Pytania pacjentów (11)

Dzień dobry
To, co Pan opisuje, jest bardzo poważnym obciążeniem psychicznym i rozumiem, że może Pan odczuwać silny niepokój, wstyd i dezorientację. U osób, które w dzieciństwie doświadczyły molestowania,... Więcej

Dzień dobry
Istotne jest rozróżnienie między tym, co „możliwe”, a tym, co psychologicznie i relacyjnie bezpieczne. Relacja romantyczna między ciotką a siostrzeńcem/bratankiem należy do relacji rodzinnych... Więcej

Dzień dobry
To, co Pani opisuje, czyli nawracające wspomnienia, flashbacki, uporczywe myśli, silne reakcje fizjologiczne (np. mdłości, trudność w koncentracji) czy interpretowanie sytuacji, które przypominają... Więcej

Dzień dobry
To, co Pani teraz czuje, jest naturalną i zrozumiałą reakcją na wiadomość o tak drastycznym naruszeniu granic Pani dziecka. W sytuacjach wykorzystania seksualnego z użyciem środków psychoaktywnych... Więcej

Dzień dobry
To, czego Pani doświadcza, jest typową i dobrze opisaną reakcją pourazową u osób, które w dzieciństwie doznały przemocy fizycznej i seksualnej. Wspomnienia traumatyczne mogą powracać falami,... Więcej

Dzień dobry
Z punktu widzenia psychologii klinicznej i prawa, opisana przez Panią sytuacja jednoznacznie wyczerpuje znamiona wykorzystywania seksualnego osoby małoletniej. W wieku 10 lat dziecko nie posiada... Więcej

Dzień dobry
Dochodzenie do siebie po gwałcie to przede wszystkim proces odzyskiwania poczucia bezpieczeństwa, wpływu i integralności własnego ciała. Trauma seksualna zaburza podstawowe poczucie granic... Więcej

Dzień dobry
To, że nie czuje Pan/i emocji w ciele, jest zjawiskiem częstym i dobrze opisanym w psychoterapii. Wiele osób traci kontakt z odczuciami cielesnymi, bo w dzieciństwie emocje były dla nich zbyt... Więcej

Dzień dobry
To, co Pani opisuje, jest doświadczeniem głębokiej przemocy i naruszenia granic. Po tylu latach fakt, że nadal wywołuje silne emocje, jest całkowicie zrozumiały. Krzywda, której Pani doznała... Więcej

Dzień dobry
Rozumiem, że ta sytuacja może być dla Pani bardzo obciążająca emocjonalnie. Opisuje Pani doświadczenie, w którym nie tyle same wydatki są trudnością, ile fakt bycia omijaną i okłamywaną. W... Więcej

Dzień dobry
To, co Pani opisuje, bardzo przypomina obraz epizodu depresyjnego. W sytuacji, gdy objawy przez Panią wymienione trwają powyżej 2 tygodni warto zgłosić się po pomoc.
Najbardziej pomocne jest spokojne bycie obok i jednocześnie łagodne, ale konsekwentne zachęcanie do konsultacji (np. lekarz rodzinny, psychiatra, psychoterapeuta). Warto słuchać męża i jego potrzeb i nie obwiniać go za jego stan, a także powstrzymywać się od porad, które nie są potrzebne, a mogą prowadzić do kłótni. Należy pamiętać, że depresja jest chorobą. Jednocześnie proszę zwracać uwagę na sygnały alarmowe (np. wypowiedzi o braku sensu życia połączone z myślami o śmierci) wtedy nie należy zostawać z tym samemu, tylko szukać pilnej pomocy medycznej np. zadzwonić po karetkę. I ważne, aby dbać też o siebie. Depresja osoby bliskiej jest obciążającą sytuacją, w której Pani również może potrzebować wsparcia, nawet jeśli mąż go teraz odrzuca.