Pytania pacjentów (13)

W przypadku doświadczeń związanych z trudnym dzieciństwem dobór odpowiedniego nurtu psychoterapii powinien być uzależniony od indywidualnych trudności, obecnych objawów oraz celów terapii. Nurt psychodynamiczny... Więcej

Terapeuta powinien robić notatki z sesji po terapii z pacjentem.

Tak, w przypadku inteligencji niższej niż przeciętna można rozważać rozpoznanie dysleksji rozwojowej, jednak nie odbywa się to automatycznie i wymaga bardzo wnikliwej, całościowej diagnozy. O rozpoznaniu... Więcej

Dzień dobry, wszystkie testy psychologiczne są niedostępne dla pacjentów. Założeniem jest w testowaniu, aby pacjent zobaczył wszystkie pytanie w dniu diagnozy.

Wyniki testu wskazują, że rozwój intelektualny 12-letniego dziecka mieści się w normie wiekowej, co oznacza, że jego ogólne możliwości poznawcze są prawidłowe.
Jednocześnie rozwój ma charakter nieharmonijny,... Więcej

Gniew niewyrażalny to taki, który nie znajduje języka, bo został zamknięty w wstydzie, lęku albo poczuciu winy. Gdy jego źródłem jest doświadczenie seksualne przeżywane jako przekroczenie własnych granic... Więcej

Opisane przez Panią objawy wskazują na znaczne obciążenie psychiczne i zdecydowanie wymagają dalszej konsultacji ze specjalistą. Warto poruszyć podczas wizyty również kwestię leczenia farmakologicznego,... Więcej

opisane przez Panią trudności mogą wskazywać na nasilony lęk, obniżoną pewność siebie oraz silne napięcie w sytuacjach związanych z odpowiedzialnością i oceną ze strony innych. Tego rodzaju objawy warto... Więcej

Psychoterapia może stanowić właściwą drogę do lepszego zrozumienia własnych emocji, sposobu przeżywania relacji oraz mechanizmów, które wpływają na Pana obecne funkcjonowanie. Praca terapeutyczna może... Więcej

Odbudowa zaufania po wielokrotnym naruszeniu szczerości jest procesem trudnym i długotrwałym. Wymaga przede wszystkim pełnej uczciwości, przyjęcia odpowiedzialności za swoje postępowanie oraz konsekwentnego... Więcej

Hipnoza może czasem pomóc zmniejszyć stres lub blokadę przed mówieniem, ale nie jest sprawdzoną metodą nauki angielskiego. Liczby potrzebnych sesji nie da się wiarygodnie określić; skuteczniejsza będzie... Więcej

Na podstawie przedstawionego opisu można przypuszczać, że trudności partnera w zakresie regulacji emocji oraz deficyty empatii mogą w istotny sposób wpływać na jakość Państwa relacji. Osoba mająca ograniczoną... Więcej

Dziękuję, że podzieliła się Pani tym, co teraz przeżywa. To, co Pani opisuje — problemy ze snem, wybudzanie się w nocy, poczucie pustki, życia „jak robot”, utrata sensu, trudności z koncentracją i pamięcią — może być związane z długotrwałym stresem, przeciążeniem emocjonalnym i niewypłakaną żałobą. Nie oznacza to, że „coś jest z Panią nie tak”. Raczej wygląda to tak, jakby przez bardzo długi czas była Pani osobą, która niosła innych, nie mając przestrzeni, by ktoś zobaczył także Pani ból.

Po stracie taty weszła Pani w rolę osoby, która scala rodzinę i działa, zamiast przeżywać. To bardzo częsty mechanizm przetrwania: kiedy jest kryzys, organizm mobilizuje siły. Problem w tym, że jeśli przez lata nie ma miejsca na odpoczynek, żałobę, złość, bezradność czy smutek, ciało i psychika mogą w końcu powiedzieć: „nie dam rady dłużej tak funkcjonować”. Bezsenność, zmęczenie po śnie, rozproszenie, zapominanie słów, brak planów i poczucie utknięcia mogą być sygnałami takiego przeciążenia.

Myślę, że bardzo ważne jest to pierwsze zdanie: „obudziłam się z myślą, że potrzebuję pomocy”. Warto potraktować je poważnie i życzliwie wobec siebie. Nie musi Pani od razu układać całego planu działania. Na początek wystarczy jeden krok: umówić konsultację z psychoterapeutą lub psychologiem, a przy nasilonych problemach ze snem, koncentracją i codziennym funkcjonowaniem również z lekarzem psychiatrą lub lekarzem rodzinnym. To nie jest porażka — to forma zadbania o siebie po latach bycia „tą silną”.

Listy zadań, które Pani robi, mogą być pomocne, ale warto, żeby nie były kolejnym narzędziem do rozliczania siebie. Proszę spróbować wpisywać tam także rzeczy minimalne i wspierające: odpoczynek, posiłek, spacer, telefon do kogoś życzliwego, zapisanie się na konsultację. W takim stanie celem nie jest „ogarnąć wszystko”, tylko stopniowo odzyskiwać kontakt ze sobą.

I tak — przewlekły stres, żałoba i napięcie mogą wpływać na pamięć, koncentrację, sen i poczucie sensu. Jednocześnie warto skonsultować to ze specjalistą, żeby sprawdzić, jakiej pomocy Pani teraz najbardziej potrzebuje. Nie musi Pani już dłużej radzić sobie sama.