jakie kolejne kroki podjąć, żeby spróbować poprawić funkcjonowanie w relacji z partnerką i samopoczucie?

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Joanna Wachowicz

Dzień dobry.

Zacznę od rzeczy, którą łatwo przeoczyć we własnej historii: cztery lata abstynencji to bardzo dużo. Nawet jeśli ma Pan poczucie, że niczego nie wyniósł z terapii, to nie jest efekt, który utrzymuje się sam. To pana zasluga.

Teraz do sedna. Pisze Pan, że wie, iż ten lęk jest nieadekwatny i nieracjonalny — i że to nic nie zmienia. To jest najważniejsze zdanie w całej Pana wiadomości.

Sekwencja wygląda zwykle tak: najpierw pojawia się myśl albo przekonanie — „zaraz ją stracę", „nie mogę ufać", „coś jest nie tak". Potem uruchamia się emocja. A na końcu reaguje ciało: napięcie, pobudzenie, impuls do sprawdzenia, potrzeba natychmiastowego zapewnienia.

Problem polega na tym, że Pan pracuje na samym początku tego łańcucha — na poziomie rozumowania. Rozpoznaje Pan, że myśl jest nieracjonalna, i próbuje ją podważyć argumentami. A ona nie bierze się z rozumu, więc rozumem się jej nie usuwa. Można ją na chwilę uciszyć, ale wraca — bo to, co ją wytwarza, leży głębiej i nadal tam jest.

Dlatego wgląd nie przynosi ulgi. To nie jest Pana porażka ani dowód na to, że terapia była zmarnowana. To jest niedopasowanie poziomu pracy do tego, gdzie naprawdę siedzi przyczyna.

To samo tłumaczy, dlaczego zapewnienia od partnerki działają tak krótko. Zapewnienie odpowiada na treść myśli, a nie na jej źródło. Ulga trwa kilka minut, potem wszystko wraca i trzeba prosić znowu. Stąd błędne koło, w którym oboje jesteście coraz bardziej wyczerpani, a Pan dokłada do tego poczucie winy.

Pisze Pan też, że nie potrafi określić, co czuje. Przy tak wysokim napięciu to norma, nie deficyt. Kiedy organizm jest w pobudzeniu, dostęp do nazywania emocji zawęża się jako jeden z pierwszych. Rozpoznawanie uczuć wraca dopiero po obniżeniu napięcia — nie przed.

I dlatego praca, która moim zdaniem ma tu sens, przebiega inaczej niż to, co Pan już przeszedł. Nie polega na analizowaniu lęku ani na przekonywaniu siebie, że jest nieuzasadniony. Polega na dotarciu do tego, co pod nim leży, i na przepracowaniu tego na poziomie ciała i emocji — przez rzeczywiste poczucie tego, co zostało niedomknięte, i uwolnienie tego, zamiast kolejnego rozumowego rozbrojenia. Kiedy przyczyna zostaje rzeczywiście domknięta, myśl przestaje wracać. Nie dlatego, że nauczył się Pan lepiej z nią dyskutować — tylko dlatego, że przestała mieć z czego powstawać.

Co proponuję konkretnie — trzy kroki.

1. Wrócić do psychiatry. Zarówno stymulanty, jak i SSRI oraz NDRI były u Pana źle tolerowane, a obecnie przyjmuje Pan tylko trazodon na sen. To sytuacja do omówienia z lekarzem i tylko on może zdecydować, co dalej. To nie jest decyzja do podejmowania samodzielnie ani na podstawie odpowiedzi w internecie.

2. Wrócić do pracy nad sobą, ale na innym poziomie niż poprzednio. Tamta terapia dotyczyła uzależnienia i pracowała narzędziami poznawczymi. Teraz temat jest inny: lęk w relacji, potrzeba zapewnień, impulsywność, trudność z rozpoznawaniem emocji.

Warto powiedzieć to wprost już na pierwszej konsultacji:

„Chcę pracować nad lękiem w relacji, potrzebą zapewnień i impulsywnością. Rozumiem już, skąd to się bierze — potrzebuję pracy, która idzie głębiej niż analiza myśli. Mam ADHD i trudności z pamięcią, więc potrzebuję też pracy uporządkowanej."

