Witam Czy da się zapomnieć bycie molestowanym przez własnego dziadka w dzieciństwie i bycie bitym

Witam, takie doświadczenia o których Pani pisze powodują traumy które dobrze by było przepracować z psychotraumatologiem. Pozdrawiam Jolanta Suchłabowicz

Zapomnieć raczej się nie da ale można popracować nad doświadczeniem z przeszłości, tak by stało się ono po prostu częścią Pani historii, które nie rzutuje już na to jak funkcjonuje Pani obecnie i nie dostarcza trudnego do zniesienia cierpienia. Praca z psychotraumatologiem, zwłaszcza z wykorzystaniem terapii EMDR mogłaby tutaj być pomocna. Pozdrawiam ciepło.

Dzień dobry, miała Pani trudne przeżycia, które niestety pozostawiły trwałe ślady i obniżyły komfort pani zycia. Proponuję wizytę u specjalisty, np psychotraumatologa, który pomoze Pani poprawić jakość życia.

Witam serdecznie,
doświadczenie molestowania w dzieciństwie może mieć bardzo szeroki i długofalowy wpływ na funkcjonowanie w dorosłym życiu. Próby „odrzucania myśli” zazwyczaj nie są skuteczną strategią na dłuższą metę — najczęściej przynoszą jedynie chwilową ulgę, nie rozwiązując źródła trudności.

Kluczowe w procesie zdrowienia jest stworzenie bezpiecznej, wspierającej przestrzeni oraz znalezienie miejsca, w którym można — z perspektywy dorosłej osoby — przyjrzeć się doświadczeniom z przeszłości, zrozumieć ich znaczenie i mechanizmy, które uruchomiły się w tamtym czasie. Dopiero wtedy możliwe jest stopniowe odzyskiwanie poczucia kontroli i wewnętrznego spokoju.

Dlatego warto rozważyć kontakt z psychotraumatologiem — specjalistą posiadającym doświadczenie w pracy z traumą, w tym również z traumami związanymi z molestowaniem seksualnym. Taka forma wsparcia może być ważnym krokiem w kierunku ulgi i realnej zmiany.

Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo siły oraz powodzenia na tej drodze.

Dzień dobry
To, czego Pani doświadcza, jest typową i dobrze opisaną reakcją pourazową u osób, które w dzieciństwie doznały przemocy fizycznej i seksualnej. Wspomnienia traumatyczne mogą powracać falami, szczególnie w momentach większego poczucia bezpieczeństwa lub przy rozmowach o przeszłości. Nie jest to oznaka słabości ani „nieumiejętności zapomnienia”, lecz naturalny sposób, w jaki układ nerwowy przetwarza nieprzepracowaną traumę. Całkowite wymazanie takich doświadczeń z pamięci zwykle nie jest możliwe, natomiast możliwe jest znaczące zmniejszenie ich ładunku emocjonalnego i wpływu na codzienne funkcjonowanie.

Zdecydowanie rekomendowałbym konsultację z psychologiem, psychotraumatologiem lub psychoterapeutą pracującym w nurcie terapii traumy (np. EMDR, terapia poznawczo-behawioralna ukierunkowana na traumę, terapia schematów). W bezpiecznych warunkach terapeutycznych możliwe jest stopniowe opracowanie tych doświadczeń i przywrócenie poczucia większej stabilizacji emocjonalnej. Jeżeli towarzyszą Pani nasilone objawy lękowe, zaburzenia snu lub obniżony nastrój, warto rozważyć również konsultację psychiatryczną. Zgłoszenie się po pomoc jest adekwatnym i dojrzałym krokiem w tej sytuacji.