Ta ostatnia część jest równie ważna. Przy ADHD i kłopotach z pamięcią warto od początku poprosić o krótkie podsumowanie na koniec sesji i jedną konkretną rzecz do zrobienia między spotkaniami. To nie jest nadmierne wymaganie — to dostosowanie formy pracy do tego, jak Pan funkcjonuje.

Spotkania raz na dwa–trzy tygodnie mogą przy takiej pracy w zupełności wystarczyć. Poprzednia terapia mogła nie zadziałać nie dlatego, że było jej za mało, tylko dlatego, że pracowała na poziomie, który u Pana nie jest tym właściwym.

3. Zasada na trudne rozmowy: najpierw regulacja, potem rozmowa. Kiedy poczuje Pan, że lęk narasta, proszę nie rozmawiać w tym momencie. Można powiedzieć partnerce wprost:

„Czuję, że jestem teraz w lęku i mogę zareagować impulsywnie. Wrócę do tej rozmowy za pół godziny."

W tym czasie warto zrobić coś z ciałem — krótki spacer albo wydłużenie wydechu tak, żeby był dłuższy niż wdech, przez minutę lub dwie. To nie jest unikanie rozmowy. To przesunięcie jej na moment, w którym będzie Pan miał do niej dostęp.

Terapia par może pomóc, ale raczej później, gdy będzie Pan miał własne narzędzia. Inaczej wejdzie Pan tam z tym samym poziomem pobudzenia i rozmowa potoczy się tak samo jak w domu.

To, że poprzednia terapia nie przyniosła tego, czego Pan oczekiwał, nie znaczy, że nic się nie da zrobić. Znaczy, że praca dotyczyła innego obszaru niż ten, który dziś najbardziej boli.

Serdecznie pozdrawiam.


Od dłuższego czasu mam problem z silnym stresem i lękiem związanym z podejmowaniem pracy. Ukończyłem

Od dłuższego czasu mam problem z silnym stresem i lękiem związanym z podejmowaniem pracy. Ukończyłem szkołę około rok i 2 miesiące temu. Od tego czasu łącznie przepracowałem tylko około 2 miesiące, mimo że wielokrotnie próbowałem podjąć pracę.

Problem najczęściej pojawia się wtedy, kiedy zbliża się termin rozpoczęcia pracy. Zaczynam bardzo mocno się stresować, pojawia się panika, natłok myśli i obawy związane z pójściem do pracy. Zdarzało się wielokrotnie, że przed rozpoczęciem pracy nie spałem całą noc albo prawie w ogóle nie mogłem zasnąć. W konsekwencji następnego dnia byłem wyczerpany i zdarzało mi się nie rozpocząć pracy albo z niej rezygnować.

Mam wrażenie, że tworzy się u mnie błędne koło: kiedy nie mam pracy, bardzo zależy mi na jej znalezieniu i zarabianiu pieniędzy, ale kiedy zbliża się moment rozpoczęcia, pojawia się bardzo silny stres i lęk, przez który trudno mi normalnie funkcjonować. Później czuję wyrzuty sumienia i stres związany z tym, że znowu nie udało mi się rozpocząć lub utrzymać pracy.

Problem powtarzał się już wielokrotnie i przez to od ukończenia szkoły minęło około 14 miesięcy, a ja łącznie przepracowałem w tym czasie tylko około 2 miesiące.

Nie wiem, czy moje objawy mogą wskazywać na zaburzenia lękowe, napady paniki, problemy ze snem związane ze stresem czy inną przyczynę. Chciałbym skonsultować to ze specjalistą i dowiedzieć się, co może być przyczyną oraz co mogę zrobić, żeby normalnie funkcjonować, rozpocząć pracę i ją utrzymać.

Problem trwa już od dłuższego czasu i znacząco wpływa na moje życie zawodowe oraz codzienne funkcjonowanie.

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Joanna Wachowicz

Dzień dobry.

Zacznę od rzeczy, która w Pana opisie jest najważniejsza, a łatwo ją przeoczyć: ten lęk nie pojawia się wtedy, gdy nie chce się Panu pracować. Pojawia się dokładnie wtedy, gdy zbliża się moment rozpoczęcia. To bardzo istotne rozróżnienie — bo mówi, że problemem nie jest motywacja. Motywację Pan ma i sam Pan o niej pisze.

Chcę zwrócić uwagę na jeszcze jedną rzecz. Ten schemat powtórzył się przy różnych miejscach pracy. To znaczy, że nie chodzi o konkretną firmę, konkretne stanowisko ani konkretnych ludzi. Coś, co jest w Panu, uruchamia się za każdym razem w tym samym momencie. Dlatego zmiana pracodawcy tego nie rozwiązuje i nie rozwiąże.

Moim zdaniem ten lęk nie dotyczy pracy. Dotyczy tego, co rozpoczęcie pracy uruchamia — najczęściej jest to lęk przed oceną i przed tym, co Pan sam o sobie pomyśli, jeśli nie da rady. Praca jest tylko sytuacją, w której to się włącza. Sama w sobie nie jest przyczyną.

To tłumaczy, dlaczego najgorsza jest noc przed pierwszym dniem. W tym momencie nie ma jeszcze żadnych faktów — nie wie Pan, jak będzie, jacy będą ludzie, czy sobie poradzi. Umysł wypełnia tę pustkę scenariuszami, uruchamia się emocja, a ciało reaguje tak, jakby zagrożenie było realne i obecne. Stąd bezsenność. To nie jest rozdmuchiwanie problemu ani brak opanowania. To jest reakcja na zagrożenie, którego jeszcze nie ma, ale które organizm już przeżywa.

I dlatego rezygnacja przynosi natychmiastową ulgę. Napięcie znika w jednej chwili — bo znika sytuacja, która je wywoływała. Tyle że kilka godzin później przychodzą wyrzuty sumienia, a wraz z nimi nowa myśl: znowu nie dałem rady. Ta myśl zostaje i przy następnej próbie dokłada się do lęku. Dlatego z każdym kolejnym podejściem jest trudniej, a nie łatwiej.

Chcę to powiedzieć wprost: to nie jest lenistwo ani słabość charakteru. To mechanizm, który się utrwalił i sam siebie napędza. Silną wolą rzadko daje się go przerwać, bo silna wola działa na poziomie decyzji, a to, co się dzieje, nie zaczyna się od decyzji.

Co proponuję.

Konsultacja psychologiczna, z jasno nazwanym celem. Nie ogólnie „mam lęk", tylko konkretnie: co uruchamia się we mnie tuż przed rozpoczęciem pracy i skąd to się bierze. To jest inne postawienie sprawy niż praca nad samą pracą — i moim zdaniem właściwe, bo przyczyna nie leży w pracy.

Warto szukać osoby, która pracuje nie tylko na poziomie myśli i technik radzenia sobie z napięciem, ale sięga do tego, co pod tym leży. Analizowanie lęku i przekonywanie siebie, że jest nieuzasadniony, zwykle nie wystarcza, jeśli źródło zostaje nietknięte — a Pan już wie, że ten lęk jest nieproporcjonalny, i nic to nie zmienia.

Konsultacja psychiatryczna, jeśli napady paniki i bezsenność są nasilone. Nie po to, żeby od razu brać leki. Po to, żeby ktoś ocenił całość — zwłaszcza sen, bo noc bez snu przed pierwszym dniem praktycznie przesądza o tym, co wydarzy się rano. Sam niewyspany organizm nie ma czym znieść napięcia.

Jedna rzecz na najbliższą próbę. Kiedy poczuje Pan, że napięcie narasta wieczorem przed startem, proszę spróbować wydłużyć wydech tak, żeby był dłuższy niż wdech — na przykład wdech na trzy, wydech na sześć — przez dwie, trzy minuty. To nie usunie przyczyny i nie zastąpi pracy nad nią. Obniża natomiast pobudzenie na tyle, że łatwiej zasnąć. A sen w tej konkretnej sytuacji decyduje o bardzo dużym kawałku następnego dnia.

Czternaście miesięcy to długo i rozumiem, że ma Pan już poczucie, że coś jest z Panem nie tak. Ale z tego, co Pan opisuje, wynika co innego: wielokrotnie Pan próbował, mimo że za każdym razem wiedział, ile to będzie kosztowało. To nie jest opis osoby, która się poddała.

Serdecznie pozdrawiam.


Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania